Geplaatst Ik moet het toch even kwijt. En aangezien hier niemand mij kent, lijkt me dit wel even een goede plek.
Begin vorig jaar (13 januari) is mijn beste vriend overleden. Tevens mijn ex. Hoewel het mijn ex was, waren we nog steeds beste maatjes. Hij was kind aan huis hier en kon ook heel goed met mijn moeder overweg.
We waren nog samen met oud en nieuw naar de kroeg geweest, kregen op een zeker moment ruzie maar hebben dit bijgelegd en het verder nog gezellig gemaakt. Wat ben ik daar blij mee! Dit was de laatste keer dat ik hem zag. Hij ging op zichzelf wonen en had het druk.
Dertien dagen later werd ik gebeld door een goede vriendin. Ze vroeg of ik wilde gaan zitten. Eigenwijs als ik was deed ik dit niet. Toen zij mij het nieuws vertelde dat hij was overleden ben ik ook letterlijk door mijn benen gezakt. Ik heb de telefoon aan de vriend van mijn moeder gegeven en het ging lichamelijk helemaal fout.
Deze vriendin is dezelfde avond nog langsgekomen en eigenlijk is er heel weinig gezegd. Niemand wist precies hoe het kwam en wat er was gebeurd. Alleen dat hij een ongeluk met zijn scooter had gehad.
Later op de avond werd alles duidelijk. Hij was tegen een wegversmalling gereden terwijl hij te hard reed en had zijn helm niet vast gehad. Hij is dus zonder helm op het asfalt beland met zijn hoofd. (Toedracht is onbekend, niet gedronken etc)
Al telde voor mij alleen dat hij er niet meer was. Toch bleef ik hoop houden dat het niet zo was.
De volgende dag werd ik helaas gebeld in de les dat het afscheid nemen die dag zou zijn. Het enige wat ik daarover te zeggen heb is dat dat het meest verschrikkelijk uit mijn leven is geweest. Alle andere dingen, die ook niet mis zijn, vallen hierbij in het niet.
Nu is het jaar weer net begonnen en komt deze dag er ook weer aan. Ik ben gelukkig met mijn vriend en alles gaat goed. En ik dacht dat ik het een beetje verwerkt had, maar eigenlijk gaat het nu heel slecht. Eten lukt niet, slapen lukt niet, kortom lichamelijk gaat het echt bagger. En dan zeg ik maar even niks over het mentale.
We gaan op de dag zelf wat drinken met een groep in de kroeg waar we altijd zaten.
Dit jaar word een goed jaar, alleen lukt het me nu allemaal even niet. Ook de goede herinneringen zijn lastig. Ik krijg ineens weer zo'n klap..
Pff dat moest ik gewoon even kwijt. Wilde het gewoon allemaal neerzetten en van me afschrijven.
