Wacht even hoor.
Even rewinden.
Je wil kinderen opvoeden, waar je dus om de paar uur voor moet opstaan, ook midden in de winter, met koude voeten, waar je voor klaar moet staan, ook als ze in de sneeuw op hun muil zijn gegaan..
Maar je wil een baan afslaan omdat je daar koude voeten van krijgt?
Een baan is niet enkel en alleen omdat het leuk is.
Ik sta ook niet voor mijn lol burgers te flippen maar omdat ik onafhankelijk wil zijn en omdat ik m'n geld moet verdienen.
Als je daar niet klaar voor bent, ben je in mijn optiek al zeker niet klaar om samen te gaan wonen (op de beurs van een ander) en al helemaaaaal niet om aan kinderen te beginnen.
Jouw grondhouding moet veranderen.
Je verhaal begint ook met 'Ik moet mijn hart luchten en jullie zullen er vast een mening over hebben, maar dat zijn bokkers.'
Wacht even he. Wij zitten hier ook om je vooruit te helpen maar dat moet dus schijnbaar met een schop onder je reet. Ga eens met een psycholoog praten want jij zit dermate in de knup in negatieve gedachtes voor mijn gevoel dat je daar zonder hulp niet uit gaat komen.
Ohja, voetnootje.
Ik ben normaal heel vriendelijk, lief in de omgang en redelijk sociaal begaan..
Maar door jouw verhaal krijg ik stekeltjes.
Kan niet ligt in het graf en wil niet ligt ernaast.
Je kan je school heel makkelijk de schuld geven van het niet halen van je diploma. Maarre.. Al die anderen dan? Die hebben het wel gehaald toch?
Misschien moet je eens kritisch naar jezelf kijken voor je je school beschuldigt.
Er bestaat ook nog zoiets als 'een drive hebben', 'ergens voor willen gaan'.
Laatst bijgewerkt door upendo op 18-09-13 09:31, in het totaal 1 keer bewerkt