Ik heb ze regelmatig, dat ik mezelf wel voor de kop kan slaan, maar ik kan er dus ook wel goed om lachen.
Dus ik wil bij deze graag een topic openen waarin iedereen zijn oeps-momenten kwijt kan, kunnen we er samen om lachen.

Gisteravond had ik wel een beetje een gemene:
Ik woon in een studentenhuis met twee huisgenoten, waarvan er een een kat heeft. Daarom staat het keukenraam altijd op een kier, dan kan hij erin en eruit wanneer hij wil.
Gisteravond zat er dus een kat voor het raam op het houten bankje te miauwen, en aangezien die gigantische kater die hier woont ook een nogal mieperig mauwtje heeft dacht ik even te gaan kijken wat zijn probleem was. Zit daar een totaal andere kat, dus ik denk "Laat maar dan" want die durfde toch niet zomaar naar binnen.
Valt mij een grote mot op die aan de binnenkant van het keukenraam vastgeplakt zit. Ik trek hem los (insecten horen buiten!) en gooi hem zo het raam uit...
Duikt die kat er natuurlijk meteen op en begint blij de vleugels eraf te rukken.

Iemand de laatste tijd nog leuke oepsjes meegemaakt?

Die twee kleine mini moordmachientjes hadden hem al een mooi poosje in het vizier.
" en kijkt naar zijn eigen broek. Die man moest lachen waarop er een kort gesprekje ontstond. Ja, toen was de keuze of hem compleet negeren of toch maar netjes hoi zeggen. Hoi zeggen leek me beter want het is toch een beetje raar iemand te negeren omdat hij een handicap heeft. Maai oi, oi, oi wat had ik een spijt. We raakten even aan de praat en er werden wat grapjes gemaakt over zijn been (heen en weer) waarna ik zei: "Ach, een echte man heeft toch maar twee benen nodig
Misschien de volgende keer toch maar niks zeggen dan. Arme man