Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-13 18:34

Snappen mijn ouders het dan écht niet?

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-13 18:34

Ik vraag me soms wel eens af of mijn ouders dit nou écht niet snappen.. >;)

Mijn broer van 20 jaar (ik ben 18) is nu zo'n 5 jaar (denk ik, of zelfs langer) verslaafd aan wiet, blowen, hasj (en meer wat ik misschien niet weet..) en mijn ouders weten dit ook.

Hij zit nog op school, maar hier gaat het eigenlijk ook heel slecht. Hij heeft geen werk. Hij krijgt maandelijks zo'n €300,- binnen van studiefinanciering, maar na een paar weken is het op. Hij zit meestal de laatste 2 weken met niks. Mijn ouders vragen zich dan af waar het allemaal aan op gaat. Euh, ja hallo? Die wiet is een duur grapje..

Zolang hij geld heeft, en dus genoeg van z'n verslaving krijgt, is ie hartstikke aardig. Maar zodra het op is, is het feest.. Hij schreeuwt, scheld, slaat met de deuren, slaat, schop en heeft mij al bij m'n keel gegrepen. Mijn zusje van 5 zegt ook altijd: "Jij bent lief, maar R niet, die doet altijd boos en stom." Lijkt me voor een meisje van 5 niet zo goed voor haar ontwikkeling, bij mij heeft hij het al verpest, voor mij hoeft hij het niet te doen.. Maar ik vind het gewoon belangrijk dat mijn zusje normaal kan opgroeien, in een fijne en veilige omgeving, en dat is nu niet zo, dat vind ik ook niet. M'n moeder gaat er aan onder, m'n stiefvader is de enige waar ie nog een beetje respect voor heeft.

M'n moeder en ik kijken ook iedere dinsdagavond het programma "verslaafd" op RTL 4 en dan ziet ze dus ook hoe zo'n verslaving werkt, maar blijkbaar dringt het niet bij haar door.

Ik, mijn tante en oom en mijn pake hebben al gezegd: "Zet hem het huis uit en laat het hem uitzoeken, dan kan iedereen verder met z'n leven. Misschien realiseert hij zich dan dat ie het nog niet zo slecht heeft, dat ie heel veel dingen wél heeft."

We hebben ook al een poging gedaan om hem te helpen, dat hij bijv naar een psycholoog oid kan, maar dan wordt hij boos en zegt hij dat blowen niet verslavend is en dat hij niet verslaafd is.

Vorige week donderdag had m'n moeder hem €10,- gegeven voor een pakje shag, zaterdag vroeg ie weer om €10,- en vandaag draaide hij weer van ons. Of terwijl, 3 pakjes shag in 4 dagen, nou dat kán niet. Dus m'n moeder vroeg aan hem of hij wel shag had gehaald, nee was zijn antwoord. Wat dan wel vroeg ze, en toen werd hij natuurlijk weer boos.

Vervolgens zegt m'n moeder tegen mij: hij heeft dus geen shag gehaald en liegt gewoon. Dus ik: JA HALLO?! Hij is verslaafd, dus gaat blowtjes kopen ipv shag, wat denk je dan? Dat hij braaf shag gaat halen, écht niet... Je motiveert hem juist om hem geld te geven...

Mensen die ervaring hebben met broers/zussen/oid die verslaafd waren? Hoe ga je hier het beste mee om? Hoe krijg ik het mijn moeder aan haar verstand dat hij verslaafd is en niet te vertrouwen? -O-

Laatst bijgewerkt door EvelijnS op 23-12-13 15:03, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: Lettergrootte aangepast in verband met leesbaarheid.

**Geplaatst**: 16-12-13 18:36

Re: Snappen mijn ouders het dan écht niet?

Geplaatst: 16-12-13 18:36

daar zal ze zelf achter moeten komen net zoals hij er zelf achter moet komen dat hij wel verslaafd is.

**Geplaatst**: 16-12-13 18:40

Geplaatst: 16-12-13 18:40

Nou ik als moeder had mijn kind allang het huis uit gezet. Nee een gewelddadig iemand bij een kind van 5 in de buurt, onverantwoord.
Met wegsturen word misschien ook duidelijk wat hij heeft weggegooid.

Misschien dat je je moeder kunt zeggen waar ze mee bezig denkt te zijn? Dat het gewoon gevaarlijk is zo iemand bij zo'n kind te laten? En of ze 2 van zulke kinderen wilt. Want die van 5 gaat dit normaal vinden he?

Sorry maar ben met stomheid geslagen. Dat mensen dit toelaten....

**Geplaatst**: 16-12-13 18:44

Geplaatst: 16-12-13 18:44

Ceriadwen schreef:
daar zal ze zelf achter moeten komen net zoals hij er zelf achter moet komen dat hij wel verslaafd is.

Ja, maar als het gezin incl klein meiske van 5 daar aan onderdoor gaat zou ik daar zelf toch ook niet op wachten....

Hoe reageren je ouders TS? Zien ze wel dat er iets aan de hand is maar vinden ze het geen probleem, of zien ze het echt niet?
Heb je kans om eens met je ouders om tafel te gaan zitten en te vertellen dat je je zorgen maakt, ook over je kleine zusje? Niet boos worden maar rustig vertellen dat je echt bezorgd bent. Misschien hebben ze die wake-up call nodig voor ze hun oogkleppen afzetten...En misschien kan je wat opties aandragen als ze op straat zetten te heftig vinden? Bedoel, van geld geven naar op straat zetten is wel een hele grote stap, daar zitten vast ook mogelijkheden tussen in.

**Geplaatst**: 16-12-13 18:45

Geplaatst: 16-12-13 18:45

ilaan schreef:
Nou ik als moeder had mijn kind allang het huis uit gezet. Nee een gewelddadig iemand bij een kind van 5 in de buurt, onverantwoord.
Met wegsturen word misschien ook duidelijk wat hij heeft weggegooid.

Misschien dat je je moeder kunt zeggen waar ze mee bezig denkt te zijn? Dat het gewoon gevaarlijk is zo iemand bij zo'n kind te laten? En of ze 2 van zulke kinderen wilt. Want die van 5 gaat dit normaal vinden he?

Sorry maar ben met stomheid geslagen. Dat mensen dit toelaten....

Idd, als die uit huis gezet word dan is er niemand die hem af en toe geld doorschuift.
Wordt zo makkelijk gemaakt voor hem.

**Geplaatst**: 16-12-13 18:49

Re: Snappen mijn ouders het dan écht niet?

Geplaatst: 16-12-13 18:49

Ik zou eens goed om de tafel gaan zitten met je ouders en ze vertellen hoe jij je er bij voelt en wat je zusje heeft gezegd. Op een rustige en kalme manier misschien merken ze het dan op?

**Geplaatst**: 16-12-13 18:49

Geplaatst: 16-12-13 18:49

TS het is heel erg voor jullie maar zolang je moeder niet inziet dat hij verslaafd is zal er weinig gebeuren en zolang zij hem geld blijft geven voedt zij zijn verslaving.
Voor degenen die zeggen dat je je eigen kind het huis uitgooit vraag ik me af of jullie zelf kinderen hebben want je kind moet heel ver gaan om hem of haar uit huis te zetten. Ik weet ook dat er inderdaad zoiets moet gebeuren of dat hij naar een afkickkliniek moet maar daar moet je als ouder zijnde wel aan toe zijn of toe gebracht worden.

**Geplaatst**: 16-12-13 18:50

Geplaatst: 16-12-13 18:50

Ouders en familie zijn soms een beetje `vreemd `, de hele wereld kan verslaafd , mislukt of ... wat dan ook zijn . Als ouder zie je dat niet . Soms na jaren zien ze het `licht `en soms , zelfs dàn nog .

Jij als broer of zus zult je daar in moeten schikken , en je eigen leven leiden , met e.i. !!!!!!

**Geplaatst**: 16-12-13 18:50

Geplaatst: 16-12-13 18:50

ilaan schreef:
Nou ik als moeder had mijn kind allang het huis uit gezet. Nee een gewelddadig iemand bij een kind van 5 in de buurt, onverantwoord.
Met wegsturen word misschien ook duidelijk wat hij heeft weggegooid.

Misschien dat je je moeder kunt zeggen waar ze mee bezig denkt te zijn? Dat het gewoon gevaarlijk is zo iemand bij zo'n kind te laten? En of ze 2 van zulke kinderen wilt. Want die van 5 gaat dit normaal vinden he?

Sorry maar ben met stomheid geslagen. Dat mensen dit toelaten....

Het is nog altijd haar kind, zo makkelijk is het allemaal niet hoor

**Geplaatst**: 16-12-13 18:52

Geplaatst: 16-12-13 18:52

MarlindeRooz schreef:
Ik zou eens goed om de tafel gaan zitten met je ouders en ze vertellen hoe jij je er bij voelt en wat je zusje heeft gezegd. Op een rustige en kalme manier misschien merken ze het dan op?

Nee dat zullen ze niet , ik ben een helaas `ervarings deskundige ` je krijgt er alleen maar heibel van .

**Geplaatst**: 16-12-13 18:53

Geplaatst: 16-12-13 18:53

Misschien een keer boos worden en haar duidelijk maken dat dit niet zo verder kan? Geld ook voor je broer die het maar blijft ontkennen. Na vijf jaar zou ik toch onderhand echt wel uit mijn slof schieten.

**Geplaatst**: 16-12-13 18:58

Geplaatst: 16-12-13 18:58

Wauw nooit gedacht dat ik iemand zou vinden met het zelfde probleem zoals ik. Mijn broer is 21 en ik ben ook 18, alleen mijn broer zit niet meer op school. Wij hebben ook van alles geprobeerd, maar helaas. Psycholoog er ook bij gehad, veel gepraat natuurlijk. Heb vaak zat de nodige klappen gehad, omdat ik niet wilde dat die aan onze moeder kwam. Die komt soms nogal fel over en dat pikt hij niet. Hij blowt gelukkig veel minder als voorheen, hij moet het zelf natuurlijk ook willen en inzien dat het niet goed voor hem is. Als hij dit zelf niet inziet dat zit er weinig kans in dat hij zou gaan stoppen. Mijn ouders hebben hem ook een tijdje op straat gezet. Want 24/7 blowen is niet fijn voor het hele huis natuurlijk. Ga ook na waarom hij het doet. Is die depressief? Wilt hij erbij horen? Of vind hij het gewoon leuk.

Mijn advies? Praat er gezamenlijk over. Het zal nooit 1,2,3 over gaan, natuurlijk niet hij is verslaafd. Maar het kan wel minder worden en misschien in de toekomst zelfs niet meer.
(en mijn PB staat altijd open!)

**Geplaatst**: 16-12-13 19:05

Re: Snappen mijn ouders het dan écht niet?

Geplaatst: 16-12-13 19:05

Ik heb je een pb gestuurd.
Mijn enige advies is dit probleem niet jou probleem laten worden, hoe moeilijk ook.
Als je bang bent voor je zusje zou ik dit eerst bij je ouders melden en anders naar instanties stappen. Maar hud alsjeblieft afstand, hoe moeilijk dat dat ook is in deze situatie.

**Geplaatst**: 16-12-13 19:11

Geplaatst: 16-12-13 19:11

Ik vind de reacties dat hij het huis uit moet worden gezet wel erg kort door de bocht. Voor de ouders van TS is hij net zo goed hun kind als hoe TS en haar zusje dat ook zijn. Zij zullen het beste met alle drie voor hebben, dus ik begrijp heel goed dat ze hem niet het huis uitzetten. Dat neemt natuurlijk niet weg dat dit geen gezonde situatie is.

Zoals al iemand hierboven zei, is het voor directe omstanders vaak lastig om het probleem onder ogen te komen. Dit zal voor je ouders ook zeker gelden. De kans is groot dat ze onbewust voor zichzelf excuses zoeken waarom het 'allemaal wel meevalt'. Zolang ze dat doen, is er 'niks aan de hand'. Als ze het probleem erkennen, dan hebben ze 'een verslaafde zoon'. Het lijkt me heel moeilijk om dat als ouder te gaan beseffen. Ontkennen is makkelijker.
Uit het feit dat je ouders hem geld geven maak ik op dat ze het beste met hem voor hebben en hem zouden willen vertrouwen (ook een stukje ontkenning misschien). In de praktijk heeft dat nu helaas een andere uitwerking.

Je broer is verslaafd en hij heeft dit zelf niet door. Zoals dat zo vaak gaat bij verslaafden. Nog 1 dit, nog 1 dat... Maar voor ze het weten kunnen ze niet meer zonder. Als ik je verhaal zo lees dan heeft je broer professionele hulp nodig. Ik zou in jouw geval eens een serieus gesprek met je ouders aangaan en als je het gevoel hebt dat je niet voldoende serieus wordt genomen, de huisarts om advies vragen.

**Geplaatst**: 16-12-13 19:15

Re: Snappen mijn ouders het dan écht niet?

Geplaatst: 16-12-13 19:15

Broer is meerderjarig, dus zolang hij niks wil kan er niks gebeuren, tenzij hij een gevaar voor de samenleving wordt, daar is geen sprake van. Ts kan hier helemaal niks mee, behalve zichzelf beschermen en als de situatie echt uit de hand loopt haar zusje maar dat wordt al lastig. Huisarts kan ook niks doen, behalve ts een praatstoel bieden.

**Geplaatst**: 16-12-13 19:17

Re: Snappen mijn ouders het dan écht niet?

Geplaatst: 16-12-13 19:17

Ik lees de tip hier al, maar maak er niet teveel jou probleem van! Hij is oud genoeg om zichzelf te gaan realiseren dat het een verslaving is. Jij kan het een x proberen om uit je slof te gaan tegen je ouders. Vijf jaar is natuurlijk best lang... maar hij zal het zelf moeten doen.

Succes TS.

**Geplaatst**: 16-12-13 19:19

Geplaatst: 16-12-13 19:19

een kind uit huis zetten doe je niet zo makkelijk.
als je zelf geen kinderen hebt zeg je al snel 'zoek t lekker uit'
heb nu zelf 2 kinderen en geloof me ik zal ze niet op straat kunnen zetten vrees ik.

20 jaar is in mijn ogen nog jong, hoop voor jullie dat hij goede mensen tegen komt die hem weer op het rechte pad zetten.
boos tegen hem worden etc werkt averechts hij zal dan steeds meer afstand nemen en niks meer bespreken

**Geplaatst**: 16-12-13 19:19

Geplaatst: 16-12-13 19:19

jeetje lastig TS!

ik zou ook een gesprek met zn alle aanraden, en proberen je moeder te laten inzien dat het zo niet gaat.

als jij echt vind dat je zusje gevaar kan lopen en er verder niks werkt zou ik overwegen om jeugdzorg in te schakelen en uit leggen hoe jij de situatie ziet.
zij kunnen jullie misschien verder adviseren, of andere instanties inschakelen.

sterkte!

**Geplaatst**: 16-12-13 19:23

Geplaatst: 16-12-13 19:23

secricible schreef:
Broer is meerderjarig, dus zolang hij niks wil kan er niks gebeuren, tenzij hij een gevaar voor de samenleving wordt, daar is geen sprake van. Ts kan hier helemaal niks mee, behalve zichzelf beschermen en als de situatie echt uit de hand loopt haar zusje maar dat wordt al lastig. Huisarts kan ook niks doen, behalve ts een praatstoel bieden.

Er is geen gevaar als hij TS bij haar keel grijpt?

De huisarts is juist een uitstekende 'ingang' om dit soort zaken kenbaar te maken en (indien mogelijk / nodig) bepaalde acties in gang te zetten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-13 19:23

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-13 19:23

Mijn ouders weten alles, ook dat mijn zusje hem niet lief vind en dat hij altijd stom tegen haar doet, zoals zij dat zegt... Maar schijnbaar interesseert het ze niet? Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen, maar het lijkt wel alsof ze doen dat het normaal is. Mijn tas neem ik altijd mee naar bed, omdat ik hem niet vertrouw met mijn spullen. Net zoals een shagje draaien van mijn moeder of mij vind ik al te ver gaan, normaal vragen kan al niet eens meer, hij gaat gewoon stiekem in een hoekje een shagje draaien. -O-

Gevaarlijk wil ik hem niet noemen, geloof niet dat hij mijn zusje ooit iets zou aan doen, mij daarintegen wel, omdat ik hem er soms wel mee confronteer, dat kan ie natuurlijk niet hebben. Ik ben niet bang voor hem, absoluut niet! Maar ik vind het gewoon belangrijk voor m'n zusje

Hij heeft alles op z'n kamer liggen, want shag tot wiet, hasj en alles zodat je het kan maken. Hij heeft bij zijn vrienden een wietplaten en zo kweken ze met z'n allen. Ook heeft hij paddo's op zijn kamer gehad. Heb toen zijn kamer doorzocht.

Laatst bijgewerkt door Maris__ op 16-12-13 19:34, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-12-13 19:26

Geplaatst: 16-12-13 19:26

Blowen is een super moeiljke en ingewikkelde verslaving. Ik zeg wel eens, het is makkelijker om te stoppen met coke of H dan.met blowen.
Ik ken veel ex verslaafden, en doe zeggen het zelfde, om met blowen te stoppen, is heel, heel moeilijk.
Ik wil het niet goedpraten maar het laatste wat je moet doen is boos worden of hem uit huis zetten, probeer prof. Hulp te zoeken.

**Geplaatst**: 16-12-13 19:27

Geplaatst: 16-12-13 19:27

TS geloof me je ouders interesseren het echt wel
diep van binnen vinden ze deze situatie vreselijk
maar door het zoveel mogelijk te negeren hopen ze dat dingen overwaaien.

aan mijn moeder merkte je ook weinig zorgen maar van binnen vrat het haar op. op latere leeftijd kwam het naar boven.

**Geplaatst**: 16-12-13 19:27

Geplaatst: 16-12-13 19:27

TS, ik denk dat dit vooral een geval is van oogkleppen op te hebben. Ik denk dat jouw ouders niet zien dat hij verslaafd is omdat ze het niet willen zien, want als ze de realiteit onder ogen moeten komen maakt het dat hun veel moeilijker. Gewoon doen alsof er niets aan de hand is is meestal de makkelijkste uitweg in dit geval..

Ik heb het ook meegemaakt met een van mijn beste vriendinnen, zij had een eetstoornis, en haar ouders hadden het zogezegd echt niet door. Ik weet nog dat een andere vriendin van me toen bij haar thuis was tv aan het kijken met haar en haar ouders, tot dat meisje (laten we haar X) noemen, naar boven ging om zich te 'douchen'. Je kon van de badkamer tot de woonkamer echt duidelijk kotsgeluiden horen, maar haar ouders verroerden geen vin en bleven gewoon naar het scherm staren. Na een verloop van tijd hebben die vriendin en ik besloten om zelf naar de ouders toe te stappen en het hun te vertellen. Ons gesprek had echt hun ogen geopend, want ergens hadden ze het wel door wat er allemaal gaande was, maar ze wilden het zelf gewoon niet geloven dat ze een dochter met een eetstoornis hadden, dus deden ze maar gewoon alsof er niets aan de hand was.
Je kan dit heel goed met een verslaving vergelijken, het zal nooit vanzelf gaan, en al helemaal niet als niemand ingrijpt..

**Geplaatst**: 16-12-13 19:28

Re: Snappen mijn ouders het dan écht niet?

Geplaatst: 16-12-13 19:28

ze hebben het wel door, maar willen vaak niet toegeven
dat is vaak enger

**Geplaatst**: 16-12-13 19:29

Geplaatst: 16-12-13 19:29

Een eetstoornis is ook in zekere zin een vorm van verslaving.

Nomineer dit bericht ×