Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-02-14 15:35

Ik moet weg uit mijn wereld.

Geplaatst door de TopicStarter : 19-02-14 15:35

Dag iedereen

Eerst en vooral excuses als dit hier wat raar staat, ik wist niet echt waar dit topic thuishoorde.

Welnu. Ik zit de laatste maanden wat in de knoop met mezelf. Ik zit momenteel in mijn eerste jaar universiteit en doe een richting die me erg interesseert, maar toch weet ik het zo niet.
Tijdens de examens heb ik het heel lastig gehad, iedere dag wenen en paniekaanvallen, bijna 2 maand lang. Ik stond zo hard onder stress en kon het niet meer aan.

Nu zijn de examens voorbij en deze zijn uiteindelijk best wel goed verlopen, maar ik blijf zo’n gruwelijk gevoel hebben vanbinnen. In mijn buik en in mijn borst.
Het voelt alsof ik de hele wereld op mij draag, ik ben continu zo gestrest en angstig. Alsof er ieder moment een bom kan vallen. En dat dag in dag uit.

In het verleden heb ik een erg moeilijke periode doormaakt van zware ziekte en kon ik 2 jaar niet naar school gaan. Toen ben ik begonnen met naar een psychologe gaan en alles ging sinds deze zomer eigenlijk goed.
Maar nu niet meer. Dus heb ik weer afspraken gemaakt met mijn psychologe.
Ik heb het gevoel dat ik niet door kan zoals ik nu bezig ben. Iedereen heeft de indruk dat alles in orde met mij is, maar inwendig schreeuwt er iets, zo hard.
Ik ben nogal een gevoelig persoon en stress kruipt heel snel in mijn kleren. Daarbij ben ik me heel bewust van de maatschappij en heb ik het gevoel dat dat me een stuk kapot maakt. Het voelt alsof ik in een lelijke wereld leef. Alles is stad en industrie en kapitalisme en doordraaien. Jak!

Ik kan er even niet meer tegen, al de druk, al het egoïsme, de onverdraagzaamheid. Hoe zijn mensen ooit zo op zichzelf kunnen keren? Ik kijk ernaar en wordt er ongelukkig van.

En nu heb ik al sinds jaren een droom. Een onrealistische domme meisjes droom. Om weg te trekken, naar ergens waar er nog natuur is, bij iemand in dienst gaan en gewoon met paarden werken hele dagen. De handen uit de mouwen steken en echt fysieke arbeid verrichten in plaats van hele dagen in mijn hoofd te zitten en met mijn hoofd te werken.

Ik heb dit alles dus besproken met mijn psychologe en we kwamen tot het besluit dat ik iets moet vinden om die droom een stuk tastbaar te maken. Daarom niet meteen mijn boeltje pakken en vertrekken, maar gewoon wat meer voeling krijgen met die droom van de paarden, zodat ik kan weten of dat echt is wat ik moet doen, of slechts een illusie.
Want het roept me echt en het steekt zo af tegen het leven dat ik nu leid.

Dus hoopte ik dat een van jullie misschien wel iets weet wat ik kan gaan doen. Iets dat me wat vrij kan laten voelen in combinatie met paarden.
Ik heb al zitten kijken om endurance te gaan rijden, omdat het toch een stuk de natuur in is en best wel zwaar denk ik. Maar ik heb geen trailer, wat dat al meteen erg moeilijk maakt.

De gekste en ook de meest overduidelijke ideeën, alles is welkom.

Ik hoop dat het een beetje duidelijk overkomt.

**Geplaatst**: 19-02-14 15:40

Geplaatst: 19-02-14 15:40

Jeetje meis wat erg dat je je zo voelt!! Heel fijn te horen dat je de afspraken met je psychologe weer hebt opgepakt!!
Ik las in een ander topic over iemand die graag iets voor anderen wilde doen en op een paardenopvang in ... (als ik het goed zeg Spanje, maar dat moet ik even nakijken!) was gaan helpen.
Heb ook een keer gelezen over het helpen op een paardenbedrijf in Portugal. Fantastische omgeving en werken met paarden!
Zou zoiets iets zijn??

**Geplaatst**: 19-02-14 15:44

Geplaatst: 19-02-14 15:44

Met dromen is niks mis, en met 'gekke' plannen ook niet. Maar eerlijk is eerlijk: mét een backup zijn die veel veiliger uit te voeren. Een diploma kan zo een backup zijn...
Je zegt dat je een gevoelig persoon bent en snel last hebt van stress. Is het niet handig daar iets mee te doen, zodat je leert een balans te vinden?

Misschien helpt het ook te weten dat er meer mensen zijn zoals jij.

**Geplaatst**: 19-02-14 15:51

Re: Ik moet weg uit mijn wereld.

Geplaatst: 19-02-14 15:51

Je droom klinkt als een manier om weg te vluchten uit het 'echte' leven. Dit vind ik wel herkenbaar, ik heb ook snel last van stress en dan wil ik ook het liefst weg van alles en iedereen.
Je houdt ervan om de natuur in te gaan zeg je. Dat kan ook zonder paard. Lekker een aantal uren wandelen in het bos helpt ook goed tegen stress. Desnoods een muziekje op en lopen maar.
Je hebt geen trailer, dus endurance wordt lastig zeg je. Ik weet niet in wat voor een omgeving je paard staat, maar kun je niet je paard aan de hand meenemen en samen gaan wandelen? Dit vind ik ook heerlijk om te doen als ik er even uit moet.
Sterkte in ieder geval!

**Geplaatst**: 19-02-14 15:57

Geplaatst: 19-02-14 15:57

Ik heb het ook een tijdje moeilijk gehad. Er is zoveel leed en onrecht in de wereld.

Ik ben beginnen luisteren naar de filosoof Alan Watts (Alan Watts) en stilaan ben ik de waarde van het leven meer gaan appreciëren.

Huis verkocht, werk opgezegd en verhuisd naar Frankrijk (met man en kinderen die gelukkig ook een ander leven wilden). Boerderijtje begonnen met wat geiten, de paarden en binnenkort ook enkele koeien. Financieel staan we er nu veel slechter voor maar ik zou niet meer terug kunnen!

Dromen doet een mens leven....volg je droom

**Geplaatst**: 19-02-14 16:08

Re: Ik moet weg uit mijn wereld.

Geplaatst: 19-02-14 16:08

Ik herken dit zo erg! Heb zo ongeveer hetzelfde, ben van nature erg gevoelig, en zoals je zegt: bewust van de maatschappij/wereld. Dat geeft nog een extra gevoel van lasten te moeten dragen.

Ik heb jammer genoeg geen oplossing voor je, ik kom er zelf niet uit, ben ook van plan naar de psycholoog te gaan in de hoop dat het helpt. Ik zit trouwens wel in mijn 3de jaar unif.

Ik ga (normaal) volgend schooljaar terug naar mijn thuisstad (werk vriend) en hoop zo meer naar mijn paard te kunnen, want heb gemerkt dat ik bij mijn paard het gelukkigst ben, lekker stallen mesten, bezig zijn, wedstrijdje rijden wat mij door de week trekt. Misschien zijn er dichterbij huis zo'n dingen die je kunt doen?

Mijn droom is om paarden shiatsu te gaan doen, 3jaarse avondschool opleiding die ik dus zal moeten combineren met werken en ik wil niet in gb ofzo werken (again door die maatschappij druk/gevoeligheid) en met shiatsu zal ik nooit overleven als vaste job. En probeer, ondanks dat ik mijn huidige opleiding aankan en leuk vind, daaraan te denken. Maar of het helpt... Ik heb niet echt de indruk.

Ik wil alle sinds zeggen Ts, je bent niet de enige, en een droom is super en het is niet omdat je het nu nog niet 'hebt' dat dat niet kan komen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-02-14 16:13

Geplaatst door de TopicStarter : 19-02-14 16:13

@Kentaro zoiets is inderdaad heel erg in de richting van wat ik wil.

@TurdusMerula inderdaad dat denk ik dan ook altijd, ik kan dit nu niet doen, want eerst moet ik mijn diploma halen. Maar aan de andere kant zijn er natuurlijk nog altijd vakanties.
Ik heb al heel veel gewerkt aan stressbestendiger worden en me beter in mijn vel voelen. Dit ging ook erg goed, maar de laatste tijd lukt het niet meer.
Het voelt alsof ik mezelf verloochen.

@Supervixen misschien is het inderdaad vluchten, maar wat als je daardoor echt gelukkig kan worden? Is vluchten dan zo een slecht plan?
De omgeving waar ik woon is helaas tamelijk dichtbevolkt, ik kan hier wel wat wandelen met mijn paard, maar ver geraak ik niet.
En het geeft niet echt het gevoel alsof je even uit alle drukte bent aangezien veel mensen hier erg asociaal zijn naar ruiters op de baan.

@Lizzii dat klinkt voor mij dus echt zo magisch. Maar..de angst dat ik het financieel niet zou redden lijkt me heel moeilijk. Ik hoef niet rijk te zijn, maar ik wil ook niet bang zijn alles kwijt te raken door een tekort aan geld.

@Aria_zz het klinkt misschien wat raar, maar het doet me deugd te horen dat er nog mensen zijn die zo denken

Mijn psychologe heeft mij in het verleden al erg veel kunnen helpen, ik hoop voor je dat je ook zo iemand vindt, maakt echt een groot verschil!

**Geplaatst**: 19-02-14 16:13

Geplaatst: 19-02-14 16:13

Heb hetzelfde meegemaakt toen ik begin 20 was (ben nu 35). Ben toen niet weg gegaan, maar heb wel een tijd therapie gevolgd waar ik nog altijd de vruchten van pluk.
Je moet het weer aangaan met jezelf, maar als je dit doet kom je er zoveel sterker en gelukkiger uit!

Ik vrees als je het niet doet, dat tzt ook je relaties hieronder gaan leiden, dus onderneem alsjeblieft wat!

Als je echt weg wil, kijk dan eens http://www.paardenwerk.nl/ en gewoon doen.

Heel veel sterkte en als je wilt weten hoe het met mij is afgelopen: gelukkig getrouwd, 2 kids een paard een leuke baan een eigen bedrijf en heel veel lieve familie, vrienden en vriendinnen waarbij ik mezelf kan zijn.

**Geplaatst**: 19-02-14 16:23

Re: Ik moet weg uit mijn wereld.

Geplaatst: 19-02-14 16:23

Dat financiële maakt het ook echt eng he, heb dat ook, want als ik niet genoeg geld heb moet ik mijn paard verkopen, kan ik niet met mijn vriend samenwonen, de dingen kopen/doen die ik graag doe. Dat maakt een mens eigenlijk alleen maar bang he.

Stressbestendigheid kan helpen, maar moet je ook opletten dat je dan niet meer druk op jezelf zet (ik mag geen stress hebben want ik moet stressbestendig zijn).

Ik ben trouwens ook nog niemand tegengekomen die hetzelfde heeft! Dus kan er me in vinden ;-)

Ik heb zo heel sterk het gevoel, dat ik niet mag/kan stoppen omdat ik het dan opgeef en dat het laatste is wat ik wil doen en daar mijn leven lang spijt van ga hebben.
Jong zijn he, het is niet altijd een pretje en je leven veranderd zo enorm! Niet gek dat het mis loopt in je gevoel.

En idd, ik zou beter gaan, maar die verdomde trots he, zal ze eens opzij moeten zetten

**Geplaatst**: 19-02-14 16:28

Geplaatst: 19-02-14 16:28

Wat dapper Poeky om je innerlijk zo toe toe te vertrouwen aan internet. Fijn dat je een fijne psycholoog hebt gevonden die je kan helpen. Herkenbaar is je droom die jij zelf "Een onrealistische domme meisjes droom" noemt. Zeg nooit, nooit TS. Ook ik heb altijd gedacht dat dit "Een onrealistische domme meisjes droom" was en heb mijn leven in NL ingericht waar ik altijd gelukkig ben geweest. Toch heb ik mijn droom als een "fakkeltje" mijn hele leven meegedragen en nooit los gelaten. Altijd heb ik gedacht "als ik eens....".
Totdat mijn man paar jaar geleden zei: "als we eens gaan emigreren naar Frankrijk". Ik bespaar je de details maar wij wonen inmiddels met onze paarden in de middle of nowere in Frankrijk. Mijn droom is uitgekomen. En ja, ik ben hier enorm gelukkig, een gevoel dat ik in NL nog nooit zo ervaren heb. Ik hoor hier thuis, daar waar je de stilte hoort fluisteren. Veel mensen zouden hier gek worden, maar ik vind het geweldig.
Dus mijn advies aan jou is, neem je gevoel serieus en probeer gelukkig te worden in je leven in het hier en nu en herken als jouw moment daar is en ga dan voor je droom. Heel veel mensen blijven namelijk alleen maar hangen in allerlei dromen omdat ze deze niet serieus nemen maar dat is helemaal niet nodig. Dus iets wat NU niet daar is kan wel morgen of straks zich aandienen. Aan jou is het dan om dat moment te herkennen. GO FOR IT!! Knuffel en niet te depri worden hé dat is nergens voor nodig. Jouw tijd komt ook nog wel.

Laatst bijgewerkt door pien_2010 op 19-02-14 16:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-02-14 16:31

Geplaatst: 19-02-14 16:31

Wat een fijn topic.

Ook ik wil je in ieder geval zeggen: Je bent niet de enige die zich zo voelt.

Ik zal er later nog wat uitgebreider op in gaan, maar dit wilde ik vast benadrukt hebben. Je bent niet alleen. :(:)

**Geplaatst**: 19-02-14 16:51

Geplaatst: 19-02-14 16:51

Je bent zeker niet alleen. (Kun je dat ook tegen mij zeggen? Kan ik wel gebruiken) Ik heb ook altijd het idee alsof mijn dromen/ideeën alleen maar in een "fantasiewereld" waar kunnen zijn. Ik heb echt helemaal niks met de plek waar ik woon. Ja, mijn familie.. Ik zou zo graag naar een land willen verhuizen waar er nog natuur is, mooie natuur, kilometers natuur (de Veluwe ben ik ook al wel tevreden mee). Waar ik de hele dag met mijn paarden bezig kan zijn, doen waar ik gelukkig van word. Ik ben zelf hooggevoelig en de stempel 'asperger', werken is voor mij al een hele tijd niet te doen, dus ik zou niet weten hoe ik ooit naar een ander land zou kunnen verhuizen. Laat staan op mezelf wonen, wat ik zo graag wil.

Dromen is zo fijn... Helaas heb ik de laatste tijd alleen maar nachtmerries en ben ik zelfs bang om te gaan slapen. Maar wakker zijn is ook niks.

Durf ik dit te plaatsen? Ja.. nee.. ja?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-02-14 17:19

Re: Ik moet weg uit mijn wereld.

Geplaatst door de TopicStarter : 19-02-14 17:19

Dankjewel iedereen voor zo een lieve en begripvolle antwoorden! Ik heb een hele tijd getwijfeld om dit topic te plaatsen, maar wat jullie zeggen biedt me echt steun en geeft me zelfs hoop.

@Deniise, nee, ook jij bent niet alleen! Ik snap echt wat je bedoelt.

**Geplaatst**: 19-02-14 17:23

Re: Ik moet weg uit mijn wereld.

Geplaatst: 19-02-14 17:23

Ik denk dat je faalangst hebt om slecht te presteren.

Maar jij bent ook een van die zielen die niet in deze wereld thuis hoort. Ik ken dat gevoel, ik ben ook zo. Bepaalde gebeurtenissen komen bij mij heel hard binnen, raken me diep. Dingen die mensen kunnen gebeuren, maar vooral dieren, en ook kinderen. Ik probeer daar niets van mee te krijgen, me er voor af te sluiten omdat ik er niets mee kan. Het kost me alleen maar energie.

Mogelijk ben je hyper sensitief. Maar je moet leren te dealen met deze maatschappij. Je moet leren bepaalde dingen los te laten. Dingen die je niet kunt veranderen. En op jouw beperkte manier de wereld proberen beter te maken, door mensen en dieren om je heen goed te behandelen.

**Geplaatst**: 19-02-14 17:30

Re: Ik moet weg uit mijn wereld.

Geplaatst: 19-02-14 17:30

Zoiets ? http://www.workaway.info/999839765371-en.html

**Geplaatst**: 19-02-14 17:35

Geplaatst: 19-02-14 17:35

Ik begrijp ergens wel goed wat je bedoeld. Zal niet mn hele levensverhaal hier neer gooien, maar ik was doodongelukkig toen ik ging studeren in de grote stad. Het hele leven in die vorm pastte mij niet, 'vluchtte' ook vaak terug naar Friesland. Heb uiteindelijk besloten om toen een jaar in de paarden te gaan werken toen een unieke kans zich aandiende. Geweldig leerzame tijd gehad waar de gewone wereld er even niet echt was en alles draaide om de paarden. Maar toen ook heel bewust kunnen besluiten dat de paarden een hobby blijven, vind het nog steeds heerlijk om met ze te werken en terug te gaan naar mijn oude werkplek, maar het is een wereld apart die je alleen kan leren kennen door eens te doen.
Inmiddels een gewone baan (gehad) en een studie gevonden waar ik me thuis voel. Het heeft wat tijd gekost. Maar ik bedenk het me zo, sommige mensen reizen de wereld over om 'zichzelf te leren kennen', ik heb mijn eigen reis doorlopen.

Dus, als je de kans krijgt eens kennis te maken met die droom, doen! Maar blijf uiteindelijk in je achterhoofd wel realistisch. En vooral, wees niet bang jezelf te leren kennen.

Heb je al eens in de paarden gewerkt? Het is namelijk niet een leven zonder druk of stress, daar moet je je niet op verkijken.

**Geplaatst**: 19-02-14 17:36

Geplaatst: 19-02-14 17:36

RianneH schreef:
Heb je al eens in de paarden gewerkt? Het is namelijk niet een leven zonder druk of stress, daar moet je je niet op verkijken.

Sterker nog, er gaat veel geld in om en het is een harde wereld, waar het dus om geld draait en weinig plaats voor empathie.

**Geplaatst**: 19-02-14 17:39

Re: Ik moet weg uit mijn wereld.

Geplaatst: 19-02-14 17:39

Nou, dat hangt dus wel af van waar je gaat werken, en welke verantwoordelijkheden je krijgt. Poepscheppen op een manege zal minder druk leggen dan groomen bij een wedstrijdstal (je zal maar degene zijn die iets belangrijks is vergeten in te pakken...).

**Geplaatst**: 19-02-14 17:41

Geplaatst: 19-02-14 17:41

RianneH schreef:
Nou, dat hangt dus wel af van waar je gaat werken, en welke verantwoordelijkheden je krijgt. Poepscheppen op een manege zal minder druk leggen dan groomen bij een wedstrijdstal (je zal maar degene zijn die iets belangrijks is vergeten in te pakken...).

Op een manege zal minder een harde mentaliteit heersen dan op een handelsstal. En wedstrijd stallen zijn meestal handelsstallen. Daar hangt een cultuur, je ziet en hoort er dingen en die zullen je niet altijd aan staan. Als een paard niet voldoet, dan gaat hij de handel in. Er wordt weinig rekening gehouden met paarden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-02-14 17:44

Geplaatst door de TopicStarter : 19-02-14 17:44

RianneH schreef:
Heb je al eens in de paarden gewerkt? Het is namelijk niet een leven zonder druk of stress, daar moet je je niet op verkijken.

Ik heb in de zomer al geholpen op de trainingsstal waar mijn paard staat.
Nu moet ik wel zeggen dat het daar een heel stuk anders aan toe gaat dan op de gemiddelde trainingsstal.
Dat het fysiek heel intensief is heb ik daar wel geleerd.

Ergens weet ik ook wel dat mijn beeld waarschijnlijk veel te romantisch is en niet erg realistisch, maar ook net daarom zou ik zoiets willen doen.
Zodat ik dan mogelijks ook gewoon de conclusie kan trekken van oke, dit is het toch niet voor mij. Ik weet dat die kans erin zit en daar heb ik geen probleem mee.

**Geplaatst**: 19-02-14 17:50

Geplaatst: 19-02-14 17:50

Ik herken het gevoel wel, dat je het gevoel hebt dat de wereld en de mensen steeds meer doordraaien en het allemaal helemaal de verkeerde kant op gaat, een soort onvermijdelijke afgrond waar we met zijn allen naartoe werken en dat niemand ziet, maar je voelt de dreiging

En natuurlijk het gevoel zelf ook als een soort hamster in een loopwiel te zitten en mee te "moeten" doen ermee en die herrie en ellende en het onrecht en lijden om je heen....dat je daar niet aan kunt ontsnappen en er zo weinig aan kan doen...ook omdat het zo weinig mensen lijkt te interesseren en we met zijn allen gewoon verder gaan met fout bezig zijn en maar de kop in het zand te duwen -O-

Ik heb ook altijd wel een sluimerend gevoel dat ik de tijd wel terug zou willen draaien.

Klaar met al die techniek, dat rennen-vliegen-gedoe over geld, drukke steden, al die onzin...

Ik zou als ik heel eerlijk ben het liefst willen dat we in een soort Kleine huis op de Prairie woonden met zijn allen. Simpel maar fijn huisje, elkaar fatsoenlijk met normen en waarden behandelen, met een dorp met mensen elkaar helpen met zaken en samen gewoon lekker bezig zijn met eten verbouwen, dieren op een goede manier verzorgen en houden, kleding maken.... meer saamhorigheidsgevoel en groepsgevoel en samen gewoon lekker bezig met echt, eerlijk werk dat de samenleving / natuur / dierenwelzijn niet schaadt.

Maarja, men zit tegenwoordig liever in steden met veel prikkels de hele tijd elkaar te negeren, druk met een telefoontje en allerlei gekkigheid vooral het eigen gewin na te jagen

Als je het opbouwen van een vermogen niet belangrijk vindt dan zijn er vast wel mogelijkheden om ergens intern te gaan bij samenlevingen die nog zo in groepen leven, soms zou ik dat best willen....gewoon geen gezeik maar aansluiten bij een ouderwetse vredelievende groep die gewoon lekker hun eigen ding doen en zichzelf onderhouden. Alleen jammer dat er dan vaak een stukje Godsdienst bij komt kijken en daar heb ik niks mee

Laatst bijgewerkt door pmarena op 19-02-14 17:51, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-02-14 17:51

Geplaatst: 19-02-14 17:51

Je bent inderdaad niet de enige :-)

Ik zit nu in mijn eerste jaar leerkracht secundair onderwijs en heb het jaar ervoor vastgoed gedaan. Ik leef ook met angst en stress hoe jij het beschrijft.
Mijn examenpunten waren ook niet slecht, maar toch... Angst om te falen. Het moet altijd hoger en beter zijn. Mijn lectoren willen dat, maar wil dat zelf ook ;-)

Al heb ik het gevoel van ja dat ik nu hard mijn best doe of niet de punten zullen dezelfde zijn, dus doe ik niet altijd even hard mijn best ( al heb ik er later wel spijt van ).
De studie die ik nu doe, doe ik heel graag al weet ik niet of ik dit wel heel mijn leven wil doen. ( Mss komt het door de zelfzekerheid die ik NIET heb en de angsten)
Ik wil veelzijdig zijn, van alles in de wereld zien enzo, maar ook al dat financiële schrikt me af. Ga ik het wel redden? Wat gaan de anderen zeggen of denken? enzo...
Mijn gedachten liggen altijd bij de anderen: wat denken de anderen van mij? Altijd eerst aan de andere denken en dan aan jezelf anders ben je egoïst... zo van die zaken.
Nu is dit toch wel één van mijn grote fouten. Soms moet je stop zeggen tegen anderen of nee zeggen en dat kan ik niet.
Want hoe kun je nu werken aan je eigen dromen, als je eerst mee werkt aan de dromen van een ander? Nooit

Ik heb vorig jaar de kans van mijn leven gehad om te werken aan een droom en heb deze laten staan omdat anderen er zo op reageerde enzo... Waarom? Waarom? Je kunt ons zo maar niet achter laten! Je dit, je dat ....

En nu sta ik hier vol spijt spijtig genoeg!!

Mijn ouders wouden mij die kans ook geven vorig jaar en mijn ticket betalen en toch een beetje financieel blijven steunen ( kleinere bedragen ), maar ben toch gebleven. Spijtig maar ja... ik denk dat dit een lesje is waar ik van leer.

Meid, niet op geven want ik kan begrijpen hoe moeilijk het is om jezelf terug te vinden als je jezelf effe kwijt bent. Ook daar steekt veel tijd en ook moeite in.

**Geplaatst**: 19-02-14 17:51

Geplaatst: 19-02-14 17:51

Nou, ik leef op het platteland en ik wil echt niet meer terug naar de stad!

**Geplaatst**: 19-02-14 17:55

Geplaatst: 19-02-14 17:55

Kan je niet iets met paardenfluisteraar doen?
Het is zomaar een idee hoor, ben er zelf ook niet mee bekend.
Maar je bent een met je paard en het is in ''rust''.
Ook zou je gewoon lekker buitenritten kunnen gaan maken om mee te beginnen.
Als je dan je diploma hebt gehaald kun je het altijd nog verder weg gaan zoeken.

**Geplaatst**: 19-02-14 17:56

Re: Ik moet weg uit mijn wereld.

Geplaatst: 19-02-14 17:56

Ik vind het trouwens fijn voor je dat er meerdere zijn met dit probleem.
Niet voor jullie zelf, maar je weet dat er mensen zijn met wie je kunt praten!

Nomineer dit bericht ×