Geplaatst 
Ik ben met een vriendinnetje samen iets bijzonders aan het doen.
Ik heb in maart van dit jaar een topic geplaatst van mijn moeder en, inmiddels mijn, toen nog haar pony op het strand. Daarin vertelde ik dat zij erg ziek is (ze heeft ALS) en dit een van de dingen was die we zeker nog eens wilden doen. Achteraf bleek dat haar laatste mooie rit te zijn, want een week later viel ze van Billy af omdat ze niet genoeg controle meer had en hij haar hulpen niet meer begreep. Dit resulteerde in een flinke valpartij waar ze best een paar weken last van heeft gehad en waarna ze ook echt niet meer durfde. Ik ben dus heel gelukkig met dat moment en de foto's ervan!
Ik wilde heel graag iets bijzonders doen om de ziekte ALS bekender te maken. Dit omdat ik merk wat een aanslag zo'n diagnose doet op de zieke en de mensen eromheen. Zeker als het zo hardnekkig en progressief is. Bovendien is ALS een nogal onbekende ziekte, waardoor er ook weinig geld is voor onderzoek. De mensen waarbij ALS wordt geconstateerd hebben vanaf dat moment ook meestal niet zo lang meer. En ik vraag me dan af of je je tijd door wilt brengen in het ziekenhuis om allerlei onderzoeken te laten doen of dat je die laatste tijd gewoon wil leven.
Mijn moeder heeft voor het laatste gekozen en ik verzin steeds weer iets om te zorgen dat we weer een leuke dag hebben. Maar dat is allemaal voor mama en niet voor de andere mensen met ALS.
Dat staat natuurlijk wel op 1 bij mij, maar ik wilde zo graag wat doen voor andere mensen en vooral voor de bekendheid dat ik ben gaan rondkijken wat er georganiseerd wordt. Ik kwam bij de Tour du ALS uit en vond dit toch wel een heel mooi initiatief, maar ik weet van mezelf dat ik niet goed ben in dingen alleen doen. En om nou in mijn eentje te gaan trainen met fietsen (wat ik daarvoor nooit fanatiek gedaan heb) om de Mont Ventoux in mei te kunnen bedwingen, zag ik niet zitten. Tot mijn vriendinnetje vroeg of ik dat niet wilde doen samen met haar. Dat zag ik toch zeker wel zitten en daarom hebben we in mei van dit jaar allebei een mooie racefiets gekocht en zijn we begonnen met trainen. Ik merk dat ik het erg leuk vind om te doen en dat het doel erachter ook heel bijzonder is.
Ook is het heel leuk om op zoek te gaan naar sponsors. Dit lukt ons al erg goed en iedereen wil zich inzetten om ons te helpen. We hebben samen best een groot netwerk en halen daarmee dan ook vast het streefbedrag wel. Andere mensen verzinnen ook allerlei acties om onze actie te steunen en dat geeft echt een goed gevoel en de drive om door te gaan met trainen op momenten dat ik er even emotioneel doorheen zit.
Heel gaaf dus! En daarom wilde ik dit even delen. Ook omdat ik zo natuurlijk ook meer bekendheid krijg voor de ziekte en omdat Bokt een plaats is waar je even buiten je eigen omgeving treedt.
Ik vraag me af of er meer mensen hier zijn die zoiets doen als wij, wat vast wel zo zal zijn. En of er mensen zijn hier die de Mont Ventoux al eens beklommen hebben, dan kunnen we daar misschien nog tips en trucs van krijgen.
Mochten jullie ons willen volgen in onze progressie, hou dan onze facebookpagina in de gaten:
http://www.facebook.com/SophieEnAliciaFietsenVoorAls
