Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
te doen. Ik snap je wel hoor, ik zit er zelf ook mee met dat soort irrationele angsten, haha! Ook ik slaap beter bij mijn vriend, iets met je veilig voelen ofzo
En laat nu net mijn vriend voor een heel jaar weg zijn, ik slaap totaal niet
Als ik iemand in mijn kamer zie staan 's nachts ben ik klaar wakker en ook meteen klaar voor de aanval, of het nou mijn badjas is, mijn ouders zijn of mijn slaapwandelende broertje is ofniet
Probeer voordat je gaat slapen technologie te mijden, geen films, laptop of telefoon. Lees een boek (geen spannend boek, het liefst zo'n klef romannetje), drink wat thee of schrijf een dagboek vol. Je kunt ook een uurtje voordat je gaat slapen, wat oefeningen doen zodat je wat vermoeider wordt. Ik hoop dat de angsten wat afnemen met de tijd. Doet het bij mij wel in ieder geval
Als ik dan 's avonds de trap op loop doe ik eerst in alle kamers de lichten aan en kijk of er niks is. Is bij ons vroeger 2x ingebroken dus ik vertrouw het allemaal niet zo. Stoelen zie ik ook regelmatig aan voor personen. Jezelf een schop onder je hol geven dat je je niet aan moet stellen werkt bij mij redelijk goed. Vind het wel een beetje flauwekul namelijk.ArankaM schreef:Bedankt voor de tips en goede raad. Ik moet me ook niet aanstellen, maar soms( als het in slaap komen wel is gelukt) ben ik ook niet helemaal wakker en kan ik niet helder denken. Ik kijk het nog even aan, stel het blijft, ga ik even bij de huisarts langs.
Animal schreef:Ik heb het een periode gehad.. In december is mijn hond overleden (woonde bij mijn ouders in de provincie Groningen, ik zit op kamers in Utrecht) en de eerste paar dagen kon ik amper slapen. Ik hoorde allerhande geluiden etc. Ik maakte mijzelf eigenlijk bang. Iedere nacht weer een aantal keer mijn bed uit om te controleren of mijn raam op slot zat, nog een keer naar beneden om te kijken of de klem op de voordeur zat etc. Op de een of andere manier was de veiligheid van het hebben van een ("waak")hond verdwenen (in Utrecht is nooit een hond geweest overigens) en werd ik bang voor inbrekers. Na een week of twee is dit vanzelf overgegaan. Voordat we een hond hadden had ik overigens ook nooit angst voor inbrekers o.i.d.
Het is waarschijnlijk je eigen angst die ervoor zorgt dat je deze dingen hoort en ziet.
)
Dat werkt precies hetzelfde; drijft de enge stilte of juist het enge geluid weg
Verder laat ik op zon avond gewoon het ganglicht aan. Jammer dan van de 5 watt die de hele nacht verspild wordt xD
. Niet dus. Weken/maanden kon ik niet slapen.