Geen idee hoe je dat moet doen... Genieten van de laatste momenten samen... Bij mijn opa is het redelijk snel gegaan, maar nog wel echt afscheid kunnen nemen.... Mijn oma kreeg nog hooguit 6 maanden... Dus dat was gewoon (zoals normaal eigenlijk) dagelijks op bezoek. Er gewoon vaak zijn en mjah... Echt voorbereiden kun je niet...
Bij mijn opa wilde ik zelf de stekker eruit trekken omdat hij zelf niet meer wilde... Dus ik had er vrede mee... Bij oma... tjah, zij vertelde dat ze 's nachts opa zag die vroeg of ze naar hem toe kwam... Dus er ook wel vrede mee
Vooral omdat ze toen al zo op was... Dan mag het over zijn...
Persoonlijk heb ik minder moeite met "zieke" mensen die dood gaan (klinkt heel stom, maar voor veel is het toch een soort van rust en accepteren ze het zelf...) Iemand kan bijvoorbeeld ook morgen onder een bus komen, dan is de klap groter omdat het opeens komt... Voor mij hielp het dus om het te "accepteren" en ik zag ook in dat het voor hen beter was.... (Hoe lastig dat soms ook is... Je wilt mensen niet kwijt, maar je wilt wel dat ze geen pijn meer hebben, zich niet constant schuldig voelen als ze weer eens overgeven, midden in de nacht iets hebben of wat dan ook....)