Geplaatst: 21-08-13 18:59 
Na 2,5 jaar samen te zijn geweest wil ik je bedanken voor alles.
De ritjes naar de paarden, de ritjes naar feestjes en voornamelijk de ritjes naar huis als ik weer eens te veel had gedronken..
Je had een hoop schaafwondjes hier en daar, je werd ouder en roestiger.
Je standaard bleef ook niet meer vastzitten zoals het hoorde.
Maar je bleef me altijd trouw. Soms wel eens een lekke band maar de ijzeren ros dokter repareerde dat wel even in no time.
Mijn zware tas die altijd op jouw voorrekje mocht zitten, of al mijn vrienden en vriendinnen die op de bagagedrager mochten zitten en chillen.
Daar is nu wel voorgoed een eind aangekomen.
Je bent door je achterste gezakt, de ijzeren ros dokter zegt dat het wel goed komt, een wiel protese zou je kunnen helpen. Zou het dan toch komen door de 2 gigantische slagen die erin zaten? Die zorgden ervoor dat je heel veel geluid maakte en zo keek iedereen naar je. Achja slagen erin of niet, je bleef een bikkel
. Tijdelijk krijg je nu wat rust in de tuin. Wie moet mij nu thuis krijgen na een geslaagde avond?!
R.I.P. Mijn ijzeren ros.
November 2010 - Juli 2013
Hier wat foto's van het ongeluk, het kan schokkend zijn:
geintje moet kunnen toch bokkers?!
