Ik woon samen met mijn vriend in een appartement (huur) boven een winkel. De winkeleigenaar is de eigenaar van het complete pand, dus de (kleinschalige) winkel, onze woning op de eerste verdieping, en die daarboven van mijn bovenbuurvrouw. Wij beschikken op de eerste verdieping over een groot dakterras. Vanaf het dakterras kun je onze woonkamer en keuken in kijken.
Nu is dit een oude woning, en het afgelopen jaar dat we er gewoond hebben is het e.e.a. veranderd. We hebben onder andere dubbel glas en een nieuw kozijn gekregen in de keuken. Nu komt het volgende: Toen dit net gezet was, en ik op een vrije middag in mijn badjas door het huis banjerde, stond tot mijn grote schrik ineens mijn huisbaas naast mijn keukenraam. Op het dakterras. Hij was via een ladder erop gekomen. Hij wilde even kijken hoe het eruit zag.
Eigenlijk was ik zo flabbergasterd, nog mijn badjas rechttrekkend, dat het niet in mij op is gekomen hem erop aan te spreken dat hij ongevraagd het terras opgekomen is. Achteraf natuurlijk afgevraagd.. Hoe lang stond hij er al? Wat heeft hij allemaal gezien?

Nu vertelde mijn vriend dus dat hij van de week weer ongevraagd op ons terras was.. En dat hij een andere buurman, welke schilder is, mee had genomen. Ook mijn vriend was overdonderd en heeft dus niks gezegd op het moment.. Hij wilde net gaan douchen.
En dat niet alleen, want een ander trucje van hem is bij ons beneden aanbellen, en als ik vervolgens de trap af wil lopen om de voordeur open te doen, dan staat hij al bij mij boven... Oftewel, hij belt aan en doet met zijn eigen sleutel de deur open.
Als ik nu alleen thuis ben, let ik constant op of er niemand op ons terras loopt. De rolgordijnen zijn permanent dicht. De schuif zit van binnen op de voordeur. Ik voel eigenlijk een gigantische deuk in mijn privacy. We zitten op een hoog, er hoort niemand naar binnen te kunnen kijken.
Is het zo gek dat ik dit onbeschoft vind, en zo ja, hoe kan ik dit het beste brengen aan de man?

Dat kan ik meenemen in het gesprek.