Bezoek van een overledene?

Moderators: Dani, Polly, khirshanta, Shanna, Leo, Hanmar

 
 
Bhriseis

Berichten: 6866
Geregistreerd: 22-08-11

Bezoek van een overledene?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-12-13 13:12

Ik twijfelde heel erg om dit topic te openen, maar deze nacht is er iets vrij 'eng' gebeurd, en ik kan mijn gedachten nergens anders op focussen.


Het is niet mijn bedoeling om een verhitte welles-nietes-discussie te starten. Ik sta (uiteraard) open voor alle kritische reacties, maar laten we lief en aardig blijven voor elkaar ;)
Ik hoop vooral dat ik niet zweverig overkom, want dat is allerminst mijn intentie.


Van kindsbeen af ben ik altijd al bang geweest wanneer ik alleen ben, alsof ik een soort van 'aanwezigheid' voel. Pas op; niet altijd; op sommige momenten absoluut niet, en op andere momenten gaat mijn hart als een razende tekeer en moet ik echt onder de mensen/dieren komen. Van het ene moment op het andere kan dat angstige gevoel ook gewoon weggaan, en dan ga ik van zelf op zoek naar een logische, rationele verklaring ("Ik las weer te veel enge boekjes / ik ben van streek door wat ik zag op het nieuws / ik maak een stressy periode mee")

Van thuis uit is deze angst nooit gevoed: ik ben opgevoed vanuit het idee dat je je plan moet trekken en zelfstandig moet zijn, en niet te veel moet miepen. Aan de grond van elke angst ligt wel een logische verklaring, en problemen zijn er om opgelost te worden.

Met ouder te worden (ik was toen een tiener), vernam ik echter dat mijn overgrootmoeder, haar zus en mijn moeder dit ook altijd hebben gehad. Omdat ik zelf weet hoe verschrikkelijk stom en vervelend het is om 's nachts wakker te schieten en badend in het angstzweet niet meer te kunnen slapen, heb ik deze gevoelens - die ik de helft van de tijd zelf afdoe als onzin en fantasie - nooit uitgedrukt ten opzichte van mijn broertje en zusje. Echter heeft mijn broertje exact hetzelfde: hij is ontzettend gevoelig en geeft aan altijd bang en onrustig te zijn als hij alleen is. Hij zou nog liever verdorsten dan even alleen 's avonds een glas water te halen beneden.

Ik heb een aantal onverklaarbare zaken meegemaakt (waarvan op één na allemaal positief), maar daar probeer ik nooit lang bij stil te staan. Vooral sinds de dood van mijn overgrootmoeder (door wie ik grotendeels ben opgevoed), lijkt het alsof er soms 'tekenen' zijn dat de dood niet het einde is. De reden waarom ik hier niet te veel bij stil wil staan, is omdat ik ten eerste open sta voor veel: als er iets is als een hiernamaals, dan vind ik dat fantastisch leuk. Ten tweede probeer ik er bewust op te letten dat ik zo geen 'tekenen' ga verzinnen: ik sta graag met beide voeten op de grond. Ten derde: als het werkelijk mijn eigen geest is die zo truukjes met mijzelf uithaalt als beschermingsmechanisme tegen verdriet, dan heeft het wel effect, aangezien het sowieso troost biedt - verbeelding of geen verbeelding. Als iemand meer info wil wil ik dat best uitleggen in een PB, maar anders wordt het wel een heel lange OP :P

Deze nacht echter maakte ik iets mee wat mij danig overstuur maakte, dat ik het even van mij af moet schrijven.
Een paar maand geleden is een jongen overleden, laten we hem J noemen. J was zo'n negentien jaar, en is verongelukt. J was een klant van mijn moeder, en kwam tegen sluitingstijd altijd een praatje maken (zoals zoveel klanten doen). We hebben J zien opgroeien; J stond altijd paraat om iedereen te helpen, had een gouden hart en ontzettend veel hobby's: van het houden van shetlanders tot waterskieën en met de motor rijden. Hij maakte altijd zo veel plezier en had ontelbaar veel vrienden. Ik heb nog maar zelden een jongen gezien die zo veel hoop en geluk en een goede inborst uitstraalde.
Met ouder te worden kwam J niet zo vaak meer in de zaak van mijn moeder langs, en ik had hem al zeker drie jaar niet gezien.
Toen ik het nieuws hoorde dat hij overleden was, was ik er echt kapot van; ik leek het nieuws niet te kunnen vatten. Het was voor het eerst dat ik het meemaakte dat iemand die zo jong is overlijdt, en hoewel het nieuws op zich gruwelijk erg is, had ik niet verwacht dat het zo'n zware impact op me gehad zou hebben. Ik heb er mij zo enorm rot van gevoeld, 'ook al' kende ik J maar oppervlakkig.

Zoals dat gaat in het leven, dacht ik niet elke dag meer aan J, hoewel ik er natuurlijk af en toe even bij stilstond als ik bijvoorbeeld een familielid van hem zag, of op tv hoorde hoe iemand is verongelukt. Maar verder dacht ik er niet zo veel meer aan - ik kende J immers niet zo goed; hij was eerder een kennis.

Deze nacht had ik een heel bizarre droom. Ik was jarig en mijn vriend gaf een soort van feestje voor me met een gekke act. J, die altijd in was voor een feestje en plezier, was daar ook aanwezig, en was ontzettend gelukkig en hield niet op met lachen. Zijn moeder en zus zaten wat verder op, en waren ontroostbaar aan het huilen van verdriet, omdat ze J zo misten. Toen schoot ik wakker - en dit vind ik heel moeilijk om te omschrijven: ik weet dat ik wakker was: ik wist dat ik had gedroomd en dacht nog: 'he wat vreemd, dat ik nou van J droom, wat een bizarre droom was dat zeg' en vroeg me af hoe laat het was en of ik nog even zou kunnen doorslapen, maar toch voelde het aan alsof ik niet helemaal 100 % wakker was...?
Plots verstijfde ik en ik was echt zeker dat J naast me zat op bed. Ik durfde me niet omdraaien en ben helemaal in de dekens gekropen. Toch was ik niet écht bang - wat ik normaal wel ben als ik denk dat ik 'iets voel', dan baad ik in zweet en voel ik mijn hart tekeer gaan. Ik leek te denken 'het is J, hij heeft geen kwaad in de zin, het is niet erg, maar hij hoort hier gewoon niet thuis'.

Ik ben toen voortdurend gebedjes beginnen zeggen (katholiek opgevoed :o ) en heb gezegd: J, ga naar je moeder en je zus, zij hebben je echt nodig, ik niet, ga aub naar hen toe, want hier hoor je niet thuis'. Het vreemdste was dat ik niet bang was - ik was wel bang van of en wat ik zou zien moest ik me omdraaien en omdat ik wist dat J niet hier hoorde te zijn - maar het was niet te vergelijken met andere nachten. Ik heb dat in mijn halve slaaptoestand voortdurend herhaald tot ik weer in slaap viel, en heerlijk uitgerust wakker werd. Ik voelde me ook zo idioot toen ik opstond: wat een bizarre droom, en dan die hele resem gebedjes, sloeg weer nergens op, dacht ik bij mezelf :roll:

Mijn moeder en ik hadden afgesproken om samen te gaan ontbijten. Ze had zich overslapen, want in tijden had ze niet zo diep geslapen, zei ze. Mijn moeder slaapt normaal heel slecht en onrustig. Toen we wilden afrekenen zei ze plots: jeetje wat heb ik een vreemde droom gehad! Ik droomde van J! Terwijl ik er in tijden niet meer bij heb stilgestaan, raar toch, dat je onderbewuste er nog mee kan bezig zijn?' Ik werd lijkbleek en voelde me onwel. Ik legde haar uit dat ik ook over hem heb gedroomd en hem heb gevraagd weg te gaan. Ze droomde dat J bij haar op de kamer zat, en dat ze hem vertelde dat ze hem zo miste en ze hem een geweldige en door en door goede kerel vond, en dat alles wel goed zou komen; dat zijn mama en zus hem zo missen, maar dat uiteindelijk alles weer goed komt. Toen sliep ze verder als een roosje.

Wat is mijn bedoeling van dit topic? Tja, ik weet het niet zo goed.
Wat moet ik hier nu mee? Is dit toeval? Mijn moeder en ik hebben niet meer over J gepraat in weken; ik ben op kamers en niemand hier kent J. Mijn moeder zegt ook in weken niet meer aan hem te hebben gedacht. Mijn mams neemt me in elk geval niet in de maling, want zij begon over het hele voorval.
Zijn er nog mensen met zo ervaringen?
Wat hebben jullie er mee gedaan?
En als er zoiets is als 'goede geesten', zijn die beangstigende aanwezigheden die ik voel dan 'slechte geesten' - want jeetje, daar ben ik werkelijk doodsbang voor.
Als het allemaal echt was, hoe kan J dan bij mij komen? Ik zag hem in jaren niet; ik heb enorm veel gehuild op zijn begravenis, maar de kerk zat vol, en iedereen was zo emotioneel en kapot van verdriet. Waarom ik dan? Kan je zoiets 'afsluiten' (voor slechte entiteiten), wat zou J van me willen?

Ik ben werkelijk van streek en weet niet wat ik hier mee aan moet vangen. Dat er een hiernamaals is, en dat er 'beschermengelen' zijn, zou mij enorm troosten, maar ergens is het ook best eng. Ik moest het ook nodig even van me afschrijven. Ik hoop werkelijk dat niemand denkt dat ik dit ter plekke zit te verzinnen; in het meest absurde geval is het gewoon toeval - ik ben echt een héél nuchter persoon - alleen lijk ik mezelf daar deze keer echt niet van te kunnen overtuigen.

There is a crack in everything. That's how the light gets in.


Mioux

Berichten: 10077
Geregistreerd: 06-07-10
Woonplaats: Midden Nederland

Re: Bezoek van een overledene?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 13:21

Ik denk dat er zeker wel zoiets is als "meer". Mijn zoontje heeft sinds laatste tijd ook zoiets...tsjah of het echt is geen idee,maar mijn zoontje is 2 en niemand heeft verteld waar mijn vader is. Toch lijkt hij "opa" die hij slechts 7 maanden gekend heb soms te zien en te weten waar hij "precies" is. Hij wijst hier altijd naar zijn foto en zegt opa, wijst dan naar boven en zegt opa boven. Boven als in hemel geen idee,wij hebben het nooit gezegd. Boven als in zijn slaapkamer? geen idee,als hij boven alleen in slaap probeert te komen huilt hij na 10 minuten en wijst naar een hoek in de kamer..vaak huilend. Of er meer is, tsjah dat weet ik niet maar ik geloof er wel in. Als je er van af wilt hoor ik wel eens dat je het moet zeggen,van ik wil je hier niet ga weg etc, maar of het werkt...geen idee

Jayden 10-12-2011
Papa, we missen je, we houden van je
[LZP] Jayden in het bos!
[BB-ITP] Mijn zoontje en zijn maatje

bigone
Berichten: 17713
Geregistreerd: 03-08-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 13:22

In je dromen verwerk je bepaalde gebeurtenissen, meestal onbewust maar ben je een mindere slaper dan maak je dromen bewust mee. En het kan best zo zijn dat jij en je voorouders zo sensitief zijn dat jullie iets meekrijgen. Ik ben een zeer nuchter persoon maar geloof zeker dat er meer is tussen hemel en aarde, teveel "toevalligheden" meegemaakt om dat niet te geloven. Je zegt dat het bijna allemaal positieve ervaringen zijn, misschien is het een optie om daar eens met iemand uit het vak over te praten. Op het moment dat jij je open stelt voor je gave, want dat is het, kun je het ook beredeneren en controleren en hoef je er geen angst meer voor te hebben. Koester het en laat het in je voordeel werken. Een specialist op dit gebied kan je vertellen hoe je er mee om kunt gaan en ook hoe je je er voor af kunt sluiten wanneer het niet uitkomt

Dani
Moderator Algemeen1
No drama, no glory!

Berichten: 9286
Geregistreerd: 26-12-08
Woonplaats: Alkmaar

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 13:25

Een zinnig antwoord kan ik je niet geven. Maar ik ben behóórlijk nuchter -net als jij zegt te zijn- en ik zou hier ook flink van in de war raken, dus daar geef ik je alvast groot gelijk in. Zodra je over geesten begint voelt het ook meteen heel zweverig, alsof je en passant ook toegeeft te geloven in al wat paranormaal is en in astrologie en wellicht ook nog in aliëns. Tenminste, zo voelt dat voor mij altijd. :P Maar er zijn tests gedaan waarbij moleculen op kilometers afstand op elkaar reageerden (gelijktijdig tegengestelde beweging), dus kennelijk is het op een bepaald niveau mogelijk om onzichtbare energie van A naar B te geleiden.

Het kan natuurlijk wel gewoon toeval zijn, ieder mens zal vast wel eens een echt bizarre toevalligheid meemaken. Misschien heeft jouw familie een erfelijke afwijking in de hersenstructuur waardoor jullie bovengemiddeld veel last hebben van angstgevoelens en zo. ;) Of misschien zijn het geesten. Niemand kan je dé waarheid vertellen (want iedereen gelooft iets anders), dus uiteindelijk zal je voor jezelf moeten bepalen waar je in kan en wil geloven, denk ik.

Alleen foto's in een topic bekijken? Zet &if=1 achter de link.

Brainless


Berichten: 22756
Geregistreerd: 19-07-03
Woonplaats: Munnekeburen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 13:27

Ik heb regelmatig last van slaapverlamming en dat is (zoals het klinkt) hetzelfde gevoel/ervaring.

Daarnaast heb ik "levensechte" dromen over zowel bekenden van mij, maar dat kan ook een beroemd iemand zijn, of iemand uit een film.

Sometimes a majority [o] only means that all the fools are on the same side. ;)

little_king

Berichten: 4091
Geregistreerd: 29-07-11
Woonplaats: the middle of nowhere

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 13:32

Ga je gevoel na. Het verschil tussen echt een droom of een waarneming weet je.
Ik heb er ook een paar gehad en ik noem het voor de duidelijkheid ook maar een droom, maar je gevoel zegt je voor 100% dat het gen droom is maar anders. Ik weet zeker dat jij dat dan ook hebt. Geen twijfel.
Ik vind het een fijn idee dat er meer is. Het stelt mij gerust. Meer doe ik er niet mee, wil en hoef ik ook niet. Vind het goed zo.

Life is what happens to you while you're busy making other plans.

Brainless


Berichten: 22756
Geregistreerd: 19-07-03
Woonplaats: Munnekeburen

Re: Bezoek van een overledene?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 13:36


Sometimes a majority [o] only means that all the fools are on the same side. ;)

little_king

Berichten: 4091
Geregistreerd: 29-07-11
Woonplaats: the middle of nowhere

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 13:37

Brainless schreef:
@Little-King
Dat is juist typisch het gevoel wat je hebt bij een slaapverlamming.
Dat alles wat je ziet/hoort/voelt echt lijkt, het komt ook alleen voor rondom het slapen.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Slaapverlamming

Wat als het me ook eens overkomen is wakker op de bank ;)
Of mensen heb gezien die ik niet kende en bij navraag bij familie een voor mij onbekend familielid omschreef. Die ik ook niet kende van een foto :)

Life is what happens to you while you're busy making other plans.

Diane65
Berichten: 1639
Geregistreerd: 22-11-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 13:41

Dit heb ik regelmatig. Overleden collega's die even langs komen, mijn overleden dieren. Ik vind het genoeg ze in 'dromen' te zien en te spreken, verder wil ik niets. Ik weet dat ik regelmatig bezoek heb, maar ik hoef niets te zien. Voelen en horen doe ik ook, ruiken ook. Je schrijft dat jij en je moeder hem naar zijn moeder en zus hebben gestuurd. Misschien pikken zij juist niets van hem op en wil hij via jullie aan zijn familie laten weten dat het goed gaat. Ik heb dit zelf een keer meegemaakt met de overleden vader van een vriendin van mij. Hij liet duidelijk zien dat het hem goed ging en hij plezier had en weer gezond was. Ik heb na lang nadenken haar uiteindelijk dit wel verteld (was wel bang voor haar reactie en emoties), maar deze boodschap is heel goed ontvangen.

Bhriseis

Berichten: 6866
Geregistreerd: 22-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-12-13 13:51

Bedankt voor al deze snelle reacties! Ik heb hier echt veel aan, wat ik weet echt niet meer wat ik moet geloven (hoewel mijn gevoel me dat duidelijk aangeeft).

Het is inderdaad zo dat ik het 'vreemd' vind om zo dingen te vertellen of toe te geven, want mensen denken meteen dat je met een doek op je hoofd en wierookstokjes door het huis huppelt. Aan dat angstige heb ik al menig verklaring proberen geven, zoals: mijn broertje is erg gevoelig, misschien is het zoals bij de paarden, dat hij mijn angst gewoon altijd al heeft opgepikt, ookal doe ik zo mijn best het te verbergen.

Maar dan nog verklaar ik niet dat ook mijn moeder die droom heeft gehad. Deze ochtend vertelde ik zoals de zoveelste keer aan mezelf dat ik gewoon mijn fantasie op hol liet slaan, maar toen ze me vertelde over haar droom voelde ik de grond onder mijn voeten wegzakken. Ik heb het sindsdien voortdurend koud en voel me koortsig, alsof mijn lichaam me probeert te vertellen dat het allemaal echt gebeurd is... Then again: wat als ook dat een truukje van mijn hersenen is?

Zo'n 'slaapverlamming' heb ik onlangs gehad in Londen, op hotel. Ik werd (zoals zo vaak) wakker om 3.30 u, en kon niet goed meer ademen (het ging heel zwaar en moeizaam), alsof er iemand op mijn borstkas zat. Ik heb toen voortdurend Weesgegroetjes gezegd en 'ga weg, ik wil je hier niet', tot het ophield. Thuisgekomen kwam ik met google meteen op 'slaapverlamming' uit, en dat geloofde ik toen ook écht. Ik heb sindsdien heel vaak tegen mezelf gezegd dat het soorten van slaapverlamming zijn (want das best een troostend idee, als je je zo angstig hebt gevoeld), maar door dit voorval begin ik weer te twijfelen.

Het meest bijzondere vind ik nog steeds dat ik enkel bang was voor wat ik zou aantreffen (want dan zou het plots nog veel échter zijn, en ik ben vooral bang voor het onbekende), en omdat het niet klopte; J hoort hier niet. Ik kon ook snel weer de slaap vatten, terwijl ik normaal minstens een uur verstijfd van angst onder mijn dekbed opkrul.

Interessant dat jullie denken dat hij bij zijn moeder en zusje geen boodschap kan doorgeven... Mijn moeder dacht dat hij misschien in de war was, en dacht dat hij naar mijn moeder toe moest, in plaats van naar zijn moeder. Maar ik had de indruk dat mijn moeder hem vooral moest troosten en geruststellen?


Edit, Mioux: Mijn broertje heeft dat ook lang gehad. Hij kon nog maar net brabbelen, en 's avonds begon hij te lachen uit het niets, en zei hij "Dag mnee, dag mvrouw". Niemand is er ooit op ingegaan, maar ik heb het altijd heel vreemd en eng gevonden. Hij was ook nog veel te klein om het hem te 'laten' zegen, dus het kwam echt volledig uit zichzelf.

There is a crack in everything. That's how the light gets in.

femo
Berichten: 1839
Geregistreerd: 20-04-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 13:56

Ik geloof er niet in, en ik denk dat de droom toeval is, of dat jij en je moeder misschien een prikkel hebben gekregen van de dag ervoor dat jullie er onbewust toch ineens weer mee bezig waren.

Maar wie ben ik, ;) dat ik er niet in geloof betekend niet dat ik gelijk heb. ik zou me er niet te druk om maken, (al zou ik ook een regenboog poepen) maar als je angst voelt word je lichaam ontzettend scherp, waardoor je veel meer gaat waarnemen. (dus ook geluiden die er eerder ook waren, maar dat je niet hebt opgemerkt.)

Koekkoek

Mickey

Berichten: 34685
Geregistreerd: 25-02-01
Woonplaats: Daar waar mijn huis woont

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 14:03

Als dit soort dingen gebeuren kun je inderdaad aardig in de war zijn. je kunt het vaak ook niet precies uitleggen wat je voelde en hoe je je voelde.

Als het voor jou voelde dat het echt was, vertrouw daar dan op. Met je verstand kun je jezelf van alles wijs maken, maar je gevoel klopt vaak wel.

Je hoeft niet bang te zijn. Maar ik snap dat je dat wel wordt.

Ongeacht of iemand wel of niet gelooft in leven na de dood en in welke vorm dan ook is aan de persoon zelf. Daar ga ik niet over oordelen. Wat ik je wel kan aanraden is als je hier vaak last van heb om een boekje te lenen bij de bibliotheek of te kopen dat heet : "Hoe tover ik een spookje van mijn kamer?" Dat is een handleiding in de vorm van een prentenboek over hoe je om kunt gaan met bezoek op je kamer of in je huis van wat je kunt ervaren als geesten/spoken/entiteiten.
Er is namelijk een hele simpele manier hoe je hier mee om kunt gaan en waarop je iemand kunt helpen om de aanwezigheid op een vriendelijke manier te laten vertrekken zodat je niet bang hoeft te zijn. Ik heb dat boekje geschreven voor kinderen die spookjes op hun kamer hebben, maar het is ook prima te gebruiken door volwassenen. Het komt eigenlijk op het dezelfde neer als de manier waarop ik wel vaker mensen help als ze last hebben van "iets" in hun huis.

Mocht je vragen hebben, stuur gerust een pbtje. :)

Tabaluga12

Berichten: 2946
Geregistreerd: 12-01-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 14:16

Ik weet ook echt niet wat ik ervan moet denken.. Ik weet wel dat ik zelf van de week ook zo'n rare ervaring heb gehad.

Ik droomde over een man die overleden was (een goede kennis) en in mijn droom vertelde hij me dat zijn vrouw goed op zichzelf moest passen en alle deuren dicht moest doen en de deuren goed op slot moest doen. Ik vond het opzich een fijne droom om de persoon zo even te zien in m'n droom. En aangezien hun zoon helaas pas ook is overleden vond ik het logisch dat ik er nu obewust mee bezig was.

Later die week vertelde ik zijn vrouw over mijn droom en ze keek me met grote ogen aan, volgens haar zei haar man elke avond voor het slapen gaan dat ze de deuren goed dicht moest doen en vroeg hij tig keer of de achterdeur wel goed op slot was?! Het heeft me wel even beziggehouden.

Ik weet verder ook niet hoe ik zulke dingen moet verklaren.

Akasha; wie het paard de mond snoert mag raden naar zijn antwoord!

IHN
Berichten: 1104
Geregistreerd: 12-02-11
Woonplaats: Almelo

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 14:20

tja..ik geloof er wel in. Ik ben een tijdlang bij een medium geweest, omdat ik graag contact wilde met mijn moeder..mijn moeder stond er ook wel, maar ik stelde me niet open gaf ze aan (nu had ik op zich over haar geen goed gevoel, denk dat het een zwendelaar was achteraf, maar ik geloof wel dat er mensen zijn die echt meer waarnemen dan de gemiddelde mens zeg maar).

En vriendinnetje van mijn zusje hield vaak ineens op met spelen, wees dan en zei: kijk, daar is mijn opa weer (die was niet lang daarvoor overleden). En ook echt precies de plek aanwijzen (ik zei altijd: wat fijn dat opa weer even bij je komt kijken, he).

Misschien kun je eens contact zoeken met een medium waar jij je goed bij voelt? (ws voel je ook wel aan of mensen echt zijn, of dat ze de boel flessen). En dat die je kan leren om hiermee om te gaan? Als jij dit kunt omzetten in iets wat je niet meer angstig maakt, dan is het een gave waar je zelf voor kunt kiezen er iets mee te doen of niet.

Bhriseis

Berichten: 6866
Geregistreerd: 22-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-12-13 14:24

Vreemd toch Tabaluga... dan kan je jezelf wel 10 keer herhalen dat het best een gekke droom was (en niet meer), maar als je zoiets dan hoort, voel je je wel heel wat minder zeker...

@Femo: dat zei ik dus ook tegen mezelf deze ochtend. He bizar, na zo'n tijd droom ik er van; ik zal er onbewust wel mee bezig zijn. Maar toen mijn moeder dat vertelde (terwijl ik haar sinds vorige week woensdag niet meer heb gezien), vind ik het echt heel bizar toeval. Te bizar eigenlijk.

Ik ga dat boekje zeker bestellen Mickey, bedankt!
Wat ik zo vreemd vind is; als het allemaal echt is - hoe komt J dan bij mij terecht, 60 km van de plaats dat hij overleden is, en 35 km van de plaats waar hij woonde? Hoe weet hij waar ik ben? Kunnen geesten 'zien' dat je ze kan voelen, creëer je een soort van deur, zeg maar?

En hoe weet je of iemand een échte professional is, moest ik dit alles verder willen uitspitten?
@IHN: Wat bijzonder van dat vriendinnetje... Heb je ooit nog contact met je moeder proberen leggen?
Daar heb je wel een punt, dat je het beter kan meester zijn, dan dat je er bang voor hoeft te zijn.

There is a crack in everything. That's how the light gets in.

Zilfstar

Berichten: 7110
Geregistreerd: 24-10-07
Woonplaats: Bij die Zwarte en die Bonte

Re: Bezoek van een overledene?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 14:32

Bij leven zaten jullie al op een zelfde golflengte en was dat vertrouwt. Na overlijden blijft die energie (deels) intakt en kan zijn weg naar jouw energie/golflengte vinden.

Benieuwd naar mijn kunst? www.zilfstar.com

Bhriseis

Berichten: 6866
Geregistreerd: 22-08-11

Re: Bezoek van een overledene?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-12-13 14:36

Oh dat verklaart het wel, Zilfstar, zo klinkt het wel logisch...

Mochten er nog reacties komen: ik heb nu les tot vanavond laat, maar na het avondeten ben ik terug online :)

There is a crack in everything. That's how the light gets in.

MiraLooks

Berichten: 316
Geregistreerd: 18-11-10
Woonplaats: Velserbroek

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 14:38

Ik herken dit soort droom gedoe wel... Wat maakt het uit of het wel of niet 'echt' is. Als het op de een of andere manier nuttig is dat je dit soort dromen krijgt dan is dat alleen maar positief. Er is niets om bang voor te zijn. En ik heb een tip voor je die mij heel erg heeft geholpen. Je wordt een soort van wakker dus je bent bewust van wat er om je heen gebeurd. In dat waak/slaap moment is het best mogelijk dat je juist wel iets oppikt. Juist als je niet bang bent: je mag ook vragen stellen !
Mij helpt het om vragen te stellen. Waarom ben je hier; waarom bij mij; waarom ben je nu hier?

Morganlefay

Berichten: 5077
Geregistreerd: 05-05-11
Woonplaats: Orkney

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 14:43

Als een overledene "langskomt" houdt in dat hij of zij nog niet de rust heeft gevonden en zoekt contact met de levenden. Soms alleen maar om te vertellen dat het goed is soms omdat er nog wat gedaan moet worden.

If you can't beat them, join them.

Mickey

Berichten: 34685
Geregistreerd: 25-02-01
Woonplaats: Daar waar mijn huis woont

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 14:47

Bhriseis schreef:
Ik ga dat boekje zeker bestellen Mickey, bedankt!
Wat ik zo vreemd vind is; als het allemaal echt is - hoe komt J dan bij mij terecht, 60 km van de plaats dat hij overleden is, en 35 km van de plaats waar hij woonde? Hoe weet hij waar ik ben? Kunnen geesten 'zien' dat je ze kan voelen, creëer je een soort van deur, zeg maar?

Zie het als dat er voor hen geen tijd of afstand is. Zij kunnen zijn waar en wanneer ze willen zijn en bij wie ze willen zijn.
Contact maken is makkelijker met mensen die er voor open staan. Als jij meer open staat dan je buurman, zul jij het ook eerder ervaren dan de buurman. Zo kan het zijn dat persoon A nergens last van heeft in een ruimte en dat persoon B wel van alles voelt en ervaart.
Wanneer jij wel open staat voor dit soort dingen en je bent er bang voor kan het een oplossing zijn dat je leert van iemand die dat ook heeft en er inmiddels een weg in heeft gevonden die prettig voelt.
Als jij het voelt en verder niemand kun je aan jezelf gaan twijfelen, voel jij iets en je omgeving ook maar is het voor hen inmiddels normaal dan kunnen zij je ook advies geven.
Vroeger vond ik het ook eng maar inmiddels heb ik cursussen en opleidingen gevolgd waardoor ik geleerd heb hoe je met dit soort dingen om gaat en anderen daarbij kan helpen. Ook daarbij geldt weer dat je zelf wel aanvoelt of iemand bij wie je aanklopt wel of niet fijn voelt. Als iets niet fijn voelt moet je het niet doen.

Wanneer je overigens iets of iemand op bezoek hebt, zit daar meestal een reden achter. Vaak is er iets wat hen triggert of iets wat zij zelf nog af hebben te ronden. Wanneer ze dat afgerond hebben kunnen zij ook weer verder.

Eigenlijk kan iedereen met ze communiceren. Je kunt gewoon in je hoofd vragen stellen en naar mate je meer ervaring ermee krijgt kun je ook de antwoorden begrijpen die er gegeven worden.

IHN
Berichten: 1104
Geregistreerd: 12-02-11
Woonplaats: Almelo

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 15:00

Bhriseis schreef:
Vreemd toch Tabaluga... dan kan je jezelf wel 10 keer herhalen dat het best een gekke droom was (en niet meer), maar als je zoiets dan hoort, voel je je wel heel wat minder zeker...

@Femo: dat zei ik dus ook tegen mezelf deze ochtend. He bizar, na zo'n tijd droom ik er van; ik zal er onbewust wel mee bezig zijn. Maar toen mijn moeder dat vertelde (terwijl ik haar sinds vorige week woensdag niet meer heb gezien), vind ik het echt heel bizar toeval. Te bizar eigenlijk.

Ik ga dat boekje zeker bestellen Mickey, bedankt!
Wat ik zo vreemd vind is; als het allemaal echt is - hoe komt J dan bij mij terecht, 60 km van de plaats dat hij overleden is, en 35 km van de plaats waar hij woonde? Hoe weet hij waar ik ben? Kunnen geesten 'zien' dat je ze kan voelen, creëer je een soort van deur, zeg maar?

En hoe weet je of iemand een échte professional is, moest ik dit alles verder willen uitspitten?
@IHN: Wat bijzonder van dat vriendinnetje... Heb je ooit nog contact met je moeder proberen leggen?
Daar heb je wel een punt, dat je het beter kan meester zijn, dan dat je er bang voor hoeft te zijn.


Ik denk dat als je al zo open staat dat je dit soort dingen voelt, je ook wel "voelt"of iemand een echte professional is..zelfs ik had bij die vrouw eigenlijk steeds al het gevoel dat het niet klopte...maar ja..verstand zei: ze vraagt maar 10 euro per avond, dus rijk wordt ze er niet van (ben er heul vaak geweest). Nam alle tijd, tot het moment dat ik zei dat ik niet weer kwam..ja, dat had ze al gevoeld zei zeen ineens werd ik zo ongeveer de deur uitgewerkt. Gewoon je gevoel volgen dus. Ik heb verder nooit meer geprobeerd contact te leggen..het is wel goed zo en komt het ooit, dan komt het. Zo niet, dan is het blijkbaar niet de bedoeling.

Eileen_

Berichten: 4364
Geregistreerd: 16-02-11
Woonplaats: Zwolle

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 15:00

Allereerst, sterkte!

Had je het nieuws al wel gehoord voor die dromen? Ja toch?
Wat jij beschrijft is waarschijnlijk een slaapverlamming. Heb ik ook vaak, en lijkt idd verschrikkelijk echt. Veel mensen denken zo dat ze geesten/ demonen/ overleden iemand zien, maar het is dan eigenlijk een slaapverlamming.
Dat jullie allebei over hem dromen is ook niet heel raar, dromen doe je namelijk (oa) om te verwerken.

Ik ben heel nuchter, dus geloof ook niet in geesten, god, hiernamaals ed. Dus sorry als ik wat stom overkom ofzo :+

caboclo

Berichten: 2629
Geregistreerd: 03-05-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 15:08

heeel bizar allemaal

hier ook iets
oma van vriendlief overleed
in die week viel er een foto lijst van de muur bij mn schoonmoeder
een foto van oma

bij schoonzuster had een bizarre droom over oma gehad ook die week

vriendlief ook rare droom gehad en sochtends gezegt dat wij maar gau naar oma moesten voor het te laat was

echter was ze net voor deze 3 gebeurtenissen overleden..?!

heel vreemd allemaal

onze zoon Dylan geboren op 01-12-11

Grapjasjes12

Berichten: 18642
Geregistreerd: 01-09-09

Re: Bezoek van een overledene?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 16:04

Het lijkt wel de week van de paranormale bezoekjes! Ik had gisternacht een soortgelijke ervaring (wel gepaard met ontzettend veel angst) en ik heb al meerdere, nuchtere mensen, gehoord deze week.

Rationeel gezien geloof ik niet in geesten. En dan, als het donker is en ik ben alleen...dan veranderd alles :') Ik heb het idee dat wij regelmatig bijzondere 'bezoekjes' krijgen. Ik dacht dat ik de enige was, maar een half jaar geleden begon mijn man er ook ineens over en die gelooft dus écht niet in dat soort dingen.
Ik ben er wel als de dood voor. Als ik ooit een geest te zien krijg kun je me waarschijnlijk linea recta afvoeren.

Ik probeer ze, met m'n ogen dicht, altijd te vertellen dat ik ze liefheb, maar dat ze voor mijn eigen psychische gezondheid toch echt moeten vertrekken. Vaak helpt dat een tijdje, maar na een aatal weken begint het vaak opnieuw...

Anoniem

Re: Bezoek van een overledene?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-13 16:08

Ik heb bijna net zo iets gehad. Als je googled op slaapverlamming (ip Wikipedia staat een heel stuk) staat er uitleg etc. Gaf mij echt rust. Dood eng is het. .