Ik vraag jullie dit niet verder te verspreiden dan bokt, het vreet al genoeg aan me

Een SA account vind ik hiervoor ook weer overdreven plus ik schaam me niet voor mijn situatie, ik ben alleen "verdwaald".
Een schets van wat er op werkgebied zich afgespeeld heeft.
4 jaar geleden ben ik afgestudeerd aan het grafisch lyceum in Amsterdam als grafisch vormgever. Deze studie paste bij me en ik werd er blij van.
Ik merkte dat ik goed was in het ontwerpen van logo's, huisstijlen en verpakkingen. Ik had al snel wat eigen opdrachtjes en deze deed
ik dan ook met heel erg veel plezier en overtuiging. Ik werkte er altijd hard aan en leverde een prima resultaat. Dit gaf mij voldoening.
Na mijn afstuderen werd het tijd voor een baan, doorstuderen wilde ik niet. Tenminsten, ik wilde wel studeren maar niet 5 dagen in de week.
Daarnaast wist ik niet zo goed wat ik wilde studeren en op de opendagen van de academies kwam niet echt een opleiding naar voren die me leuk leek.
Ik heb industrieel ontwerpen altijd gaaf gevonden maar eigenlijk ging het me puur om verpakkingen. Ik zag het dus niet zitten om 2 of 3 jaar iets te doen wat
ik niet leuk zou vinden. Zoals gebruiksvoorwerpen ontwerpen etc.
Ik kreeg het aanbod om op het Grafisch Lyceum te blijven alleen dan als onderwijs assistente. Zou het bevallen, mocht ik mijn papieren halen om als legaal assistente aan de gang te gaan en daarna door leren voor leraar. Dit sprak me wel heel erg aan. Er was 1 nadeel, ik kreeg niks. Het was een test van 2 maanden ook voor hun of het zou werken. (assistente of volwaardige leraar op een klas) Ik zou 2 maanden loon krijgen en verder niks. Op freelance basis. Ziek? Jammer geen geld.
School vakantie? Geen geld, zelf opzij zetten. Bevalt het niet? Geen baan meer. In diezelfde week heb ik een contract aangeboden gekregen bij een bedrijf niet ver van mijn woonplaats.
Hier kon ik 4 dagen per week aan de slag. Kreeg direct een half jaar contract en aangezien ik de enige grafisch kracht was in het bedrijf zou ik daarna gelijk een vast contract krijgen.
Ik had daar, bij wijze van, mijn hele leven kunnen zitten. Hier kreeg ik gewoon salaris, vakantie dagen, doorbetaald bij ziekte en meer zekerheid.
Ik ben dus voor die laatste gegaan en heb daar altijd spijt van gehad.
Ik heb precies 6 maanden gewerkt bij dit bedrijf en op 31 december opgezegd. Ik had het na 3 weken al niet meer naar mijn zin daar.
Waarom niet? Ik deed niks, er was geen werk. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik in die 6 maanden dat ik daar gewerkt heb 6 boeken heb uitgelezen van 500 pagina's per boek.
Ik had gemiddeld 2 uur werk per dag!! en dat in een week van 32 uur. Die dagen duurde lang.
Toen zag ik een vacature voorbij komen van een bedrijfuit mijn woonplaats. Direct gesolliciteerd, uitgenodigd en wederom binnen een week een contract voor mijn neus.
Gelijk getekend, wat was ik blij! Dol blij weer een baan met uitzicht te hebben. Een groter team, meer werk, jong team, belofte op studies. Gaaf!!
In de eerste maanden heb ik me dan ook prima vermaakt en merkte ik dat ik hier veel blijer van werd. Ik had werk, werkte hard, leerde veel en ik mocht studeren.
Toen ik hier een maand of 7 werkte begon het, het werk werd minder. Niet erg. Ik had nog genoeg te doen als ik het maar iets meer uitspreidde.
Met mijn werkgever overlegd en besloten dat ik een fotografie opleiding ging volgen. Super gaaf!
Maar nu.... werk ik hier nog steeds (nu 3 jaar) en is het alleen maar erger geworden. Inmiddels zit ik hier al 2 jaar uit mijn neus te eten. Ik werk fulltime maar ik ben alleen maar 40 uur aanwezig op het werk.Ik ken facebook, bokt, behance, deviantart etc al uit mijn hoofd. Alle foto's of filmpjes heb ik al 4x gezien en het werk komt gewoon niet. Ik vraag echt iedere week of ik nog wat kan doen aan mijn werkgever, iedere dag aan mijn projectmanager of ze nog werk heeft en het antwoord is altijd "nee, nu even niet".
Soms hebben we het druk. Dan zitten we 3 dagen te werken en dan is het weer over. Ik heb namelijk nog twee collega's die graag iets willen doen.
Ik merk aan mezelf dat ik er aan onder door ga. Ik heb nergens mee zin in, ben moe, futloos, en doe in mijn vrije tijd veel te veel om mijn ambities en ijverigheid te bevredigen wat me alleen maar meer in de problemen brengt. Ik kan me tot weinig dingen zetten en word van de kleinste dingen al depressief.
Ik begin overal aan en maak niks af en dat is niet hoe ik mezelf ken, helemaal niet.
Ook krijg ik de neiging om nog meer te gaan doen. Ik merk aan mezelf dat ik vreselijk aan het zoeken ben. Zo zou ik toch graag een studie doen naast mijn baan om in ieder geval bezig te zijn met mijn hoofd.
Ik ben nu op het punt gekomen dat er iets moet veranderen.
Ik heb een assertiviteitscursus geboekt en begin daar de 25ste mee. Dit onder begeleiding van een psycholoog.
Ik ben bezig met een eigen huis want ik merk ook dat ik thuis steeds meer "opgesloten" raak in mijn eigen gedrag en sfeer.
Het gaat nu nog goed tussen mij en mijn ouders maar ik merk dat ik zelf heel erg verander hierdoor en ga botsen met vooral mijn moeder.
Ook wil ik zo graag solliciteren maar er zijn geen banen. Ik vraag me af of er echt geen banen zijn of dat ik het gewoon niet zie?
Waar wil ik werken? Ik ben bezig met een huis in Leiden en zou graag meer richting Utrecht werken aangezien mijn vrienden en vriend rondom Utrecht wonen.
Ik zie het gewoon niet meer zo zitten en ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet.
Ook heb ik een maand geleden mijn paard verkocht, het ging niet meer en vond het helemaal niet meer leuk. Het bracht me stress en depressiviteit door alles er omheen.
Het voelt als of ik nu helemaal in een gat ben gevallen en moeite heb eruit te komen. Ik heb nog wel een verzorgpaard voor 2x in de week.
Wat mijn doel is van mijn verhaal? Ik moest het even kwijt, het van me afschrijven.
en stiekem hoop ik dat bokt mij een beetje kan helpen. Een schop onder mn kont te geven, tips over andere dingen of misschien banen weten.
Mensen die dit herkennen en er uit zijn gekomen. Ik voel me nu gewoon even verloren.
Bedankt voor het lezen van deze enorme lap tekst.
wat een drama

Begon me al zorgen te maken haha. Maar lijkt me niet helemaal normaal (en gezond voor het bedrijf??) dat je werknemers 40 uur niks doen.
Dank je jans! Zal hem zo lezen in de trein. Nu eerst naar een concert