Ik volg de studie Social Work. Wij werken momenteel met een groep van 11 man aan een casus-opdracht. Deze opdracht houdt in dat we een team van verschillende disciplines (professionals) moeten samenstellen omtrent een casus over paranoide schizofrenie behandelingen binnen GGZ-instellingen. Deze moeten dan (fictief natuurlijk) een gesprek voeren over de kwaliteitsverbetering van de behandelingen. We hebben er voor gekozen om de beleidsmedewerker van de GGZ instelling, de Psychiater van de GGZ instelling, de Casemanager van de GGZ instelling en een naaste van de cliënt bij elkaar te zetten.
De casus: Een man van 31 heeft zijn moeder vermoord in een psychose. Vervolgens spant de zus van die man een rechtzaak aan tegen de casemanager van de GGZ instelling, omdat deze 'nalatig' heeft gehandeld in haar ogen.
Nu krijgen wij vanuit school de opdracht om vanuit de praktijk iemand er naar te laten kijken en/of vragen te laten beantwoorden die ons ondersteunen in ons legitimeringsverslag (waarom wij die mensen met elkaar aan tafel willen zetten). Na al weken rond te bellen, mailen, en afwachten (op de on-nagekomen beloften van sommige mensen die ons hadden willen helpen...) zitten we nu, kort voor inleveren nog met géén praktijkvisie's.
Zijn er mensen die als psychiater werken die ons zouden willen helpen? We willen voornamelijk weten:
- Hoe kijkt u tegen de behandeling van mensen met paranoide schizofrenie aan? (wat is er belangrijk e.d.) - Wat zou u er van vinden om in zo'n team te overleggen m.b.t. de kwaliteit van de aangeboden zorg (en terugkijkend op de casus)? - Welke bijdrage zou volgens u, de psychiater in dit gesprek kunnen leveren?
Veel antwoorden hebben we al, natuurlijk vanuit de theorie. Maar we moeten kunnen aantonen dat we dit ook kunnen onderbouwen vanuit de praktijk.
Als er iemand is die deze vragen zou willen beantwoorden, heel erg bedankt. Dan zijn wij gered en ontzettend dankbaar! Natuurlijk zijn meerdere reacties welkom. Het zijn maar 3 vragen.. is niet veel, maar om dit via bokt te doen is niet de handigste weg, dus we hebben voor de meest (in onze ogen) belangrijke vragen gekozen.
Ik ben geen psychiater, maar ergotherapeut in opleiding. Wij worden ook opgeleid om mensen met psychische klachten te behandelen. Weet niet of je er iets aan hebt maar ik zou eventueel mijn visie kunnen typen over de 1e 2 vragen... ?
Mensen met paranoide schizofrenie hebben een prikkelarme omgeving nodig. Ook vind ik het zeer belangrijk om niet mee te gaan in waanideeen. Geef aan dat je begrijpt dat het verwarrend kan zijn voor die persoon, maar dat jij ze niet kunt zien. Ga er nooit in mee. Stel de client gerust en vraag of hij/zij in staat is verder te gaan met de behandeling. Ga in de behandeling alleen in op de doelen die de client stelt. Doe alleen dingen die direct te maken hebben met het doel anders kun je weerstand verwachten. Zorg dat je nooit tussen de client en de deur(uitgang) gaat zitten. Dat kan dreigend overkomen.
Overleg in een multidisciplinair team is altijd goed voor de kwaliteit van zorg. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat multidisciplinair overleg de kwaliteit van de zorg weldegelijk verbeterd en het is ook fijn voor de behandelaars. Als de behandelingen op elkaar worden afgestemd, worden de effecten versterkt. Als ieder zijn gang gaat met de behandeling, bestaat de kans dat de behandelaars elkaar tegen gaan werken en dat verminderd de kwaliteit. Ook kan iedere behandelaar altijd terug vallen op het team. Niet alleen wordt de behandeling besproken maar ook de persoon zelf en hoe heir het beste mee omgegaan kan worden.
dit is dus wat ik ervan vindt. De laatste vraag kan ik niet beantwoorden(ben geen psychiater).. Ook heb ik geen ervaring met het specifiek werken met iemand die een moord heeft gepleegd in een psychose. Misschien heb je iets aan mijn antwoord, misschien niet.