Wat nu?

Moderators: Murthul, Polly, Hanmar, Warboel, Shanna, Dani

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
schaduw001
Berichten: 7
Geregistreerd: 19-11-13

Wat nu?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-11-13 18:41

Dit is een goedgekeurd schaduwaccount.
Ik ga proberen alles zo duidelijk mogelijk uit te leggen:

3 jaar terug verhuisde ik, mijn broertje, zusje en ouders van de randstad naar het oosten. Dat was een heftige periode (waar ik verder niet op in ga). Na een jaar zijn we terug verhuisd omdat wegens niet kunnen wennen, geen huis enz. (we zaten in een huur vakantiehuisje).
Ik kwam terug bij mijn vriendinnen in de klas.
In dat jaar rond januari werden ruzies met mijn moeder steeds heftiger, zover dat ik geslagen ben.
Ik heb met een vriendin hierover gepraat en samen naar mijn mentor gegaan. Ik heb maatschappelijk hulp gehad en na veel praten, uiteindelijk ook met mijn moeder, ging het weer beter. We hadden nog wel ruzie maar niet meer zo erg.

Ik ging naar mijn examenjaar en in november werden de ruzies zonder reden weer erger. Weer kwam er fysiek geweld van mijn moeders kant af.
Weer met mijn vriendin naar onze nieuwe mentor gegaan. Ik kon goed met hem praten (ook weer maatschappelijke hulp) maar als het even niet lekker ging, kon ik ook goed met hem praten.

Sindsdien zit ik ook niet lekker in mijn vel.
Nu doe ik een opleiding, mijn vriendinnen zie ik bijna nooit meer, wel veel mensen van mijn nieuwe school.
Thuis voel ik mij niet meer fijn/goed. Ik ben snel boos, voel me niet goed. Ik heb behoefte om te praten.

Ondertussen heeft een docent wel iets gemerkt. Maar mijn vertrouwen is zo slecht ik vertrouw niet snel iemand, maar ik heb wel behoefte om te praten.
Nu is mijn vraag een beetje, ik zit zelf erg mee in de knoop. Moet ik mijn oude mentor een mailtje sturen, vind dit erg lastig vind het snel raar. Ik kom nooit meer op die school. Of toch over die drempel heen zetten en alles opnieuw vertellen aan die docent op school.

Ik zit nu dus niet goed in mijn vel. Ik heb het mailadres van degene die ik had voor maatschappelijk werk niet meer. En met die vriendin heb ik vrijwel geen contact meer (zij gaat nu naar een andere stad en ik ook.) Ik weet het zelf niet meer.

Goedgekeurd Schaduwaccount


Heb jij leuke foto's van Horse Event? Doe mee aan de Bokt Fotowedstrijd!
Delphi

Berichten: 4995
Geregistreerd: 23-08-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-11-13 18:54

Moeilijk meid!! :(:) Ik snap dat je anoniem wilt blijven, maar hoe oud ben je ongeveer? Is de relatie met je moeder altijd zo slecht geweest? Is er een reden dat je moeder zo reageert? Misschien dat er dingen zijn die haar heel hoog zitten en ze het zelf moeilijk heeft? Hoe ben je zelf voor je moeder, ben je iemand die grenzen opzoekt en uitdaagt e.d.? Niet dat ik fysiek geweld goed praat, absoluut niet zelfs, maar ik kan me voorstellen dat sommige pubers hun ouders tot wanhoop drijven en dat het dan de druppel is als je al niet goed in je vel zit.
Is het misschien een idee om met je moeder samen iets te gaan doen? Iets dat jullie band sterker maakt en er tegelijkertijd voor zorgt dat jullie even wat stress kwijt kunnen.
Als je niet lekker in je vel zit zou ik een gesprek aanvragen op je nieuwe school met die leraar. Ik denk zelf dat het niet makkelijk is om je oude mentor hiervoor te benaderen.

Cayenne
Vlinderlicht

Berichten: 87475
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Re: Wat nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-11-13 19:11

Ik ben ook benieuwd hoe oud je bent. Wanneer je rond de 17 of 18 bent, kun je misschien op kamertraining gaan? Dan zit je op een eigen kamer en krijg je nog wel begeleiding. Kun je niet praten met je dokter? Die kan je misschien doorverwijzen naar een psycholoog of maatschappelijk werk? Wanneer je nog geen 18 bent is jeugdzorg misschien ook niet verkeerd. Je kunt dit iig duidelijk niet alleen. Worden je broertje en zusje ook geslagen?

***Het zware leven met onze groene terrorist in huis!***
"Alles van waarde is weerloos" ~Lucebert

schaduw001
Berichten: 7
Geregistreerd: 19-11-13

Re: Wat nu?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-11-13 19:20

@Delphi, ik ben 16, ik ben niet iemand die heel erg uitdaagt (maar dat is mijn kant natuurlijk) ben eerder rustig dan extravert, ga bijna nooit uit, altijd optijd thuis :)
We zijn wel voor mijn verjaardag een weekend weg geweest, maar voelde me daar zo niet goed bij. Toch gedaan en dat ging wel goed. Maar voor mij is alles opnieuw vertellen onder vier ogen dan zo moeilijk. Ik zie daar erg tegen op. De huisarts die we nu hebben is niet bepaald een persoon waar ik dat aan zou vertellen. Diegene is erg afstandelijk. helaas.

@ Cayenne ik mag sowieso niet uit huis. Heb wel een keer een weekend bij mijn oom en tante geweest om uit te rusten maar dat red ik nu niet i.v.m. school. Mijn broertje en zusje Gelukkig niet! wel ruzie maar niet zo erg. Ik heb ook geen idee hoe ik jeugdzorg kan gebruiken. Wil niet dat mijn ouders dit weten want ik weet dat dat niet helpt voor mij dan. Heb ik al eerder geprobeerd met maatschappelijk werker maar daar kwam op uit dat ik een training moest gaan doen and that's it.

Goedgekeurd Schaduwaccount

geerke

Berichten: 30406
Geregistreerd: 06-09-07

Re: Wat nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-11-13 19:22

hoe bruin maak je het dat je moeder je een lel geeft?
Ik vind dit heel moeilijk om hier over te oordelen.Wie weet haal je het bloed wel onder je moeders nagels vandaan?Ja....ik ben van de generatie die soms nog een lel kreeg,heeft mij geen kwaad gedaan hoor.

Ik ben niet intelligent genoeg om depressief te zijn.Ik begrijp dat soort problemen niet

Ketaki

Berichten: 11659
Geregistreerd: 15-02-05
Woonplaats: dreamland

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-11-13 19:24

wat ik mij eigenlijk afvraag, waarom worden je broertjs/zusjes niet geslagen, maar jij wel?

is daar een bepaalde reden voor?

bv stress door werk ofzo

schaduw001
Berichten: 7
Geregistreerd: 19-11-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-11-13 19:29

@geerke Nee, het kan maar dat is denk ik niet. Mijn moeder word zelf soms zo boos dat ik niet snap wat er wel/niet gaat komen. En het is nu meerdere keren gebeurd, wel vanuit ruzie. Maar voor mijn idee niet als het erger is snap je? En voor mij is het niet normaal want het is niet een tik op het lichaam. Maar wel gezicht/slaap en meer dan 2x. Het liefst ga ik als er ruzie is naar boven. Zodat beide kunnen afkoelen. En dan normaal praten, alleen ben ik daar soms te laat mee. Ik ben niet een persoon die constant uitlokt (Tuurlijk zijn er momentjes dat ontken ik niet) maar het gaat erom dat op die momenten het gewoon uit de hand loopt. Ook tips gehad van buitenaf maar op dat moment is dat niet makkelijk toe te passen.

Goedgekeurd Schaduwaccount

schaduw001
Berichten: 7
Geregistreerd: 19-11-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-11-13 19:31

Ketaki schreef:
wat ik mij eigenlijk afvraag, waarom worden je broertjs/zusjes niet geslagen, maar jij wel?

is daar een bepaalde reden voor?

bv stress door werk ofzo


Ik ben thuis de oudste, ik ben ook de eerste waar mijn ouders moeten kijken hoe ga ik ermee om. Mijn broertje is nu net 14 en mijn zusje 9. Ik neem aan dat het daar iets mee te maken heeft. Maar eerlijk gezegd weet ik dat niet zo zeker.
edit: mijn moeder wil een eigen bedrijf starten maar dat loopt niet heel goed, mijn oma is dement en mijn opa is al lang geleden overleden (beide moeders kant).

Goedgekeurd Schaduwaccount

jumerenik
Berichten: 1098
Geregistreerd: 20-03-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-11-13 19:33

de kindertelefoon bellen. kan je toch praten en blijf je anoniem.

you don't have to like me... I'm not facebook!!!!

en oja... ik heb dyslexie...
dus zie de kleine spelingsfouten alsjeblieft door de vingers!

Delphi

Berichten: 4995
Geregistreerd: 23-08-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-11-13 19:34

schaduw001 schreef:
@Delphi, ik ben 16, ik ben niet iemand die heel erg uitdaagt (maar dat is mijn kant natuurlijk) ben eerder rustig dan extravert, ga bijna nooit uit, altijd optijd thuis :)
We zijn wel voor mijn verjaardag een weekend weg geweest, maar voelde me daar zo niet goed bij. Toch gedaan en dat ging wel goed. Maar voor mij is alles opnieuw vertellen onder vier ogen dan zo moeilijk. Ik zie daar erg tegen op. De huisarts die we nu hebben is niet bepaald een persoon waar ik dat aan zou vertellen. Diegene is erg afstandelijk. helaas.

@ Cayenne ik mag sowieso niet uit huis. Heb wel een keer een weekend bij mijn oom en tante geweest om uit te rusten maar dat red ik nu niet i.v.m. school. Mijn broertje en zusje Gelukkig niet! wel ruzie maar niet zo erg. Ik heb ook geen idee hoe ik jeugdzorg kan gebruiken. Wil niet dat mijn ouders dit weten want ik weet dat dat niet helpt voor mij dan. Heb ik al eerder geprobeerd met maatschappelijk werker maar daar kwam op uit dat ik een training moest gaan doen and that's it.


Niet vervelend naar jou bedoelt ;) maar zo ken ik een meisje dat totaal niet het gezag van haar ouders respecteert. Veel drinkt, te laat thuis komt, ruzies uitlokt, haar huis en moeder ziet als hotel en bediende/schoonmaakster en enorm respectvol is naar haar ouders toe. Dan kan ik het begrijpen dat je als ouders een enorme onmacht voelt en je kind het bloed onder je nagels vandaan kan halen, wat weer niet goedpraat dat je fysiek geweld mag gebruiken natuurlijk.
Maar ik begrijp dat dit allemaal niet echt van toepassing is bij jullie.

Waar gaan de ruzies over? Zijn dat kleine dingen waar je moeder zich boos om maakt, omdat ze zelf niet goed in haar vel zit (waar iemand die goed in z'n vel zit zich niet zomaar boos om zou maken) of gaat het over grotere dingen? Weet je waarom je moeder zo doet?
Weet je moeder eigenlijk ook hoe jij je voelt? Kun je eens geen brief aan haar schrijven? Heb je nog een vader en speelt deze een rol in je leven? Zo ja, hoe is je relatie met hem?

Net als Cayenne dacht ik dat het dan misschien een optie is om begeleid op jezelf te gaan d.m.v. zo'n project. Maar daar moeten je ouders dan wel toestemming voor geven.

Ik ben bang dat het erg moeilijk gaat worden om goede hulp te krijgen buiten het medeweten van je moeder om. Als je er tegenop ziet om weer alles te moeten vertellen kun je overwegen toch je oude mentor te mailen. Je hebt eigenlijk niets te verliezen, hij kan hooguit 'nee' zeggen. Een andere optie is om alles op te schrijven, wat misschien oplucht, en dit aan je nieuwe leraar te laten lezen als je een afspraak met hem zou hebben. Wel moet je gevoel er goed bij zijn. Als je je niet fijn voelt bij die leraar gaat het niet werken ben ik bang. Sowieso heeft iedere school een vertrouwenspersoon. Weet jij wie dit op je nieuwe school is, want misschien is dit iemand waar jij je wel fijn bij voelt en die jou verder kan helpen?

schaduw001
Berichten: 7
Geregistreerd: 19-11-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-11-13 19:35

@jumerenik vertrouwen, dat is een groot probleem, en ik weet niet of zij mij verder kunnen helpen maar bedankt. Vind het lastig om zulke stappen te zetten. Dit topic aanmaken was ook al heel lastig voor mij.

Goedgekeurd Schaduwaccount

schaduw001
Berichten: 7
Geregistreerd: 19-11-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-11-13 19:41

@Delphi nee dat is het niet, drinken is hooguit een keer op feestje maar ben daar niet zo van. Liever met een groepje bij iemand een film kijken of zo :)

Het gaat echt om de onbenulligste dingen. Ik ben best rommelig en mijn moeder totaal niet. Dus kamer opruimen is een van de onderwerpen.

Ik krijg geen toestemming voor zo'n project, dat weet ik nu al.

Dat is waar, ik heb niets te verliezen, ben alleen erg onzeker, wat vind iemand van mij enz.
De vertrouwenspersonen op school ken ik niet weet eigenlijk niet wie dat zijn.
Een brief is misschien een goed idee. Dankjewel.

Goedgekeurd Schaduwaccount

Ketaki

Berichten: 11659
Geregistreerd: 15-02-05
Woonplaats: dreamland

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-11-13 19:43

schaduw001 schreef:
@Delphi nee dat is het niet, drinken is hooguit een keer op feestje maar ben daar niet zo van. Liever met een groepje bij iemand een film kijken of zo :)

Het gaat echt om de onbenulligste dingen. Ik ben best rommelig en mijn moeder totaal niet. Dus kamer opruimen is een van de onderwerpen.

Ik krijg geen toestemming voor zo'n project, dat weet ik nu al.

Dat is waar, ik heb niets te verliezen, ben alleen erg onzeker, wat vind iemand van mij enz.
De vertrouwenspersonen op school ken ik niet weet eigenlijk niet wie dat zijn.
Een brief is misschien een goed idee. Dankjewel.

waarom weet je zeker dat jij daar dan geen toestemming voor krijgt?

nooit geschoten is altijd mis.

gewoon proberen, want misschien brengt het je moeder ook rust, in zekere zin :)

zonnebloem18
Moderator Kantine

Berichten: 21033
Geregistreerd: 10-06-04
Woonplaats: Assen

Re: Wat nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-11-13 19:46

Kan je niet het algemene nummer van het maatschappelijk werk bellen om te vragen naar het emailadres.
Of als je de naam nog weet even googlen of zoeken in je mailbox als je al eens eerder gemaild hebt naar de mw.

♥10 april 2014 is ons kleine wondertje Lotte geboren.♥

spatter

Berichten: 14276
Geregistreerd: 17-08-05
Woonplaats: kinrooi-belgie

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-11-13 19:56

TS het is nooit jou schuld als je geslagen wordt :(:)

Ik geef toe dat ik ook wel eens in een uiters geval mijn kinderen een pedagogische tik verkocht heb maar echt slaan zoals jij beschrijft is altijd fout van de ouder.

Zou het kunnen zijn dat jij juist het meeste op haar lijkt en ze zichzelf ziet in jou?

Maar hoe het ook zij, dit hoort niet, thuis moet fijn zijn, een veilige plek!

Ik zou contact opnemen met je oude mentor, die kent de geschiedenis en woont waarschijnlijk ook dichter in de buurt als een docent van je nieuwe school.
Om te praten zou je ook de kindertelefoon kunnen bellen.

Ik wens je in ieder geval veel sterkte :(:)

♥ Blue ♥ ♥ Tika ♥
Tika Toverbal [ITP] Tika, mijn muildier-meisje ,weer eens in beeld !
Muildiertreffen in de Eiffel met Tika [ITP] Muildiertreffen in de Eiffel met Tika

jumerenik
Berichten: 1098
Geregistreerd: 20-03-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-11-13 20:02

schaduw001 schreef:
@jumerenik vertrouwen, dat is een groot probleem, en ik weet niet of zij mij verder kunnen helpen maar bedankt. Vind het lastig om zulke stappen te zetten. Dit topic aanmaken was ook al heel lastig voor mij.



gewoon doen rustig bellen. er zitten hele ervaren en lieven mensen die jouw zeker vedder willen helpen. het fijne bij e kindertelefoon vind ik is dat ze er zitten om jouw te helpen je zal nooit een 'nee ik wil je niet helpen' horen

you don't have to like me... I'm not facebook!!!!

en oja... ik heb dyslexie...
dus zie de kleine spelingsfouten alsjeblieft door de vingers!

schaduw001
Berichten: 7
Geregistreerd: 19-11-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-11-13 21:14

@ketaki, omdat ik dit al eerder heb gevraagd, toen mocht ik alleen een weekend naar mijn oom en tante. En dan moet ik eerst een gesprek aangaan met mijn ouders over dat ik mij nog steeds zo voel en hoe ik mij voel.En daar ben ik eerlijk gezegd nog niet klaar voor.

@spatter, dankje, de enige drempel is dat ik mijn mentor niet meer heb gesproken sinds ik van school af ben. En ik weet dat het mag alleen die mail sturen is voor mij een drempel en misschien moet ik het ook maar gewoon doen.

@zonnebloem18 ik heb haar naam net gegoogeld maar daar kwam helaas geen mail adres bij.

@jumerenik, ja, dat klopt, al neem ik dan liever direct de stap naar een bekender persoon maar alsnog bedankt voor het meedenken :)

Goedgekeurd Schaduwaccount


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie