Echter ben ik zelf ook jarenlang slachtoffer geweest en door de trauma's die hierdoor terug komen ben ik nog niet in staat geweest om in te grijpen.Sinds enkele maanden hebben wij nieuwe onderburen. Al vanaf het begin had ik er een slecht gevoel bij onze buurman. Knappe vent, dat wel, maar te vriendelijk, te hoffelijk, kortom, hij leek gemaakt.
Sinds enkele weken is zijn vriendin bij hem ingetrokken. Sindsdien is het gedonder begonnen. Iedere keer hoorden wij van alles vallen, een hoop geschreeuw en gegil. We hebben naast ons buren waar het ook regelmatig mis is, maar zij hebben duidelijk aangegeven geen hulp van buitenaf te willen, omdat dit bij hun cultuur hoort
In het begin dachten wij nog dat het van de andere buren was. Helaas blijkt het dus onder ons te gebeuren. Ik heb een keer geprobeerd haar aan de praat te krijgen, ik weet immers in welke hel zij zit. Helaas draaide dit op niks anders uit dan ontkenningen, want haar vriend doet zoiets niet.
Om een lang verhaal kort te maken, vrijdag was het weer prijs, maar omdat wij hier met 3 kleine kinderen zitten vond mijn vriend het beter om ons op de achtergrond te houden en pas in te grijpen als het echt uit de hand dreigde te lopen. De gemoederen waren gelukkig snel bedaard.
Gisteravond laat werden we wakker van een hoop kabaal en ja hoor, daar gingen ze weer. Uiteindelijk heeft zij het heft in eigen handen genomen en een poging gedaan weg te gaan bij hem. Dit leek te lukken, tot hij op het balkon ging staan en luid verkondigde te springen als zij weg zou gaan. Hierop heeft zij weer toegegeven en is gebleven.
Ik heb heel de tijd met het alarmnummer voor mijn neus gezeten. Maar bellen durfde ik niet. Mijn ex heeft mij jaren psygisch en fysiek mishandelt en al die beelden kwamen naar boven. Het gevoel van onmacht, de angst en vooral de pijn. Ik kon het niet, ik kon het echt niet. Ik weet wat het is, ik weet hoe het voelt, maar ik weet ook dat de politie niet meer zal doen dan een pv opstellen en hem een paar uur laten afkoelen, waarna het spelletje weer van voor af aan begint.
Ik weet dat ik de volgende echt moet bellen, al is het maar dat ze de kans krijgt op hulp, maar wat kan ik doen tegen die muizennissen? Wat als ik weer bevries? Of nog erger, stel dat het dan al te laat is?
Maar proef al uit je bericht dat het hier niet het geval is..
En dat je nu wel een goede relatie hebt, doet er dan echt niet toe.