Bokt.nl

**Geplaatst**: 31-08-13 16:36

Een vader 'missen'

Geplaatst: 31-08-13 16:36

Ik heb getwijfeld of ik dit wel op bokt moest zetten, maar ga het toch doen. Mocht je mij herkennen en weten wie ik echt ben, hou dit dan aub voor je.

Ik vind het lastig om het zo neer te typen. Misschien word het een beetje rommelig verhaal, sorry daarvoor.

Ik mis een vader. Mijn vader is niet overleden, maar mijn vader is gewoon geen vaderfiguur voor mij.
Hij heeft een drankprobleem, heeft hele erge buien. Of hij is ongelooflijk chagrijnig en dan is het huis niet te klein, of hij is overdreven vrolijk en vertelt allemaal leugentjes om de wereld mooier te maken.
Er zijn thuis nog meer problemen wat de situatie niet makkelijker maakt. Mijn moeder wil eigenlijk ook van mijn vader scheiden maar zet dit om verschillende redenen toch niet door.
Het is niet dat ik niet met hem kan leven, ik ben meestal toch weg overdag en als ik dan thuis kom ga ik boven op mn kamer zitten.
Dat is het probleem niet. Maar ik mis juist een vader. Een echte vader.
Iemand die leuke dingen met me doet, voor me zorgt, me knuffelt en vraagt hoe het vandaag was. Iemand die interesse toont, die me lief heeft en die me met mn huiswerk helpt.
Dat mis ik echt heel erg. Mijn moeder doet dit nog wel eens zulke dingen, ook niet veel maar toch.
Ik mis gewoon een sterker, ouder iemand waarbij ik me veilig voel.

Ik wil mijn vader niet de grond in trappen ofzo of zwart maken. Maar moet het gewoon even kwijt en hoop dat iemand tips heeft of het herkent, misscien helpt het.

**Geplaatst**: 31-08-13 16:38

Re: Een vader 'missen'

Geplaatst: 31-08-13 16:38

ach meid. heel veel succes.. ik weet er even niks van te zeggen... maar ik weet zeker dat ik namens heel bokt spreek als ik zeg dat je hier altijd je verhaal kwijt kan en dat we dan altijd zullen luisteren en er voor je zijn!

**Geplaatst**: 31-08-13 17:10

Geplaatst: 31-08-13 17:10

Wat herkenbaar. Je mag me PB-en als je wilt. Ik heb in dezelfde situatie gezeten, mijn vader is inmiddels overleden.
Ik mis hem nog steeds en eigenlijk heb ik ook altijd een vaderfiguur gemist, zelfs nu nog.

**Geplaatst**: 31-08-13 18:23

Re: Een vader 'missen'

Geplaatst: 31-08-13 18:23

Mijn vader is geen vader. Ja, voor mijn kleine zusje wel, maar voor mij nooit echt geweest. Sinds 1.5 jaar heb ik geen contact meer met hem, uiteindelijk mijn keuze geweest. Ik kreeg altijd heel veel slaag van hem en 1.5 jaar geleden is de bom definitief gebarsten. Ik moet zeggen dat het voor mij rust geeft om geen contact meer te hebben!

Maar ik kan mij jouw gevoel heel goed voorstellen TS. Ik wil je aanraden om heel goed naar je gevoel te luisteren en voor jezelf te kiezen. Mijn ouders zijn in 2007 gescheiden.

**Geplaatst**: 31-08-13 18:26

Re: Een vader 'missen'

Geplaatst: 31-08-13 18:26

Mijn vader is overleden, ik ken het gevoel.. Of het het zelfde gevoel is weet ik niet. Maar het is niet leuk

Je kan me altijd PB-en

**Geplaatst**: 31-08-13 18:28

Geplaatst: 31-08-13 18:28

Bedankt voor de reacties

Het liefst ga ik ook op mezelf wonen, maar dat is voor mij financieel nog niet haalbaar. Ik zit veel op mijn kamer en dat geeft me veel rust gelukkig. Probeer zo min mogelijk contact te hebben.

Hij trekt mijn veel jongere zusje ook erg voor. Is echt zijn lievelingetje. Net ook weer, zusje mocht 2 toetjes en ik mocht niks. Klinkt misschien pietluttig ofzo maar gewoon al die kleine dingetjes, kan ik zo verdrietig om worden.

**Geplaatst**: 31-08-13 18:31

Geplaatst: 31-08-13 18:31

Oh jeetje, de OP had ik kunnen schrijven helaas.
Als m'n vader teveel drank op heeft wordt 'ie vreselijk chagrijnig en dan zeurt 'ie om alles en is niks goed. Hij kan dan ook echt heel erg gemeen zijn.
Ook vergeet hij zo vreselijk veel. Laatst vroeg hij "goh, wat ga je nou eigenlijk studeren?" Terwijl ik zooo blij was en zelfs nog een "feestje" gehouden heb toen ik aangenomen werd op de kunstacademie.
Hij wil nooit iets leuks doen, wil niet naar de open dag van school, niet mee als ik wedstrijd heb...

Vroeger was hij zo vreselijk lief, deed alles voor me, ging dagjes met me weg... Maar nu zit 'ie alleen maar op zolder achter z'n pc en als hij beneden is hangt er een enorme spanning.
Ondanks dat m'n moeder echt een schat is, ik nu 20 ben en best op eigen benen kan staan (ik woon nog wel thuis) mis ik toch ook een vaderfiguur.

Veel sterkte TS! :(:)

als je erover wil praten mag je me altijd een PB'tje sturen!

**Geplaatst**: 31-08-13 19:29

Geplaatst: 31-08-13 19:29

Eerst een knuffel.
Het gemis van een vader herken ik helaas.
Ik heb geen tips voor je.
Kon ik maar zeggen dat het verlies minder wordt, maar dat is helaas niet zo.

**Geplaatst**: 31-08-13 20:18

Re: Een vader 'missen'

Geplaatst: 31-08-13 20:18

Je bent niet de enige op de wereld met dit probleem, ik vind het dan ook dapper dat je dit zo hebt neer getypt.

Ik mis ook een vaderfiguur. Dit komt omdat op vrij jonge leeftijd mijn vader tot de conclusie is gekomen een vrouw te willen zijn. Hierdoor mis ik het vaderfiguur, de dingen die je normaal met je vader doet, en er mee bespreekt. In mijn situatie is dat ook geheel onmogelijk ..

**Geplaatst**: 03-09-13 22:05

Re: Een vader 'missen'

Geplaatst: 03-09-13 22:05

@Kelszz, wow, dat lijkt me helemaal lastig...

Veel dingen zijn wel herkenbaar. Wat me erg zeer heeft gedaan, is dat mijn vorige stage adres mijn vader had uitgenodigd om sochtends eens te komen kijken als ik bezig ging (hij bracht me sochtends altijd naar stage, dus in principe kon hij zo even uit de auto stappen en meelopen om te kijken)
Nou, dat was goed zei hij. Hij zou een x komen.
Stage was bijna op zijn eind en hij was nog steeds niet een keer uit zichzelf gekomen met goh, ik ga nu even met je mee kijken.
Dus ik vroeg hem de laatste dagen van stageperiode elke ochtend; ga je nu mee?
Nee, ik moet werken. Nee, morgen wel.
En dat elke dag. Hij moest niet werken, hij had geen werk. Hij had gewoon geen zin.
Dat heeft me echt heel erg pijn gedaan. Gewoon 0 interesse.

Ik loop nu ergens anders stage. Deze man ken ik al een tijdje en kan erg goed met hem opschieten.
Omdat ik er nu stageloop (ben er van sochtends tot savonds laat) draai ik helemaal mee in dat gezin.
Daar kan ik echt van genieten, echt vrolijk van worden en me gelukkig voelen.
Gewoon hele simpele dingen, die man vraagt elke ochtend als ik er ben; hoe is het met je?
Alleen van al zoiets kleins, dat doet me echt goed.
Ik kan echt met hem lachen en als ik iets goeds doe dan zegt ie dat ook. Iets wat ik bij mijn eigen vader erg mis, die kan enkel negatief praten.
Zoals vandaag ook, dan gaan we naar de winkel samen en van zulke simpele dingen kan ik echt genieten, omdat ik dat nooit met mn vader doe.
Een heel dubbel gevoel, want ik voel me nu echt stukken beter maar ik weet ook dat de stage een keer afgelopen is en dat fijne gevoel dus ook.

Weer een lang verhaal geworden, sorry, maar is wel even fijn om neer te typen.

**Geplaatst**: 03-09-13 22:17

Geplaatst: 03-09-13 22:17

probeer het eens met je stage meneer van nu erover te hebben,
dat je gelukkig bent en je toch voelt bij hun wat je thuis niet hebt, en of je het contact mag houden,
je voelt je daar gewenst en denk dat dat voor die mensen ook wel een hele grote eer is, als jij zo over hun denkt!

vind het heel stoer dat je dit zo neer zet! top !

mijn vader,...tja, we hebben weinig contact bellen af en toe, maar verder niet , toen hij nog met mijn moeder was klikte het totaal niet en ben ik uiteindelijk ook elders heen gegaan , waar ik me wel geliefd en gewaardeerd voelde.

uiteindelijk zijn mijn ouders gescheiden, mijn vader ging vreemd, daar heeft die een kind mee, is weer vreemdgegaan, en woont nu bij die ander dus, die heeft 2 dochters,
en ja het steekt mij ook wel dat hij wel met hun verrre reizen wil en kan maken ect.
dat hij wel intresse toont in die meiden , en dat bij mij nooit deed,
maar ik heb echt een super lieve stief vader al vanaf mijn 16e en ik zie hem als mijn vader!

Toen wij dus de geboorte van onze dochter hadden waarbij zowel ik als mijn dochter kritiek lagen, is me vader een paar keer naar het ziekekhuis geweest, de eerste keer was ik zo zo ontzettend kwaaD1

ik wou alleen mijn moeder en stiefpap , en mijn partner erbij hebben, maar mijn vader had besloten dat hij er bij kon zijn ik was immers zijn dochter, mijn partner en stiefvader zagen hem aankomen , en melde hem al dat het beter was als die ging, ik zou het niet willen, maar hij liep toch door heb geschreeuwd dat die op kon rotten, want dan was er echt iets aan de hand, en dan ineens was ik zijn dochter?? nja i kwas duidelijk

en nu ? nu heeft die nooit benzine om naar ons toe te komen, ach ik vind het niet erg, maar als hij geen benzine heeft en wel twee maanden naar Coz kan van belasting terrugaaf? tja waar liggen je rprioriteiten

kortom ik snap je heel goed !!

Laatst bijgewerkt door Sparky10 op 03-09-13 22:23, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-09-13 22:20

Geplaatst: 03-09-13 22:20

Ik herken je openingspost, had ik getypt kunnen hebben.
Bij mij gaat het ook al jaren niet goed tussen mij en mn ouders helaas.
Ik had hun steun heel goed kunnen gebruiken!
En vind het dan soms ook best wel moeilijk.
Gelukkig ben ik wel goed opgevangen, ben ik echt dankbaar voor.
Sterkte!

**Geplaatst**: 03-09-13 22:26

Re: Een vader 'missen'

Geplaatst: 03-09-13 22:26

Ook ik herken het helaas, mijn vader drinkt ook maar niet heel erg.
Hij is een (niet gediagnosticeerde) Narcist.
Hij is dus meer bezig met zichzelf en hij ken geen liefde plat gezegd.
Mijn moeder is gelukkig 6 jaar geleden weggegaan van mijn verder (met alle gevolgen helaas..)
Nu heb ik sinds kort geen contact meer met me vader hij heeft een nieuwe vriendin en hij wil haar helemaal inpakken en haar kinderen dus er is geen geld en tijd voor mij en me broer.

Als je wilt praten kan je me een pb sturen.
Sterkte !

**Geplaatst**: 03-09-13 22:29

Geplaatst: 03-09-13 22:29

Jou verhaal lijkt op mijn verhaal alleen dan inmiddels 10 jaar terug. Ik heb het contact verbroken toen me ouders 10 jaar geleden gingen scheiden. Ik mis nog altijd een vader, maar de pijn die hij veroorzaakt heeft weegt zwaarder als het missen van een vader

**Geplaatst**: 03-09-13 22:29

Geplaatst: 03-09-13 22:29

Wauw het had mijn verhaal kunnen zijn! Het is inderdaad echt super rot, mis vooral de kleine dingen zoals gezellig een spelletje spelen of een dagje weg.

Sterkte! :(:)

**Geplaatst**: 03-09-13 23:35

Re: Een vader 'missen'

Geplaatst: 03-09-13 23:35

Lijkt me inderdaad wel eens een goed idee om het er over te hebben met die man waar ik stage loop.

Ik heb eerder een soort 'gezin' gehad waar ik bijna altijd te vinden was. Ging er heen direct na school en in de weekenden ook. Door het positieve van die mensen kon ik met het negatieve hier beter omgaan.
Door ruzie (veroorzaakt door jawel, mijn ouders met hun) kom ik er helaas niet meer.

Bedankt voor de berichtjes, doet me goed. En inderdaad die kleine dingetjes...

**Geplaatst**: 22-06-14 15:12

Geplaatst: 22-06-14 15:12

Zo, bijna een jaar later... Ik moest vandaag opeens denken aan dit topic en het weer opgezocht.
Bijna een jaar later is er veel, heeel veel veranderd.
Van het 1 is het andere een beetje gekomen. Ik heb op een gegeven moment mijn verhaal gedaan bij die man waar ik stage liep. Hij begreep het allemaal en had me aangeboden eens wat nachten te komen logeren. En zo van het 1 kwam het ander.
Elke week/elke dag vertelde ik meer en meer... Inmiddels weet hij zowat alles van mij!
Ik woon sinds 3 weken officieel bij deze mensen in. Er is een hoop gebeurd intussen tijd.
Dat ik hier tot rust kom brak me op (klinkt raar) en veroorzaakte hyperventilatie aanvallen. De eerste paar avonden dat ik het had (had het altijd savonds op de bank), wist ik niet goed wat ik er mee moest en dacht dat ik dood ging. Maar die man was er bij (ga geen namen noemen, noem hem even P.) En hij stelde mij gerust ook al wist hij zelf ook niet wat het was. Dat heeft zo'n indruk op mij gemaakt toen!
Ik ben deze mensen nog steeds iedere dag dankbaar dat ik hier mag zijn.
Vooral met P heb ik zo'n goede band, dat is echt heel apart. Hij kent mij beter dan mn beide ouders bij elkaar.
Mijn ouders vinden het wel moeilijk, (vooral mn moeder, vader maakt zich niet zo druk...) Maar ze snappen het wel zeggen ze.

Wou ik even met jullie delen!

Nomineer dit bericht ×