Ik zit even met mijn handen in het haar en heb er deze week al een aantal slapeloze nachten van gehad. Mijn vriend is namelijk ontzettend jaloers, en je raad het nooit, op mijn bijrijdpaard.
We hebben nu "pas" anderhalve maand een relatie en ik ben aan het begin van onze relatie gestopt met het rijden op de stal waar ik reed, dat was totaal niet voor hem en die keuze heeft eigenlijk niets met onze relatie te maken.
Sinds vorige week ben ik weer begonnen met rijden op mijn vorige bijrijdpaard, ik was natuurlijk ontzettend blij dat ik die kans gekregen heb en mijn vriend zei dat hij dit ook voor mij was. Totdat ik afgelopen zondag voor het eerst naar haar toe ging en mijn vriend wat afstandelijk begon te doen met reageren.
's Middags vierde we Sinterklaas en was alles gewoon nog gezellig en normaal totdat ik die middag vreselijk nieuws kreeg over een vriendin van mij. Hierdoor was ik totaal niet meer in de feeststemming en hij zei dat hij dit begreep, toen we 's avonds via facebook aan het praten waren viel me op dat hij totaal anders deed dan anders en ik verontschuldigde me van mijn gedrag van die middag, maar dat was niet wat er speelde. Na wat doorvragen kwam het er nog niet uit en besloot ik maar met de deur in huis te vallen en te vragen of het opnieuw beginnen bij mijn bijrijdpaard ging..
Het antwoord wat ik daarop kreeg was totaal niet waar ik op gehoopt had en het maakte me onwijs boos/verdrietig, hij was namelijk bang dat er te weinig tijd voor hem over zou blijven omdat ik de afspraak met mezelf heb om minimaal twee keer per week naar mijn bijrijdpaard te gaan.
Ik heb best heftig gereageerd omdat ik het ronduit belachelijk vond, hij gaat immers ook twee keer per week sporten, heeft de afgelopen drie weken elk weekend minimaal één feestje gehad en dan krijg ik wel doodleuk dronken berichten en te horen hoe gezellig het wel niet is, maar als ik dan wil gaan rijden is hij bang dat hij te weinig aandacht krijgt.
Nu heb ik zondagavond afstandelijk gereageerd, maandag afstand van hem gehouden en hem dinsdag pas weer gezien. Was niet een van de leukste dagen van ons samen en ik was behoorlijk emotioneel door het nieuws van zondag waardoor we geen goed gesprek konden houden, maar hij wilde woensdag wel langskomen om te praten, ik had hier even geen behoefte aan en wilde woensdag echt even uitrusten. Donderdag zou hij bij ons komen eten en dit is ook doorgegaan, we hadden afgesproken even face to face te gaan praten over wat er was gebeurt.
Helaas bracht het gesprek niet op wat we wilde en gaf hij mij eigenlijk nog de schuld van zondagavond, omdat ik zo door bleef vragen over of er iets was heeft hij maar gezegd dat dat aan de hand was. Vond het erg jammer om te horen en heb me toen ook niet ingehouden over hoe het voor mij voelde en hij begreep dat en zijn antwoord was "ik wil je gewoon niet kwijtraken".
Ik heb besloten hem vandaag niet te willen zien, hij wilde dit dolgraag wel, maar ik heb het afgewezen, ik heb vanavond een heel verhaal gekregen met de reden wáarom hij zo bang is om me kwijt te raken, maar schoot daar weinig mee op. Heb hem gezegd dat het beter is om elkaar morgen (zaterdag) ook even niet te zien en allebei na te denken hoe we dit nu verder gaan doen.
Ik vraag me alleen af wat op dit moment het beste is. Zijn er misschien Bokkers die in zo'n zelfde situatie zitten of hebben gezeten en mij wat advies kunnen geven.
Alvast bedankt voor het lezen,
Loveies.
dan zou ik ook gek worden!
maargoed ik vind het belangrijk dat ik ook een beetje betrokkenheid toon bij zijn bezigheden. No way dat ik elke week ga kijken, maar af en toe (lees: maximum 1x per maand) ga ik wel eens kijken, en vraag ook hoe z'n wedstrijden zijn geweest. Hij heeft ook absoluut niets met paarden maar gaat ook heel af en toe mee naar stal. Ik vind zoiets belangrijk in een relatie 