Ik was de jongste thuis van de 2, maar woon inmiddels wel samen met mijn vriend. Ik heb altijd heel erg het gevoel gehad dat ik ook echt de jongste van de familie was. Mijn vader heeft een hele grote familie en hij was de jongste van alle broers en zussen. Het gevolg was dat hij ook als laatste kinderen kreeg. Mijn neven en nichten zijn hierdoor allemaal ouder. Hun woonde eerder samen, gingen trouwen en inmiddels zijn alle achterneven en nichtjes tussen de 5 en 10.
Ik vroeg me af of meer mensen die voelen? Het is niet dat ik er heel erg onder lijd, maar wel dat ik merk dat ik het jammer vind. Laatst probeerde ik met hun af te spreken en dan alleen met de neven en nichten, maar(ik snap het ook wel) hun wouden graag allemaal de kinderen mee nemen. Dan val ik voor mijn idee toch gewoon heel erg buiten de boot
Ik val bij elke familiedag wat uit de boot.
