Ik zit in mijn tweede jaar van het HBO, lerarenopleiding Spaans. Ik vind het Spaanse gedeelte en de cultuur/maatschappij vakken geweldig leuk, alle andere dingen die erbij horen niet (didactiek, pedagogiek, etc.). Mijn stage is op zich wel leuk omdat ik lieve leerlingen heb, ik loop stage op een MBO school en geef les aan niveau 3 en 4, MAAR ik zou dit niet de rest van mijn leven willen doen en ik zie het al helemaal niet zitten om voor een grote klas middelbare school pubers te gaan staan. Ik denk ook niet dat ik daar genoeg overwicht voor heb..
Mijn motivatie is zo gigantisch gezakt dit jaar. Vorig jaar wilde ik eigenlijk al mijn HBO propedeuse halen en door naar de Uni, maar op één vak na heb ik mijn propedeuse dus niet gehaald. Dit vak moet ik aan het einde van dit jaar alsnog maken. Omdat deze opleiding vorig jaar nog wel leuk was (veel Spaans, Cultuur en Maatschappijvakken) had ik besloten om ermee door te gaan. Maar mijn mening is dus behoorlijk omgeslagen.
Echter zijn er een paar dingen waar ik over twijfel:
1. Ik ben bang dat universiteit misschien te hoog gegrepen is voor mij. Op de middelbare school heb ik klas 1 tm 3 op het VWO gezeten en altijd op het randje gehaald, daarna ben ik naar de HAVO gegaan. Ik ben gewoon bang dat universiteit te moeilijk voor mij is, ook al weet ik dat ik op zich de hersens er wel voor heb
2. Ik heb al eerder een HBO opleiding gevolgd, Integrale Veiligheidskunde, één jaar lang. In totaal is dit dus mijn derde jaar studiefinanciering. Dan krijg ik alleen nog volgend jaar studiefinanciering, en hoe zit het daarna? Zonder studiefinanciering kan ik geen opleiding meer betalen... Maar aan de andere kant, als ik deze opleiding af maak dan moet ik óók nog minstens 2,5 jaar en het ziet ernaar uit dat ik sowieso vertraging ga oplopen als ik het wel ga afmaken. Als ik het sowieso af maak doe ik het met gigantische tegenzin omdat ik 80% van de opleiding gewoon niet leuk vind. Een studie is meestal het eerste jaar saai en daarna wordt het leuk, maar in dit geval is het echt andersom. Vorig jaar vond ik deze opleiding super leuk, maar vanaf dag 1 in dit schooljaar vond ik er al niks meer aan, alleen maar vakken over hoe je les geeft, etc. En dat past zó niet bij mij.. MAAR:
3. Wat als ik de uni ook niet red? Dan heb ik al helemaal een probleem. Gigantische studieschuld + helemaal niks (behalve dan hopelijk mijn HBO propedeuse dit jaar).
4. Ik durf het niet aan mijn ouders te vertellen dat ik de HBO opleiding niks meer vind...
Redenen om wel te stoppen en door te gaan naar de uni:
1. Ik vind deze opleiding gewoon echt niet leuk meer en ik zit nog maar in het tweede jaar, hoe moet dat het derde en het vierde jaar dan? Ik heb er nu al moeite mee om mijzelf ertoe te zetten...
2. Als ik studievertraging oploop dan zit ik alsnog met hetzelfde studiefinancieringprobleem als dat ik naar de universiteit zou gaan...
Ik ga volgend blok een dag meelopen op de universiteit om te kijken of het iets voor mij is. Maar toch wil ik graag horen van jullie of er mensen zijn die via een HBO propedeuse naar de universiteit zijn gegaan en hoe jullie dit ervaren
), maar ik heb gemerkt dat als je jezelf even in het zicht van de radar zet, mensen wel degelijk controleren of het met jou wel goed gaat en blijft gaan.
)