Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-01-14 10:15

Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst door de TopicStarter : 03-01-14 10:15

Hallo bokkers,

Ik zit met een probleem, waardoor ik ondertussen slapeloze nachten krijg. Ik hoop dat ik het een beetje duidelijk kan omschrijven.
Eerst een stukje voorgeschiedenis.

Ik woon met mijn moeder op een woonboerderij, daar tussen ligt een erf en in het huis ernaast wonen mijn opa en oma. We zijn dus buren van elkaar en zien elkaar praktisch elke dag. Leuk zou je zeggen, maar dat is het niet altijd geweest.
Mijn opa en oma zijn nogal bemoeials, ze zullen het vast wel goed bedoelen maar ondertussen kan ik er niet meer zo goed tegen. Ze hebben overal een antwoord op en steken hun mening ook niet onder stoelen of banken.

Eigenlijk is het begonnen toen ik in 2 HAVO zat. Ik heb op 0,1 punt de overgang naar HAVO 3 niet gehaald. Dit was voor mij de grootste teleurstelling maar mijn opa en oma vonden het voor hun nóg erger. Heel de familie heeft wel een HAVO diploma of VWO, en ik was de enige met een VMBO advies. Nou, daar ging ik al als kleinkind. Ik heb dit 2 jaar lang aan moeten horen, mijn ouders ook. Ik had er niet genoeg voor gedaan, ik was een schande voor de familie, mijn ouders hadden me slecht opgevoed. Je raadt het al: als je naast elkaar woont, is dit geen pretje. Mijn moeder is toen ontzettend kwaad geworden op voornamelijk mijn oma, gevolg: het gezeur was voorbij, de familieband even gebroken.

Sindsdien heeft mijn oma de tik om mij nauwlettend in de gaten te houden en vooral heel erg neerbuigend tegenover mij te doen.
Ik haalde mijn MBO diploma, maar dat was uiteraard niet goed genoeg. Ik kreeg een baan bij mijn stageplek maarja, daar had ik natuurlijk helemaal niks aan volgens haar. Niks wat ik doe is goed, en mijn volgende beslissing zal daar niet aan bijdragen..

Nu mijn probleem waar ik graag advies en ideeën over zou willen krijgen. Mijn moeder en vader willen zich er liever buiten houden.

Ik ben in september gestart met de opleiding Communicatie in Eindhoven. De opleiding leek me hartstikke leuk, de school was lekker dichtbij. Genoeg redenen dus om aan die opleiding te beginnen! Helaas bleek al snel dat ik één heel belangrijk deel miste in deze opleiding: entertainment, muziek, en theater. Daar ligt mijn passie. In Tilburg is er een opleiding die nog steeds opleid tot Bachelor of Communication maar dan gericht op evenementen en entertainment. Deze opleiding wil ik dus gaan doen.
Punt is dus: ik ga stoppen met mijn opleiding, over 2 weken stop ik. Ik heb een aanbod gekregen om per februari weer bij mijn oude werk te komen werken tot aan het einde van het seizoen. Qua werk ben ik dus voorzien.

Ik heb geen zin om een familieruzie op te starten, maar ik móet het wel vertellen tegen mijn opa en oma.
Ik zit al wekenlang na te denken over op welke manier ik ze dit ga melden, hoe boos ze gaan worden en hoe lang ik dit weer naar mijn hoofd geslingerd ga krijgen.

Dus bokkers, heeft er iemand een idee hoe ik dit tactisch aan mijn opa en oma kan melden?
Ik vind het sowieso moeilijk om zulke dingen face to face te melden, maar als het echt moet...

**Geplaatst**: 03-01-14 10:18

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 03-01-14 10:18

Moeten ze het ECHT weten?

**Geplaatst**: 03-01-14 10:18

Geplaatst: 03-01-14 10:18

Waarom MOET je het je opa en oma vertellen? Jouw leven, jouw keuzes. Je bent ze geen enkele verantwoording schuldig.

**Geplaatst**: 03-01-14 10:20

Geplaatst: 03-01-14 10:20

Dat jij in hun ogen niet goed genoeg zou zijn, dat is hún probleem, niet het jouwe. Sta dus ook niet toe dat het jouw probleem wordt. Het is jouw leven, jij maakt de keuzes waarmee je invulling geeft aan jouw leven. Als opa en oma daar moeite mee hebben, dan is dat hun probleem, niet het jouwe.

Maak er dus vooral geen drama van als je het verteld, niks tactisch, gewoon als mededeling, meer niet. Als je er een "ding" van gaat maken, dan versterk je hun beeld dat zij er iets over te zeggen hebben.

Dat is mijn mening.

**Geplaatst**: 03-01-14 10:20

Geplaatst: 03-01-14 10:20

Ik zou niks vertellen, zit je toch ook helemaal niet op te wachten om weer van alles over je heen te krijgen.

**Geplaatst**: 03-01-14 10:20

Geplaatst: 03-01-14 10:20

Hou het vooral bij jezelf. Het gaat om jouw geluk en jouw toekomst, het is niet meer dan logisch dat je keuzes maakt waar jij je goed bij voelt. Je hebt je zaken goed geregeld, hebt werk tot je nieuwe opleiding begint, prima toch?

**Geplaatst**: 03-01-14 10:21

Geplaatst: 03-01-14 10:21

Ik heb één vraag: waarom móet je dit vertellen?
In je profiel lees ik dat je 21 jaar bent, volwassen dus en gerechtigd om je eigen keuzes te maken. Je hebt netjes je VMBO en een MBO opleiding afgemaakt, wil verder studeren en hebt heldere ideeën over waarom je bepaalde keuzes maakt. Als oma zou ik hartstikke trots zijn!

Jouw leven en jouw keuzes, de opleidingen die je nu doet en de keuzes die je maakt zijn van invloed op de rest van je leven en je carriere. Het zou te gek voor woorden zijn als je niet kunt doen wat je wilt uit angst voor oma haar reactie. Ik zou lekker gaan starten met die opleiding, het een keer vertellen als het zo uit komt en zo niet dan niet.

En wordt ze boos, laat maar boos zijn. Liever dat dan dat jij straks dingen moet gaan doen uit angst voor ruzie en daarbij zelf ongelukkig wordt

**Geplaatst**: 03-01-14 10:22

Geplaatst: 03-01-14 10:22

Jeetje meid, het is jouw leven. Ik vind het al erg genoeg dat je er uberhaupt tegenop ziet om het te zeggen, jij wil van opleiding veranderen, daar hebben je opa en oma niets mee te maken. Laten ze blij zijn dat je iets vindt waar jij je gelukkig bij voelt.
Dus mijn tip? Gewoon zeggen, en niet denken over hoe ze reageren. Sta erboven, je bent volwassen.
Misschien kun je dit trouwens als aanleiding gebruiken om een goed gesprek met ze te voeren. Dat je het vervelend vindt dat ze zich zo met je bemoeien.

Sterkte!

**Geplaatst**: 03-01-14 10:22

Geplaatst: 03-01-14 10:22

Staan jouw ouders er achter? Daar gaat het om. Verder is het jouw leven, al ging je op de walletjes werken, bij wijze van spreken. Jouw leven, jouw toekomst, jouw geluk, jouw beslissing.

Ik zou niet weten waarom je hier van wie dan ook (behalve je ouders, die betalen er voor, neem ik aan, in ieder geval deels) toestemming of instemming zou moeten hebben.

**Geplaatst**: 03-01-14 10:24

Geplaatst: 03-01-14 10:24

Hou het inderdaad luchtig. Niks vertellen totdat ze er zelf eens naar vragen of er achter komen.

Confronteren ze je er mee dan zeg je 'oh, wisten jullie dat nog niet? Vergeten te vertellen vast, is er bij ingeschoten, kan gebeuren' en je gaat weer verder tot de orde van de dag.

Je bent je O&O geen verantwoording schuldig! Zijn ze nu helemaal maf?? De enige waar jij verantwoording aan schuldig bent zijn je ouders waarmee je nog onder 1 dak woont.

Succes!

**Geplaatst**: 03-01-14 10:24

Geplaatst: 03-01-14 10:24

Jeetje... waar bemoeien ze zich mee?.... Ik zou me er werkelijkwaar niets van aantrekken. Jouw leven dus jouw keuzes.

Maar wat is de reden waarom ze zo doen? Zelf niet de gewenste papieren behaald ofzo?

**Geplaatst**: 03-01-14 10:25

Geplaatst: 03-01-14 10:25

Ibbel schreef:
Ik zou niet weten waarom je hier van wie dan ook (behalve je ouders, die betalen er voor, neem ik aan, in ieder geval deels) toestemming of instemming zou moeten hebben.

Eens.
Waarom zou je het sowieso zeggen. Laat ze gewoon links liggen en ga lekker je eigen gang.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-01-14 10:26

Geplaatst door de TopicStarter : 03-01-14 10:26

Mijn ouders weten het. En ze staan er achter. Dit was ook niet makkelijk, want ze vinden het natuurlijk jammer dat ik niet de goede keuze heb gemaakt. Wat hun grootste angst was, was dat ik geen werk zou kunnen vinden. Dit is inmiddels opgelost en dus is het voor hen geen enkel probleem. Overigens betaal ik mijn studie volledig zelf, waardoor zij ook achter mijn keuzes staan. Het is immers mijn geld en mijn toekomst.

Ik moet het ze wel vertellen, ik kan niet blijven doen alsof ik studeer. Het probleem alleen is dat ik er zelf een groot probleem van maak. Ik ben gewoon bang om het ze te vertellen, omdat ik ze volgens hun al zo vaak teleurstel.

Het enige wat ik kan bedenken is dat ik niks zeg, en dat als zij over mijn studie beginnen ik dan vermeld dat ik niet meer naar school ga, en per september weer aan een nieuwe opleiding start. Maar dan nog krijg ik de rotzooi over me heen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-01-14 10:28

Geplaatst door de TopicStarter : 03-01-14 10:28

saroanda schreef:
Jeetje... waar bemoeien ze zich mee?.... Ik zou me er werkelijkwaar niets van aantrekken. Jouw leven dus jouw keuzes.

Maar wat is de reden waarom ze zo doen? Zelf niet de gewenste papieren behaald ofzo?

Ik weet niet waarom ze zo doen. Ze hebben denk ik een beeld van wat hun kleinkinderen moeten bereiken, en ik voldoe daar niet aan.
Mijn zus is bezig aan haar tweede studie op de universiteit (Rechten) en zelfs zij kan dingen niet goed doen, terwijl ik nog nooit iemand zó hard heb zien werken voor haar studie.

**Geplaatst**: 03-01-14 10:29

Geplaatst: 03-01-14 10:29

Omdraaien en weglopen, absoluut niet accepteren dat ze jou zo geestelijk mishandelen. Want dat is wat hier gebeurt. Ze zouden van je moeten houden omdat je hun kleinkind bent, niet jou hun wil opleggen.

**Geplaatst**: 03-01-14 10:31

Geplaatst: 03-01-14 10:31

Lastig van die grootouders en soms ouders die altijd op een negatieve manier proberen om mensen te prikkelen het beste uit zichzelf te halen. Vooral omdat ze naar andere buren/vrienden/familie op willen scheppen. Helaas kun je hun niet meer veranderen maar zeg nu zelf, ben je tevreden met jezelf, plezier in wat je doet? Laat dan de rest maar lekker op je afkomen. Mochten ze weer van die negatieve opmerkingen maken dan gewoon zeggen: Ik snap niet waar u zich mee bemoeid, het is mijn leven en daar heeft U geen last van. Ik ben gelukkig zo en aangezien ik het in Uw ogen toch nooit goed kan doen zou ik het waarderen als u zich niet meer met mijn leven bemoeit. Hard om tegen familie te zeggen maar wel de waarheid, waarschijnlijk zal je te horen krijgen dat ze het allemaal niet zo bedoelt en dan zeg je gewoon dat ze het dan wel erg slecht weet te brengen. Omdraaien en weglopen.

**Geplaatst**: 03-01-14 10:32

Geplaatst: 03-01-14 10:32

Als hun hun mening niet onder stoelen en banken schuiven, moet jij dan wel je mening voor je houden?

Je verteld ze dat je momenteel weer werkt omdat je een andere betere studie hebt gevonden.
Gaan ze dan lopen zeiken zou ik gewoon eens vriendelijk maar wel eerlijk zeggen dat hun er niets mee te maken hebben, dat het jou leven is en jij iets wilt doen wat jij graag wilt, niet wat hun graag zien.

**Geplaatst**: 03-01-14 10:32

Geplaatst: 03-01-14 10:32

Robin schreef:
Ik moet het ze wel vertellen,

Waarom??

Citaat:
ik kan niet blijven doen alsof ik studeer.

Dat hoeft toch ook niet...

Citaat:
Het probleem alleen is dat ik er zelf een groot probleem van maak. Ik ben gewoon bang om het ze te vertellen, omdat ik ze volgens hun al zo vaak teleurstel.

Echt serieus, vertel het gewoon niet. Gaat ze niks aan

Citaat:
Het enige wat ik kan bedenken is dat ik niks zeg, en dat als zij over mijn studie beginnen ik dan vermeld dat ik niet meer naar school ga

,
ja zoiets..

Citaat:
en per september weer aan een nieuwe opleiding start

Dat kan je toevoegen maar gaat ze in principe ook niets aan..

Citaat:
Maar dan nog krijg ik de rotzooi over me heen.

Niet naar luisteren, geen gesprek aangaan maar gewoon 'dankuwel' zeggen en weglopen..

**Geplaatst**: 03-01-14 10:34

Geplaatst: 03-01-14 10:34

Pff Jeetje wat naar

Vertel het gewoon voorlopig niet, of juist wel. Gaan ze zeuren zeg je dat je oud genoeg bent om zelf keuzes te maken en dat je er niks meer over wilt horen.
Lastig hoor.. goed van je dat je uiteindelijk toch zo ver bent gekomen!

**Geplaatst**: 03-01-14 10:35

Geplaatst: 03-01-14 10:35

Even off topic de opleiding in Tilburg waar je het over hebt hebben best een aantal vrienden en bekenden van mij gevolgd. Helaas hebben zij geen van allen een baan in die sector kunnen vinden en heeft hun opleiding in een aantal gevallen tot frustratie en werkeloosheid geleid en in andere gevallen tot functies waarvoor ze solliciteren onder de noemer dat ze de 'gewone' communicatie opleiding hebben gevolgd. Ik weet het de, academy of lifestyle studies komt enthousiast en gelikt over maar ik heb voldoende met ze gewerkt om te weten dat het in de praktijk tegen valt.

Los daarvan ben ik ook jarenlang geconfronteerd met een zeer bemoeizuchtige opa voor wie het nooit goed genoeg was. Op een gegeven moment heb ik de knoop door gehakt en bepaald dat het mijn leven en mijn keuzes zijn. Dat heeft wel tot wat strubbelingen geleid maar het was voor mij een enorm bevrijdend gevoel.

**Geplaatst**: 03-01-14 10:35

Geplaatst: 03-01-14 10:35

Als je al weet dat ze zelfs commentaar op je zus hebben en jullie nooit iets goed kunnen doen............waarom dan iets zeggen? Je weet toch dat het nooit goed genoeg is.

Lekker laten gaan dus!

**Geplaatst**: 03-01-14 10:35

Geplaatst: 03-01-14 10:35

Weet je, dat teleurstellen zit tussen hun oren..
Jij moet doen waar je gelukkig van wordt en dat zij een stel nare ouwe azijnpissers zijn is hun probleem. En als ze hun smoel weer open zouden trekken zou ik ze dat eens haarfijn vertellen!

**Geplaatst**: 03-01-14 10:37

Geplaatst: 03-01-14 10:37

Ook al komen ze er vanzelf achter, ik zou het als ik jou was toch niet gaan vertellen aan je opa en oma.
En als ze jou er later mee confronteren zeg je gewoon dat je geen zin had in gezeur.
Ik zou helemaal wat meer afstand nemen van zulke grootouders, dus niet alleen hierover.

**Geplaatst**: 03-01-14 10:38

Geplaatst: 03-01-14 10:38

Wat een lastige situatie TS, zeker omdat je opa en oma zo dichtbij wonen ben je snel de dupe van hun ongenoegen.
Als je ouders er achter staan zouden je o&o er niet zo'n probleem van moeten maken. Misschien kunnen je ouders je er een beetje bij steunen - MOCHT het op tafel komen?

Ik zou het ze in de eerste instantie nieteens vertellen, zoals andere bokkers zeggen ben je ze geen verklaring verschuldigd. Ik zou gewoon beginnen aan die opleiding en als ze over school vragen het lekker luchtig houden met eventueel steun van je ouders. Daarnaast; als hun geen doekjes om hun mening winden dan jij ook niet. Duidelijk zeggen dat je het niet waardeert dat ze zo negatief tegen je doen. Je bent gelukkig zo. punt.

Jou leven, jou keuzes. Het zou toch wat zijn dat je zelf straks oud bent en je spijt hebt dat je nooit deze keus heb gemaakt? Puur omdat je opa en oma moeilijk deden?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-01-14 10:38

Geplaatst door de TopicStarter : 03-01-14 10:38

Het gaat ze in principe ook helemaal niks aan. De mensen die het wél wat aan gaat weten het ondertussen al.
Ik zat denk ik een beetje vast in het stuk 'ik moet het ze vertellen' maar jullie hebben misschien wel gelijk. Ik moet het ze niet vertellen. Het is mijn leven.

En als ik niet kan voldoen aan hun ideaalbeeld, dan is dat meer hun probleem, dan die van mij.

@Susannevdv Ik weet dat deze opleiding geen hoge banenkans biedt, maar ik weet wel dat ik heel erg gemotiveerd ben om er iets van te maken. Ik heb bijna 2 jaar in de sector gewerkt en ik weet hoe hard en moeilijk het is. Maar als je iets heel graag wil, moet je er voor gaan. Toch?

Nomineer dit bericht ×