even een situatieschets:
- * Ik werk zo goed als voltijds als nachtverpleegkundige in een rusthuis en ga hierbij nog vrijwilligerswerk doen als nachtoppas.. Mijn 3 paarden zijn mijn vrijetijdsbesteding, kruipt dus ook heel wat tijd in.
- * Mijn vriend is vrachtwagenchauffeur en dus heel vaak, heel lange dagen aan het werk. Hierboven op speelt hij nog volleybal op hoger niveau.
- * Mijn moeder is zwaar hartpatiënte en werkloos, heeft momenteel geen vriend.
Op dit moment woon ik bij mijn moeder, en hij bij zijn moeder.
Als ik geluk heb zie ik mijn vriend ongeveer 1 of 2 dagen / week.. Dit gaat, indien wij zouden gaan samenwonen niet veel wijzigen.
Om de week hebben wij soms een weekend vrij.
Nu is mijn moeder van het standpunt dat wanneer ik en mijn vriend zouden gaan samenwonen,wij bij haar thuis ook nog taken op regelmatige basis moeten komen opknappen omdat zij dit naar eigen zeggen niet meer kan. Persoonlijk vind ik deze laatste stelling niet volledig correct. Ze wil namelijk altijd alles onmiddellijk klaar zien en neemt dus ook geen pauzes tussendoor. Indien zij telkens even zou pauzeren is dit perfect haalbaar volgens mij.
Zo verwacht ze dat WIJ om de 2 weken (dus in ons vrij weekend) het gras komen afrijden, indien nodig de oprit schuren, tuinhuis opruimen, verven, klussen,... . En alle andere zaken wat ze zelf niet "kan".
Ik heb haar verteld dat ik hier geen probleem mee heb, maar dat dit niet altijd zal gaan zoals zij verwacht en dat ik ook graag af en toe van de momenten dat ik wél samen ben met mijn vriend wil genieten.
Ook heb ik haar gezegd dat ze niet kan verwachten dat mijn vriend zich elke keer verplicht voelt om zijn vrije tijd hierin te investeren. Hij heeft namelijk nog minder vrije tijd dan ikzelf.
Om deze bovenstaande stellingen is zij erg boos geworden, en persoonlijk weet ik niet goed wat ik hiermee moet.
Ben ik nu onredelijk of on-respectvol.. Of gaat dit voor jullie toch ook echt een stap te ver?
Ik hoop dat jullie mij verder kunnen helpen..

.
