Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-10-13 09:14

help, mijn moeder denkt dat ik nog klein ben

Geplaatst door de TopicStarter : 11-10-13 09:14

Hallo bokkers,

ik moet mijn verhaal echt even kwijt, ik wil verder niet overkomen als een verwend nest oid, ik zit er gewoon mee.
sinds kort heb ik een heel leuk vriendje, we doen veel samen. Gaan uit eten en alle andere dingen. Allemaal heel super, maar
dan komt mn moeder om de hoek kijken. Het is niet alleen op gebied van mn vriend, maar op dat gebied is het wel het
ergst. Ik word behandeld alsof ik 9 ben en mag van haar amper wat. Ik mag niet bij hem slapen en zelfs sinterklaas
vieren met hem is in haar ogen kinda impossible. Praten helpt niet want dat draait toch alleen maar uit op ruzie omdat ze het
niet met mij eens is. Ze denkt dat ik haar overal bij nodig heb, ik ben 19 en word volgend jaar 20 en ik ben er van overtuigt dat
ik mezelf zo langzamerhand wel kan redden. Ik weet zelf niet zo goed wat ik hier mee aan moet. Mn vriend is gelukkig
heel begripvol, maar toch ben ik bang dat het gedrag van mn moeder onze relatie op een punt zal gaan beïnvloeden.
Op kamers gaan is helaas geen optie, ik kan het niet betalen.. Ik wil graag advies van jullie, maar ik vind het ook al fijn dat ik het hier even kwijt kan.

**Geplaatst**: 11-10-13 09:16

Geplaatst: 11-10-13 09:16

Als je nog bij je ouders thuis woont is het altijd moeilijk.
Vooral omdat je dan eigenlijk nog zo goed als naar hun moet luisteren, hun huis hun regels.
Dat je dus niet bij hem mag blijven slapen snap ik dan wel (beschermend), ook al ben je 19.
Maar dat je geen sinterklaas mag vieren bij hun vind ik wel een beetje overdreven.

Maar dan nog, zolang je thuis woont kun je er niet veel aan veranderen. Als je op je eigen gaat kan je doen en laten wat je wil!

Edit: Niet dat ik aanmoedig om op je eigen te gaan, maar het is nu nog even door de zure appel heenbijten, en als jullie elkaar langer kennen en je moeder ziet dat het echt serieus is zal ze wel milder worden en meer toelaten!

**Geplaatst**: 11-10-13 09:18

Geplaatst: 11-10-13 09:18

Toch proberen om nog eens rustig te praten.
Zeg iets in de trant van: 'Mam, ik wil toch graag nog even met je praten..'
En dan zeg je wat je dwars zit. Probeer dit op een rustig moment te doen. Niet als ze die dag al wat aangebrand is of al in de stress zit. Probeer het gewoon op een rustig moment te zeggen.
Laat het uitdraaien op een fijn gesprek waar beiden hun frustraties hebben kunnen uiten.

Succes!

**Geplaatst**: 11-10-13 09:20

Geplaatst: 11-10-13 09:20

Werken, sparen en op jezelf gaan.

Zolang je thuis woont heb je je aan haar regels te houden.. als zij niet wilt dat je bij hem slaapt is dat haar goed recht. (Mams wil nog geen oma worden ~~}>

Geintje)
Geen sinterklaas vieren is wel wat overdreven maarja.
Mag hij ook niet bij jullie vieren?

**Geplaatst**: 11-10-13 09:20

Geplaatst: 11-10-13 09:20

19 en dan geen sinterklaas vieren bij vriendlief. Dit is wel een beetje kort door de bocht. Kwa slapen, weet niet hoelang jullie al verkering hebben? Mijn ouders vonden bv na 1 maand al blijven slapen te vroeg, ook al was ik 19.

Ik heb gewoon ruzie gemaakt als ik iets niet mocht, hihi. Maar dat werkte niet altijd in mijn voordeel :')

**Geplaatst**: 11-10-13 09:34

Geplaatst: 11-10-13 09:34

Ik ken het... Hier al 22 en een zwaar overbezorgde vader. De beste oplossing is er volwassen over blijven praten en haar toch ook langzaam laten wennen aan het feit dat je groot wordt.
Vriend en ik zijn al zo 'n 6 maand bij elkaar maar toch heb ik de stap slapen nog niet kunnen zetten. Hier is het altijd zo wat is er mis met naar huis gaan, je hebt toch je rijbewijs

Maar goed zolang ik thuis woon accepteer ik die zogenaamde regels maar.
Geen Sinterklaas vieren is natuurlijk wel wat overdreven weet je ook waarom ze dat niet wil?

**Geplaatst**: 11-10-13 09:38

Geplaatst: 11-10-13 09:38

Waar is je vader in dit verhaal?

Ook voor ouders is het lastig om met een ouder wordend "kind" om te gaan en grenzen te gaan verleggen, zeker als ze er alleen voor staan. Hou de communicatie met je moeder open en toon begrip voor haar. Zij moet ook wennen aan het feit dat je inderdaad niet meer haar kleine meisje bent en je eigen keuzes maakt. Als het goed is wordt het naar mate je relatie langer duurt makkelijker voor jullie allebei.

**Geplaatst**: 11-10-13 09:41

Geplaatst: 11-10-13 09:41

Dat zij niet willen dat jullie onder hun dak bij/met elkaar slapen moet je respecteren, maar je bent 19, dus volwassen. Als jij bij hem wil slapen zijn dat jouw zaken, net als bij hem St. Klaas vieren, daar hebben zij niks (meer) mee nodig. Dat hij niet bij jouw ouders mee mag doen met St. Klaas is dan wel weer de beslissing van je ouders. Vriendelijk doch beslist duidelijk maken dat je geen 17 meer bent en dat je op deze leeftijd zelf ook wat over je eigen leven te zeggen hebt en er niet te veel woorden aan vuil maken is mijn advies. Succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-10-13 09:44

Geplaatst door de TopicStarter : 11-10-13 09:44

We hebben officieel nog niet zo lang iets maar kennen elkaar verder vanaf begin september al.
bedankt voor de reacties tot nu toe trouwens.

dat slapen deel kan ik inderdaad wel inkomen.
Maar het sinterklaas gedeelte is vreemd. Haar argument is dat we elkaar dan niet lang genoeg kennen.

En het op kamers gaan is ook lastig vanwege mn werk als ik op kamers ga dan is dat veel reizen met slechte busverbindingen

Mn vader zal het allemaal een zorg wezen die wil mij alleen maaar gelukkig zien.
die toont ook interesse enzo mn moeder praat alleen maar over school

**Geplaatst**: 11-10-13 09:46

Geplaatst: 11-10-13 09:46

Wat vervelend voor je dat je je relatie niet kunt ontwikkelen op de manier die jij wil!

Ik zou eens een rustig gesprek met je moeder voeren en daarin aangeven hoe dit voor je is en wat dit met je doet. Probeer dit zonder beschuldigingen te doen en blijf bij jezelf. Dus niet " ik mag van jou ook niks" maar " ik vind het heel lastig dat we bepaalde dingen niet kunnen doen samen, zoals sinterklaas vieren. Dat maakt me boos/verdrietig/....... Etc"

Vraag je moeder ook naar haar beweegredenen om dingen te verbieden, want die weet je nu niet en dan wordt het al gauw invulwerk en dat leidt tot miscommunicatie. Je schrijft bijv dat sinterklaas vieren niet mag omdat jullie elkaar volgens haar niet lang genoeg kennen. Hier zit een gevoel of gedachte van je moeder achter en daar zou ik meer van willen weten

Misschien kunnen jullie elkaar aan het eind van het gesprek beter begrijpen en wat compromissen sluiten

Succes!

**Geplaatst**: 11-10-13 09:47

Geplaatst: 11-10-13 09:47

ElinaSK schreef:
Mn vader zal het allemaal een zorg wezen die wil mij alleen maaar gelukkig zien.
die toont ook interesse enzo mn moeder praat alleen maar over school

Dit stukje doet mij vermoeden dat er meer is dat je dwars zit wat je moeder betreft, klopt dat?

**Geplaatst**: 11-10-13 09:48

Geplaatst: 11-10-13 09:48

We kennen elkaar vanaf begin september al? Lieve schat, dat is echt geen kennen hoor. los van wat je moeder zegt moet je je afvragen of het een slimme zet is om zo snel bij iemand te blijven slapen. Ik ben van mening dat je elkaar eerst moet kennen voor dat soort dingen. en met kennen bedoel ik langer dan 6 weken....

Maar wel vervelend hoor. Geef je moeder de tijd om eraan te wennen dat haar kleine meisje groot wordt. Ik denk dat je je inderdaad moet verdiepen in de reden die hier achter zit. Dit soort dingen staat ze niet toe omdat er ergens een idee/angst achter zit. Ik denk dat het verstandig is om te achterhalen waar dit vandaan komt en dit bespreekbaar te maken

**Geplaatst**: 11-10-13 09:52

Geplaatst: 11-10-13 09:52

Je moeder moet even de realiteit onder ogen zien. Je begint nu langzaam een volwassen vrouw te worden en dat zal ze wel moeilijk vinden voor haar blijf je altijd haar kleine meid. Ze kan je niet altijd vast in haar 'nest' houden ook al zou ze dat graag willen. Je zou eens heel rustig aan haar moeten vragen als er verder niemand thuis is of je met haar kan praten. En dan ook heel kalm vertellen wat je er van vind en wat je voelt. Ook al springt ze even uit haar vel , blijf kalm.

**Geplaatst**: 11-10-13 09:52

Geplaatst: 11-10-13 09:52

ElinaSK schreef:
We hebben officieel nog niet zo lang iets maar kennen elkaar verder vanaf begin september al.
bedankt voor de reacties tot nu toe trouwens.

dat slapen deel kan ik inderdaad wel inkomen.
Maar het sinterklaas gedeelte is vreemd. Haar argument is dat we elkaar dan niet lang genoeg kennen.

En het op kamers gaan is ook lastig vanwege mn werk als ik op kamers ga dan is dat veel reizen met slechte busverbindingen

Mn vader zal het allemaal een zorg wezen die wil mij alleen maaar gelukkig zien.
die toont ook interesse enzo mn moeder praat alleen maar over school

Jullie kennen elkaar ál vanaf begin september? Dit jaar? Dat vind ik heel erg kort, hooguit 6 weken. Dat jullie echt verkering hebben is nog korter dus? Dan vind ik het ook nog heel vroeg om al bij elkaar te blijven slapen. En eerlijk? Ik kan me voorstellen dat je moeder het ook wel heel vroeg vind dat je daar sinterklaas gaat vieren.
Je bent 19 en volwassen, maar je woont nog onder het dak van je ouders en dus zal je je aan hun regels moeten houden.
Ik snapje wel hoor, ik ben ook 19 geweest

Maar heel cliché, nu ik zelf kinderen heb snap ik de beslissingen en regels van mijn ouders destijds steeds meer

**Geplaatst**: 11-10-13 09:52

Geplaatst: 11-10-13 09:52

ElinaSK schreef:
We hebben officieel nog niet zo lang iets maar kennen elkaar verder vanaf begin september al.
bedankt voor de reacties tot nu toe trouwens.

dat slapen deel kan ik inderdaad wel inkomen.
Maar het sinterklaas gedeelte is vreemd. Haar argument is dat we elkaar dan niet lang genoeg kennen.

En het op kamers gaan is ook lastig vanwege mn werk als ik op kamers ga dan is dat veel reizen met slechte busverbindingen

Mn vader zal het allemaal een zorg wezen die wil mij alleen maaar gelukkig zien.
die toont ook interesse enzo mn moeder praat alleen maar over school

Mijn eerste idee is dat dit één van je eerste relaties is?
Niet om het één of ander, maar september is enkele weekjes maar...Echt kennen doe je elkaar zelfs na een jaar niet, daar komt veel meer tijd bij kijken.Mijn ouders waren over de 30 jaar getrouwd en leerde alsnog dingen van elkaar wat ze niet wisten... Dat slapen kan ik heel goed inkomen, enkele weken bij elkaar en dan al aardig snel gaan... Zowiezo als je bij je ouders woont of bij 1 van de 2, hoe hard het ook klinkt, zijn hun regels de regels en hoe niet leuk het ook klinkt, moet je je eraan houden. Vergeet ook niet dat ouders hun dochters altijd willen beschermen (ook zonen hoor!) voor eventuele pijn. Ook kan het zijn dat je moeder bang is dat jij of je vriend of beide te snel willen gaan...

Kinderen (ik ben ook moeder) groeien snel op, en soms is het lastig om los te laten of eigen fouten te laten maken omdat je dat juist wil behoeden voor je kinderen. Probeer anders eens een voorstel met dat hij blijft eten? zo leert je moeder hem ook kennen?

**Geplaatst**: 11-10-13 09:53

Geplaatst: 11-10-13 09:53

Waarschijnlijk wil je ma ook zien wat voor iemand er in huis is. Laat hem regelmatig thuis komen bij jou, leer jij hem beter kennen en je moeder ook

Daar zal ze waarschijnlijk ook al wat makkelijker van worden. Verder toch eens een goed gesprek. Sinterklaas is nog maanden weg namelijk...

Hoe vervelend het is, je woont thuis en zal je zal je dus enigszins aan hun regels moeten houden. En aan de andere kant zal je moeder in moeten gaan zien dat je ouder wordt, aan jou de taak om je zo op te stellen.

**Geplaatst**: 11-10-13 09:56

Geplaatst: 11-10-13 09:56

Ik kreeg de indruk dat je al langer een relatie met je vriend had, maar 6 weken is kort hoor, hoewel ik er bij blijf dat je op deze leeftijd zelf wel wat te zeggen hebt over bepaalde zaken denk ik dat je wel zo nu en dan even van die roze wolk af moet stappen om even realistisch na te denken wat verstandig is in deze situatie.

**Geplaatst**: 11-10-13 09:57

Geplaatst: 11-10-13 09:57

Ik ben zelf moeder van twee dochters, 25 en 28, en inderdaad blijf je je kinderen zien alszijnde afhankelijk van jou en de een heeft dat erger dan de ander. Mijn moeder was ook zo en ik heb op alle mogelijke manieren mijn kont tegen de krib gegooid totdat ik vrijer gelaten werd. Met mijn 19e was ik ook het huis uit omdat ze voor de tweede keer een vriend van mij, nu de vader van mijn kinderen, niet accepteerden. Ik heb me toen voorgenomen het met mijn eigen kinderen anders te doen maar het is heel moeilijk om je kinderen los te laten en ze, even plat gezegd, op hun bek te zien gaan maar wij waren er wel voor ze om ze op te vangen. Sommige ouders moeten echt wakker geschud worden van " he, ik ben geen vijf meer" en ik weet dat zoiets niet makkelijk is maar prrobeer in gesprek te blijven. Aan de andere kant, als je hem vanaf begin september kent zou ik het ook te vroeg vinden om bij elkaar te slapen hoor!

**Geplaatst**: 11-10-13 10:06

Geplaatst: 11-10-13 10:06

Erg vervelend dat je moeder zo doet. Hoe vaak heeft jouw moeder hem gesproken in die vier weken dat jullie samen zijn? Je bent dan wel negentien maar als het je eerste serieuze vriend is kan ik me het bezorgde gedrag van je moeder wel voorstellen. Misschien heeft ze ook wel het idee dat ze overal alleen voor staat omdat pa er zich wel heel gemakkelijk vanaf maakt. Heb jij nog jongere zusjes? Ook dat kan van invloed zijn en als moeder kan ik je wel vertellen dat het een vreemd gevoel is als je kinderen zo groot zijn dat ze dezelfde dingen doen die jij deed toen je die leeftijd had.

En als ouder moet je er toch even aan wennen, geef het de tijd en blijf met haar in gesprek, meestal valt het wel mee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-10-13 10:32

Re: help, mijn moeder denkt dat ik nog klein ben

Geplaatst door de TopicStarter : 11-10-13 10:32

Even los gezien van het feit dat het voor de buitenwereld erg kort lijkt , dit is niet mn eerste vriend en deze relatie is anders als anderen. Ik zie hem dagelijks en mn ouders hebben hem ook al gezien . Het slapen idee kan ik inkomen maar goed mn moeder zeurt zelfs als ik naar mn paard wil alsof ik mn leven alleen maar mag invullen met school... Tuurlijk snap ik de bezorgdheid, maar imo gaat het te ver...

**Geplaatst**: 11-10-13 10:42

Re: help, mijn moeder denkt dat ik nog klein ben

Geplaatst: 11-10-13 10:42

Je school is zowiezo erg belangrijk,zeker in deze tijden is dat papiertje oh zo belangrijk voor je toekomst, en je moeder wil ten slotte het beste voor je dus ik begrijp enigzins haar bezorgdheid wel! Toch denk ik dat je even goed moet kijken naar alles, je kent elkaar 5 weekjes? dat is niet echt kennen nog...Ook kan het best zijn dat het nu allemaal het perfecte plaatje lijkt, en met sinterklaas misschien helemaal niet meer samen bent? Niks is onmogelijk, ik dacht ook de oh zo perfecte man gevonden te hebben binnen 6 maanden raakte ik zwanger en (moesten)gingen we samenwonen. Na de geboorte van me zoon ging het alleen maar slechter en zijn we inmiddels een jaar uit elkaar. Dus soms ook al lijkt het nu perfect, hoeft dat niet zo te zijn.

Ik zou gewoon rustig eens praten of hij vaker mag komen eten zo leert je moeder hem kennen en kan jij hem ook gewoon zien.

**Geplaatst**: 11-10-13 10:59

Geplaatst: 11-10-13 10:59

ElinaSK schreef:
Even los gezien van het feit dat het voor de buitenwereld erg kort lijkt , dit is niet mn eerste vriend en deze relatie is anders als anderen. Ik zie hem dagelijks en mn ouders hebben hem ook al gezien . Het slapen idee kan ik inkomen maar goed mn moeder zeurt zelfs als ik naar mn paard wil alsof ik mn leven alleen maar mag invullen met school... Tuurlijk snap ik de bezorgdheid, maar imo gaat het te ver...

Dan heeft je moeder een probleem en jij niet( of wel) , probeer eens echt met haar te praten waarom ze zo is en haal je vader er dan ook bij want die maakt zich er wel heel erg gemakkelijk vanaf. Praat dan echt tegen ze vanuit jouw gezichtspunt dus niet beschuldigen maar echt zeggen hoe jij je voelt. Als ze niet inziet hoe erg ze jou op je nek zit en je daarbij gewoon belet om te leven en je eigen fouten te maken, dan kun je altijd nog andere maatregelen nemen. Is je moeder altijd al zo geweest of is het echt iets van de laatste tijd omdat je zegt dat je al eerder relaties hebt gehad, hoe reageerde ze daarop?

**Geplaatst**: 11-10-13 11:03

Re: help, mijn moeder denkt dat ik nog klein ben

Geplaatst: 11-10-13 11:03

Ik vermoed dat een deel van het `probleem`zit in het elkaar elke dag zien in combinatie met school en andere bezigheden. Probeer zelf ook balans hierin te vinden, een dagje zonder kan best, ook al is met uiteraard veel leuker.

**Geplaatst**: 11-10-13 11:17

Re: help, mijn moeder denkt dat ik nog klein ben

Geplaatst: 11-10-13 11:17

Ik begrijp je moeder ook wel in wat punten. Zelf sliep ik voor het eerst bij m'n vriend toen we zo'n 6 maanden samen waren en ik hem al dik 1.5 jaar kende

Ik vind 6 weken elkaar kennen ook wel heel pril. Als het je eerste relatie is snap ik wel dat je moeder je hiervoor wil beschermen

**Geplaatst**: 11-10-13 11:26

Re: help, mijn moeder denkt dat ik nog klein ben

Geplaatst: 11-10-13 11:26

Laat het gewoon even rusten

september is net voorbij en december is nog redelijk ver weg. daarbij heb je nog geen officiële relatie.
geniet van de dingen die je wel mag en gooi niet elke keer je kont tegen de krib.
je moeder zal altijd je moeder blijven met al haar plus en minpunten, maar het is wel je moeder en ze heeft het beste met je voor.
gewoon even laten rusten, er zijn al genoeg enge berichten over loverboys en grooming en weet ik wat ze allemaal uitvreten tegenwoordig.
lekker bij elkaar over de vloer blijven komen en je moeder ook positief betrekken ipv zeggen dat je helemaal niets mag

Nomineer dit bericht ×