Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-13 04:02

Ik sta op de rand van een burn-out

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-13 04:02

Okee, da's misschien wel heel dramatisch, maar ik denk dat als ik verder doorga zoals nu, dat ik het niet veel langer volhoud. Ik lig al uren te woelen in bed en wil het nu gewoon even van me afschrijven.

Ik ben vierdejaars op de TU van Delft en voorlopig heb ik nog totaal geen uitzicht op het einde van mijn bachelor. Het lukt gewoon allemaal niet. Colleges kan ik niet volgen, en dit in de meest letterlijke zin van het woord: mijn brein schakelt uit, ik snap het niet, ik volg het niet, ik raak afgeleid door vanalles en aan het eind ben ik alleen maar moedelozer omdat ik weer een stukje verder achterop ben geraakt. Voor tentamens leren kan ik op zich wel, maar ik heb te weinig discipline om goed aan de slag te gaan.
Mijn leven is druk. Ik had een baantje maar daar kom ik eigenlijk niet meer. Ik ben lid bij een vereniging, een plek waar ik blij ben, waar ik dingen doe waar ik goed in ben en waar ik heel erg gewaardeerd word. Dat is de reden dat ik er actief bezig blijf: ik denk dat ik veel bevestiging nodig heb. Het is dan fijn en goed om dingen te doen die ik wél goed kan en dat ik aan het eind van de avond weet dat ik weer mijn steentje bij heb gedragen en dat mijn inzet gewaardeerd word. Zonder de vereniging zou ik waarschijnlijk allang helemaal gestopt zijn met studeren

Terug naar mijn studie. Doordat ik vrij veel bezig ben met nevenactiviteiten vergeet ik vaak waarvoor ik hier eigenlijk ben: om te studeren. De achterstand wordt vaak zo erg dat ik er niet eens meer aan wil beginnen, omdat ik er dan alleen maar achter kom hoeveel ik eigenlijk achterloop met alles. Dan word ik paniekerig en lukt het allemaal helemaal niet meer, en stort ik me in plaats daarvan op een projectje waar ik wel blij van word (ik ben op het moment bijvoorbeeld bezig nieuwe leden te werven voor mijn commissie, en ga regelen dat ze ingewerkt worden). Dit is natuurlijk een fijne vicieuze cirkel en dat schiet nooit op :Y)

Dan is er nog mijn vriend, die geweldig is, mijn baken in de storm, rots in de branding, maar ik wil hem niet teveel met mijn problemen opzadelen want hij heeft het zelf al druk genoeg. Bovendien kan hij me niet echt helpen, aangezien hij zelf werkt en niet studeert, en heel eerlijk? Dan begrijp je het toch niet helemaal.

Nu denken de meesten waarschijnlijk: ga eens langs een studieadviseur! Dit heb ik gedaan, enkele keren. Maar als ik de afspraken al onthoud dan krijg ik meestal te horen wat ik niet wil horen: naar die docent gaan waar ik niet goed mee overweg kan. Stoppen met verenigingsactiviteiten. En meer van dat soort adviezen waar ik niks mee kan. Er was één studieadviseur die goed wist wat hij deed, met hem kon ik praten, maar hij heeft nu een andere baan. Helaas... Ook ben ik al bij de psycholoog geweest voor een potentiële ADD/ADHD diagnose (wat veel kan helpen op het gebied van extra hulp, extra tijd op tentamens, meer stufi...), maar ik was mijn verwijzing van de huisarts vergeten en moest nog het eea doorsturen om de behandeling door te zetten. Dit ben ik allemaal vergeten en toen ik terugkwam van vier weken vakantie lag er een brief in de bus waarin stond dat ik binnen twee weken gebeld moest hebben, anders moest ik het traject opnieuw in. Die datum was een week daarvoor, en ik zou enkele dagen later alweer weggaan, dus dit ben ik ook allemaal vergeten en is dus niet gelukt. Weer een dood spoor :Y)

Verder doe ik een soort stage van twee dagen in de week op het moment, waar ik ook veel plezier aan beleef en wat goed is voor mijn CV enzo :Y)

een beetje in dezelfde categorie als mijn vereniging. Maar, dit kost dus ook weer meer tijd die ik niet kan besteden aan mijn echte studie.

Veel vakken van mijn studie vragen dat je naast de tentamens extra practica volgt, waarvoor je je in moet delen of een groepsopdracht moet maken. Ik ken niemand in de jongere jaren dus een groep maken is al moeilijk, verder vergeet ik dat soort dingen ook gewoon.

Ik heb een agenda maar gebruik hem niet. Ik denk er gewoon niet aan. Ik kan uren steken in het in kaart brengen van wat ik nog moet doen, het plannen van leersessies en wat ik wanneer ga bestuderen, en vervolgens houd ik me er niet aan of komen er dingen tussen. Ik woon in een zelfstandige kamer, en het is hier een enorme bende. Soms probeer ik wat orde te scheppen, maar het duurt dan niet lang voor het weer terug is bij het oude. Mijn vriend heeft het veel drukker dan ik dus hem kan ik er ook niet mee lastig vallen. Dus ik ben regelmatig toch weer veel tijd kwijt aan opruimen, afwassen e.d.

Het komt erop neer dat mijn leven een gigantische chaos is, en ik niet zo goed meer weet wat ik nu moet doen. Het liefst zou ik stoppen met studeren en fulltime gaan werken (ik heb de afgelopen jaren een ware passie ontwikkeld voor licht en geluid, en ik heb er stiekem best een beetje aanleg voor en de juiste mentaliteit), maar mijn ouders hebben al vier jaar studie betaald (HBO propedeuse + 3 jaar TU), plus de extra vakken die ik moest halen, dus ik kan het gewoon niet maken tegenover hen om het bijltje erbij neer te gooien.

Ik weet dus eigenlijk niet wat ik moet doen. Daar komt het op neer.

Ik slaap slecht, er gebeurt niks, en elke dag die in mijn ogen niet nuttig is geweest is een grotere aanslag op mijn mindsetting.

Als je nu nog aan het lezen bent: onwijs bedankt, dit heeft me goed gedaan. Nu nog maar eens een slaappoging ondernemen.

**Geplaatst**: 07-10-13 04:20

Re: Ik sta op de rand van een burn-out

Geplaatst: 07-10-13 04:20

Heb je verhaal gelezen, studeer zelf ook niet meer. Dus of mijn advies heel nuttig is...

Lijkt me of je echt eerst moet gaan uitzoeken of je verder wil met je studies. Wat zijn de redenen waarom je niet stopt? Redenen voor jezelf bedoel ik dan.
Je ouders gaan zich er toch moeten bij neerleggen, dat jij ongelukkig bent lijkt me ook niet de bedoeling.

Die agenda gaan gebruiken lijkt me geen slecht idee. Niet alles gaan plannen, maar gewoon al eens kleine dingen. Kijken hoe je dat bevalt.

En vaste dagen voor de klusjes thuis?
Structuur zal je vast goed doen.

Succes met wat je beslissing ook is, hoop dat je een oplossing vindt waar je tevreden mee bent.

**Geplaatst**: 07-10-13 04:32

Geplaatst: 07-10-13 04:32

Kirrr schreef:
Heb je verhaal gelezen, studeer zelf ook niet meer. Dus of mijn advies heel nuttig is...

Lijkt me of je echt eerst moet gaan uitzoeken of je verder wil met je studies. Wat zijn de redenen waarom je niet stopt? Redenen voor jezelf bedoel ik dan.
Je ouders gaan zich er toch moeten bij neerleggen, dat jij ongelukkig bent lijkt me ook niet de bedoeling.

Die agenda gaan gebruiken lijkt me geen slecht idee. Niet alles gaan plannen, maar gewoon al eens kleine dingen. Kijken hoe je dat bevalt.

En vaste dagen voor de klusjes thuis?
Structuur zal je vast goed doen.

Succes met wat je beslissing ook is, hoop dat je een oplossing vindt waar je tevreden mee bent.

Sluit me hier bij aan!

Of misschien een tussen stop in je studie die je, als je er aan toe bent weer oppakt.
Je bent al zover, zou misschien best zonde zijn om dat papiertje uiteindelijk niet op zak te hebben. ( ongeacht wat je ermee doet)

Maar voor nu zeg ik. Je hebt het even fijn van je afgeschreven, ga lekker slapen en wie weet wat voor ophelderende berichten er morgen voor je tussen staan. Weltrusten!

**Geplaatst**: 07-10-13 05:06

Geplaatst: 07-10-13 05:06

Ik denk dat je toe bent aan professionele hulp.
En daarnaast inderdaad ook een professionele schop onder je kont

**Geplaatst**: 07-10-13 07:07

Geplaatst: 07-10-13 07:07

Knuffel voor Suus :(:)

Als ik dit lees denk ik aan structuur en doorzettingsvermogen, het zogenaamde schop-onder-je-hol

Ik lees dat je heel vaak afhaakt en dan kom je inderdaad in een vicieuze cirkel terecht van 'het lukt niet dus ik doe het maar niet meer'.
Ik zou bij zo'n probleem als je schetst in je post ook professionele hulp gaan zoeken. Iemand die je een duwtje kan geven om weer grip op je leven te krijgen, desnoods een lifecoach oid (maar dat is weer geen beschermd beroep)

Sterkte!

**Geplaatst**: 07-10-13 07:18

Re: Ik sta op de rand van een burn-out

Geplaatst: 07-10-13 07:18

Is het een vierjarige studie? Of 6 jaar?
Als dit je laatste jaar is zou ik zeggen, nog even tanden op elkaar en doorzetten. Is het niet mogelijk om weer even thuis te wonen om mee te liften op de structuur van thuis? Dat geeft misschien weer rust.
En probeer je leven wat te ordenen, een schema maken hoe elke dag eruit ziet en daarin tijd plannen om te studeren.

**Geplaatst**: 07-10-13 08:28

Geplaatst: 07-10-13 08:28

Heeee Maggie

wat een zooitje maak je ervan :(:)

Je weet heel goed waar het alemaal mis gaat maar je bent niet bij machte om er iets aan te doen pffffff dat valt echt niet mee

Als je niks doet en zo doorgaat worden de keuzes uiteindelijk voor je gemaakt, dat kan ook een opluchting zijn, maar ik denk dan wel dat je met een grote studieschuld blijft zitten en alsnog kwijt raakt waar je nu zo goed mee bezig bent. Ik denk dat je verenigingswerk ook met het studentenleven verband houdt dus dat houdt uiteindelijk ook op.

Je zit jezelf enorm in de weg, aan de ene kant denk ik dat je het beste funktioneert in een gestruktureerde omgeving maar die kun je zelf niet aanbrengen.
Aan de andere kant hoort het chaotische ook echt bij je en die houdt helemaal niet van een keurslijf, die wil vrij rondvliegen $*\o/*$

Op dit moment loop je vast. je "vergeet" veel te veel. Eigenlijk denk ik niet dat je het echt vergeet maar dat je wegloopt/je kop in het zand steekt en hoopt dat het vanzelf overgaat.
Dat is niet zo, het wordt alleen maar meer en onoverzichtelijker voor je.

Jij hebt echt hulp nodig van iemand die je helpt met een plan maken, een planning, en een stappenplan, te beginnen bij je kamer opruimen

en dan de rest van de chaos van je studie. Pas dan kun je beslissen of het zin heeft om door te gaan of dat het echt een verloren zaak is.

Misschien kun je je ouders vragen om je te helpen of je vriendje of iemand van de vereniging?

**Geplaatst**: 07-10-13 08:37

Re: Ik sta op de rand van een burn-out

Geplaatst: 07-10-13 08:37

TS, van deze opmerking ga je niet blij worden: in ELKE baan zul je moeten kunnen plannen, werken met een agenda is superbelangrijk.
Je krijgt echt never nooit een functie waarbij een secretaresse/baas meegeleverd wordt die je vertelt wat je wanneer moet doen. Ja, als je achter de lopende band gaat werken of zo, dan hoef je niet te kunnen plannen.
Als je met licht & geluid verder wil, dan moet je ook je eigen werk, en waarschijnlijk ook het werk van anderen, kunnen organiseren. Als je als zelfstandige aan de bak wil, dan moet je daarnaast ook je financiën erbij doen (dat is ook plannen)

Je zult er doorheen moeten. Niet voor je ouders, maar voor jezelf. Omdat je hier anders in je hele leven tegenaan blijft lopen.
En dat betekent keuzes maken en doorzetten.

**Geplaatst**: 07-10-13 08:38

Geplaatst: 07-10-13 08:38

Heel eerlijk gezegd lees ik alleen maar excuses waarom iets niet kan en niet lukt.
Maar wat probeer je om het wel op te lossen?

T eerste wat ik denk is idd een schop onder je kont en weer beginnen.
Maar ik weet zelf ook uit ervaring hoe moeilijk het is.
Ik zag ook echt door de bomen het bos niet meer. Alles was een chaos en zag ook echt niet hoe
ik ooit nog af kon studeren. Raakte ook in paniek waardoor ik het gewoon niet deed.
Ik heb met heeeeel erg veel moeite mezelf elke keer toch weer aan t werk geschopt. ( wat soms zelfs er voor zorgde dat ik met spullen ging gooien uit frustratie en bleef excuses verzinnen om niet verder te hoeven) en toch mag ik over twee dagen mijn diploma in ontvangst gaan nemen.

**Geplaatst**: 07-10-13 08:52

Geplaatst: 07-10-13 08:52

Wat een nare situatie! :(:)

Wat jij nodig hebt, is orde voor jezelf scheppen in deze chaos. Probeer niet 'al vechtend ten onder te gaan' en probeer niet alles tegelijk recht te trekken. Kies 1 onderdeel van je leven en richt je daarop. Je verenigingsleven gaat goed: houd dat dan eerst maar even zo, maar geen nieuw hooi op je vork nemen daar; je hebt je tijd nu nodig voor andere dingen. Geef jezelf eens even een hele grote schop onder je kont, koop een agenda, en ga naar je huisarts. Nu. Vandaag. Niet 'vergeten', want het is niet vergeten, het is 'laat maar doe ik later wel' en dat werkt voor jou dus niet. Wen jezelf aan dat op het MOMENT dat je zo'n brief opent, je het afhandelt (dus belt) en niet neerleggen en later pas gaan doen.

Zodra je dat op de rails hebt, neem eens een stap terug en bedenk of je je studie wil doen, of dat je het alleen maar doet vanwege je nevenactivitieiten. Als dat eerste het geval is, dan moet je echt bedenken: of je zet je schouders eronder, en dat betekent ook je achterstand onder ogen zien, naar die docent 'waar je het niet mee kan vinden' (want eerlijk; daarvoor zit je even niet in de situatie, om mensen niet te mogen - je hebt die hulp nodig nu) en je schouders eronder zetten: maak een planning, wanneer wil je welk vak af hebben, en wees realistisch daarin, ga niet proberen al je vakken nu bij te houden want zo werkt het niet. Andere optie: je vindt je studie niet leuk meer en doet het alleen maar vanwege de vereniging etc. In dat geval moet je voor de grap eens bij elkaar optellen wat het je maandelijks kost (in geld, en in bloed/zweet/tranen) om zo'n studie vol te houden. Als je daar nog jaren (?) mee doorgaat, dan ga je inderdaad aan een burn-out zitten - en je geld raakt er ook van op.

Je bijbaantje is tot daar aan toe. Of je ADD/ADHD hebt of niet, dat maakt in wezen helemaal niet zoveel uit: het gaat erom dat jij kennelijk moeite heb met het 'jongleren' met teveel verantwoordelijkheden/bezigheden in je leven. Kies dus die dingen, die voor jou essentieel zijn, maar durf ook te snoeien in je leven. Kun je het zonder bijbaantje rooien? Weg ermee, voor nu. Wil je je studie volhouden, of niet? Is die vereniging echt zo leuk, of is dat gevoel van 'voldoening' er alleen maar, omdat het in je studie niet lukt? Want stel dat je een andere studie zou gaan doen, of een baan zou vinden waarbij je wel voldoening vindt, dan zou het nut van die vereniging ook een beetje weg zijn, of niet?

Kortom, mijn advies: SNOEIEN. Alles wat nu voor extra stress/zorgen zorgt en wat niet uiterst noodzakelijk is: uit je leven, voor nu in elk geval. Als je door het kappen van al die bomen 't bos weer een beetje kan zien, dan is het aan jou om, per 'onderdeel van je leven', te besluiten of je er op deze wijze mee door wil gaan, of niet. Doorploeteren, wat jij nu probeert, maakt je kennelijk niet gelukkig. Neem een stap achteruit, ga een weekend op je bank zitten met een vel papier en een grote kop thee, en zet alles wat je nu vindt en voelt per 'onderdeel' op een rijtje en besluit dan, weloverwogen, of het de moeite waard is of niet. En daarna: schop onder je kont, en die dingen die je niet kunt missen aanpakken.

Je kunt het!

**Geplaatst**: 07-10-13 08:57

Geplaatst: 07-10-13 08:57

Je vriend kan je misschien niet helpen met je studieproblemen, maar hij kan er misschien wel voor zorgen dat een paar andere belangrijke zaken goed gaan verlopen. En dan denk ik bijvoorbeeld aan dat ADD/ADHD diagnose traject. Als je dat nu opnieuw in gaat (wat me gezien je verhaal heel verstandig lijkt - en daarnaast ben je er niet voor niets mee gestart), zou ik zorgen dat je vriend daar goed van op de hoogte is, zodat hij je net dat extra zetje kan geven om op tijd te verschijnen, de juiste formulieren te regelen en mee te nemen, etc.

**Geplaatst**: 07-10-13 09:05

Re: Ik sta op de rand van een burn-out

Geplaatst: 07-10-13 09:05

Wat ik lees klinkt allemaal best wel herkenbaar. Mijn vriend heeft ADD en die loopt vaak tegen dit soort situaties aan. Het gaat allemaal een tijdlang goed (is het bij jou ook gegaan, anders zat je niet op de TU Delft), maar op een gegeven moment raak je het overzicht kwijt, verslonst de boel en kan je het niet meer oppakken omdat het veel te confronterend is dat je alles zo uit de hand hebt laten lopen. Het meest voor de hand liggende advies is dat je dan een schop onder je kont moet krijgen en dat je je zaken moet gaan regelen, maar het ligt íets complexer dan dat heb ik al geleerd van mijn vriend. Want ook ik snapte het in het begin soms niet als hij zei dat hij nog zoveel moest doen en het maar niet gedaan kreeg. Ik denk dan "begin gewoon", maar er komt dus meer bij kijken.

Misschien dat je toch eens opnieuw die diagnose moet gaan laten stellen, en het hele traject doorlopen ditmaal. Want als je daadwerkelijk ADD of ADHD hebt, zal dat voor jou een hoop verklaren en kan het inzicht geven in hoe jouw kop werkt met betrekking tot planning. En als je het niet hebt, dan kan het ook een hoop zaken uitsluiten.

Wat Yessy zegt is verstandig, betrek er iemand in zodat je zowel een steuntje in de rug hebt als iemand die je kan helpen om de zaken bij te houden.

**Geplaatst**: 07-10-13 09:07

Geplaatst: 07-10-13 09:07

Ach meid, dit ben jij niet alleen hoor. Ik denk dat iedere student (de een waarschijnlijk intenser dan de andere), maar iedere student komt wel eens op een punt dat die denkt 'ik stop, ik wil het allemaal niet meer, dat en dat en dat is veel leuker om te doen dus waarom zou ik dat niet gaan doen'. Heel veel studenten moeten zich een weg banen door hun studie.
Ook ik heb vaak 's nachts liggen huilen, om 5 uur wakker schieten omdat je plots beseft dat de deadline voor die taak 8 uur 's ochtends was en niet 8 uur 's avonds en van die dingen. Dat hoort gewoon bij het student-zijn.
Ik ben doorgegaan met mijn studie om twee redenen:
1. Mijn ouders betaalde alles, dus ik vond het ronduit grof van mij om na drie jaar te zeggen: ma, pa, ik kap ermee, bedankt voor al die duizenden euro's, maar jammer genoeg leveren ze niets op. Studieadviseurs geven altijd het principe mee dat je moet studeren voor jezelf, maar het was juist het feit dat mijn ouders op mij rekenden, dat mijn ouders veel tijd en geld in mij gestoken hadden, het was juist daardoor dat ik het heb volgehouden en mijn diploma gehaald heb.
2. Is het leven zonder dat diploma wel zo goed? Op ieder sollicitatiegesprek gaat dan naar boven komen: waarom ben je gestopt na vier jaar studie? Wat ga je dan zeggen? Ik kan niet goed plannen en ik vergat veel dingen. Of ik kan me alleen inzetten voor dingen die ik graag doe. Iedere werkgever zegt dan doei. Wat als je geen werk vindt in de sector die je wilt? Een diploma geeft gewoon zoveel meer ademruimte.

Ik heb mezelf een gigantische schop onder de kont gegeven en ik ben er gewoon voor gegaan. Niet zonder slag of stoot, het verliep absoluut niet van een leien dakje. Twee maanden geleden heb ik zelfs nog een semi-paniekaanval gekregen omdat ik mijn thesis niet meer op tijd dacht af te krijgen. Maar het is gelukt en nu heb ik mijn diploma en nu ben ik blij. Nu kan ik (bij wijze van spreken dan) doen wat ik wil. Zonder dat diploma zou de schaarse arbeidsmarkt nog zoveel schaarser geweest zijn voor mij.

**Geplaatst**: 07-10-13 09:34

Re: Ik sta op de rand van een burn-out

Geplaatst: 07-10-13 09:34

Het lijkt wel alsof ik een beschrijving van gebeurtenissen uit mijn eigen leven lees. Maak van studie werk en van vereniging paard en overige hobbies en het zou zo een verhaal kunnen zijn dat ik getypt heb.

Leuke dingen voorschuiven op wat moet. Op zoek gaan naar erkenning en waardering op anderen vlakken. Urenlang bezig zijn met plannen om mezelf er vervolgens niet aan te houden. Steeds meer op gaan kijken tegen de stijgende berg achterstallig werk. Vergeten te bellen om dingen te regelen die geregeld moeten worden. En anderen niet willen belasten met het puinruimen waar ik maar niet doorheen kom, waardoor er eigenlijk niks gebeurd.

Frapant dat ik vandaag tegen dit topic aanloop, ik heb ook de halve nacht liggen malen. Ik ben net ook op een kruising aangeland en ik moet een keus maken over hoe nu verder. Maar ik raak volledig in paniek als ik er maar over nadenk.

Ik ken ook het gevoel van door moeten gaan, omdat anderen er al zoveel geld en energie in hebben gestoken. Maar je zal toch met je ouders om tafel moeten gaan zitten om dit aan te kaarten, want zo kan je niet verder. Misschien begrijpen ze jou wel beter dan je denkt. En als je het niet aankaart blijf je in deze cyclis zitten en daar wordt je ook niet veel wijzer van.

De tip van Hanmar om dingen meteen te doen werkt trouwens wel. Ik doe dat tegenwoordig ook steeds meer en dan vergeet je het veel minder snel. Ook met dingen die pas over drie maanden gedaan hoeft te worden! Want iets wat over drie maanden pas klaar moet zijn leg je vlug naast je neer "dat kan volgende week ook nog wel", totdat je ineens tot de ontdekking komt dat het al drie maanden later is. Zo haalt de tijd mij ook regelmatig in.

**Geplaatst**: 07-10-13 09:44

Geplaatst: 07-10-13 09:44

Misschien als tip. Probeer bij de vereniging de organiseer taken te delegeren en hou niet alles bij jezelf. Geef taken uit handen waar je zelf geen tijd voor hebt of dat anderen voor je kan doen.
Zelf ben ik ook iemand die graag alles naar me toe trekt en moeilijk uit handen kan geven. Maar kom hierdoor soms in tijdnood en wordt het soms chaotisch in mijn hoofd. En dan lukt mij niet meer om de dingen goed uit te voeren.

En daarnaast echt je agenda gebruiken, desnoods je telefoon als agenda gebruiken.
Maak gewoon notities in je telefoon en schrijf ze later op.
Wij hebben hier in huis een whiteboard hangen en schrijven daar altijd de afspraken of andere belangrijke dingen op.

Ook denk je dat je vriend het oh zo druk heeft. betrek hem hierin wel. Hij kan je dan net even je op de juiste moment even die schop onder je kont geven en de rode draad voor je worden.

**Geplaatst**: 07-10-13 09:57

Re: Ik sta op de rand van een burn-out

Geplaatst: 07-10-13 09:57

Uiteindelijk kom je op een punt van "no return" en dan is er geen keuze meer, probleem opgelost!
Wil je dat voor zijn dan kun je misschien gaan kijken naar iemand die je helpt met ordenen van je activiteiten. Je hebt er zelf blijkbaar moeite mee, of je nou wel of niet als zodanig gediagnosticeerd bent. Dat geeft toch niets? maar neem het wel serieus en vraag hulp. Je hoeft niet alles zelf te kunnen, je bent nog aan het leren op alle gebied. Uiteindelijk is het jouw leven en zul je met jezelf moeten leren leven. Misschien kun je al best iets leren van je paard want ik ga er van uit dat je die hebt.

**Geplaatst**: 07-10-13 10:12

Geplaatst: 07-10-13 10:12

Gini schreef:
2. Is het leven zonder dat diploma wel zo goed? Op ieder sollicitatiegesprek gaat dan naar boven komen: waarom ben je gestopt na vier jaar studie? Wat ga je dan zeggen? Ik kan niet goed plannen en ik vergat veel dingen. Of ik kan me alleen inzetten voor dingen die ik graag doe. Iedere werkgever zegt dan doei. Wat als je geen werk vindt in de sector die je wilt? Een diploma geeft gewoon zoveel meer ademruimte.

Mee eens. Je zult hier elk sollicitatiegesprek tegenaan lopen.
Ik heb te lang over mijn studie gedaan, en dat kwam toen ik begon ook elke keer terug.

Meid, zoek hulp, zoek een manier om je aan je haren uit deze ellende te trekken. Het is nu flink k*t, maar als je hier doorheen komt, gaat je leven zoveel beter worden.

**Geplaatst**: 07-10-13 10:22

Geplaatst: 07-10-13 10:22

dammie1 schreef:
Gini schreef:
2. Is het leven zonder dat diploma wel zo goed? Op ieder sollicitatiegesprek gaat dan naar boven komen: waarom ben je gestopt na vier jaar studie? Wat ga je dan zeggen? Ik kan niet goed plannen en ik vergat veel dingen. Of ik kan me alleen inzetten voor dingen die ik graag doe. Iedere werkgever zegt dan doei. Wat als je geen werk vindt in de sector die je wilt? Een diploma geeft gewoon zoveel meer ademruimte.

Mee eens. Je zult hier elk sollicitatiegesprek tegenaan lopen.
Ik heb te lang over mijn studie gedaan, en dat kwam toen ik begon ook elke keer terug.

Ik ben het er niet mee eens. Ik ben gestopt na drie jaar op de universiteit omdat ik geen zin meer had in studeren en ik graag wilde gaan werken. Ik vertel bij sollicitaties dat ik de studie heb gedaan, dat ik geen diploma heb gehaald en waarom ik er mee stopte en wat ik wél van de tijd die ik op de universiteit heb doorgebracht heb opgestoken, en ik word vooralsnog behandeld alsof ik dat diploma wel gewoon heb gehaald.

Ik heb een paar jaar gewerkt en volg inmiddels een opleiding tot een baan waar ik min of meer baangarantie heb tot aan mijn pensioen. Ik heb nog nooit ook maar één seconde spijt gehad van dat ik stopte met mijn opleiding. Niet dat TS dan maar moet stoppen met haar studie, maar er zijn meer dan genoeg studenten die er na een paar jaar achter komen dat ze nooit verder gaan in het veld van hun studie en die wat anders gaan zoeken.

**Geplaatst**: 07-10-13 10:27

Re: Ik sta op de rand van een burn-out

Geplaatst: 07-10-13 10:27

Maar je volgt nu dus wel terug een opleiding om de baan te krijgen die je wilt/die zekerheid geeft/...
En natuurlijk weet ik niet in welke sector/branche je bezig bent. Dat kan ook nog verschil geven. Maar in mijn branche vind je geen werk wanneer je geen diploma hebt.

**Geplaatst**: 07-10-13 10:28

Geplaatst: 07-10-13 10:28

Weer overnieuw het traject in gaan wbt ADD/ADHD. En zorgen dat je begeleiding krijgt. .

**Geplaatst**: 07-10-13 10:48

Geplaatst: 07-10-13 10:48

@ gini: Klopt, ik volg nu inderdaad weer een opleiding, alleen een op een heel ander niveau dan dat ik eerst deed en met een heel andere reden. Veel mensen beginnen jong aan een opleiding in een studierichting waarvan ze denken dat ze daar wel in gaan werken. Ik ging bijvoorbeeld WO doen omdat ik VWO had gedaan en ik vond het zonde om het niet maximaal te benutten. Maar als ik me dan bedacht wat voor werk ik straks moest gaan doen met mijn diploma, werd ik diep ongelukkig. Ik wil dingen doen, niet bedenken hoe andere mensen dingen moeten doen. Op de universiteit zat ik niet op mijn plek. Wel qua leren etc., want dat gaat me nog altijd ontzettend makkelijk af, maar niet qua wat ik wil met mijn leven. Ik heb een aantal jaar gewerkt, gewoon zonder diploma. En toen op een gegeven moment gekozen om een oude droom na te jagen en het te proberen op dat vakgebied. Daarvoor moet je een "opleiding" volgen, maar die is zo gericht op dat specifieke beroep dat je buiten die sector ook niets aan dat diploma zal hebben. Het voelt dus heel anders dan studeren op WO of HBO, want ik ben gewoon al sinds het begin van mijn opleiding lekker aan het werk in de baan die ik wil blijven doen.

Wat ik daar mee wil aanduiden naar de TS, is dat je je niet moet blind staren op je studie. Natuurlijk moet je ook niet zomaar de handdoek in de ring gooien en andere oorzaken uitsluiten, maar het zou ook zomaar kunnen dat je gewoon niet meer op je plek zit daar en dan moet je kiezen: afmaken waar je aan bent begonnen, of je verlies nemen en iets anders zoeken. Maar die diagnose of je wel of geen ADD/ ADHD hebt lijkt me nu prio 1.

**Geplaatst**: 07-10-13 11:02

Re: Ik sta op de rand van een burn-out

Geplaatst: 07-10-13 11:02

Wat mij heeft geholpen toen ik ook het niet meer zag zitten aan eind van m'n studie is hulp vragen aan andere student... degene wist hoe belangrijk vereniging voor me was maar die me wel kon helpen met plannen en waar ik eerlijk aan kon vertellen wat ik nu wel en niet aan mijn studie had gedaan.
Ik neem aan dat je door je vereniging een groot netwerk hebt en dat je waarschijnlijk al heel veel anderen goed geholpen en bijgestaan hebt... nu moet je even zelf hulp vragen. Zoek iemand die misschien niet eens jou studie doet en die beetje wil helpen... dus samen studeren en één of twee keer per week even bespreken hoe het staat met al je voornemens en plannen.

**Geplaatst**: 07-10-13 11:09

Re: Ik sta op de rand van een burn-out

Geplaatst: 07-10-13 11:09

Ik zou ook zeggen , stoppen met die verenigingsbezigheden, draag in het klein je steentje bij zodat je wel betrokken blijft bij je vereniging, maar richt je verder op je studie.
Werken is ook niet je-van-het hoor ...
Maak structuur voor jezelf, pak verplicht je agenda erbij en maak een weekplanning, plan vrije uurtjes in waarin je niets hoeft en waarin je echt even iets voor jezelf gaat doen.
Maak standaard elke week tijd voor de klusjes in je kamer.
Bijvoorbeeld ene dag afwas, andere dag stofzuigen, zo ben je met een half uur per dag al een heel eind op weg naar een schone kamer.

Ik krijg van je verhaal een beetje een gevoel dat je elders de schuld wilt leggen, adhd , de vereniging , stage, opdrachten te moeilijk etc.
Je zult toch echt zelf moeten veranderen en keuzes moeten maken.
Sterkte !

**Geplaatst**: 07-10-13 11:13

Geplaatst: 07-10-13 11:13

Herkenbaar :))

Onderduiken in dingen die je wel leuk vindt omdat je er ook gewaardeerd wordt.. en de rest terzijde schuiven.. dat lijkt op wat ze met een mooi woord in de psychologie noemen: procrastinatie, oftewel uitstelgedrag.
Daar kun je wat aan doen.
Ten eerste kun je jezelf ook waardering geven: pak één klus aan ( bv iets in je huis opruimen), maak dat ook af. Een simpele eerste stap, gewoon beginnen. Hak alle taken die boven je hoofd hangen in stukjes, ga niet denken dat er naast die éne klus nog honderd andere dingen te doen zijn, concentreer je op één ding en BEGIN! Geef jezelf vooral een schouderklopje als je die éne klus gefixt hebt!

Er is een leuke site: So Chicken met allerlei leuke raadgevingen om het dagelijkse leven door te komen. Ze hebben ook een korte uitstelgedragcursus: http://sochicken.nl/shop/uitstelgedrag/ - - kost maar een paar centen en geeft je de handvaten van een basis time manegement.
Je zult zien dat als je voor jezelf wat orde op zaken kunt stellen, het malen in je hoofd ophoudt en de zaken weer wat overzichtelijker worden.

Succes!

**Geplaatst**: 07-10-13 11:22

Geplaatst: 07-10-13 11:22

Als ik jou OP zo lees, lijkt het me sterk als je de diagnose ADHD of ADD niet krijgt :p
Haha, nee even zonder dollen. Ik ben geen psycholoog, maar wat ik lees zijn wel typisch problemen waar je tegenaan kan lopen met een concentratiestoornis.
Of je het nou wel hebt of niet, ik zou het wel laten uitzoeken. Want de begeleiding die je kunt krijgen is erg handig.
En wat is het grootste concentratiestoornis toverwoord? Structuur!!
Jij bied jezelf op dit moment geen enkele structuur. Je hebt een agenda die je niet gebruikt. IK zou daar helemaal gek van worden. Mij zou ook niets meer lukken en alles zou half gebeuren. En ik heb geen ADD of ADHD.
Ik zou als ik jou was schema's en planningen gaan maken. Agenda gebruiken en als het je zelf niet lukt, vraag dan iemand die er goed in is. Wat ga je wanneer die dag doen en schrijf dit op. Zet er een streep doorheen als het gebeurd is, dat kan een enorm fijn gevoel zijn al die strepen aan het einde van de dag!
Ik zou ook gaan strepen in je nevenactiviteiten. Wat is het belangrijkst? Als dit niet voor jou je studie is, moet je overwegen of dit wel de juiste studie is.
Belangrijk ook: leuke dingen inplannen! Zaterdagmiddag reserveren voor iets leuks bijvoorbeeld.
Succes!

Nomineer dit bericht ×