Ik zal even het spits afbijten.
Vorig jaar heeft mijn moeder een prachtige bos rozen ontvangen met een kaartje '' Liefs, Johan''.
Dus wij ''Johan, Wie is Johan ?? '' De hele middag zijn er allerlei theorieën voorbij gekomen, want wij kennen toch echt allebei geen Johan. We hebben zelfs de bloemist nog gebeld om te vragen of ze echt op het juiste adres bezorgd waren.
Tot s' avonds mijn vader thuis kwam, mijn moeder een kus gaf en vroeg wat ze van zijn bloemen vond. Dus wij ''huh, we hebben alleen bloemen ontvangen van Johan'' Had de bloemist een foutje gemaakt en moest het ''Liefs, je man'' zijn.
Brand los!
Johan... so close.

Zijn moeder deed open en riep 'mijn valentijn' naar beneden omdat ik aan de deur stond. Ik durfde het toen niet meer te geven, en ben toen maar de pony's gaan verzorgen. 

! Dus nog voordat hij bij mij was, sprong ik op en riep keihard 'jaaaa ik wil!! (beetje té hard en té verkeerd, want de hele kantine ging stuk