Geplaatst 
Ik heb me na 2 jaar lang dubben wikken en wegen ingeschreven voor een studie. En niet zomaar een studie maar een die ik al heel lang wil doen!
Even om een beeld te schetsen want je zal we denken het is toch normaal om je in te schrijven.
Toen ik van de middelbare af kwam wist ik totaal niet wat ik wilde en mijn moeder stond niet achter wat ik wou.
Toen hebben we meerdere opties geprobeerd en niks vond ik echt bij mij passen.
Na 5x inschrijven en het niet leuk vind en geen motivatie hebben, heb ik de hoop opgegeven.
Dus toen moest ik werk gaan zoeken, nou zo gezegd zo gedaan. Dat was uiteindelijk ook nog een opgaven aan zich, na 1,5 jaar solliciteren vond ik in oktober eindelijk een baan.
Dit vond ik niet heel leuk en ben gestopt en vond een baan bij een leuk bedrijf waar ik ook werk.
Ik kreeg een vriend en alles liep op rolletjes.
Maar eigenlijk was ik nog steeds zonder doel bezig.
'S avonds lag ik vaak in mijn bed te denken wat ik nou eigenlijk wou. De kan van de dieren op maar ja wat dan.
Ik zat te denken en te denken, en kwam eigenlijk tot geen duidelijk antwoord.
Tot vandaag
ik zat op een site voor het Helicon en zij dat ik weer wat wilde gaan doen maar ook blijven werken.
Toen zij mijn moeder waarom ga je geen thuisstudie doen.
Ik wist dat ik iets met dieren wilde doen, dus dat maakte het zoeken wat makkelijker.
Dus zo gezegd zo gedaan en heb mij ingeschreven voor de opleiding Basis dierenartsassistent en dierverzorger
Zolang ik het maar leuk vind, heb altijd een passie voor dieren gehad en vind het heel leuk om met ze te werken 
