Waarom toch ontevreden

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
colette40
Berichten: 242
Geregistreerd: 03-10-08
Woonplaats: noord-holland

Waarom toch ontevreden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 25-03-14 19:18

Ik zal proberen om een zo duidelijk mogelijk beeld te schetsen.
Ik ben een vrouw van 44 met een dochter van bijna tien.
Toen zij twee en halve maand was ben ik bij haar vader een soort van weggevlucht.

ik heb toen een paar maanden bij mijn vader gewoond en kreeg mijn eigen flatje.
Na twee jaar leerde ik iemand kennen waarvan ik dacht dit moet lukken.
Ik ben zelf nogal hittepetit en dochterlief ook (adhd ) en hij is en rustige man.

Ondertussen overleed mijn zus na een heftig ziekbed.
Mijn dochter en mijn vader waren twee handen op een buik,hij ging zwemmen met haar en leerde haar fietsen,haalde haar op van school en deed van alles.
Mijn moeder was al overleden en door mijn dochter is hij weer opgeknapt.

Mijn relatie liep toch niet zoals ik hoopte,stille wateren hele diepe gronden.
Hij ontwikkelde totaal niet een wat voor gevoel maar voor mijn dochter.
Hij zorgde super voor ons maar het gevoel ontbrak.

Toen na een kort ziekbed van zeven weken overleed ook mijn vader,ik wilde hem thuis verzorgen maar hij ging zo hard achteruit dat dat helaas niet mogelijk was.

ik kon hier niet met mijn vrind over praten want die toont ook geen emotie tot zijn potje vol was en dan moest je je bergen.

Vorig jaar november hebben wee besloten de relatie te beeindigen,we werden geen van drieen gelukkig zo.

Ik had binnen een week een ander huis,zit er leuk bij en mijn dochter heeft het ook naar haar zin.
Zij is naar een andere school gegaan en dat gaat goed.

Ik heb geen zorgen ,geen problemen,maar ik mis toch wel wat.
Heb vijf jaar als broer en zus geleefd.

Ik heb leuk werk en met de paarden gaat ook alles goed.
Kortom,waarom vol ik me zo ontevreden.

Andere kunnen niet uit elkaar vanwege financiele dingen of wat voor reden ook?

Heb een leuke collega maar denk niet dat dat wat wordt.
Wat haal je nu weer in huis en ik moet rekening met mijn dochter houden.
Het ene moment in de wolken en het andere moment verdrietig en eenzaam.

Ik heb goed vrienden die me bij staan en helpen.

Maar wat nu?
Mss mensen met ervaring of tips?

Bedankt voor het verhaal lezen,

Grtjs

pniekepnak
Berichten: 4927
Geregistreerd: 04-12-01

Re: Waarom toch ontevreden

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 19:21

Mijn tip? Zorg dat jouw geluk niet afhankelijk is van de mensen om je heen.

hannah41

Berichten: 3467
Geregistreerd: 08-03-10

Re: Waarom toch ontevreden

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 19:25

Wat vervelend allemaal! :(:)
Probeer meer te genieten van kleine dingen, zoek dingen waar jij gelukkig van word. En je weet het nooit met die collega natuurlijk! :)

Ewona
Berichten: 951
Geregistreerd: 12-07-13
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 19:25

Leuke dingen ondernemen met je dochter.
Eens erop uit met wat vriendinnen, zodat je je zinnen even kan verzetten ?
En heel voorzichtig zijn met het onmiddellijk terug opzoeken van een nieuwe relatie, gewoon omdat je "iets" mist.
Misschien eerst proberen met een lat-relatie, als je de juiste persoon gevonden hebt ?
Zo kan je zelf eerst kijken hoe het bevalt en kunnen je dochter en je nieuwe vlam ook eerst voorzichtig wennen aan mekaar.
Het is nl wat om zomaar weer iemand anders in huis te aanvaarden, je dochter moet ook weer haar plekje vinden, net zoals jij.
Plus als er een nieuwe man in je leven komt, dan wil je natuurlijk ook dat die wat binding krijgt met je dochter.
Denk dat zulke dingen tijd vragen.
Komt nog bij dat je het verlies van je zus, moeder en vader een plaatsje moet kunnen geven.
Mogelijk is je eigen emmertje ook vol en moet je een hele tijd uittrekken om je weer gelukkig te kunnen voelen.
Maar het komt zeker weer terug :-)

BigOne
Berichten: 42925
Geregistreerd: 03-08-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 19:27

Tja, echt tips heb ik niet, ik kan me wel goed voorstellen dat je je gewoon erg eenzaam voelt ondanks dat je dochter dagelijks om je heen is. Vaak is het wel zo dat je, hoe harder je op zoek bent naar een relatie hoe slechter het lukt. Als het om de seks is, daar kun je wel wat aan doen maar misschien heb je veel meer de behoefte om de dagelijkse dingen te delen met iemand anders. Dat hoeft niet een partner te zijn maar een blog beginnen of één avond in de week met een vriendin de hort op kan al veel verschil maken.
En inschrijven bij relatiebureaus, ik heb een aantal vrienden die hele fijne vriendschappen en sommigen ook relaties hier aan over hebben gehouden, succes. Het leven begint bij veertig!!!! :D

colette40
Berichten: 242
Geregistreerd: 03-10-08
Woonplaats: noord-holland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 25-03-14 19:32

Bedankt voor de antwoorden,
pniekepnak Dat snap ik ,doe ook mijn best maar het knaagt,
Ik heb geen reden tot ontevredenheid,alles loopt.

hannah soms kan ik genieten van veel dingen,maar het voelt een beetje leeg allemaal.

ewona Wat jij zegt klopt als een bus,geen relatie nog en dan eventueel latten.
Dochter gaat voor alles,daarom ben ik weggegaan uit de relatie.

Wil eigenlijk geen relatie ,maar soms knaagt het wel,die ene die jou een beetje speciaal vind,even kunnen appen of wat dan ook.

Samen wonen zit er de eerste jaren echt niet in.
Maar mijn gevoel is zo dubbel nu

colette40
Berichten: 242
Geregistreerd: 03-10-08
Woonplaats: noord-holland

Re: Waarom toch ontevreden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 25-03-14 19:37

bigone,

hahaha ja dat zeggen ze dat het bij de veertig begint.
Aan sex moet ik niet denken,maar de knuffel en een arm om je heen is wel fijn af en toe.

Ik durf me helemaal niet in te schrijven bij een relatiebureau.

Ik kan s avonds de deur niet uit of ik moet opvang zoeken.
Ben blij dat ik dat overdag al heb kunnen regelen.

En als ik door de weeks moet werken beging ik rond 5 uur morgens zodat ik s middags thuis ben.
Hoef ik je niet te vertellen hoe ik me s avonds voel.

Maar het komt goed,tis fijn dat mensen met je meedenken

saskiakefie
Berichten: 18434
Geregistreerd: 14-01-07
Woonplaats: Mariënheem

Re: Waarom toch ontevreden

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 19:41

Wat vervelend, ik begrijp je wel. Zaak is wel dat je eerst je emotie gaat leren accepteren als jij namelijk weer boos wordt om je ontevredenheid gaat dat je niet helpen. Wellicht kan mindfulness je wat helpen.

bliver
Berichten: 3043
Geregistreerd: 23-08-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 19:45

pniekepnak schreef:
Mijn tip? Zorg dat jouw geluk niet afhankelijk is van de mensen om je heen.



dat word de uitspraak van de dag en ik ben het er volledig mee eens. Zorg eerst dat je zelf gelukkig bent pas daarna kan je iemand anders gelukkig maken. Je kan niet met iemand een relatie beginnen omdat je gelukkig wil worden

Sassol

Berichten: 5254
Geregistreerd: 16-01-09
Woonplaats: Omg. Nijmegen

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 20:40

Vorig jaar november klinkt misschien ver weg, maar dat is pas 4 maanden geleden.
Niet zo gek dus dat het alleen zijn wat onwennig voelt. Je vraagt 'waarom ben ik toch ontevreden?'.
Klinkt een beetje alsof je niet vindt dat je ontevreden mag zijn, waardoor het gevoel vaak langer blijft.
Ook ben je ondertussen je zus en vader verloren. Dat doet ook wat met je.

Mijn tip aan jou is eigenlijk, gun jezelf het recht ontevreden te mogen zijn. En verwen jezelf af en toe eens.
Ga leuke dingen doen met je dochter en nodig af en toe een vriendin uit voor een filmavondje oid.

pniekepnak
Berichten: 4927
Geregistreerd: 04-12-01

Re: Waarom toch ontevreden

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 20:49

Blijkbaar is er wel reden tot ontevredenheid, anders zou je gevoel je dat niet vertellen. Maar het is zaak dat je, om er achter te komen waar dat gevoel vandaan komt, naar binnen kijkt in plaats van naar buiten. Zoek het in jezelf, in plaats van in je omgeving. Het is je immers al duidelijk dat het probleem daar niet ligt toch?
En zolang jij niet gevoeld hebt waar jouw ontevredenheid vandaan komt, zal je er altijd tegenaan blijven lopen. Ook in eventuele volgende relaties, vriendschappen, etc. Het zit namelijk in JOU, en zolang je er niets aan doet draag je het met je mee.

BigOne
Berichten: 42925
Geregistreerd: 03-08-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 20:53

Volgens mij zegt ts nergens dat ze ongelukkig is, haar leven lijkt leeg voor haar op dit moment. Het bekende gevoel dat de meesten wel eens hebben: Is dit het nou???. Iedereen die wat ouder is, of je wel of niet een relatie hebt, je wel of niet redelijk gelukkig voelt. Iedereen heeft echt wel eens, na weer een maand verder te zijn , het gevoel dat alles hetzelfde is en dan moet je als het goed is nog jaren door. Je kunt het misschien de mid-life crisis noemen maar het zijn soms maar hele kleine dingen en vaak denk je na een poos: Wat heb ik toch een leuk leven, weliswaar met ups en downs , maar wie heeft dat niet!

Toad

Berichten: 4236
Geregistreerd: 01-08-05
Woonplaats: Nijkerk

Re: Waarom toch ontevreden

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 21:21

Ik vind het niet zo gek dat je je 'ontevreden' voelt na de sterfgevallen in je familie en je relatie die stuk is gelopen. Het heeft denk ik tijd nodig voordat je weer van dingen kunt genieten. Tot die tijd heb ik als enige tip dat je goed voor jezelf moet zorgen en probeer te genieten van je dochter.

Anoniem

Re: Waarom toch ontevreden

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-14 21:32

Ik ga volledig in de 2 reacties van Pniekepnak mee.

Het is allemaal best wel wat wat je door hebt gemaakt als ik het zo lees, en vorig jaar november is nog niet heel ver weg inderdaad. Gun jezelf ook even de tijd om tot rust te komen, 4 maanden is echt niks hoor. Alles kan wel goed lopen op dit moment maar dat wilt nog niet zeggen dat jij ook weer helemaal terug bij jezelf bent nu. Klinkt misschien wat zweverig, maar ik bedoel het heel nuchter ;).

Ik zou zeker pas weer aan een relatie beginnen wanneer je op ieder vlak (dus ook deze ontevredenheid) rust hebt gevonden vanuit jezelf, niet vanuit een ander, een relatie o.i.d.

Eventueel zou ik je willen aanraden om hulp te zoeken bij een therapeut, indien je daar voor open staat. Klinkt wat zwaar maar een goede therapeut (en waar je een goede klik mee hebt) kan je goed helpen bij het traceren van je ontevredenheid en je helpen om hier verandering in te brengen.

colette40
Berichten: 242
Geregistreerd: 03-10-08
Woonplaats: noord-holland

Re: Waarom toch ontevreden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 26-03-14 08:48

Klopt helemaal dat het in mij zit.
Maar het voelt zo ondankbaar van mij uit.

Heb ook het nodige achter mijn kiezen gehad,mijn vader heeft me helemaal eruit geholpen,ik weet dus hoe het ook had kunnen zijn.
Maar dat gebeurt me nooit meer.
Alles loopt goed,wie heeft er nou een huis binnen een week en nog leuk ook?

Na het overlijden van mijn vader heb ik via mijn werk maatschappelijk hulp gehad.
Dat heeft wel wat geholpen, nu ben ik bij iemand die probeert mij inderdaad mij mijzelf te krijgen.

Eerlijk gezegd zou ik niet echt weten wie ik echt ben.
Kom soms niet bij een gevoel.

Ik kan ook een geiriteerd persoon zijn,me druk maken om alles en niets.

Ik heb een leuk leven,leuke dochter en leuke vrienden,echte vrienden.
Maar er knaagt gewoon wat,

Ik zorg zeker goed voor mezelf,doe op zijn tijd leuke dingen maar ik ben gewoon zo moe.
Elke dag vroeg wakker ,buiten de tijde dat ik moet werken,maar ben ook een slechte slaper.
Word wakker van ieder geluid,de honden mik ik wel eens de gang op als ze snurken.

Bedankt voor de feed back,ga er zeker mee aan de gang,ga er ook vanuit dat het goed komt!

Urielle

Berichten: 50120
Geregistreerd: 28-07-05
Woonplaats: Rilland

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-03-14 09:03

pniekepnak schreef:
En zolang jij niet gevoeld hebt waar jouw ontevredenheid vandaan komt, zal je er altijd tegenaan blijven lopen. Ook in eventuele volgende relaties, vriendschappen, etc. Het zit namelijk in JOU, en zolang je er niets aan doet draag je het met je mee.

Idd, ik heb hierover een gesprek gehad met mijn (alleenstaande) moeder.
Zij liep rond met een gevoel van ontevredenheid en was op zaterdagochtend in de supermarkt. Er waren die ochtend veel winkelende stelletjes dus ze was een beetje jaloers. Samen gezellig boodschappen doen en dan thuis uitgebreid brunchen en daarna samen iets leuks doen.... <3
En toen relativeerde ze: Als ik nu met een man hier liep zou ik gewoon hetzelfde rotgevoel hebben, ik zou gaan lopen zeuren en we zouden hier ruzie krijgen in de supermarkt over wat we mee gingen nemen of een oude koe uit de sloot halen oid, hij zou de hele middag voetbal op tv gaan kijken en ik zou een vriendin bellen om maar wat leuks mee te gaan doen :') Want dat gevoel zit in mij en niet in de omstandigheden.

Bedenk ook: je dochter is bijna tien, over een paar jaar kun je gemakkelijker dingen zelf weer gaan doen, hoef je niet altijd thuis te zijn. Wat zijn de dingen die je nu doet, die er straks niet meer van komen omdat je drukker buitenshuis bent, omdat je dochter groter is en niet meer wil,..? Geniet daar nog eens extra van! Wat vandaag gebeurd is, komt nooit meer terug.

Jannepauli

Berichten: 10818
Geregistreerd: 21-03-05

Re: Waarom toch ontevreden

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-03-14 09:14

Met 44 zit je waarschijnlijk al in de perimenopause.
Dat kan zeker voor al die vage 'ik zit niet lekker in m'n vel klachten' zorgen. Ja, ook die van 'ik ben ontevreden, niet happy'.
Ga naar je huisarts en vraag om bloedonderzoek om je hormoonlevels te laten testen. Er is van alles aan te doen om dat bij te sturen.

colette40
Berichten: 242
Geregistreerd: 03-10-08
Woonplaats: noord-holland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 26-03-14 09:16

Wat jou moeder zegt ,daar kan ik me in verplaatsen,,,heb ook geen problemen dat ik thuis ben,ben regelmatig op pad.

Mijn dochter rijdt op een manege,ga met haar naar badminton etc.
Ze hangt heel erg aan me,vraagt enorm veel aandacht en dat kost heel veel energie,
maar het is een vrolijke meid,die heeft ook genoeg meegemaakt,helaas.

Mijn paard staat bij vrienden waar ik elke morgen ben,afleiding genoeg.

Ben geen uitgaanstype,heb leuke collega s.

Ik moet leren het los te laten en dat is niet makkelijk,we werken eraan,thanks

Ik kan een afspraak maken,heb een leuke huisarts,goed idee