Geplaatst 5 jaar geleden heb ik zomerwerk gedaan in Veenendaal. Ik ben hier terecht gekomen via een vriendin van mijn moeder. Dus ik vanuit IJmuiden naar Veenendaal en hier een ontzettend leuke 5 weken gehad. Paard was mee, scooter mee, ik leefde daar gewoon lekker mijn eigen leven. Ik ging op stap, leerde mensen kennen, had mijn paard en werkte natuurlijk. In die periode ben ik helemaal verliefd geworden op die omgeving. Voornamelijk Ederveen en Renswoude. Ik heb toen gezegd dat als ik op mijzelf ga wonen ik die kant uit wil verhuizen.
Ik heb altijd contact onderhouden met de mensen met wie ik daar het meeste contact had. Niet wekelijks maar we spraken elkaar nog wel. Dit jaar was ik in mei met mijn paard naar de Veluwe. Ik had een avond afgesproken met wat mensen die ik kende daar en ik had ze al een hele tijd niet gezien en sinds die avond ben ik daar weer wekelijks.
In juni had ik besloten om als ik mijn diploma behaald had, werk te gaan zoeken in die omgeving en dan daar kijken naar een woning. Mijn ouders hadden het al redelijk zien aankomen. Ik heb altijd gezegd dat ik daar wilde wonen, dit was ook geen verassing voor hun. Helaas kwam het bij mijn vriendinnen iets harder aan. En dat is ook begrijpelijk. Ik vind het ook geen makkelijke beslissing, ik ga daar heen en heb eigenlijk niemand. Ik moet weer van alles opnieuw opbouwen. En dat vind ik niet erg, dat is de mazzel aan een paardenmeisje zijn. Je hebt automatisch mensen om je heen die dezelfde hobby delen. Verder ben ik niet op mijn mondje gevallen en denk ik dat het wel goed moet komen met nieuwe vrienden maken.
Werk zoeken bleek helaas niet zo makkelijk. In de tijd van crisis ben ook ik helaas erg veel afgewezen, een woning vinden die voor een schappelijke prijs verhuurd werd was ook erg lastig. Wat gelukkig wel makkelijk ging was een stalling voor mijn paard. Moet ook wel met zo’n prachtige omgeving daar!
Nu was ik gister in de kroeg en ik heb daar een aantal keer gewerkt en hij vroeg aan mij of ik niet voor hem wilde werken. Hier heb ik een dagje over na gedacht en ik heb gezegd dat ik graag een week mee loop om te kijken hoe het werk in elkaar steekt en of ik er wel geschikt voor ben. Dit gaat in de loop van oktober gebeuren, en als dit goed is heb ik per 1 november een baan in de kroeg! Een tijdelijke woonruimte is gelukkig geregeld en een stalling voor mijn paard ga ik regelen zodra ik meer weet over mijn baan, of dit door gaat of niet.
Ik sta helemaal te stuiteren maar zit ook met dubbele gevoelens. Ik ben blij omdat er nu wat meer duidelijkheid is wat mij te wachten staat en dat mij een nieuw avontuur te wachten staat. Maar ook vind ik het lastig om hier alles achter te laten. Hier heb ik mijn vrienden, je kent de buurt en behoorlijk wat mensen, dit is allemaal zo vertrouwd. Het is maar iets meer dan een uur rijden, het valt reuze mee ik rij nu ook wekelijks naar Renswoude maar het is toch in mijn ogen een groot avontuur. Een avontuur waar ik heel veel zin in heb!!
Sorry voor mijn lange, misschien onsamenhangend, verhaal maar ik ben erg blij met hoe het er nu voor staat!
Heb je al een idee waar je je paard neer gaat zetten?
) 
