Overlijden moeder, anders dan anders
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- Schaduw20
- Berichten: 4
- Geregistreerd: 19-02-14
Overlijden moeder, anders dan anders
Geplaatst door de TopicStarter : 22-02-14 21:04
Tja en waar begin je dan..
Mijn moeder is recentelijk overleden en de crematie is achter de rug.
Iedereen die een overlijden in familiekring heeft meegemaakt weet hoe groot de impact van zoiets is.
In mijn geval liggen de zaken (nog) iets beladener.
Mijn moeder was alcoholist, al ruim 40 jaar en ik en mijn zus zijn dan ook met een alcoholistische ouder opgegroeid wat ons een niet altijd even leuke jeugd heeft gegeven.
Zoals vaak bij mensen met een verslaving voorkomt ontkende mijn moeder in alle toonaarden een alcoholist te zijn, drinken ging in het geniep, op feestjes oid zat zij braaf aan de cola, maar doordeweeks als er niemand thuis was (vader naar werk, kinderen op school) dronk ze wel, als er sociale controle was dronk ze niet of zelden.
Zodra het sociaal gezien mogelijk was, zijn mijn zus en ik het huis uitgegaan, ofwel op/rond ons 18e door een studie ver van huis te kiezen zodat het niet meer dan logisch was ook uit huis te gaan.
Waarom 'sociaal gezien'? Tja, we zijn opgegroeid met je vuile was niet buiten te hangen, geen hulp te vragen/accepteren, zelf oplossen enz.
Binnen een jaar nadat ik het huis uit was (ik ben de jongste) overleed zeer plotseling mijn vader. Mijn vader was mijn maatje, mijn steun en toeverlaat, met name in de paar jaar dat ik nog wel thuiswoonde en mijn zus al het huis uit was.
Dit is ong. 15 jaar geleden.
Na het overlijden van mijn vader nam het alcoholgebruik van mijn moeder toe, er was niemand meer in huis om toezicht te houden zegmaar en ze kon vrijelijk drinken wanneer ze wilde.
Door het toegenomen alcoholgebruik, maar ook natuurlijk doordat mijn moeder nu alleen/eenzamer was liepen de problemen in onze al slechtere relatie op.
Met pieken en dalen zijn we zo een aantal jaar doorgegaan, zeer veel ruzies. Extreem stalkgedrag van mijn moeder, zoals mijn zus en ik het gekscherend (je moet toch wat) maar noemen, de wereld begon meer en meer om mijn moeder te draaien en ze had geen ogen meer voor anderen.
Stalkgedrag hield in: telefoonterreur, niet 1 telefoontje op een avond nee 10 achter elkaar. Nam je de telefoon op dan zat je minimaal anderhalf uur met haar in gesprek en het eindigde hoe dan ook met ruzie en verwijten, nam je de telefoon niet op dan was de enige mogelijkheid je geluid maar uit te zetten en de volgende dag erachter te komen dat je 25+ oproepen gemist had en de voicemail vol stond.
Politie stuurde ze ook naar mijn (ons... naar mijn zus hetzelfde gedrag) huis, ze was nogal een makkelijker prater en kon hun blijkbaar overhalen langs huis te gaan. Politie kwam dan ook vertellen: moeder maakt zich zorgen, kan geen contact krijgen er is iets aan de hand en u moet met spoed bellen.
Ook op mijn werk ging dit zo, ze belde me op mijn werk, als ze me niet te pakken kreeg mijn collega's en als deze afwijzend reageerde zocht ze het hogerop... mijn directe bazen maar ook het hoofdkantoor.
Ik maak weer een sprongetje in de tijd naar een paar jaar terug, ik begon te vermoeden dat er Korsakov in het spel was, maar... mijn moeder accepteerde nog altijd geen hulp... ze had nl geen probleem en dronk sowieso niet. Huisarts/verslavingszorg getracht in te schakelen maar kreeg nul op rekest.
Lichamelijk begon ze ook wat af te takelen, je kon nu duidelijk de sporen van alcohol zien in haar gelaat/haar huidskleur/ ze begon lichamelijke problemen te krijgen die ze op zich qua leeftijd nog niet hoorde te krijgen (slechter lopen enz).
Ze raakte haar rijbewijs kwijt tgv alcoholgebruik en kreeg dit ook niet terug na alle onderzoeken (die wel geweest zijn in haar opdracht).
Ruzies/verwijten waren nog altijd orde van de dag.
Om er zelf niet (verder) aan onderdoor te gaan heb ik 2 jaar geleden besloten het contract geheel te verbreken. Op zich was dit niet zo zeer een bewuste keus, er waren vaker afkoelingsperiodes van mijn kant waarin we een tijd geen contact hadden, en daarna herstelde het weer voor zover mogelijk.
Ik hoorde zijdelings natuurlijk wel hoe het met haar ging via mijn zus, maar door mijn besluit geen contact meer te hebben 'kon' ik dit ook niet met de rest van mijn familie hebben, mijn moeder loog heel veel en hing hele verhalen op naar de familie, waardoor er ook van die kant verwijten kwamen, niet altijd zozeer ook uitgesproken, maar wel voelbaar, als dochter hoor je er voor je moeder te zijn... beetje die trant.
En nu...
Pas geleden kreeg ik een telefoontje van de politie uit de woonplaats van mijn moeder. Ze was levenloos aangetroffen in haar woning... dit dringt natuurlijk niet direct door, heb het nog moeten navragen omdat ik in eerste instantie dacht dat ze bewusteloos bedoelden maar nee... ze leefde niet meer.
Nooit meer de kans om 'dingen goed te maken'
Nooit meer hopen op dat eens de 'relatie zal verbeteren'
In 1 klap... weg
Mijn moeder heeft waarschijnlijk 5 dagen in haar woning gelegen voor ze haar gevonden hadden. Do/vrij voor het weekend is het laatste contact geweest (politie/verslavingszorg door de brievenbus... ze lag toen al op de grond), de politie had vrijdags het bevel om de woning te betreden, maar de ggz arts besloot de ibs (voor verplichte opname) over het weekend te tillen. Vanaf zaterdag is er geen telefonisch contact meer geweest maar ze is woensdags 'pas' gevonden (weekend is dus een zeer rekbaar begrip blijkbaar).
Waarom opeens de politie en ggz in beeld zijn in dit verhaal?
Anderhalve week ervoor heeft mijn moeder via 112 een hulpkreet geuit, de politie en ambulancebroeders zijn toen in haar woning geweest, hebben foto's gemaakt van de woning, maar omdat mijn moeder uiteindelijk toch hulp weer afstootte hebben ze haar daar achtergelaten.
We (mijn zus en ik) gaan er nu een beetje vanuit dat er bij mijn moeder wel een wake up call is geweest na die hulpkreet. Ze is nl meer gaan drinken Waarschijnlijk uit angst omdat opname eraan zat te komen.
Die bewuste do/vrij dat de politie en ggz op de stoep stond (en door de brievenbus met mijn moeder gepraat heeft) was een gevolg van de 'hulpkreet' van de zus van mijn moeder. Zij had mijn moeder woensdags aan de telefoon gehad en mijn moeder sloeg wartaal uit (oma overleden en wordt zat. begraven... mensje leeft nog, moeder had geprobeerd te pinnen met kleine *Marie* (schuilnaam), kleine Marie is echter onderhand al 40 jaar oud enz).
We hebben het vermoeden dat ze in een delier is geraakt.
*huppeltje naar 1 week later*
De dag nadat ik het hoorde ben ik naar mijn zus gegaan welke aan de andere kant van het land woont maar wel in dezelfde provincie als mijn moeder, voor mij echter een lange reis met openbaar vervoer.
Vanuit haar huis zijn we naar de politie in de woonplaats van mijn moeder gereden op de sleutel van haar huis op te halen, voor het zoeken naar papieren om de dingen qua uitvaart in gang te gaan zetten.
Het lichaam van mijn moeder was inmiddels vrijgegeven.
Bij de politie kregen wij foto's van de woning te zien die je fantasie te boven gaan helaas.
Om een kleine voorstelling te maken, neem een beeld van tv programma's over hoarders in je hoofd en je komt al aardig in de buurt.
We kregen de waarschuwing het huis niet te betreden omdat het een gevaar voor de volksgezondheid is...
Maar ja.. wat moet je... er waren eerst papieren nodig (bijv recente post) voor een eerste stap.
Mijn zus en ik hadden nl ook geen flauw idee hoe het zat met haar financiele situatie, in hoeverre ze schulden zou kunnen hebben enz, we hadden papieren nodig om iets van inzicht te krijgen wat betreft een evt. uitvaartverzekering of financiele middelen om de uitvaart te kunnen betalen, en het huis schoon te maken (professioneel).
Maar als je ook maar iets uit het huis verwijdert (dus ook post of afval) kun je al niet meer benificiair aanvaarden (erfenis alleen aanvaarden als het eindsaldo positief is... zodat je niet de schulden van iemand erft).
Uiteindelijk is de uitvaartondernemer en de vriend van mijn zus het huis binnengegaan daarvoor, naast dat het voor ons als kinderen even te pittig zou zijn geweest was dat ook de verstandigste oplossing zakelijk gezien omdat hun geen familie en elkaars getuige in deze waren.
Diezelfde avond hebben we de recentere post opengemaakt en hieruit blijkt dat we 'gewoon' zuiver konden aanvaarden wat natuurlijk een opluchting was.
Een uitvaart (er is geen verzekering) en professioneel schoonmaken huis zijn kosten die hoog oplopen namelijk maar wel op vrij korte termijn betaald moeten worden.
Dat weekend ben ik samen met de vriend van mijn zus in het huis geweest, mijn zus gaf aan het op dat moment niet aan te kunnen, maar ik wilde wel, we waren nog altijd op zoek naar bepaalde papieren (zoals wensen voor uitvaart).
De foto's had ik van tevoren gezien... maar er staan is toch wat anders.
de post staat tot aan de brievenbus, de voordeur gebruikte mijn moeder niet. Andere hopen post/administratie liggen ergens in de huiskamer verspreid op stapels tot aan de stoelzitting hoog.
De vloer/het vloeroppervlak is niet te zien door alle rommel/afval wat er ligt. Lege flessen berenburg over de hele benedenverdieping, het stinkt (logisch), mijn moeder leefde van stoommaaltijden, en de bakjes staan dus ook overal en nergens. De toiletdeur hebben we gesloten gehouden nav de foto's van de politie, dat moet je niet willen zien.
Nog geen halve dag na de crematie van mijn moeder hing de gemeente aan de telefoon... ze wilden peilen of wij de erfenis accepteerden, toen wij daar geen duidend antwoord op gaven kregen we een uur later een mailtje dat de gerechterlijke procedure werd ingezet om het huis schoon te krijgen ivm 'gevaar voor de volksgezondheid'
Nauurlijk hebben wij getracht terug te bellen maar er werd niet opgenomen of teruggebeld ondanks achtergelaten telefoonnotities dat het spoed was.
Pas nadat wij verklaard hadden (op voicemail) dat de erfenis nu wel aanvaard was (er moest eerst nl een akte van erfgenamen bij de notaris worden opgemaakt enz... gaat ook weer tijd overheen en het was nog geen 24 uur na de crematie), werd er opeens wel teruggebeld.
Ze hadden nu nl niet meer te maken met rechtspersonen en dan kan het opeens niet meer zo snel. Zolang er geen rechtspersoon is (mijn moeder overleden, wij nog niet geaccepteerd) was voor de gemeente het veel makkelijker zeer snelle gerechterlijke stappen te ondernemen.
Waarom wij niet direct zeiden zonder meer het schoon te maken en erfenis te accepteren heeft te maken met de WOZ waarde (het is een koophuis), wij waren hierin verkeerd geïnformeerd (geloof de internetsites waar je altijd van ieder huis de WOZ waarde kunt opvragen dus maar niet lol), en deze was minimaal een ton te hoog. We wilden dus eerst een verklaring dat de WOZ waarde omlaag gesteld zou worden en wel op de huidige verwaarsloosde staat van het huis.
De erfbelasting die je betaald heeft nl betrekking op de WOZ waarde, als deze een ton te hoog is, heb je het over een bedrag van rond de 20.000 wat meer betaald moet worden.
En het huis moet toch echt eerst verkocht worden, wat in deze tijd lastig is, meneer erfbelasting wacht daar echter (is speculatie hoor) niet op.
Maar dit was dus uiteindelijk niet zo... gelukkig, dus niet meer aan de orde maar daar ben je wel weer een dag aan energie en moeite mee kwijt... wat we niet hadden ivm de dreiging van gerechterlijke procedures.
Inmiddels is de gemeente ook zeer hard aan het terugkomen op hun uitspraak 'gevaar voor de volksgezondheid', willen ze dit ook niet zwart op wit op papier zetten enz.
Speculatie: logisch ook, als het huis nu een gevaar voor de volksgezondheid is dan was dat het ook toen de politie in het huis was toen mijn moeder nog leefde, ze hebben haar daar in achtergelaten.
Dit gedeelte gaat ook nog wel een staartje krijgen, want er zijn meer fouten gemaakt (tussen overlijden en crematie, bijv. er kon geen akte van overlijden worden afgegeven want de bewuste officier van justitie was vrij, zonder akte van overlijden kun je iemand dus ook niet begraven/cremeren, het lichaam was echter wel officieel vrijgegeven, 2 dagen na de geplande crematie was hij er pas weer... maar nee echt alleen deze officier van justitie 'mocht' dat doen,
Toen de vriend van mijn zus uit pure frustratie zei als ik nu een baksteen door de ruit van het politiebureau gooi staat er binnen 5 min. een officier van justitie om mij in hechtenis te nemen, toen werd de hoorn erop gegooid, let wel... wij zaten toen al 3 uur op het gemeentehuis te wachten op die bewuste akte)
Aankomende week gaat het huis professioneel schoongemaakt en ontruimd worden... hier moeten we bij zijn (helaas) want er zal ook geschift moeten worden, geadresseerde post apart, maar ook dingen van waarde (sieraden/geld/contanten/mobiele telefoon 'missen we'), en dingen van emotionele waarde (dingen van mijn vader, foto's, negatieven enz).
De eerste rollercoaster is achter de rug, mijn moeder is gecremeerd en ondanks dat het een besloten/kleine crematie was (heel bewust voor gekozen) was het mooi, was het goed, voor zover je dat van een crematie kunt zeggen.
Maar ja...
De verwerking gaat nu natuurlijk pas beginnen, de enorme schuldgevoelens, maar ook het niet vrijelijk kunnen praten erover mede door de hele situatie er omheen.
bedankt voor het lezen van het hele verhaal
- Siers83
-
- Berichten: 8411
- Geregistreerd: 04-08-07
- Woonplaats: Oudeschild
Re: Overlijden moeder, anders dan anders
Geplaatst: 22-02-14 21:15
- Anoniem
Re: Overlijden moeder, anders dan anders
Geplaatst: 22-02-14 21:27
- Nadine_S
-
- Berichten: 3980
- Geregistreerd: 02-06-08
Re: Overlijden moeder, anders dan anders
Geplaatst: 22-02-14 21:36
- Maflinger_S
- Berichten: 12826
- Geregistreerd: 01-07-08
Geplaatst: 22-02-14 21:37
Je hoeft je echter niet schuldig te voelen, en je zus ook niet. Je moeder heeft dit over zichzelf afgeroepen en niets van wat jij of je zus hebben gedaan of zouden moeten hebben gedaan had ook maar enig verschil gemaakt.
Sterkte met het verlies van je moeder en het afsluiten van een moeilijke periode. Dit rouwproces gaat niet makkelijk zijn.
- KarinvdM
-
- Berichten: 16566
- Geregistreerd: 12-05-03
- Woonplaats: Holsloot
Re: Overlijden moeder, anders dan anders
Geplaatst: 22-02-14 21:50
- geerke
-
- Berichten: 31213
- Geregistreerd: 06-09-07
Geplaatst: 22-02-14 21:51
Alcoholisme is een ernstige, bijna ongeneselijke ziekte.Zij wilde geen hulp,ook dat moet je respecteren.
Probeer haar het niet kwalijk te nemen,het leven heeft haar zo gemaakt zoals ze was.Ze kon tegenslagen waarschijnlijk niet goed verwerken.
Heel veel sterkte!
- Miesemuisje
-
- Berichten: 3742
- Geregistreerd: 14-01-10
Re: Overlijden moeder, anders dan anders
Geplaatst: 22-02-14 22:05
Zelf ook geen contact meer met mn ouders, bewust voor gekozen ook.. maar ook bij mij speelt wel eens door het hoofd "wat als".. heel veel sterkte de komende tijd met het verwerken, heel knap hoe je tot nu toe alles hebt weten te regelen (samen met je zus)
- Snadrem
-
- Berichten: 4501
- Geregistreerd: 24-04-08
Geplaatst: 22-02-14 22:20
En daar sta je dan, vanuit mijn werk, wat minder bij stil. Wij handelen de melding af, wij brengen het nieuws, we zetten het in het systeem. Soms bel je na verloop van tijd nog eens terug om te vragen hoe het gaat. Maar wat er bij komt kijken met het ontruimen van de woning, het getouwtrek met gemeente en andere instanties... pff... dat is toch wel het laatste wat je er bij kan hebben op zo'n moment als nabestaande. Het lijkt me heel moeilijk en ik zou niet graag in jouw schoenen staan.
Ik hoop dat je nog zaken van (emotionele) waarde aantreft in de woning van je moeder, en dat dit zo snel mogelijk afgesloten kan worden.
- vuurneon
- Berichten: 50066
- Geregistreerd: 17-10-03
Re: Overlijden moeder, anders dan anders
Geplaatst: 22-02-14 22:46
Ongelooflijk verdrietig dat het zo is gelopen, voor alle partijen natuurlijk. Heel veel sterkte.
- r_lolita
- Berichten: 355
- Geregistreerd: 19-08-12
- Woonplaats: Hoeksche Waard
Geplaatst: 22-02-14 22:54
Drank maakt meer kapot dan je lief is..
Probeer geen schuldgevoel te hebben, voor zover ik lees heb je er alles aan gedaan en ik ken het.. iemand met een drankprobleem kan je helaas niet helpen.
Fijn dat je dit niet allemaal alleen hoeft te doen en dat je je zus nog hebt, heel veel sterkte en kracht toegewenst voor jou en je zus!
- Schaduw20
- Berichten: 4
- Geregistreerd: 19-02-14
Geplaatst door de TopicStarter : 22-02-14 23:17
Het is onwerkelijk hoeveel er op je afkomt.
Bij een 'normaal' overlijden is dit natuurlijk al het geval en heb ik 15 jaar geleden bij/na het overlijden van mijn vader al meegemaakt, toentertijd hebben mijn zus en ik vanaf de zijlijn al veel van dit soort administratieve afwikkelingen meegemaakt.
Toch voelt het nu zwaarder, niet zozeer emotioneel gezien, eerlijk gezegd zijn we daar amper aan toegekomen, maar omdat het nu echt op onze schouders neerkomt.
Mijn moeder had amper vrienden meer over en heel veel mensen hebben zich van haar afgekeerd, wat heel logisch is door de 'streken' van mijn moeder. Maar waar na het overlijden van mijn vader de buren bijv. de eerste week voor ons zorgden (gewoon zorgen dat er een maaltijd op tafel staat, kleine dingetjes), zijn ook dat dingen die je nu zelf moet doen, gewone kleine dingetjes.
Ook is het niet mogelijk dingen vanuit het huis van mijn moeder te regelen, want in dat huis is het gewoon niet verstandig langer dan een paar minuten te verblijven (we zijn met beschermende pakken binnen geweest), dus er gaat heel veel tijd in het heen en weer reizen zitten.
Mijn zus woont dan wel in dezelfde provincie maar alsnog is het ruim een uur met de auto.
@Snadrem,
dank je voor je uitgebreidere reactie, ja er zit inderdaad een andere kant aan zo'n verhaal. Als agent moet je je ook wel voor een deel emotioneel afsluiten anders is het niet haalbaar lijkt mij.
Pas nu verschillende partijen verhalen naast elkaar gaan leggen komen mensen (buren/kennisen/familie maar ook politie bijv) erachter dat mijn moeder veel loog. Dit weten mijn zus en ik al jaren natuurlijk, maar het is verdomd lastig als je zwart gemaakt wordt (de ondankbare dochter, dochter komt nooit langs, dat was het verhaal in de buurt, zus en ik deden het huishouden voor mijn moeder en kookten voor haar vooruit, ieder weekend kwamen we om en om, dat was het verhaal dat mijn tantes hoorden, politie had gehoord dat ik niet meer op mijn adres woonde en het telefoonnummer niet klopte, daarom geen contact met mij opgenomen nadat hun binnen waren geweest (voor haar overlijden dus), ik woon echter al 9 jaar op hetzelfde adres).
Ze loog heel veel, maar eerlijk gezegd... je kunt het niet eens liegen noemen omdat ze het zelf geloofde, ze was verbaal behoorlijk sterk, absoluut niet dom en manipulatief, en heeft hierdoor alles en iedereen om de tuin kunnen leiden.... helaas.
Als we wisten dat de situatie zo ernstig was... (binnenshuis doel ik dan op)
Een gevolg van de hierboven genoemde situatie (haar liegen maar de blaam bij ons neerleggen) heeft er ook toe geleid dat we snel het gevoel hebben 'niet geloofd' te worden.
Onwerkelijk is deze situatie... maar helaas... het kan nog erger...
Mijn moeder is gevonden op de verjaardag van mijn vader, mijn moeder is gevonden 1 dag na haar eigen verjaardag (mijn moeder en vader waren opeenvolgende dagen jarig), echter hoogstwaarschijnlijk is zij 5 dagen ervoor overleden omdat er vanaf dat moment geen (telefonisch) contact is geweest.
De dag van overlijden op papier en dus voor de wet is de dag van vinding, ofwel op papier is zij 1 jaar ouder geworden.
De zaterdag dat mijn moeder waarschijnlijk overleden is, is ook mijn tante (de zus van mijn vader) overleden. Dit hoorden mijn zus en ik op dezelfde dag als dat we van het overlijden van mijn moeder hoorden.
De begravenis van mijn tante was 1 dag nadat wij het van mijn moeder en tante hoorden.
Wij konden met goed fatsoen niet naar de begravenis van mijn tante, maar ook niet ons afmelden ervoor zonder natuurlijk een reden hiervoor op te geven...
We hebben dan ook zeer bewust gekozen te wachten met bellen met het nieuws van mijn moeder zodat mijn tante wel een waardig afscheid kon hebben zonder dat dit nieuws het zou overschaduwen.
Tante is in principe eigenlijk een prachtige dood gestorven. Ze heeft haar verjaardag gevierd (ja... verjaardagen zitten op een kluitje bij ons), feestje gegeven, nog een wijntje met haar man gedaan, gaan slapen en niet meer wakker geworden, zeer plotseling dus ook, waarschijnlijk een hartstilstand.
Ondanks dat we benadrukt hebben hun niet te verwachten op de crematie maar ze natuurlijk wel welkom waren, waren er toch mensen van die kant van de familie (mijn vaders kant dus), wat op zich fijn is maar ook dubbel zwaar, voor hun, voor ons.
As i said... je kunt het gewoon niet verzinnen deze planning
- Anoniem
Geplaatst: 22-02-14 23:26
Citaat:Pas nu verschillende partijen verhalen naast elkaar gaan leggen komen mensen (buren/kennisen/familie maar ook politie bijv) erachter dat mijn moeder veel loog. Dit weten mijn zus en ik al jaren natuurlijk, maar het is verdomd lastig als je zwart gemaakt wordt (de ondankbare dochter, dochter komt nooit langs, dat was het verhaal in de buurt, zus en ik deden het huishouden voor mijn moeder en kookten voor haar vooruit, ieder weekend kwamen we om en om, dat was het verhaal dat mijn tantes hoorden, politie had gehoord dat ik niet meer op mijn adres woonde en het telefoonnummer niet klopte, daarom geen contact met mij opgenomen nadat hun binnen waren geweest (voor haar overlijden dus), ik woon echter al 9 jaar op hetzelfde adres).
Ze loog heel veel, maar eerlijk gezegd... je kunt het niet eens liegen noemen omdat ze het zelf geloofde, ze was verbaal behoorlijk sterk, absoluut niet dom en manipulatief, en heeft hierdoor alles en iedereen om de tuin kunnen leiden.... helaas.
Als we wisten dat de situatie zo ernstig was... (binnenshuis doel ik dan op)
Ohhh zo herkenbaar. Ben jarenlang door mijn familie met de nek aangekeken geweest dankzij my dear mother. Tot aan mijn vaders crematie, toen besloot mijn jongste broer een boekje over haar open te doen. Manipulatief gedrag, ik ken het "werkwoord" in alle vervoegingen.
Het feit dat iedereen je moeder geloofde en jullie niet maakt dit proces niet makkelijker.
Kan je vertellen het slijt alleen het kost heel veel energie.
Heel veel sterkte gewenst.
- xGoldenHero
-
- Berichten: 1902
- Geregistreerd: 04-05-11
- Woonplaats: Zwolle
Re: Overlijden moeder, anders dan anders
Geplaatst: 23-02-14 18:04
- Ceriadwen
-
- Berichten: 3186
- Geregistreerd: 03-02-10
Re: Overlijden moeder, anders dan anders
Geplaatst: 23-02-14 19:11
Jouw moeder had een keuze om wel of niet te drinken. Nooit maar dan ook NOOIT mag jij (of je zus) zich schuldig voelen over haar keuze om zo te leven als ze deed. Jullie hadden haar nooit kunnen helpen, een verslaafde laat zich niet helpen totdat diegene zelf inziet dat ze een ziekte hebben en dan hulp gaan zoeken en ervoor kiezen om clean te worden. Haar keuze, en er is niks wat jullie eraan veranderd hadden kunnen.
Heel veel sterkte!
- oh_oh
-
- Berichten: 1425
- Geregistreerd: 09-05-06
- Woonplaats: In het groene hart van Drenthe
Re: Overlijden moeder, anders dan anders
Geplaatst: 23-02-14 19:27
Ik wil je heel veel sterkte wensen. Fijn dat je vriend je steunt.
