Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

voor jou TS!!Zilfstar schreef:Lieve TS.
Wat maak jij een rotperiode door zeg! En dat meen ik. Je katje overleden, je ouders uit elkaar en dan ben je ook net een tiener en heb je ook nog eens zo'n lastig zusje. Dat is idd heel veel bij elkaar. Kun je met je moeder praten over jouw gevoelens of is zij nog erg met de scheiding bezig? bedenk wel dat ook al heeft jouw moeder het (volgens jou) misschien zwaar, zij ook zeker belang zal hechten aan te weten hoe jij je voelt.
We hebben hier op andere gebieden het moeilijk gehad, maar ik stimuleer mijn zoon van bijna 12 en dochter van 9 om wel met mij te blijven praten. Ook al heb ik mijn emoties, ik ben hun moeder en ik ben er ook voor hun. Je moet dus niet met iets blijven rondlopen. Praat erover.
Je zegt over je zusje "zij blijft maar vrolijk terwijl ik steeds meer in de put zak". Als 7 jarige zal zij de situatie anders beleven dan jij. Maar haar gevoelens zijn er niet minder om. En lees je verhaaltje eens goed. Zij blijft niet vrolijk. Ze is zoals we dat noemen "acting out" door te stampen, de boel overhoop te gooien en de aandacht op te eisen. Jullie beiden zullen het moeilijk hebben. En nee dat neemt niet weg dat je af en toe je zusje achter het behang zal willen plakken. Maar misschien kun je ook af en toe eens kijken hoe je haar kunt helpen in deze situatie. Al is het maar op een goed moment naar haar toe gaan, een zusterlijke arm om haar heen slaan en zeggen: Ik zie dat jij het er ook moeilijk mee hebt. Zullen we (weet ik veel... iets lekkers bakken? haren frutselen? weet niet wat jullie beiden leuk vinden)
Je hoeft niet elke dag 24 uur per dag met haar op te kunnen schieten. Maar wrs heeft zij nu zo haar boosheid en verdriet en heeft zij daardoor wat jij noemt 'geen respect' voor jou en jouw moeder.
En ja. Jij hebt ook zeker recht op jouw gevoel en jouw momenten. Ik denk dat het heel belangrijk is dat jullie met elkaar blijven praten over wat je bezig houdt.
Je zegt dat je een hekel hebt aan je zusje. Als 1 van mijn kinderen dat zegt over de ander vraag ik altijd: Zou je willen dat ze er ineens niet meer was? Zou je alleen willen zijn de rest van je leven? Of is het misschien het huidige gedrag waar je een hekel aan hebt? Want dat mag. Maar ergens diep van binnen weet je wrs echt nog wel leuke momenten die je met je zusje hebt gehad en dat je eigenlijk best van haar houdt/ om haar geeft en niet zo willen dat haar iets ergs over komt. bekijk dan in welke situatie jullie nu zitten. Probeer te zien waarom ze doet zoals ze doet. En probeer haar te helpen. Ze zal het ooit eens voor jou terug doen. later, als ze veel ouder is....
Sterkte TS!
Zilfstar schreef:Lieve TS.
Wat maak jij een rotperiode door zeg! En dat meen ik. Je katje overleden, je ouders uit elkaar en dan ben je ook net een tiener en heb je ook nog eens zo'n lastig zusje. Dat is idd heel veel bij elkaar. Kun je met je moeder praten over jouw gevoelens of is zij nog erg met de scheiding bezig? bedenk wel dat ook al heeft jouw moeder het (volgens jou) misschien zwaar, zij ook zeker belang zal hechten aan te weten hoe jij je voelt.
We hebben hier op andere gebieden het moeilijk gehad, maar ik stimuleer mijn zoon van bijna 12 en dochter van 9 om wel met mij te blijven praten. Ook al heb ik mijn emoties, ik ben hun moeder en ik ben er ook voor hun. Je moet dus niet met iets blijven rondlopen. Praat erover.
Je zegt over je zusje "zij blijft maar vrolijk terwijl ik steeds meer in de put zak". Als 7 jarige zal zij de situatie anders beleven dan jij. Maar haar gevoelens zijn er niet minder om. En lees je verhaaltje eens goed. Zij blijft niet vrolijk. Ze is zoals we dat noemen "acting out" door te stampen, de boel overhoop te gooien en de aandacht op te eisen. Jullie beiden zullen het moeilijk hebben. En nee dat neemt niet weg dat je af en toe je zusje achter het behang zal willen plakken. Maar misschien kun je ook af en toe eens kijken hoe je haar kunt helpen in deze situatie. Al is het maar op een goed moment naar haar toe gaan, een zusterlijke arm om haar heen slaan en zeggen: Ik zie dat jij het er ook moeilijk mee hebt. Zullen we (weet ik veel... iets lekkers bakken? haren frutselen? weet niet wat jullie beiden leuk vinden)
Je hoeft niet elke dag 24 uur per dag met haar op te kunnen schieten. Maar wrs heeft zij nu zo haar boosheid en verdriet en heeft zij daardoor wat jij noemt 'geen respect' voor jou en jouw moeder.
En ja. Jij hebt ook zeker recht op jouw gevoel en jouw momenten. Ik denk dat het heel belangrijk is dat jullie met elkaar blijven praten over wat je bezig houdt.
Je zegt dat je een hekel hebt aan je zusje. Als 1 van mijn kinderen dat zegt over de ander vraag ik altijd: Zou je willen dat ze er ineens niet meer was? Zou je alleen willen zijn de rest van je leven? Of is het misschien het huidige gedrag waar je een hekel aan hebt? Want dat mag. Maar ergens diep van binnen weet je wrs echt nog wel leuke momenten die je met je zusje hebt gehad en dat je eigenlijk best van haar houdt/ om haar geeft en niet zo willen dat haar iets ergs over komt. bekijk dan in welke situatie jullie nu zitten. Probeer te zien waarom ze doet zoals ze doet. En probeer haar te helpen. Ze zal het ooit eens voor jou terug doen. later, als ze veel ouder is....
Sterkte TS!