En bij elk schooljaar gaat het mis. Ik heb gewoon het gevoel dat ik het aantrek. Vorig schooljaar heb ik besloten om met de opleiding zorg te stoppen. Puur omdat ik geen mensen kon wassen en dit wel 1 van de opdrachten waren.
Dus heb besloten om vanaf april mijzelf te gaan veranderen. En volgens mij is dat aardig gelukt. Hoor overal positieve berichten dat ik erg veranderd ben. Veel socialer ben geworden, veel meer praat (soms iets te veel) en erg veel humor heb gekregen. Vooral flauw humor

Dus ik had behoorlijk veel zin aan mijn nieuwe opleiding beveiliging. Vorige week ben ik door leraren ziek naar huis gestuurd, omdat ik kampte met bronchitis achtige verschijnselen en voorholte ontsteking. En ze wouden hun verantwoording niet meer voor mij dragen.
Dus ik een paar dagen uitzieken. Voelde mij in het weekend weer aardig fit. Alleen nog voorholte ontsteking. Maar dat heb ik bijna het hele jaar behalve de zomer. En vriendlief vroeg als ik even mee ging de stad in. Even kijken bij zijn oom die aan het werk was en bij zijn (ex) collega, die nu in een nieuwe kroeg werkt. Want de kroegen waar ze eerst werkten zijn helaas afgebrand. En toen weer naar huis.
Maandag gewoon weer naar school geweest. En helaas dinsdag kreeg ik de griep. Wat dus los staat van de klachten van vorige week. Maar heb wel een kuurtje mee gekregen zodat de voorholte ontsteking sneller weg zou gaan.
Nu vroeg ik gister via de groep whatsapp van mijn klas wat het huiswerk was. En toen kreeg ik alleen maar commentaar waarom ik wel kon stappen (stappen kun je het niet noemen, was even kijken. Wat drinken en weg waren we weer) en niet naar school kon. Proberen uit te leggen dat ik van het weekend nergens last van had. En dinsdag de griep kreeg. En dat het los stond van elkaar. Maar kreeg alleen maar commentaar.
Gelukkig kwam er wel 1 jongen voor mij op. Deze word zelf gediscrimineerd omdat hij uit India komt. En met een Belgisch accent praat. Omdat hij een paar jaar daar heeft gewoond. Dus hij heeft mij behoorlijk gesteund.
Maar nu ben ik bang als ik maandag op school komt, dat het gewoon verder gaat. Terwijl iets ook in mij zegt van: Stel je niet aan, gewoon heen gaan. Je hoeft je geen verantwoording af te leggen aan de klas. En je leert voor jezelf en niet voor hun.
Wel heb ik een mailtje gestuurd naar mijn mentor van hoe en wat. Maar heb ook de neiging om te vragen als ik naar andere klas mag. Deze klas is sowieso erg druk, wat niet handig combineert met mijn ADD. En alle klassen waarin ik gepest werd, waren zeer druk. Ook de leraren geven toe dat de andere klas rustiger is.
Ik heb nu gewoon zo'n twee strijd in mij. Mijn zwakke kant wil het opgeven. Terwijl mijn sterke kant zegt: Hup er tegenaan, je doet opleiding voor je zelf.
En dan baal ik ook weer waarom ik overal al zeer sterk in ben geworden. Behalve dit laatste stapje. Komt het nog omdat ik nog zoveel geestelijke pijn er aan heb overgehouden door het jarenlange pesten? Of ben ik daarvoor nog net wat te zwak?
Had gehoopt op een leuk schooljaar, maar het is voor mij nu al aardig verpest zo.
Hopelijk zijn jullie wel een beetje aardig voor mij

En als ik het goed lees, heeft dit ook geholpen toch?