Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-03-14 10:36

Studeren..stoppen, doorgaan, ik weet het niet meer

Geplaatst door de TopicStarter : 05-03-14 10:36

Hoi iedereen, heb al wat op bokt rondgelezen en er zijn echt zoveel topics over dit onderwerp. Maarja, ik zit nu dus ook met een stoppen-of-droogaan-dilemma.
Ik zit in mijn 2e jaar biologie (universitair). Eerste jaar ging wel goed, geen vakken moeten overdoen of iets dergelijks.

Begin dit schooljaar begon ik echt te denken van "doe ik dit omdat ik het leuk vind, of leer ik omdat het moet en om door te zijn?" ik weet het dus niet. Het is niet dat de lessen me niet interesseren en de verschillende proeven ed die we doen vind ik ook fijn. Maar eenmaal thuis kan ik echt niet beginnen met leren of het schrijven van verslagen. Ik weet niet hoe het komt, de motivatie was weg.Bij de eerste examens had ik dan 1 onvoldoende en sindsdien heb ik echt een enorm studiedip, alle motivatie was volledig weg. Heb dit trimester totaal niks gedaan, verslagen waren altijd wel op tijd af maar verder heb ik niks gedaan. Ik heb nog niet eens al mijn boeken gekocht, kon het begin dit trimester niet opbrengen en ben ze later ook niet meer gaan kopen en volgende week beginnen de examens; ik begin nu dus echt lichtjes te panikeren...

Heb het er begin dit trimester met moeder over gehad omdat ik me er echt niet goed bij voelde maar daar is niet echt iets uitgekomen. Paar dagen erna vroeg mijn vader of ik alle boeken al had, omdat het precies zo weinig gekost had,waarop ik dus nee antwoorde. Mijn moeder was toen echt lastig op mij, daar had ik het echt moeilijk mee, ze was precies al vergeten wat ik haar net had verteld en durf er nu helemaal niet opnieuw over te beginnen. Ik heb het gevoel dat ik compleet faal als ik nu stop, heb altijd goede punten gehaald en iedereen in omgeving verwacht van mij dat ik het super doe en ik wil mijn ouders niet teleurstellen, ook qua geld enzo. De situatie thuis is momenteel ook niet zo fantastisch, veel ruzie (zowel tussen ouders, als met mij) ed zonder een reden echt. Moeder zit meer op werk dan thuis. Ik wil het ook niet nog erger maken. Ik ben dit trimester steeds minder naar de les gaan gaan, enkel de verplichte dingen deed ik nog. En waarom? Ik weet het niet eens echt, want het is niet dat de dingen me totaaaaal niet boeien. Mijn vrienden op unief zijn ook allemaal erg perfectionistisch en leren veel ed, dat helpt ook niet echt en kan er niet echt met hen over praten, ze zouden het ook niet snappen en me enkel schuldiger doen voelen. Met een andere hele goede vriendin heb ik ook onlangs heel erge ruzie gehad en daar zit ik ook enorm mee.
Volgende week vrijdag is dus mijn eerste examen. Ik heb die cursus niet eens, de kans dat ik het (of de andere vakken) haal is echt miniem... In het 3e trimester gaan we ook een week op stage in frankrijk. Om mee te mogen moet je dus nu bepaalde vakken gehaald hebben. Ik zou dus sowieso niet mee mogen, als ik beslis nu even een break te nemen en daarna verder te doen ofzo. Dat creeert ook een soort van "afstand" met de rest van mijn jaar, zo voelt het precies. Ik denk ook niet dat ik het kan opbrengen om zoveel herexamens te maken in de zomer. Ik baal er echt van dat ik het zolang heb laten aanslepen en nu zo in de stress zit!
En ook, als ik stop, ik heb geen idee wat ik dan moet doen. In mijn familie heeft niemand een hogere opleiding gedaan maar van mij verwachtten ze dat wel, ik weet ook dat ik het gewoon zou kunnen qua moeilijkheid, maar ik weet niet of ik met iets anders wil beginnen. En ik denk ook niet dat puur zo'n dingen een goede reden zijn om te studeren. Maar werk zoeken...wat voor werk zou ik kunnen doen? En wat als ik daarna spijt heb niks te hebben gestudeerd?

Ik ben in ieder geval al blij dat ik dit even kwijt kon (sorry voor het lange verhaal), en ik hoop dat iemand me even nieuw inzicht kan geven over wat ik in hemelsnaam nu moet doen;

**Geplaatst**: 05-03-14 10:47

Geplaatst: 05-03-14 10:47

Ik zou zeggen, gewoon doorgaan!
Ik heb zelf een opleiding niet afgerond omdat ik een niveau lager zou moeten (mbo), omdat ik het mijn ouders niet durfde te vertellen ben ik een andere opleiding gaan doen. Die heb ik overigens wel afgemaakt. Maar op de dag van vandaag heb ik nog steeds spijt dat ik de eerste opleiding niet gedaan heb, dan maar een niveau lager toch. Als ik alles terug kon draaien had ik dat gedaan.
Maar goed, ik heb een andere opleiding gedaan en ik heb verder nooit wat met die diploma gedaan. En ben in de horeca terecht gekomen. En nu 5 jaar later zit ik te denken hoe ik ooit weer zou kunnen starten met de opleiding die me in eerste instantie leuk leek. Ik hoop dat het nog kan en dan deeltijd variant. Voltijd gaat niet, ik ben inmiddels 27 en heb vaste lasten die ik moet dragen die ik niet kan dragen met alleen stufi.

Als je zoveel problemen hebt, is het dan geen optie om op kamers te gaan? Ik werk veel met studenten en ik hoor van vele dat het heerlijk is om uit huis te gaan en dat de band met de ouders sterker word als je uit huis bent.

En over het niet kunnen studeren thuis, waarom ga je dan niet naar de universiteit bibliotheek? Daar zitten altijd heel veel studenten te studeren.

Dus als de donder de boeken halen, gaan leren en er wat van proberen te maken. Na de examens kun je altijd nog bedenken wat je wilt. Zou je ook willen stoppen met school als je de examens allemaal haalt met een voldoende? Of wil je alleen maar stoppen als uitvlucht voor de examens?

**Geplaatst**: 05-03-14 11:07

Geplaatst: 05-03-14 11:07

Doe je biologie in Leuven? Of Diepenbeek (gewoon om me een beeld te vormen van de manier van examens enz)

Herkenbaar, al was het bij mij omgekeerd. Het eerste jaar biologie had ik 7 herexamens (in tegenstelling tot jou dus) maar juist wel de motivatie. Ik kan wel zeggen dat het interessanter wordt. Zeker de mastervakken (vaak keuzevakken) zijn echt boeiend. De week Frankrijk is ook erg leuk.

Wat spreekt je minder aan in de richting, wat mis je?

Jammer dat je zegt dat je vrienden je niet begrijpen :(:)

Ik heb veel gesukkeld, mijn eerste jaar in drie delen afgelegd (dus in drie jaar! ondertussen wel geslaagd om mijn 2de bachelor en half op mijn 3de, het was echt een rommeltje :')

) Je moet geen schrik hebben van "achter geraken op de rest". Mijn vrienden waren goede studeerders maar wij spraken gewoon af na de lessen en sommige lessen (via IAJ of cumul) kon ik toch nog samen met hen volgen. Ik heb er ook lang mee geworsteld dat ik zo "achter zat", maar nu het einde in zicht is (ben op het einde van mijn 2de master) merk ik dat het eigenlijk niet uitmaakt, in elk jaar zitten wel sympathieke mensen. En dat je ook zeker niet de enige bent die een beetje 'sukkelt'

Ivm de boeken, gewoon nu alsnog kopen (als je door wilt gaan) en ertegenaan. Vraag of je notities van je medestudenten kan lenen. Bekijk examenvragen van vorige jaren. Zo kan je vaak toch nog veel inhalen

(als je door wilt gaan he)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-03-14 11:20

Re: Studeren..stoppen, doorgaan, ik weet het niet meer

Geplaatst door de TopicStarter : 05-03-14 11:20

Op kamers is niet echt de moeite, woon vrij dicht bij unief du. Ik zit in diepenbeek. En ik weet niet precies wat het is dat me niet "aanspreekt" dat is vooral het probleem, kan niet écht een speciefieke reden vinden of het uitleggen, ik heb gewoon gebrek aan motivatie en zin opeens. Dat ik nu al een trimester gewoon verknoeit heb daar zit ik dus ook wel mee. Kan nog wel proberen het beste ervan te maken en dan beslissen om zo weinig mogelijk studiepunten te verspillen...

**Geplaatst**: 05-03-14 11:30

Geplaatst: 05-03-14 11:30

Herkenbaar.... een studiedip. Had precies hetzelfde doch bij een andere studie. Vrienden die ik in vertrouwen nam hebben mij er door gesleept. Broer is destijds afgehaakt, en die heeft nu toch zó'n spijt!
Wij hadden ook een studentencoach/psycholoog, daar had ik ook een fijn gesprek mee. Verder gaf die als advies even bloed te laten checken, wellicht had ik bloedarmoede. (Dat was niet zo gelukkig). Ik ben wel beter gaan eten en meer op tijd naar bed gegaan. Ook heb ik een studeer/beloningsrooster gekregen en toegepast. Half uur studeren, 15 minuten iets 'anders'. Dat werd uitgebouwd naar 3/4 uur studeren en dan kwartier ontspannen. Mij werd geadviseerd geregeld even naar buiten te lopen voor verse 'zuurstof'.
Voelde mij idd ook schuldig t.o.v. ouders, ruzie over mijn laksheid... Ben in 3e jaar uit huis gegaan in goede harmonie. Zoek hulp, probeer wellicht bovenstaande ook eens en beloon jezelf dan.

Heel veel succes! :(:)

**Geplaatst**: 05-03-14 11:32

Geplaatst: 05-03-14 11:32

Of het echt verknoeit is weet je nog niet, je hebt je taken/papers toch al netjes ingediend. Als je even tanden op elkaar zet en blokt (evt zelfs met samenvattingen van anderen) kan je er nog best wat uitslepen denk ik.

Ik heb drie jaar 73 studiepunten gehad (door mijn gesukkel :')

) en daardoor vaak 9 examens per examenmoment. Dus soms maar twee dagen bloktijd voor een vak waar ik doorheen het jaar geen cursus voor had aangeraakt (net zoals jij, beetje dip en alles uitstellen). Maar met even goed doorbijten en hulp van medestudenten ben ik door die zware periodes toch doorgesparteld. Of je kiest ervoor bewust enkele vakken naar de herexamens 'te verplaatsen' (niet mee te doen dus) zodat je meer lucht hebt voor de overgebleven examens. Dus bv dit semester nog drie vakken meedoen, en drie naar de herexamens (ik zeg maar iets). Zo vergroot je de slaagkansen op de vakken dat je wel meedoet.

Moest je toch willen doorgaan, is overal zeker een mouw aan te passen :(:)

**Geplaatst**: 05-03-14 11:32

Geplaatst: 05-03-14 11:32

Je hebt dit semester nog niet verknoeid, want je moet je tentamens nog maken. Dus concentreer je nu alleen op tentamens en ga je boeken bestellen! Straks haal je het wel namelijk. Dat kan je nooit van te voren zeggen.
Succes

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-03-14 11:46

Geplaatst door de TopicStarter : 05-03-14 11:46

Bedankt voor de "duwtjes", ik zal maar proberen er nu nog het beste van te maken. Hoop dat de boeken er nog zijn anders gaat het moeilijk worden. Misschien dat ik wel 1/2 vakken verplaats naar herexamen maar dat vind ik al moeilijk, en voel ik me schuldig. Als examens wat goed zijn heb ik mss wat meer motivatie maar als dat niet het geval is weet ik het niet...
dan kan ik volgend trimester ook het vak met die week frankrijk niet meedoen en schuift er zoveel op! Ik denk niet dat ik dat (mentaal dan) zou aankunnen, zoveel examens kort op elkaar en zoveel leren

edit : stukje vergeten

**Geplaatst**: 06-03-14 14:32

Geplaatst: 06-03-14 14:32

$*\o/*$ Goed zo! Niet geschoten is altijd mis. Aan de slag, geef jezelf een schopje en studeren maar. Eet en drink er wat lekkers bij en beloon jezelf. Natuurlijk gaat het je lukken. Zou enorm zonde zijn wanneer jij niet mee kan naar Frankrijk. Zet 'm op, ga ervoor, je bent straks héél trots op jezelf!!

Enne... kijk eens naar je onderschrift, haha!!! Dus: 'do' er wat aan.

**Geplaatst**: 09-03-14 10:07

Geplaatst: 09-03-14 10:07

Hoe gaat het TS?? Boeken gevonden?

**Geplaatst**: 09-03-14 10:22

Re: Studeren..stoppen, doorgaan, ik weet het niet meer

Geplaatst: 09-03-14 10:22

TS, ga langs de studentenpsycholoog, als je de vinger niet op kan leggen waarom je motivatie mist kunnen zij je helpen voor jezelf helder te krijgen waar je interessegebieden liggen, waarom het het eerste jaar zo goed ging en het nu ineens niet meer wil

voordat je besluit te stoppen is het handig om te weten wat je wel wilt. Ik ben zelf gestopt en heb een jaar gewerkt, verveelde me te pletter omdat ik geen baan kon krijgen die bij mijn intelligentieniveau paste omdat ik geen afgeronde opleiding had, ben daarna gestart met een studie die niet mijn volledige interesse had en heb toen mbv de studentenpsycholoog voor mezelf op een rijtje weten te zetten waar ik wel en niet door gemotiveerd werd en wat mijn opties waren

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-03-14 11:40

Re: Studeren..stoppen, doorgaan, ik weet het niet meer

Geplaatst door de TopicStarter : 09-03-14 11:40

Ja, heb mijn boeken gehaald! Motivatie was weer wat terug en heb gister kunnen leren waar ik best trots op ben!
Denk dat het gewoon faalangst is, door die onvoldoende toen en het idee dat ik me moet "bewijzen" tov mensen (vooral dan ouders), alles moet perfect zijn voor hen en ik wil iedereen "gelukkig" hebben, dus ik moet het van mezelf altijd goed doen en blij zijn, krop daardoor dingen ook op. Dat andere mensen het wel kunnen en ik niet, die dingen uiten zich dan in dingen uitstellen of helemaal niet doen ("ik doe het toch fout, waarom zou dan nog moeite doen?") en in over dingen piekeren omdat ik bang ben dat ik het niet haal. Zo was er gisteravond weer "discussie" en heb ik nu weer een dipje vandaag qua leren.
Ik moet gewoon eens meer aan mezelf denken denk ik

Dan vraag ik me af, leer ik omdat mensen dat van mij verwachten en omdat het moet, of omdat ik het zelf wil en leuk vind? Dat vind ik moeilijk om te zeggen

**Geplaatst**: 13-03-14 22:16

Geplaatst: 13-03-14 22:16

$*\o/*$ boeken gehaald en gestudeerd! Gefeliciteerd!

Je kan idd altijd nog even naar de studentenbegeleider om wat tips en handvatten te krijgen op jouw motivatie of faalangst.

Nomineer dit bericht ×