Geplaatst Helaas
zijn we nog geen twintig jaar verder. Mensen schrikken nu al als ze horen hoe oud ik ben of dat ik studeer. Vandaag was het weer zo ver. Ik stond in een winkel, notabene een zakelijke outfit met hakken van hier tot Tokio te passen. "Misschien is dat niet zo praktisch op de fiets naar school," zei de verkoopster.
"Oh nee, ik ga niet met de fiets. Ik loop eigenlijk altijd, mijn kamer ligt praktisch naast het gebouw waar ik elke ochtend college heb.
""..." De verkoopster knipperde met haar ogen. "Oh, ik had je veel jonger geschat."
En zo gaat het ALTIJD. Ik ben nu eenmaal niet heel groot, maar ik heb wel fatsoenlijke rondingen.
Als ik ga paardrijden zonder make-up, met mijn haar in een slordige staart, een slobberige trui en een cap op mijn hoofd, snap ik best dat mensen schrikken als blijkt dat ik geen dertien- of veertienjarige ben.Maar als ik met eyeliner en al in zo'n winkel sta op hakken van vijftien centimeter...
Jongens? Hartstikke leuk, ik zou zo beveiliger kunnen worden in een willekeurige kroeg. De naar binnen gesneakte vijftienjarigen verdringen zich om me heen, waardoor die leuke twintigjarige waarop ik aas nóg minder naar me kijkt.
Drank kopen?
"Hier is mijn -"
"Je bent te jong."
"Hier is mijn ID-kaart -" Ik gooi hem op de kassa. "- en ik zou het prettig vinden als u niet zulke voorbarige conclusies zou trekken."
Ik heb álles gedaan om ouder te lijken (nou ja, de make-up artist van Heidi Klum inhuren nog niet, zal haar gelijk even bellen
), van andere kleren kopen tot enorme hakken dragen tot advies vragen aan de kapper en een visagiste. Zelfs met een laag make-up op waar Miley Cyrus nog trots op zou zijn, word ik niet ouder dan vijftien geschat.Sommige vrouwen zeggen dat ze, als ze proberen om zwanger te worden, opeens elke dag vragen krijgen over hun zogenaamde zwangerschap, terwijl ze niet eens weten of ze wel zwanger kunnen worden.**
Zoiets heb ik ook, maar dan met leeftijd.
En waarschijnlijk vind ik het net zo vervelend als die vrouwen om een antwoord te moeten geven dat niet aan de verwachtingen voldoet. Ach ja, ik schijn in elk geval wel een heel vriendelijk en uitnodigend gezicht te hebben, want zelfs als er tien banken vrij zijn in een treincoupé, komt er toch iemand naast me zitten. Dat dan weer wel, om even positief af te sluiten.
**** voel je niet aangesproken als je niet van complimenten houdt. Het klonk te mooi om het niet aan het tekstje toe te voegen.
** eerlijk gezegd heb ik dat pas één keer gehoord. Maar hé, er wonen zoveel mensen op de wereld dat zij vast niet de enige met die gedachte is.
*** ik heb geen idee wat ik met dit topic wil bereiken. Dit wereldprobleem van me afschrijven, misschien, al voedt het de eeuwigdurende frustratie alleen maar. Als je wat herkent of een oplossing hebt (of een tijdmachine, dat is ook prima, zolang ik maar weer terug kan als het niet bevalt
), reageer gerust. 
Nou ben ik niet bepaald een reus (1,70 m), dus ik heb geen idee waar ze het vandaan halen, maar het wordt toch gedaan 
