Wie heeft er ook wel eens last van, zo'n week waarin je even helemaal nergens meer zin in hebt. Weer voor 6 uur de wekker, onderweg naar mn werk eerst de paarden mesten en voeren, in de regen en de wind met een zeiknatte bak. Ik wil gewoon in mijn bed liggen, ga ineens twijfelen aan hoe leuk ik het hebben van een paard nu eigenlijk vind, waarom ik niet gewoon rijk ben, waarom normale werktijden niet gewoon twee uur later beginnen. Waarom ik niet gewoon gezond kan eten, kan gaan sporten etc. Ik heb medelijden met mijzelf en bluhhh ik kan alleen maar zeuren en klagen!
Hebben jullie dit soort momenten ook wel eens? Ik heb een heerlijke baan, een lief paard al is de eigenaar momenteel ziek en doe ik alles alleen op stal, en ben gewoon gezond, dus helemaal niets te klagen. Ik ben ook hartstikke gelukkig, dus waarom voel ik mij soms dan zo
Herkenbaar??
ik herken het wel een beetje.. Vooral het opstaan in t donker en thuiskomen in het donker. Niks aan.
dan is het weer genieten....Maar nu in Januari / Februari, kan ik ook een enorme winterdip hebben. Je bent niet alleen
) Gelukkig is het januari en duurt het nog maar een paar maandjes tot het langer licht blijft
