Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
KGasfart schreef:Pfff ik moet het gewoon even kwijt. Misschien vind ik hier wat lotgenoten!
Ik ben een 2e jaars pabostudente, maar ik wil stoppen. Ik vind het niet meer leuk en ik trek het niet meer. Morgen heb ik een sollicitatiegesprek voor een fulltime baan. Ik woon wel thuis en mijn ouders betalen mn studie. Helaas weten zij nog van niks. Ik moet het ze wel vertellen want schuldgevoel vreet me op. Ongeveer 4000 euro van hun geld is nu dus weg. Ik voel me een vreselijke dochter.
Iemand die hetzelfde heeft meegemaakt of me wat tips kan geven of wat dan ook? Voel me een beetje radeloos..
Konstantine schreef:Het lijkt alsof ik mezelf zie typen. Ik ben inmiddels drie keer begonnen, drie keer gestopt en niet meer van plan nog eens te beginnen.
Ik kan niet studeren, niet omdat ik het niveau niet bij kan benen of zo, maar omdat ik er niet tegen kan dat het niet ophoudt. Ik wil om 5 uur de deur dichttrekken en klaar zijn, niet naar huis gaan om daar verder te gaan.
Mijn moeder vond het heel erg dat ik weer stopte, niet zozeer uit teleurstelling, maar omdat ze het rot vindt dat het mij zo ongelukkig maakt. Als je hierover duidelijkheid schept naar je ouders, neem ik aan dat ze het zullen begrijpen.
Heel veel succes met je gesprek morgen, ik zal aan je denken
KGasfart schreef:Mn ouders denken dat ik 13 ben.. Ik weet dat ze van me houden maar het is benauwend..
Ik vind de studie zelf ook gewoon niks...
En gelukkig heb ik mn stufi altijd op mn spaarrekening gezet dus die kan ik terug betalen!
Helaas moet ik mn ouders het apart vertellen.. Mn vader is laat thuis en ik kan iet meer vanmiddag zo lang met alleen mn moeder zitten zonder iets te zegge ..