Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 14:09

Bang voor nieuwe dingen, ik word steeds onzekerder.

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 14:09

Hallo,

Ik zit met een probleem, dat steeds erger word.
Ik ben altijd al wat onzeker geweest, maar zodra ik iemand goed kende was dat helemaal weg.
Bij mijn ouders ,zus, vriend, vriendinnen kan ik helemaal mezelf zijn, wat natuurlijk ook wel logisch is.
Ik denk dat het vooral mis is gegaan na het vmbo..
Ik moest naar een nieuwe school (was wel in hetzelfde gebouw) en ik kwam bij allemaal mensen in de klas die ik niet kende.
Ik vond het heel moeilijk om contacten te leggen, maar uiteindelijk is dat wel gelukt.
Toch voelde ik me niet helemaal happy, een onzeker gevoel.
Ik meldde me vaak ziek van school.

Nu heb ik deze opleiding gehaald, en ik was van plan om dus een half jaartje te gaan werken omdat ik even helemaal klaar ben met school..
Ik werk nu al 4 jaar bij de C1000 en ik heb dus ook gevraagd of ik daar voor een half jaar doordeweeks kan werken, dat kon helaas niet.. Dus moest ik opzoek naar wat anders. Ik heb toen een sollicitatie ingevuld van de Karwei en ik werd heel snel daarna al gebeld voor een gesprek. Tijdens het gesprek meteen aangenomen dus dat was super.
Maar ik merk zo aan mezelf dat ik het doodeng vind, bang dat ik iets fout doe. Er werken doordeweeks alleen maar 'oudere' mensen, en dat is vooral moeilijk voor me. Ik heb telkens het gevoel wat zullen ze over me denken/zeggen? Ook weet ik nooit zo goed waar ik met 'oudere' mensen moet over praten.. Leeftijdsgenoten is gewoon een stuk makkelijker. Ik voel me echt het kleine kind daar.

Ook kan ik heel slecht in groepen praten, 1 op 1 gaat vaak wel, maar zodra er meer bij zijn klap ik vaak dicht. Ik kan er niet tegen als iedereen naar me kijkt en naar mij luistert, ik sta dan liever niet op de voorgrond. Ik durf gewoon nergens meer mezelf te zijn, alleen thuis en bij vertrouwde mensen. Ik zit ook enorm op tegen mijn nieuwe opleiding straks in februari
, weer nieuwe mensen, stages enz. En ja ik weet dat iedereen dat moet, maar ik vind het heel zwaar.

Ik ben gewoon heel erg bang voor nieuwe dingen/mensen en ik weet niet hoe ik er van af kom. Ik wil gewoon het vrolijke spontane meisje zijn die ik thuis ook ben..

Ik weet zelf niet zo goed wat ik met dit topic wil bereiken, maar ik wou gewoon even mijn hart luchten.

**Geplaatst**: 17-09-13 14:12

Re: Bang voor nieuwe dingen, ik word steeds onzekerder.

Geplaatst: 17-09-13 14:12

Nieuwe baan en nieuwe collega's is altijd spannend. Dat is logisch.

Maar je zult toch moeten doorzetten.

Situaties waarin je nieuwe mensen ontmoet zullen nog veel vaker voorkomen...je bent nog maar 19...

**Geplaatst**: 17-09-13 14:15

Re: Bang voor nieuwe dingen, ik word steeds onzekerder.

Geplaatst: 17-09-13 14:15

Blijkbaar maak jij toch hele goede indrukken op mensen als jij al 4jr hetzelfde werk hebt kunnen behouden en bij een eerste gesprek ergens al aangenomen word!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 14:22

Re: Bang voor nieuwe dingen, ik word steeds onzekerder.

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 14:22

Bij de C1000 werk ik vier jaar omdat hun een fout hadden gemaakt, waardoor ik recht had op een vast contract.. Dat was wel heel super ja dat ik meteen werd aangenomen, maar dan krijg ik meteen weer het gevoel van: straks verwachten ze het veel beter dan ik het eigenlijk doe..

**Geplaatst**: 17-09-13 14:25

Geplaatst: 17-09-13 14:25

Dess schreef:
Bij de C1000 werk ik vier jaar omdat hun een fout hadden gemaakt, waardoor ik recht had op een vast contract.. Dat was wel heel super ja dat ik meteen werd aangenomen, maar dan krijg ik meteen weer het gevoel van: straks verwachten ze het veel beter dan ik het eigenlijk doe..

Dat zal vast wel mee vallen.

Doe gewoon je best en wees vriendelijk! Durf te vragen als je wat niet weet, ze eten je heus niet op.
Fouten maken is menselijk, zeker als je alles nog moet leren.

**Geplaatst**: 17-09-13 14:33

Re: Bang voor nieuwe dingen, ik word steeds onzekerder.

Geplaatst: 17-09-13 14:33

Als je het zo slecht deed had je allang slechte functionerings gesprekken gehad.
Elke keer als je negatief denkt moet je "stop!!!" Zeggen tegen jezelf. En dan de positieve kanten van iets op een rijtje zetten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 14:53

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 14:53

VivaLaVida schreef:
Als je het zo slecht deed had je allang slechte functionerings gesprekken gehad.
Elke keer als je negatief denkt moet je "stop!!!" Zeggen tegen jezelf. En dan de positieve kanten van iets op een rijtje zetten.

Ga ik proberen, alles wat minder zwart wit te zien..

**Geplaatst**: 17-09-13 14:59

Re: Bang voor nieuwe dingen, ik word steeds onzekerder.

Geplaatst: 17-09-13 14:59

Ga eens praten met een eerste lijns psycholoog.

Als het je leven al zo beinvloed, denk ik niet dat je er helemaal zelf uit kunt komen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 15:14

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 15:14

Geryon schreef:
Ga eens praten met een eerste lijns psycholoog. Als het je leven al zo beinvloed, denk ik niet dat je er helemaal zelf uit kunt komen.

Ik heb het altijd al wel gehad, maar sinds kort merk ik het zo erg, en ga ik er zelf teveel op letten en dan gaat het mis.
Ja een psycholoog zat ik zelf ook aan te denken, daar ben ik een tijd geleden ook een poos geweest (door scheiding ouders)

**Geplaatst**: 17-09-13 15:21

Re: Bang voor nieuwe dingen, ik word steeds onzekerder.

Geplaatst: 17-09-13 15:21

Er bestaan ook faalangstcursussen, ik denk dat dat in jouw geval meer nut heeft als een psycholoog.

**Geplaatst**: 17-09-13 15:25

Geplaatst: 17-09-13 15:25

Dess schreef:
Geryon schreef:
Ga eens praten met een eerste lijns psycholoog. Als het je leven al zo beinvloed, denk ik niet dat je er helemaal zelf uit kunt komen.

Ik heb het altijd al wel gehad, maar sinds kort merk ik het zo erg, en ga ik er zelf teveel op letten en dan gaat het mis.
Ja een psycholoog zat ik zelf ook aan te denken, daar ben ik een tijd geleden ook een poos geweest (door scheiding ouders)

Vooral als je het altijd al hebt gehad, is het moeilijk om zo het roer om te gooien. Zou echt even naar een psycholoog gaan. Desnoods doe je je verhaal even in een mail naar een psycholoog die je aanspreekt en vraag je of zij je kan helpen.

Princesj schreef:
Er bestaan ook faalangstcursussen, ik denk dat dat in jouw geval meer nut heeft als een psycholoog.

Er kunnen andere redenen achter de angst van TS zitten, zeker omdat ze het altijd al heeft gehad en dus blijkbaar altijd verkeerd om is gegaan met die angst. Dan kan een faalangstcurses helemaal de oplossing niet zijn. Daarom raad ik een psycholoog aan.

**Geplaatst**: 17-09-13 16:12

Re: Bang voor nieuwe dingen, ik word steeds onzekerder.

Geplaatst: 17-09-13 16:12

Kleine doelen stellen voor jezelf. Het is normaal dat je een nieuwe situatie in een nieuwe omgeving spannend vindt. Angst daarvoor opbouwen echter niet. Probeer gewoon te kijken naar wat je wil bereiken & hoe je daar moet komen. Als je moeite hebt met gesprekken met ouderen, probeer dan bijvoorbeeld elke dag een gesprek aan te gaan met één of twee mensen door geïnteresseerd te zijn in hen als persoon. Vragen stellen naar hun situatie, hobby's et cetera kan al genoeg zijn.

**Geplaatst**: 17-09-13 18:25

Geplaatst: 17-09-13 18:25

Ik zou ook voor cognitieve gedragstherapie gaan (bij een psycholoog dus).

In de tussentijd kun je kijken of je je automatische gedachten om kan zetten in helpende gedachten.
Er zijn namelijk een aantal denkfouten die diep in jouw systeem zitten.

Voorbeeldje van mezelf:
-Automatische gedachte: ik kan het toch niet
-Helpende gedachte: ik zie wel hoe ver ik kom
Het is een denkfout van mij om te denken dat ik 'het toch niet kan', want dat kan ik niet weten als ik het niet probeer.
Als ik het dan wel probeer en er gaat 1 dingetje fout gaat mijn hoofd meteen weer terug naar de automatische gedachte: zie je nou wel, je kan dat helemaal niet! Maar ook dat is een denkfout. Dat ik tegen een hindernis aanloop wil niet zeggen dat ik die niet kan overkomen (al dan niet met hulp).
Dus nu als mijn automatische gedachte 'ik kan het toch niet' opduikt, komt daar meteen achteraan: dat kun jij helemaal niet weten, kijk maar hoe ver je komt. Als ik wat verder ben wordt de automatische gedachte helemaal vervangen door de helpende gedachte, maar dat kost tijd.

Waarom ben jij bang om een fout te maken? Wat is jouw automatisch gedachte daarbij? En klopt die eigenlijk wel?
Wat je kan helpen om een helpende gedachte te formuleren is om na te denken wat jij tegen een goede vriend/vriendin zou zeggen als die zo'n probleem had.
Dus bijvoorbeeld:
Automatische gedachte: als ik een fout maak, vindt iedereen me dom
Helpende gedachte: fouten maken is menselijk, niet dom

**Geplaatst**: 17-09-13 21:54

Geplaatst: 17-09-13 21:54

Herkenbaar topic.
Ook ik ben vroeger naar een nieuwe school gegaan en pats weg was mijn zelfvertrouwen.
Ik was vaak ontzettend moe, de dokter kon niets vinden en ik bleef dat jaar dan ook zitten. Toen werd het nog erger, en begon ik echt te spijbelen. Ik ben toen naar het MBO (onder mijn niveau) gegaan en toen was het meteen over. Als ik eerlijk ben denk ik niet dat een psycholoog meteen de oplossing is. Maar wie weet voor de TS wel. Ik was als kind vroeger al erg verlegen en als de leraar mij iets in de klas vroeg werd ik rood. Dankzij die opleiding werd ik zelfverzekerder mede doordat ik stage moest lopen en ookal vond ik dat dood eng toch wilde elke stage plek mij een vakantiebaan aanbieden. De enige oplossing is uit je comfort cirkel te gaan, anders blijf je in je veilige cirkeltje en wordt het nooit beter. Ik denk dat jij iemand bent die altijd gewoon ontzettend je best wilt doen en erg gevoelig bent voor wat andere mensen van je denken. Je doet het al ontzettend goed, je solliciteert en bent aangenomen dat zouden ze nooit doen als ze geen vertrouwen in jou en je kunnen hadden! Hoe akelig ook, hoe vaker je nare situaties mee maakt hoe meer gewoon ze worden en hoe makkelijker je er mee omgaat. Ik heb een eigen bedrijf met mijn man gehad, en de eerste dag werd mijn gezicht al rood als ik iemand aan de telefoon had.

Grappige is dat ik van mijn rode hoofd helemaal af ben, mijn zelfvertrouwen enorm gegroeid is en ik denk dat dat bij jou ook gaat gebeuren

Wat bij mij ook het geval was, maar ik weet niet of dat bij jou ook zo is? Ik ben enorm sensitief en dat heeft in het begin mij erg tegen gewerkt. Zo was de sfeer op de nieuwe school heel slecht en voelde ik mij er echt niet thuis, ik functioneer dan gewoon niet. Dat vreet energie (vandaar dat ik zo moe was.) Ik ben ook een heel stuk extroverter geworden en ik denk dat jij dat dat vrolijke spontane meisje ook wel gaat vinden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 23:01

Re: Bang voor nieuwe dingen, ik word steeds onzekerder.

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 23:01

Bedankt voor de reacties! Ik reageer morgen even! X

**Geplaatst**: 18-09-13 10:06

Geplaatst: 18-09-13 10:06

Je hoeft natuurlijk ook niet meteen een jarentraject in bij een psycholoog he. Maar soms kunnen zelfs een paar afspraken je genoeg handvaten geven om zelf weer verder te kunnen. Dat is in mijn ogen ook heel belangrijk bij faalangst, dat je het uiteindelijk wel zelf doet. Ik ben bijna met mijn opleiding gestopt door (cognitieve) faalangst, met veel pijn en moeite doorgezet en nu ben ik toch mooi over het ergste heen!

Nomineer dit bericht ×