Geplaatst Na 9 jaar werken in een hele commerciële omgeving heb ik besloten mijn droom achter na te gaan en per sept 2014 te starten met een deeltijd HBO opleiding tot Docent Geschiedenis!
Waarom? Ik ben totaal niet gelukkig in het werk wereldje waarin in nu zit. Steeds het trappen naar onder en likken naar boven, over de rug van je collega´s je moeten `profileren´ en de bonussen gaan naar het hoger segment en aandeelhouders terwijl voor het werkvolk nog geen kerstpakket overblijft. En nee dit is niet overdreven en helaas ook realiteit bij veel ondernemingen van hetzelfde soort. Ieder zijn ding en snap dat er mensen zijn die hier een kick uit halen (ik ooit zelf ook) maar je wordt ouder en wijzer en bij mij is een tijdje geleden het kwartje al gevallen dat ik in deze omgeving niet tot mijn 67 wil blijven werken (dan moet ik nog 38 jaar
*slik*)Geschiedenis is altijd een passie van mij geweest en als ik één ding geleerd heb de afgelopen jaren is dat coaching, presenteren, organiseren en kennis overdracht ontzettend bij me past. De keuze was dus relatief simpel hoewel ik even over de drempel heen moest stappen om dan ook echt opnieuw te beginnen. Maar ach je bent 28 en hebt nog een heel leven voor je dus wat is nou die 4 jaar aan studie?
Nu heb ik inmiddels al een behoorlijk vol leven. Ik heb een dochter van 2 en een zoon onderweg die wij in februari mogen verwelkomen. Ik werk 24 uur per week, mijn vriend heeft een goede baan waarin hij flexibel thuis kan werken en een papadag heeft en 2 setjes gezonde, in de buurt wonende, opa en oma´s.
Nu is het in sept het idee dat ik op woensdag van Arnhem naar Utrecht afreis voor een schooldag en na het tweede jaar zullen er stages bij komen. In theorie moet het allemaal gaan lukken maar OMG wat een sprong!
Wie heeft er ervaring met op latere leeftijd het roer om te gooien met een nieuwe studie en werk? Waar liepen jullie tegen aan en wat zijn DE tips om dit zo soepel mogelijk te maken?
