Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-14 21:08

Hoe nu verder? Bang voor de toekomst.

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-14 21:08

Dit is een goedgekeurd SA account.

Hoe kom ik uit deze situatie? Hoe ga ik mezelf beschermen tegen allerlei dingen waar ik nu op mijn 20e levensjaar tegen aan loop? Ik weet het niet, maar wat ik wel weet is dat dit geen maanden meer gaat duren voor dat de bol ontploft.

De laatste tijd ga ik kapot van verdriet en ik kan mijn vinger er niet opleggen waar het precies vandaan komt. Er zijn wel allerlei dingen in mijn leven die daarin een rol kunnen spelen maar waarom zou het dan daar vandaan komen? Waarom is het niet gewoon dat afstuderen, wat even moeilijk is maar wat nu eigenlijk al weg moet zijn omdat ik in principe al helemaal klaar ben?

Goed, je zal er nu weinig van begrijpen dus ik zal even zo kort mogelijk mijn verhaal opschrijven.
Als kleine meid heb ik eigenlijk een hele gewone jeugd gehad. Ik was wel enorm verwend maar verder had ik altijd vriendinnen en had ik het op de basisschool enorm naar mijn zin. Ik had wel eens een familielid die wat vervelend was voor mij (misbruik) maar daar mocht ik op dat moment niet over praten en dat deed ik ook niet. Mijn jeugd was eigenlijk heel normaal, behalve op dat familie lid na dan.
Naar de basisschool ging ik naar de middelbare school. 4jaar uit mijn leven die ik niet zomaar zal vergeten. Ik ben enorm gepest op die middelbare school en dat kwam mede omdat ik als meisje uit een klein plattelands dorpje kwam en ik op een boerderij woonde en ohja ik hield enorm veel van paarden. Dat werd ook niet zo gewaardeerd. Ik droeg een bril, had altijd netjes mijn huiswerk af en ik haalde goede punten. Tsja, dan ben je natuurlijk wel een goed mikpunt.
3 van de 4jaar heb ik super overleeft. Het laatste jaar werd alleen lastiger omdat ik toen mijn diploma moest halen en opeens kreeg ik geen rekensom meer uitgerekend en geen woord opgeschreven. Het lukte niet meer.Toen had ik een heel fijn stage bedrijf en mocht ik als hoge uitzondering het laatste half jaar op mijn stage doorbrengen tussen de paarden, want ik liep op een manege stage. Daarna heb ik ook mijn punten heel goed kunnen afronden want die paarden die pestten mij niet, die waardeerde wel zoals ik was.

Naar de basisschool heb ik nog een opleiding gedaan als tussen opleiding maar dat was niet wat ik wilde en daarna ben ik gaan studeren wat ik uiteindelijk wel super leuk vond en daar mag ik dit jaar voor afstuderen. Super fijn, maar ik hoop dat het mij ook gaat lukken.

Mijn thuissituatie is op dit moment het aller grootste probleem. Ik kan geen rust vinden want er zijn 2 mensen om precies te zijn mijn ouders die het mij verschirkkelijk moeilijk maken afentoe. Ze maken echt heel vaak ruzie, minimaal 3x op een avond en ze kijken ook apart van elkaar TV, ieder in een eigen woonkamer (soms is een groot huis, best fijn) en ze slapen nog wel samen maar de 1 gaat om half 9 al naar bed hoewel de andere pas om half 12 naar bed gaat. Dus z’n gezellige sfeer is het niet.
Tevens heeft mijn vader ook nog een oude depressie waardoor het continue lijkt alsof ik voor hem moet zorgen (geestelijk) dit hoort niet, en dit moet ook niet. Maar dit voelt zo.
Alle boekhouding, en alle dingen die geregeld moeten worden neem ik op mij. Mijn vader moet dit zelf kunnen en kan dit ook zelf maar hij doet dit niet en ik wil mijn moeder niet teveel belasten met dat soort dingen omdat ik weet dat het met z’n man al zwaar genoeg heeft.

Dit heb ik alle jaren zo gedaan en dit ging eigenlijk goed. Geestelijk ga je er soms wel aan kapot als ze weer ruzie hebben. Dit hebben ze niet alleen thuis, ook bij ander mensen op hun verjaardag of als we uit eten gaan. Daarom probeer ik ook zoveel mogelijk de taken van mijn vader op mij te nemen zodat het rustig thuis blijft. Maar dit werkt niet, maar naar mijn idee moet ik dat doen.

Nu met het afstuderen sloopt dit enorm ik moet veel doen en ik moet veel regelen maar thuis maakt men nog steeds ruzie en nog steeds worden er meningen gevraagd als ze weer eens ruzie hebben wie er gelijk heeft. Dit wil ik niet vertellen, maar altijd kijken 4 vragende ogen mij aan of ik mijn mening ook wil geven. Voornamelijk mijn moeder, de steun die ze niet bij haar man kwijt kan doet ze dus bij mij.

Helaas durf ik er weinig van te zeggen dat ze eens hun mond moeten houden en stoppen met ruzie maken. Dit is ook iets wat ik wel gewend ben geworden en mee om moet leren gaan zolang ik thuis woon. Een huis zoeken is geen optie want dat kan ik niet financieren. Ik heb ook nog een paard thuis staan waar ik zelf voor zorg, en dat is wel fijn want er is altijd een vlucht. Maar helaas blijven de voorbereidingen voor mijn examen ook op de lange baan, en dat moet al over een x aantal weken af zijn.

Ik voel mezelf hierdoor enorm rot, de laatste paar weken ben ik daarom ook weer enorm aangekomen, moe en chagrijnig en ik heb nergens zin meer in. Ik hang maar een beetje op de bank, en tevens werk ik best hard in de weekenden en in de vakanties. Maar als ik thuis ben dan staar ik een beetje voor mezelf uit.
Hulp van een psycholoog heb ik al vaak geprobeerd maar dit werkte niet. Ik ben enorm bang voor het praten en communiceren met mensen die wat meer van mij weten dan wie ik ben achter mijn gezicht en mijn lach. Als men al iets weet over mij en daar over wil praten face to face word ik boos.
Ja, en wat wil ik nu met het topic bereiken? Vooral dingen van mezelf af praten, ik heb hulp nodig dat weet ik. Maar ik ben heel erg bang en er gewoon met iemand over praten, hoe raar ook.. Dat lukt niet, laat staan met iemand die tegen over mij zit en alles van mij wil weten.
Heeft iemand dit ook meegemaakt, dat je er bang voor was?

Heel graag zou ik dit jaar afstuderen, en ik hoop dat ik het ga halen.

Bedankt voor het lezen van mijn hele verhaal.

**Geplaatst**: 28-04-14 21:11

Re: Hoe nu verder? Bang voor de toekomst.

Geplaatst: 28-04-14 21:11

Pfoe wat een verhaal..
Het enige wat ik zou kunnen zeggen is: Heel veel sterkte en succes TS! :(:)

Ik hoop dat je het haalt!

**Geplaatst**: 28-04-14 21:57

Re: Hoe nu verder? Bang voor de toekomst.

Geplaatst: 28-04-14 21:57

Het is heel jammer dat je financiële situatie het niet toelaat om op jezelf te gaan wonen. Dit zou je heel veel rust geven. Jij kunt namelijk niks veranderen aan je situatie thuis, hier ben je ook absoluut niet verantwoordelijk voor. Dit moet je alleen nog leren.

**Geplaatst**: 28-04-14 22:02

Re: Hoe nu verder? Bang voor de toekomst.

Geplaatst: 28-04-14 22:02

Heftig allemaal, kies en zorg voor jezelf!!
Ik heb je ook nog een pb gestuurd.

Suc6

**Geplaatst**: 28-04-14 22:12

Re: Hoe nu verder? Bang voor de toekomst.

Geplaatst: 28-04-14 22:12

Heel veel sterkte toegewenst, en ik hoop voor je dat je het haalt (Als ik het zo leest lukt het vast wel)
Ik kan je nou wel aanbieden dat je altijd met me mag praten maar ik denk niet dat je veel aan me hebt

Heb totaal geen ervaring ermee en ben nog geen eens 16. Maar als je het toch wil, tegen mij kan je alles zeggen! Niet zo zeer om dingen over jou te vertellen, maar om eens lekker van je af te praten en lekker te zeuren

**Geplaatst**: 29-04-14 07:29

Re: Hoe nu verder? Bang voor de toekomst.

Geplaatst: 29-04-14 07:29

Even heel kort door de bocht, maar zou een anti depressivum iets voor je kunnen doen?

**Geplaatst**: 29-04-14 08:20

Geplaatst: 29-04-14 08:20

Lieve meid, ik herken deels dingetjes in je verhaal. Heel belangrijk is dat je gaat leren dat je níet de ouder in de relatie met je ouders bent. Daarmee bedoel ik dat jij níet verantwoordelijk bent voor het welbevinden van je ouders en ook al voelt het zo, jij bent niet verantwoordelijk voor het reilen en zeilen in huis en de financiën enzo. Op dit moment moet je gaan leren dat jij de eerste prioriteit in jouw leven bent. Is er echt geen mogelijkheid om ergens een kamertje te huren, of eventueel een tijdje bij familie dat je tot rust kan komen en kan focussen op je afstuderen? Je ouders horen jou niet in t midden van ruzies te zetten. Je bent op n leeftijd dat je juist zelf je leven op poten gaat zetten en duidelijk je eigen dingen te verwerken hebt, dat gaat niet in deze omgeving. Uit eigen ervaring weet ik dat het enige wat echt helpt (helaas) afstand nemen is, ook al is het maar tijdelijk. Als je uit de situatie bent, kun je ook een andere band met je ouders ontwikkelen- en op jezelf focussen.

Ik wens je in ieder geval veel sterkte, zorg voor jezelf!

Mjelle_G schreef:
Het is heel jammer dat je financiële situatie het niet toelaat om op jezelf te gaan wonen. Dit zou je heel veel rust geven. Jij kunt namelijk niks veranderen aan je situatie thuis, hier ben je ook absoluut niet verantwoordelijk voor. Dit moet je alleen nog leren.

Edit: ik zeg het met wat meer woorden, maar het is net wat Mjelle_G zegt. Het is iets dat heel veel mensen, zeker vrouwen, op een bepaald punt in hun leven echt moeten léren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-04-14 16:54

Geplaatst door de TopicStarter : 29-04-14 16:54

benangelique schreef:
Even heel kort door de bocht, maar zou een anti depressivum iets voor je kunnen doen?

Dat zou mij goed doen, maar niet voor een langere tijd denk ik. Ik ben zelf (denk ik) niet depressief maar ik zit nu gewoon niet lekker in mijn vel. Wel zijn er verschillende diagnoses bij de psycholoog gesteld maar een depressie stond daar niet tussen.

Helaas is het niet mogelijk voor een langere tijd naar vrienden te gaan. Wel heb ik als er nood is een goede kennis die ik altijd mag bellen maar dit is geen nood vind ik.. Het is heel rot en heel verdrietig begrijp mij niet verkeerd, maar er zijn wel eens situaties geweest thuis dat het wel nood was, en toen wist ik niet waarheen. Dus ik bewaar dat plekje liever voor dan.

**Geplaatst**: 01-05-14 21:32

Re: Hoe nu verder? Bang voor de toekomst.

Geplaatst: 01-05-14 21:32

Jeetje meid, sterkte! Hoe lang moet je nog voordat je afgestudeerd bent? Het lijkt mij goed als je op jezelf kan wonen. Ik herken het dat je niet kan praten, ik kon het ook niet maar het is gelukkig wel te leren! Zoek andere methodes om te communiceren zoals schrijven bijvoorbeeld en druk je emoties uit met poppetjes, het zal steeds makkelijker gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-05-14 13:04

Re: Hoe nu verder? Bang voor de toekomst.

Geplaatst door de TopicStarter : 04-05-14 13:04

Bedankt voor het berichtje.
Ik moet nu nog 3 weken naar school en daarna heb ik examen en dan ben ik klaar.
Dus nog heel even volhouden en daarna ben ik klaar. Maar ik vind het echt enorm moeilijk, het liefst zou ik willen schreeuwen dat ik het niet meer kan, dat het mij gewoon niet lukt door de stress. Maar dat kan helaas niet en dat maakt het zo lastig.

Nomineer dit bericht ×