Geplaatst De titel omschrijft al zoon groot deel van het aankomende verhaal, ik loop er al maanden mee te struinen en krijg het maar niet recht in mijn hoofd... Ik open nooit zulke topics, puur omdat ik me liever niet open en bloot op internet gooi, maar vind het nu toch wel fijn om even alles flink en goed van me af te schrijven.
Heel heel veel succes met lezen!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Waar het allemaal begon:
Ik zat in mijn examenperiode en leerde via werk een aardige jongen kennen, omdat ik een herkansing moest halen voor wiskunde en ik had dit vermeld op FB en kreeg zo een berichtje van hem of ik eventueel hulp nodig had. We raakte aan de praat en het liep allemaal wel zo 'makkelijk'. We spraken af om wiskunde door te nemen en ik begreep er totaal niks van, zo goed als hij was legde hij het zo vaak ik wou zonder moeite uit.
Toen mijn herkansing aanbrak dacht ik het eindelijk te snappen en na een paar weken in zenuwen te hebben gezeten was ik dan ook geslaagd, enorm blij en trots dat ik was aangezien wiskunde totaal niet mijn sterke vak is (meer de talen). dit werd natuurlijk gevierd en ik en inmiddels mijn 'crush' spraken steeds vaker af, het klikte wel en hij was wel een aardige jongen.
Mijn gevoel werd sterker en besloot er is achteraan te jagen want had gehoord dat dit zijn 1e relatie zou zijn en ik nogal de 'broek' graag aan heb, het eerste stapje gezet.
En toen begon helaas alle ellende, Omdat het wel bijna officieel was dat het wat ging worden gingen we uit naar een Tentfeest hier in de buurt, hij, zijn broer, broertje, zusje en gehele vriendengroep gingen allemaal mee, reuze gezellig! alleen merkte ik aan mezelf al de avond niet 'happy' zou eindigen, ik ging er apart van de groep heen samen met een vriendin van mij wegens mijn gevoel. In het begin was er niks te merken tot dat mijn 'vriend' zich begon af te sluiten en stilletjes aan het praten was met een vriend waar hij alles aan kwijt kon werd mij gezegd. *slik*
Verder geen zorgen om gemaakt en gezegd hup gezellige avond, toen was de muziek afgelopen en besloten we een afterparty te houden bij hem thuis, goed, verzamelen allemaal check? nee... vriend mistte. Ik als een kip zonder kop gaan zoeken, eenmaal gevonden vroeg ik of hij mee ging en werd ik compleet afgesnauwd dat hij helemaal alleen wou zijn en dat niemand hem met rust liet. Oké beetje hard kwam het aan en ik was door de alcohol sneller over de rooie dan normaal.
Toen hij was bedaard en weer gepraat had met zijn vriend heeft hij verteld dat ik niet de enige was die hij leuk vond, althans hij vond mij wél leuker als het andere meisje, maar hij had ook gevoelens voor haar.. je kent het wel liefde maakt blind dus ik wou het maar niet geloven.
maar ik kon alleen maar huilen, rende het dorp uit en ging ergens tegen een boom zitten om alles een plekje te geven.. er werd achter me aan gerent maar die hielden me niet bij.. toen ik een warme hand op mijn schouder voelde wist ik dat er een lang verhaal aan kwam.. maar die kwam niet!
Het wetende dat jij date met iemand die ook nog een andere meid leuk vind maakt je ziek, beroerd en je wilt weg van hem en het liefste er niks van weten..
Met mijn 'domme' hersens ben ik maar als een kip zonder kop doorgegaan met van hem te houden, het niet opgeven en het volle vertrouwen erin dat hij wel voor mij zal kiezen..
Een week later ging men op vakantie, ik bleef thuis alleen achter. Tijd voor mezelf wat ik nodig had eigenlijk.. Hij vertelde zijn broertje dat hij mij ontzettend miste, maar telkens als zijn broertje/broer hem spotte in de wifi zone met een gesprek open van het andere meisje wisten hun het eigenlijk wel zeker dat het voor mij een valse zone was.
Toen ik het eenmaal hoorde wilde ik het niet geloven, liefde maakt blind en ja.. wederom.
Na de vakantie brak de verjaardag van hem en zijn tweelingbroer aan, zeer gezellig en op die dag kreeg ik te horen dat hij afstand zou nemen van het meisje waar hij zo 'gek' op was, wat dus betekende dat hij met mij wel verder wou gaan.
Tot ik op een avond mee las met het gesprek dat hij haar de volgende dag zou zien, terwijl hij toch echt mij had verteld een filmavond te hebben met vrienden? Ik durfde niet meteen in te schakelen, hartstikke dom van me, maar ben de volgende dag naar zijn moeder gegaan waar ik uiterst goed mee kan opschieten. Die heeft voor mij een risico blok gezet tegen hem.
Waaruit dus bleek dat hij inderdaad bij dat meisje is wezen slapen. Ik was er klaar mee..
Heb een enorme hekel aan liegen en dit was de druppel. Ik was boos, walgde van hem, ik ben altijd trouw aan een persoon geweest en hij heeft telkens aan 2 walletjes lopen vreten.
Omdat ieder mens zo zijn kansen verdient had ik hem er nog maar een gegeven, na de zoveelste..... kort daarna kregen we ruzie, ik zat in Barneveld en had goed nagedacht over wat ik eigenlijk wel wou(had ik allemaal veel eerder moeten doen) daarna heb ik hem opgebeld of ik hem direct als ik terug was in mijn woonplaats hem te kunnen spreken. Daarbij heb ik het uitgemaakt..
Maar nu zijn broer heeft meerdere keren altijd achter mijn keuzes gestaan, ook al vond hij ze dom wat hij ook wel meldde. Toen het uit ging heeft hij mij volledig opgevangen en is hij er altijd voor me geweest, we praten bijna elke dag en gaan nog regelmatig met de hele groep uit.
Voor mij is het inmiddels dood normaal om me Ex te zien en om met hem om te gaan, voor sommige is het echt een not done, maar helaas het kan allemaal nog veel erger dan je Ex bijna wekelijks zien..
Ik vind namelijk zijn Broer leuk, (tweëiige tweeling), Hij is totaal anders in zijn doen en laten. veel directer en veel eerlijker, veel leuker aan de binnenkant maar ook buitenkant.
Nu laat ik dat volgens mij wel flink merken, ben altijd veel vrolijker als hij in de buurt is en als hij in mijn omgeving is krijg ik een goed gevoel.
Alleen weet ik totaal niet hoe zijn gedachtes hierbij zijn, Ik heb liever het ouderwetse 'jongens zetten de eerste stap' maar volgens mij kan ik nog wel jaaaren wachten.
Om het allemaal nog een stukje erger te maken, ik houd niet van verre afstandsrelaties, niet van relaties dichtbij of in mijn directe leefomgeving wat ik dus wel zou krijgen (werk) en binnenkort ook nog school.
HELP!
Ik ben namelijk radeloos.. want ik ben bang voor het feit dat onze nu dikke vriendschap naar de malle moeren gaat en ik dus helemaal geen goede contacten meer over houd.
maar ik wil en kan hem niet laten gaan??!!!
Oke ik ben nog maar 17 nog een heel lang leventje voor mij, en er zwemmen meer vissen in de zee.. ik weet het, maar ik wou puur even mijn EI kwijt en als jullie tips hebben wat te doen dan hoor ik het heel graag
) 
die zijn er om te overwinnen zeker? 
haha 
