Geplaatst 
Misschien een gekke titel, maar dat is wel het onderwerp.
Kleine voetnoot vooraf, ik ben zelf niet actief in een voetbalvereniging, maar ken de spelregels wel, weet wat iedereen zou moeten doen en vind het wel een leuke sport om naar te kijken.
Vandaag was het zo ver, een vriend had al eens gevraagd of ik misschien een keertje grensrechter wilde zijn bij de jeugd (D'tjes) en omdat degene die eigenlijk zou vlaggen net een overlijdensgeval in de huiselijke kring had, was ik aan de beurt. Ik in mijn trainingspak die al jaren niet meer uit de kast gekomen was
en op naar het voetbalveld. Gezellige sfeer, leuke teams, fanatieke teams dat wel, maar er was wel een gemoedelijke sfeer. De wedstrijd was al eventjes bezig en ik was me een beetje aan het verwonderen over de snelheid van de 'jochies'. Ze renden langs mijn zijlijn heen, de bal rolde precies langs de lijn binnen het veld en vervolgens werd er een aanval gemaakt door het team van die vriend van mij. Op dat moment begonnen er drie volwassen kerels tegen mij te vloeken en te tieren
"Joh, scheids, je hebt een andere vlagger nodig, deze is stekeblind, wat een *gecensureerd * " Trainer (en kennis/vriend van mij) heeft ze met een lief lachje gezegd dat ze een bril voor me mochten kopen, maar dat dat er niet voor zou zorgen dat de bal wel over de lijn kwam en heeft ze daarna genegeerd.Ik was er overigens wél aardig van onder de indruk. Dan ben je een volwassen vent, een stoere kerel van minstens eind dertig. Begin je een vrijwilliger uit te schelden voor van alles en nog wat
terwijl je eigen kinderen op het veld staan. Wat is dat nou voor voorbeeld?Daarna ben ik er wat op gaan letten en je kon ook bij de jongens merken dat er onderling best veel gevloekt en gescholden werd. Ik heb meerdere woorden opgevangen waar ik op die leeftijd volgens mij het bestaan nog niet eens van af wist
. Het meest verbaasde ik mij nog over het volgende voorval; een jongetje van het thuisteam werd aan de kant geduwd/beukt door een jongetje van het uit-team. De scheids zag niet helemaal wie het nou deed, en vroeg 'wie deed dat?' waarop het jongetje antwoordde 'dat kleine jongetje'. Ik zou zeggen, goede observatie. Als dat jongetje 1.20m hoog was, was het groot dus het was ook echt het kleine jongetje van die twee. Vervolgens ontstaat er een groepje van het uit-team dat begint te schreeuwen 'jongen, als je nog een keer klein jongetje zegt dan ram ik je helemaal in elkaar!'
Vijf minuten later heeft datzelfde team het ineens ook over een 'klein jongetje' terwijl ze daarmee verwezen naar het jongetje uit het thuisteam wat misschien wel 10 centimeter groter is dan hun eigen kleine jongetje...
...Toen ik het hier later over had met enkele mensen die wel echt betrokken zijn bij het verenigingsleven werd er verteld dat dit wel vaker zo is, veel ouders zijn nog al fanatiek en reageren op de een of andere manier alles af op de jongens en/of grens-/scheidsrechters. Maar hoe kan dit? Waarom wordt dit schijnbaar als gangbaar gezien? Hoe komt het dat er zoveel frustratie of agressie in het spel is betrokken? Dat is toch helemaal nergens voor nodig?
Kijk, dat de jongens op het veld een keer geïrriteerd raken en iets schreeuwen, daar kan ik bij inkomen. Maar waarom doen ouders het? Waarom zou je bewust het verkeerde voorbeeld geven? Het gaat hier overigens écht over jeugdteams, over de rest kan ik me niet verwonderen omdat ik het niet zelf heb meegemaakt, maar daar zal het ongetwijfeld ook voorvallen.
Geef mij dan maar de voetbalmoeders die in een groepje met elkaar staan te kletsen, tijdens de rust 20 minuten te lang in de kantine blijven kletsen en de laatste paar minuten net doen alsof ze het goed gevolgd hebben zodat ze over de wedstrijd na kunnen praten met hun kind
... 
.
