Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-05-14 20:05

Vriend verzint kanker

Geplaatst door de TopicStarter : 15-05-14 20:05

Ja een rare titel, ik weet het

Ik zit een beetje met het volgende. Een vriend van mij en een vriendin (wij zijn namelijk de enige die het weten volgens hem) zegt dat hij kanker heeft. Dit heeft hij sinds eind november, het gaat hier om long kanker. Wij hebben alles gedaan om hem te ondersteunen uiteraard en vaak met hem gepraat erover. Wij vonden dit heel erg, en ook voor hem. Hij is 20 en woont nog bij zijn ouders, maar hij heeft dit nooit aan hen verteld. Nu, een half jaar later beginnen wij een sterk vermoeden te hebben dat zijn verhaal niet klopt en dat hij geen kanker heeft. Mijn vriendin en ik hebben allebei al langer dit vermoeden maar durfde dit in eerste instantie niet tegenover elkaar uit te spreken omdat we ons allebei een beetje schaamde dat we eraan twijfelde.

Maar wij vinden allebei sommige dingen erg raar. Er is bijvoorbeeld nooit een behandeling of een afspraak in het ziekehuis geweest het afgelopen half jaar, hij zuipt zich elk weekend nog compleet katje lam en wij zijn naar zijn verhaal nog steeds de enige die dit weten en hij wilt niet dat wij er met andere over praten. Wel is hij gestopt met zijn opleiding dus dat valt niet helemaal te plaatsen. Vandaag heb ik geprobeerd met hem te praten over zijn behandeling en wat de artsen zeggen, maar ik krijg hele vage antwoorden of hij praat er simpelweg omheen. Na drie keer gaf hij pas antwoord over zijn behandeling, waarop hij antwoordde dat hij naar de fysio ging en naar een psycholoog. Het lijkt mij niet dat als je longkanker hebt dat artsen 0,0 behandeling uitvoeren, toch? Ook heb ik al vragen gesteld als, hoe kwam je erachter. En zijn antwoord was dat hij het gewoon wist.

Ik schaam me dood dat ik dit topic open, want als het wel waar is.. tsja.. dan sta ik wel even met m'n bek vol tanden. Ik vind het allemaal zo vaag en het houdt me best bezig. Hopelijk heeft iemand tips om hier mee om te gaan ofzo iets. Of het waar is of niet, ik wil gewoon het beste voor hem.

**Geplaatst**: 15-05-14 20:07

Re: Vriend verzint kanker

Geplaatst: 15-05-14 20:07

klinkt inderdaad raar. Misschien met je vriendin met hem praten? of eens met zn vrienden of ouders?

**Geplaatst**: 15-05-14 20:08

Geplaatst: 15-05-14 20:08

wauw dit is heel heftig!
vraag hem waarom hij het niemand vertelt (zelfs zijn ouders niet).
vraag of je misschien een keer mee moet gaan naar het ziekenhuis?
ik weet het ook niet echt wauw dat zou echt heel moeilijk voor jullie zijn!

**Geplaatst**: 15-05-14 20:08

Geplaatst: 15-05-14 20:08

Klink inderdaad wel vreemd allemaal, ik zou ook twijfelen als hij zo zou doen.
Kan je niet vragen naar een naam van een arts of zo? Of voorstellen om een keer mee te gaan als hij weer heen moet voor een behandeling? En hem misschien aanspreken als hij weer zoveel drinkt en zeggen dat dit niet goed voor hem is omdat hij behandeld wordt? Misschien geeft hij dan uiteindelijk toe dat hij liegt (als dat zo zou zijn).
Lijkt mij wel heel raar om te gaan liegen dat je kanker heb, waarom zou je dat nou weer doen?

**Geplaatst**: 15-05-14 20:10

Geplaatst: 15-05-14 20:10

Klinkt als een rijke fantasie.

Sommige mensen geloven in hun eigen leugens. Ooit zo'n klasgenoot gehad.
Maar die had zich zo in leugens verwikkeld dat hij erin verstrikte en de waarheid komt dan gewoon uit.

Overigens walgelijk te noemen om met een ernstige ziekte de aandacht te vragen.

**Geplaatst**: 15-05-14 20:13

Geplaatst: 15-05-14 20:13

Een meisje bij mij uit de buurt had dat ook gedaan ooit. Zij bleek achteraf dus borderline te hebben.
Ze had op haar werk verteld borstkanker te hebben en kwam dus niet meer opdagen.
Nadat haar werk diverse keren had geprobeerd contact met haar te krijgen over haar behandelingen enzo, hebben ze haar ouders gebeld en die wisten dus van niks. Er was dus ook niks, maar wel een psychische stoornis.

Misschien moeten jullie hem gewoon confronteren hiermee en kijken hoe hij reageerd.
Als hij over zoiets liegt dan is er ergens iets niet goed met hem.
Succes in iedergeval.

**Geplaatst**: 15-05-14 20:13

Geplaatst: 15-05-14 20:13

Oef, dat is best heftig TS. Zoals je het vertelt krijg ik ook mijn bedenkingen inderdaad... Met longkanker (gediagnosticeerd) krijg je écht wel behandeling in het ziekenhuis. En als hij thuis woont zouden zijn ouders het ook wel moeten weten aangezien hij vast brieven gaat ontvangen.

Anyway, misschien moet je hem in een dronken bui erop aanspreken? Om je vermoedens te bevestigen. Klinkt misschien wel een beetje stiekem als ik het zo teruglees... Pff, niet leuk TS..

**Geplaatst**: 15-05-14 20:17

Geplaatst: 15-05-14 20:17

Misschien moet je het er een keer met zijn ouders over hebben en zo hem confronteren.
Dat werkt misschien het beste. Zo een persoon heeft psychische hulp nodig.

Een collega van mijn moeder heeft borstkanker verzonnen.
Maar deed het zo goed dat het allemaal waar leek. Tot de vriend van een andere collega haar op moest halen bij het ZH en naar gaar vroeg. En toen was zij daar helemaal niet bekend en de arts bestond daar ook niet.

**Geplaatst**: 15-05-14 20:22

Geplaatst: 15-05-14 20:22

Ik heb ook ervaring met iemand die heeft verzonnen kanker te hebben (in dit geval ook longkanker)

. Het meisje in kwestie deed het puur voor de aandacht, uiteindelijk. In het begin steunde onze vriendengroep haar enorm, we deden zoveel mogelijk leuke dingen met haar. Op een gegeven moment stak ze tijdens het uitgaan een sigaret op, ik vroeg me oprecht af of dat wel een goed idee was, ze legde in tranen uit dat ze inderdaad beter wel zou stoppen, maar dat ze zo graag nog even wilde genieten van een sigaretje 'nu het nog kon'. Uiteraard was ik die avond de gebeten hond...

Echter deed ons dat nog niet vermoeden dat ze erover loog, voornamelijk ook omdat ze het vaak over haar behandeling had, ze uiteindelijk ook kaal werd (zelf veroorzaakt... Ik kan er nog steeds niet over) en dus een pruik droeg. Ook had ze opeens geen wenkbrauwen meer. In principe hele normale gevolgen van chemo. Wat mij, en mijn beste vriendin, wel verbaasde, was dat ze mateloos energie leek te hebben. Ze was nooit moe, altijd in voor een feestje, dronk als een lieve lust en rookte dus ook gewoon. Mijn beste vriendin heeft haar aangeboden eens mee te gaan naar een behandeling, ter ondersteuning. Maar dit wilde ze absoluut niet, daar had ze haar moeder voor. Ze liet wel altijd via whatsapp/facebook weten wanneer ze een behandeling had. En daarmee is ze door de mand gevallen uiteindelijk.

Het heeft ruim een half jaar geduurd, deze maskerade... Hoe het uitkwam? Mijn beste vriendin en het meisje dat veinsde, woonden toevallig in hetzelfde dorp (wel een vrij groot dorp), meisje had laten weten dat ze op dat moment aan de chemo zat en het zwaar had, waarop mijn vriendin uiteraard steunende woorden stuurde (groepsapp, je kent het wel). Op datzelfde moment belde haar vriend dat hij het meisje zag lopen in het winkelcentrum, terwijl ze volgens eigen zeggen aan de chemo lag. We hebben haar ermee geconfronteerd en uiteindelijk kwam de waarheid aan het licht

. Uiteraard hebben wij haar laten vallen als een baksteen, met zo'n loeder wil ik niet omgaan.

Wat ik zou doen, TS? Gewoon naar de ouders stappen en het ze vertellen, is het waar, dan zal hij beter geholpen worden dan nu het geval lijkt, is het niet waar, dan weet je wat je aan je vriend hebt

. Dat hadden wij ook moeten doen... Had ons veel ellende bespaard.

**Geplaatst**: 15-05-14 20:25

Geplaatst: 15-05-14 20:25

Diep triest als je je over zo iets gaat liegen ,kwaad werd ik toen ik het las , ik sta op het punt mijn vader te verliezen aan de gevolgen van kanker en als er dan iemand de ziekte gebruikt om zielig over te komen vind ik gewoonweg walgelijk. Inderdaad misschien eens in een dronken bui er naar vragen het lijkt mij dat hij erg geestelijke problemen heeft.

**Geplaatst**: 15-05-14 20:26

Geplaatst: 15-05-14 20:26

Mirranda schreef:
Klinkt als een rijke fantasie.

Sommige mensen geloven in hun eigen leugens. Ooit zo'n klasgenoot gehad.
Maar die had zich zo in leugens verwikkeld dat hij erin verstrikte en de waarheid komt dan gewoon uit.

Overigens walgelijk te noemen om met een ernstige ziekte de aandacht te vragen.

Zat jij bij mij in de klas soms? Hier dezelfde ervaring met een klasgenootje, deze loog dat ze een vriendje had met kanker, daarna dat ze ontvoerd was en gedrogeerd en er niks meer van wist.. Uiteindelijk komen zulke dingen gewoon uit.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-05-14 20:28

Geplaatst door de TopicStarter : 15-05-14 20:28

Ik zag best op tegen iedereens reactie hierop maar gelukkig ben ik dus niet de enige die eraan twijfelt. Voel me nog steeds een beetje naar bij dit topic..

Heb hem net weer even een aantal vragen gesteld, zoals wanneer hij weer naar het ZH moest, nouja, daar kwam vrij snel een antwoord op. Ik heb direct voor gesteld of ik een keer mee moest gaan met hem en daar werd alleen op gereageerd dat ik een schat was en dat hij het zou onthouden... Tevens weer gevraagd naar wat de verdere behandelingen/plannen zijn bij die afspraak en toen zei hij weer dat hij al drie maanden wordt behandeld? Ik snap er geen hol van.. Confrontatie vind ik zelf lastig omdat je dan heel dicht bij iemand komt te staan. Zijn ouders ken ik niet geweldig, eigenlijk maar twee keer gezien dus die weg is moeilijk.

jeetje san87 die ging wel ver zeg.. verschrikkelijk als iemand met dat soort ziektes liegt ja.. Nu ik dit topic heb gestart besef ik wel hoe erg dat werkelijk is

**Geplaatst**: 15-05-14 20:29

Geplaatst: 15-05-14 20:29

Klinkt hier jammer genoeg ook bekend in de oren.

Een klasgenootje op het MBO verzon ook dat ze longkanker had. In het begin leefden wij allemaal zo met haar mee en geloofden alles wat ze zei, tot één van onze klasgenootjes haar ouders belden om te vragen hoe het met haar ging.

Haar ouders die volgens haar in scheiding lagen, ook dat nog.

En tot overmaat van ramp vertelde ze ook dat ze verkracht was door een vriend..

Werkelijk alles bleek gelogen te zijn. Ouders waren gewoon nog bij elkaar en zij had ook geen longkanker.
Om over de verkrachting nog maar te zwijgen

Wat ben ik boos geweest, ben zelf mijn opa aan longkanker verloren, en dat heb ik duidelijk laten merken. We zijn nu 8 jaar verder en soms stuurt ze me nog een uitnodiging op FB maar geen haar op mijn hoofd die er aan denkt haar te accepteren.

Als ik in jouw schoenen stond, met jouw twijfels, zou ik zijn ouders inlichten. Dit verhaal klinkt namelijk heel vreemd.

**Geplaatst**: 15-05-14 20:32

Geplaatst: 15-05-14 20:32

Danique_G schreef:
Ik zag best op tegen iedereens reactie hierop maar gelukkig ben ik dus niet de enige die eraan twijfelt. Voel me nog steeds een beetje naar bij dit topic..

Heb hem net weer even een aantal vragen gesteld, zoals wanneer hij weer naar het ZH moest, nouja, daar kwam vrij snel een antwoord op. Ik heb direct voor gesteld of ik een keer mee moest gaan met hem en daar werd alleen op gereageerd dat ik een schat was en dat hij het zou onthouden... Tevens weer gevraagd naar wat de verdere behandelingen/plannen zijn bij die afspraak en toen zei hij weer dat hij al drie maanden wordt behandeld? Ik snap er geen hol van.. Confrontatie vind ik zelf lastig omdat je dan heel dicht bij iemand komt te staan. Zijn ouders ken ik niet geweldig, eigenlijk maar twee keer gezien dus die weg is moeilijk.

jeetje san87 die ging wel ver zeg.. verschrikkelijk als iemand met dat soort ziektes liegt ja.. Nu ik dit topic heb gestart besef ik wel hoe erg dat werkelijk is

Als hij drie maanden met chemo behandeld wordt, dan zíe je dat echt wel... Persoonlijk zou ik alsnog de ouders bellen/opzoeken, ondanks dat je ze niet goed kent, zullen ze het waarderen wanneer je contact met ze opneemt.

En ja, het was echt heel erg... De ellende die het ons opgeleverd heeft, niet alleen qua meeleven, vragen hoe het gaat, je voelt je zelf ook gewoon poedersuiker wanneer je denkt dat een vriendin erg ziek is.

**Geplaatst**: 15-05-14 20:32

Geplaatst: 15-05-14 20:32

Het lijkt mij ook heel onwaarschijnlijk dat je geen behandelingen/medicatie krijgt bij kanker en dat zijn ouders er ook helemaal niets vanaf weten als hij nog bij ze in huis woont. Heel vervelende situatie.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-05-14 20:38

Re: Vriend verzint kanker

Geplaatst door de TopicStarter : 15-05-14 20:38

Heb even op zijn facebook gekeken om te kijken of hij zijn ouders op fb heeft (soms kun je daar wat uit op maken) en ik ga het nog verwarrender maken.

Hij deed een redelijk lichamelijke opleiding, hij had een foto geplaatst van klasgenoten en dat hij ze ging missen en hun veel succes wenste. Zijn moeder heeft hier op gereageerd dat zijn lichaam nu belangrijker was. ik ben even verward..

**Geplaatst**: 15-05-14 20:38

Geplaatst: 15-05-14 20:38

Onze klas kwam er achter dat de klasgenoot loog door een kaart te versturen naar een onbekend adres van de zogenaamde vriend/verloofde met kanker, waarna we er achter kwamen dat er totaal iemand anders woonde. Tevens vertelde haar broer die op dezelfde school zat ook dat het niet waar was en dat veel loog voor aandacht, het betrof een erg onzeker meisje.

**Geplaatst**: 15-05-14 20:39

Geplaatst: 15-05-14 20:39

Heb je het al op de man af gevraagd? Ik vind het ook geen gek idee om de ouders te benaderen, want als je wel hierover liegt dan ben je wel ziek; op een andere manier. En ik hoop dan zelfs nog dat het een leugen is, als het wel de waarheid is is het k*t

Ik ken en kom nog steeds regelmatig in aanraking met een echte pathologische leugenaar en daar is ook al van alles voorbij gekomen... Eerst ben je nog te naïef en geloof je erin en wil je iemand helpen, biedt je steun etc. Maar ja, als diegene wéér is aangereden of iets anders gruwelijks (noem het maar op, alles is al voorbij gekomen) is overkomen dan haal je je schouders op.... Diegene is hartstikke ziek helaas (en in mijn geval vindt diegene dat er ook niets aan de hand is en geloofd in de eigen onzin.... Bedonderd worden waar je bij bent, echt vreselijk)

**Geplaatst**: 15-05-14 20:40

Geplaatst: 15-05-14 20:40

Ik zou ook contact opnemen met zijn ouders.
Een ´vriendin´ van mij zou regelmatig dissocieren, en daarbij stuurde ze mij dan sms´jes. Op een gegeven moment leek ze heel warrig, kwam een heel eng verhaal uit dat ze achtervolgd zou worden en weet ik het niet wat. En toen antwoordde ze niet meer. Uiteindelijk heb ik 112 gebeld en alles verteld wat ik wist (hoe ze er uit zag, wat ze bij zich had, waar ze ongeveer moest zijn) en de politie is haar gaan zoeken. Ze konden haar echter niet vinden en namen weer contact met mij op. Daarop heb ik via via het nummer van haar ouders achterhaald en die opgebeld. Het was inmiddels half 12 's avonds. Bleek ze gewoon thuis op haar slaapkamer te zitten.
Je kan me voorstellen dat ik woest was. Vriendschap heeft dan ook geen stand gehouden...

**Geplaatst**: 15-05-14 20:42

Geplaatst: 15-05-14 20:42

Danique_G schreef:
Heb even op zijn facebook gekeken om te kijken of hij zijn ouders op fb heeft (soms kun je daar wat uit op maken) en ik ga het nog verwarrender maken.

Hij deed een redelijk lichamelijke opleiding, hij had een foto geplaatst van klasgenoten en dat hij ze ging missen en hun veel succes wenste. Zijn moeder heeft hier op gereageerd dat zijn lichaam nu belangrijker was. ik ben even verward..

Je kunt zijn moeder via FB een berichtje sturen waarin je haar sterkte wenst en hoopt dat haar zoon deze nare rotziekte dankzij de chemo te boven kan komen, of iets in die strekking

. Als ze je bedankt, dan weet je dat ze het weet en hij dus niet liegt, als ze geen idee heeft waarover je het hebt... Sja

.

**Geplaatst**: 15-05-14 20:43

Geplaatst: 15-05-14 20:43

Jeetje, heftig hoor TS!

De enige reden die ik kan bedenken dat er geen behandeling wordt gedaan is als het ongeneeslijk is.
Maar dat kan ik me haast niet voorstellen, want dan ben je niet gezellig ieder weekend een feestje aan het vieren.

Ik zou contact opnemen met zijn ouders.
Of hem er zelf mee confronteren.

Lastig wel..
Als het wel waar blijkt te zijn zet je je vriendschap op het spel...

**Geplaatst**: 15-05-14 20:55

Geplaatst: 15-05-14 20:55

_San87_ schreef:
Je kunt zijn moeder via FB een berichtje sturen waarin je haar sterkte wenst en hoopt dat haar zoon deze nare rotziekte dankzij de chemo te boven kan komen, of iets in die strekking . Als ze je bedankt, dan weet je dat ze het weet en hij dus niet liegt, als ze geen idee heeft waarover je het hebt... Sja .

ja idd zoiets, heel onschuldig....

**Geplaatst**: 15-05-14 21:02

Geplaatst: 15-05-14 21:02

Wauw heftig dit. Het klinkt wel heel vreemd allemaal en ik snap ook dat je het niet vertrouwt. Het kan om Pathologisch liegen gaan.. Maar ik snap heel goed dat je dit niet zomaar gaat vragen, straks is het wel waar en dan kom jij over als de uber bitch..

_San87_ schreef:
Danique_G schreef:
Heb even op zijn facebook gekeken om te kijken of hij zijn ouders op fb heeft (soms kun je daar wat uit op maken) en ik ga het nog verwarrender maken.

Hij deed een redelijk lichamelijke opleiding, hij had een foto geplaatst van klasgenoten en dat hij ze ging missen en hun veel succes wenste. Zijn moeder heeft hier op gereageerd dat zijn lichaam nu belangrijker was. ik ben even verward..

Je kunt zijn moeder via FB een berichtje sturen waarin je haar sterkte wenst en hoopt dat haar zoon deze nare rotziekte dankzij de chemo te boven kan komen, of iets in die strekking . Als ze je bedankt, dan weet je dat ze het weet en hij dus niet liegt, als ze geen idee heeft waarover je het hebt... Sja .

Dit is eigenlijk een hele goede!

**Geplaatst**: 15-05-14 21:05

Geplaatst: 15-05-14 21:05

Wat een zieke mensen lopen er toch rond op de wereld. Geestesziek.

TS, ik hoop dat je snel duidelijkheid hebt!

**Geplaatst**: 15-05-14 21:07

Geplaatst: 15-05-14 21:07

Maar z'n ouders wisten toch nergens vanaf, dus dan zou bovenstaande niet handig zijn? En dan zou z'n moeder niet op z'n facebook reageren over z'n ziekte.

Kwalijke zaak.

Nomineer dit bericht ×