pniekepnak schreef:En zolang jij niet gevoeld hebt waar jouw ontevredenheid vandaan komt, zal je er altijd tegenaan blijven lopen. Ook in eventuele volgende relaties, vriendschappen, etc. Het zit namelijk in JOU, en zolang je er niets aan doet draag je het met je mee.
Idd, ik heb hierover een gesprek gehad met mijn (alleenstaande) moeder.
Zij liep rond met een gevoel van ontevredenheid en was op zaterdagochtend in de supermarkt. Er waren die ochtend veel winkelende stelletjes dus ze was een beetje jaloers. Samen gezellig boodschappen doen en dan thuis uitgebreid brunchen en daarna samen iets leuks doen....
En toen relativeerde ze: Als ik nu met een man hier liep zou ik gewoon hetzelfde rotgevoel hebben, ik zou gaan lopen zeuren en we zouden hier ruzie krijgen in de supermarkt over wat we mee gingen nemen of een oude koe uit de sloot halen oid, hij zou de hele middag voetbal op tv gaan kijken en ik zou een vriendin bellen om maar wat leuks mee te gaan doen
Want dat gevoel zit in mij en niet in de omstandigheden.
Bedenk ook: je dochter is bijna tien, over een paar jaar kun je gemakkelijker dingen zelf weer gaan doen, hoef je niet altijd thuis te zijn. Wat zijn de dingen die je nu doet, die er straks niet meer van komen omdat je drukker buitenshuis bent, omdat je dochter groter is en niet meer wil,..? Geniet daar nog eens extra van! Wat vandaag gebeurd is, komt nooit meer terug.