
Gosh.

Ik krijg mijn studie eindelijk een beetje op de rit. Mijn eerste jaar braaf afgesloten met een paar zevens en de rest achten gemiddeld en een uitschieter van een negen op geschiktheid voor het werkveld en loopbaanoriëntatie. Nou, toppie, brave student, koekje, hier!
Dat idee, zou je denken..
In mijn hoofd ligt het een stuk onmogelijker.
Ik heb het gehaald, zeker waar, ware het niet dat ik het grootste deel van mijn eerste jaar twee vingers in mijn neus gestopt heb en ze er niet meer uit gehaald heb.

Stiekem heb ik het heel makkelijk. Nouja, niet stiekem. Ik heb hiervoor precies dezelfde studie deels gedaan op de uni waar ik stukliep op de weinige hoeveelheid praktijk. Daarom ben ik overgestapt, maar al die theorie is blijven kleven. Superfijn, maar ik kan nu nog steeds voor geen meter plannen en daar wil ik eigenlijk maar eens vanaf.
(Dat besef ik weer nu ik hard aan het rammen ben op mijn laptop om op het laatste moment een verslag af te maken. *zucht*)
Ondanks dat het al beter gaat in groepen (initiatief nemen, planningen maken en al dat soort dingen) is het nog lastig om me eraan te houden.
Heeft iemand de gouden tip? Probleem is dus eigenlijk dat ik nooit iets heb hoeven doen en nu de problemen voor wil zijn voor het mis gaat. Maar.. Waar te beginnen..


). Ik accepteer het maar want deze strijd met mezelf ga ik nooit winnen denk ik. 
ik ben zo trots op mezelf hahahaha.
, je kan het!