Ik ben 30jr, heb HAVO N&T, HBO propedeuse human technology en daarna mijn HBO toegepaste psychologie gehaald. Ik hoopte op een praktische baan waarbij ik mensen echt kon helpen, bijvoorbeeld als trainer/loopbaanadviseur of in de HRM. Maar niet perse in de zorg.
Tijdens mijn studie moest ik werk of stage hebben en ben ik, zonder werkervaring, uiteindelijk uitgekomen bij de GGZ als agogisch medewerker (lees; kinderopvang van kinderen met ADHD, Autisme, ed). Ik blij, had een GOED(!!) betaalde functie die goedgekeurd was voor school. Opleiding in 3jr afgerond en bij de GGZ blijven werken omdat ik het wel naar mijn zin had met mijn collega's. Niet omdat ik mijn werk zo leuk vond. Helaas is de afdeling waar ik werkte gesloten en stond ik op straat.
Nu heb ik werk als ambulant begeleider, weer in de jeugd. Maar ik ben t werk echt beu! Ik ben een soort plaatsvervangende moeder, stuur kinderen aan en verteld ouders hoe ze het beter kunnen aanpakken. Het voelt voor mij niet als HBOnivo, het voelt als supernanny. Ik ben inmiddels al 1,5jr aan het solliciteren op functies die me leuker lijken (want dat weet ik dus niet zeker) dan in de jeugd, zoals dus coach/trainer/loopbaanadvies/HRM. Maar word al 2jr alleen maar afgewezen. Zelfs op functies waar mijn ervaring ligt, die beter betalen en meer uren bieden (ik heb nu maar een flex contract) word ik afgewezen. Ik hoor het ook van solliciterende collega's, de zorgmarkt zit volledig op slot. Tenzij je verpleegkundige bent, maar verder is er niets zo lijkt het.
Ik wil dus nu eigenlijk graag mezelf gaan omscholen. Naar iets waar WEL werk in is. Waar mijn enthousiasme, ambitie en zakelijke houding wel worden gewaardeerd (in de zorg loopt dit mis). Maar wat? En hoe? Want een 2e HBO is enorm duur en universitair kan ik alleen weer richting de zorg, omdat mijn vooropleiding hierop aansluit. Ik zat aan zorgmanagement aan de EUR te denken... maar biedt dit kans op werk?
Heeft iemand er misschien ervaring mee? Of een ander lumineus idee?
