Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-08-13 20:14

Ik hou niet van het leven

Geplaatst door de TopicStarter : 11-08-13 20:14

Hoi Bokkers

Ik heb op zich een prima leven hoor, ik zit thuis met een wajong-uitkering en inmiddels ben ik hier aan gewend en heb ik me bij deze situatie neergelegd. Maar ik heb nu al ongeveer de helft van mijn leven, dat ik er niks aan vind om te leven. Ik zit hier maar een beetje te wachten tot ik dood ga. Wat voor nut heeft dat? Het enige nut dat ik mezelf zou kunnen geven, is anderen helpen en gelukkig maken. Mensen die wel zin hebben in het leven. (Helaas is dit mij nog niet gelukt)
Maar ik ben dus niet zo'n mens. Het is ook niet zo dat ik constant dood wil (soms wel) maar als ik erover na denk, heb ik wel zoiets van: het leven heeft geen nut, dood ga ik toch, wat moet ik hier al die jaren nog?
Af en toe heb ik wel wat mindere periodes, dat ik ook bang word voor mezelf dat ik mezelf ooit nog eens écht van kant maak. Er blijft wel altijd een klein stukje gezond verstand in mij, die wel als een 'gezond verstandig' mens nadenkt en mij dan maar vertelt dat ik mezelf niet dood moet maken. Maargoed dan blijft de vraag dus: waarom niet?

Ik vroeg me af of er mensen zijn die dit herkennen. & Is het raar om zulke gedachtes te hebben? Of is het eigenlijk best logisch? Moet ik er iets aan doen? Moet ik gewoon het leven uitzitten met deze gedachtes in mijn achterhoofd?

**Geplaatst**: 11-08-13 20:17

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 11-08-13 20:17

Jeetje wat rot voor je.. Zou het je misschien helpen eens met een psycholoog te gaan praten? Een goede stap denk ik om het hier alvast te delen.

Hopelijk kun je het plezier terugvinden.

**Geplaatst**: 11-08-13 20:17

Geplaatst: 11-08-13 20:17

Heb je hobbies of andere bezigheden? Het lijkt mij niet gezond dat je aan de dood denkt en dat op zo'n jonge leeftijd. Wat je moet doen is andere dingen zoeken om te doen om afleiding te krijgen. Kun je geen vrijwilligerswerk gaan doen?

**Geplaatst**: 11-08-13 20:18

Geplaatst: 11-08-13 20:18

Met behulp van een psycholoog kijken naar een gezonde invulling van je tijd? Dat je je zinvol gaat voelen? Want dit is geen gezonde gedachtengang

en voor jezelf ook niet leuk natuurlijk.

**Geplaatst**: 11-08-13 20:19

Geplaatst: 11-08-13 20:19

Wat vervelend voor je zeg.

Soms voel ik mij ook wel zo. Vooral als het rustig is rond mijn vrijwilligerswerk.

Van mijn vrijwilligers werk leef ik helemaal op. Voel me nuttig, voel me gewaardeerd en doe wat terug voor de samenleving.

Waarom zoek je niet leuk vrijwilligerswerk op? 1 dag in de week (of vaker)..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-08-13 20:21

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst door de TopicStarter : 11-08-13 20:21

Ik verveel mij niet.

**Geplaatst**: 11-08-13 20:21

Geplaatst: 11-08-13 20:21

Ik herken niet dat ik mezelf dood wil maken...
Maar ik denk altijd: er gebeurd nooit iets spectaculairs in mijn leven! Dat het altijd saai is, altijd het zelfde: sta op, ga eten, kleed me om, ga naar school, ga naar de paarden, ga eten, ga boven tv kijken, douche, naar bed.
En da an elke dag , sms denk ik dan idd wat voor nut heeft het om te leven? Je moet toch echt leven! Je leeft maar 1 keer!
Het liefst reis ik langs alle landen, m gewoon is wat anders mee te maken, dan het allerdaagse leven waar nooit iets gebeurd.
Ja hooguit val ik van een paard af ofzo, maar dat is de laatste paar jaar ook niet gebeurd....
Het keven heeft wat meer 'sensatie' nodig!

Ik begrijp je topic wel, maar graag dood willen is niet echt nodig....

**Geplaatst**: 11-08-13 20:22

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 11-08-13 20:22

Vrijwilligerswerk heeft mijn leven ook echt verrijkt

**Geplaatst**: 11-08-13 20:24

Geplaatst: 11-08-13 20:24

Ik kan me jou gedachtes wel voorstellen, ze komen me erg bekend voor. Maar bij mij is het een hele andere situatie en reden.

Hoe ziet je leven eruit? wat doe je zo op een dag?

**Geplaatst**: 11-08-13 20:30

Geplaatst: 11-08-13 20:30

Ondanks dat ik school heb en werk, heb ik ook echt zulke gedachtes.
Dan denk ik, tja, en dan werk ik na mijn school.. en dan? Als ik mijn oma zie zitten
thuis in haar eentje denk ik ook.. lijkt me vreselijk als dat je leven is..
gelukkig kan ik het hier met mijn beste vriendin goed over hebben en die helpt me er ook
goed mee maar ondanks dat kan ik af en toe enorm twijfelen aan alles en iedereen.
Als je wilt praten, je mag me altijd pb'en

**Geplaatst**: 11-08-13 20:30

Geplaatst: 11-08-13 20:30

geluk kun je maken.

Ga iets doen wat je leuk vindt, waar haal jij je passie uit, wat vind je leuk? Ga vooral niet zitten wachten tot iets of iemand je gelukkig maakt of je leven zin gaat geven. Je moet het ZELF doen!

Ga erop uit, zoek een hobby, vrijwilligerswerk, ga sporten, spreek eens af met iemand, ga eens iemand een bosje bloemen geven (iemand blij maken maakt jou ook blij), ga eens bij iemand koffie drinken of vraag iemand bij jou om te kletsen, filmpje te kijken en spelletjes te doen.

Geef jezelf een schop onder je k*nt en kom in actie!

**Geplaatst**: 11-08-13 20:30

Geplaatst: 11-08-13 20:30

Ik herken dat gevoel.

Het gevoel dat je je ontzettend nutteloos voelt en er geen doel is in het leven.
Dat je je afvraagt waarom je überhaupt hier op aarde is.

Ik heb me heel lang zo gevoeld en soms heb ik het nog wel eens.
Maar ik weet ook dat dit gevoel op een bepaald moment voorbij gaat.
Dat er iets gebeurd waardoor je het leven (weer) gaat omarmen en je jezelf een idioot vindt dat je er ooit zo over hebt gedacht.
Dat je blij bent dat je het vol hebt gehouden en dat het het waard was.

Je kunt het je misschien niet voorstellen, maar dat gevoel kan echt verdwijnen.
En ik zag laatst een mooi stukje in een topic op Bokt, even zoeken... (zal ik later plaatsen).

Heel veel sterkte met dit probleem...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-08-13 20:30

Geplaatst door de TopicStarter : 11-08-13 20:30

Ik woon nog bij mijn ouders op het platteland. Ik heb 2 pony's en een kat. Ik sport 5-6 avonden in de week. Ik spreek af met vriendinnen. Ik ga naar boktmeetings. Ik help mijn vader in zijn 2 bedrijven. Ik help in het huishouden.

Laatst bijgewerkt door antje_vip op 11-08-13 20:32, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-08-13 20:31

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 11-08-13 20:31

Mis je niet gewoon heel erg je eigen plek? Aangezien je uit huis wilt gaan

**Geplaatst**: 11-08-13 20:32

Geplaatst: 11-08-13 20:32

sannedeedee1 schreef:
Ik herken niet dat ik mezelf dood wil maken...
Maar ik denk altijd: er gebeurd nooit iets spectaculairs in mijn leven! Dat het altijd saai is, altijd het zelfde: sta op, ga eten, kleed me om, ga naar school, ga naar de paarden, ga eten, ga boven tv kijken, douche, naar bed.
En da an elke dag , sms denk ik dan idd wat voor nut heeft het om te leven? Je moet toch echt leven! Je leeft maar 1 keer!
Het liefst reis ik langs alle landen, m gewoon is wat anders mee te maken, dan het allerdaagse leven waar nooit iets gebeurd.
Ja hooguit val ik van een paard af ofzo, maar dat is de laatste paar jaar ook niet gebeurd....
Het keven heeft wat meer 'sensatie' nodig!

Ik begrijp je topic wel, maar graag dood willen is niet echt nodig....

Dat gevoel heb ik ook wel eens inderdaad

Al is 't bij mij dan meer opstaan, sporten, douchen en dan zit ik de rest van de dag achter m'n pc :')

En wat je zegt over reizen, ik ben laatst 3 weken naar India geweest en wilde na 2 weken eigenlijk wel alweer naar huis... Dus of dat nou alles is. Ik heb ook wel eens ergens gelezen dat 't leven nou voor 9 van de 10 mensen nou eenmaal vrij 'saai' is. Dat je er meer aan hebt om voldoening te halen uit kleine dingetjes dan dat je altijd maar streeft naar nog spannendere dingen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-08-13 20:32

Geplaatst door de TopicStarter : 11-08-13 20:32

vuurneon schreef:
Mis je niet gewoon heel erg je eigen plek? Aangezien je uit huis wilt gaan

**Geplaatst**: 11-08-13 20:36

Geplaatst: 11-08-13 20:36

Ik snap heel goed wat je voelt,ook ik vind het leven gewoon niet leuk!
Alleen voor mijn kinderen en dieren ga ik door,maar als ik te horen zou krijgen dat ik nog maar een week te leven zou hebben dan zou dat een verlossing zijn.
Hierover voel ik me dan weer schuldig naar mensen toe die echt nog maar kort te leven hebben.
Ik ben onder behandeling bij een psychiater,ben ook opgenomen geweest.

Heb je hulp?iemand waarmee je kan praten?
Sterkte!!

**Geplaatst**: 11-08-13 20:39

Geplaatst: 11-08-13 20:39

Ik snap je gevoel helemaal

sterker nog, precies op dit moment heb ik er ook last van en toen kwam ik dit topic tegen :')

op dit moment gaat mijn leven ook niet helemaal soepel, veel tegenslagen, opleidingen die niks werden waardoor het gevoel van 'mislukking' versterkt word. Opstaan, werken, geld verdienen, rekening betalen... Het voelt allemaal zo nutteloos, ik heb het gevoel dat ik ergens op 'wacht.' Een ingeving, een moment, waardoor ik iets vind waar ik weer passie in kan leggen.

Lastig uit te leggen, maar ik heb het gevoel alsof mijn leven op 'pauze' staat

**Geplaatst**: 11-08-13 20:43

Geplaatst: 11-08-13 20:43

Het mezelf van kant maken etc dat heb ik eigenlijk niet.. Maar soms vraag ik me wel af wat het voor zin heeft ik sta op om te werken,, kom uit mn werk en ik ben kapot.. Val een uurtje in slaap. Vervolgens komt mn zoontje thuis.. Dus neem ik de zorg weer over ga eten koken voor mn gezin doe alle klusjes in huis zorg dat de beestjes eten hebben en ga weer slapen om het hele riedeltje overnieuw te doen..
Soms heeeel soms denk ik dan wel waar ben ik mee bezig..

Maar het leven heeft ook zoveel moois... Kinderen, dieren, vrienden... Ik ben een echte party animal dus ga veel naar feesten en ik leef doordeweeks ook echt naar mn weekend toe om leuke dingen te gaan doen.. Met zowel mijn gezin als voor mezelf.
Heb vrienden die er echt toe doen.. Maatjes door dik en dun dat maakt het leven zo mooi..

Ik zou het denk ik wel slim vinden als je er echt met iemand over gaat praten want de gedachtes dat je jezelf echt van kant wil maken klinkt tmelijk depressief.

Sterkte :(:)

**Geplaatst**: 11-08-13 21:04

Geplaatst: 11-08-13 21:04

antje_vip schreef:
Ik woon nog bij mijn ouders op het platteland. Ik heb 2 pony's en een kat. Ik sport 5-6 avonden in de week. Ik spreek af met vriendinnen. Ik ga naar boktmeetings. Ik help mijn vader in zijn 2 bedrijven. Ik help in het huishouden.

Jij zorgt dus voor een kat en 2 pony's.
Je helpt je ouders met het huishouden en in het bedrijf.
Ondertussen ben je er ook nog voor je vriendinnen?

En dan voel jij je nutteloos?
Nou ik denk dat jou kat, pony's, ouders, en vriendinnen daar HEEL anders over denken.

**Geplaatst**: 11-08-13 21:17

Geplaatst: 11-08-13 21:17

Ik schrik best wel van sommige reacties hier en ik herken het dan ook totaal niet... En nee TS het lijkt me niet gezond, zeker niet op jouw leeftijd. Het is niet natuurlijk om niet te willen leven..

Ik hou van het leven, er zijn genoeg punten die beter kunnen, maar ik kijk naar wat ik wél heb en niet naar wat ik niet heb en het valt me sowieso op dat veel mensen dat laatste doen... Zo zonde, ook van je energie.

Nu zeg ik niet dat jij dat doet, maar geniet je dan ook niet van de leuke dingen die je doet? Kun je niet meer leuke dingen doen?

**Geplaatst**: 11-08-13 21:28

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 11-08-13 21:28

Wat als je nou concreet bezig gaat met de mogelijkheden om te kijken of jij een huis kan plaatsen op het terrein van je ouders? Bestemmingsplan opvragen, gemeente informeren, kostenplaatjes maken etc. Dat je voelt dat je echt werkt naar je eigen leven.

**Geplaatst**: 11-08-13 21:50

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 11-08-13 21:50

Fijn.. lotgenoten!
Weet precies hoe je je voelt TS! Zelf zie ik het doel van het leven ook niet en vind ik 36 een mooie leeftijd om er mee te stoppen.. Als het goed is heb je dan werk, (volgens het boekje) getrouwd, een huis en kinderen.. We zijn gemaakt door wie of wat dan ook om ons voort te planten.. en meer is het niet in mijn ogen.. Ook je gevoel van niet meer willen leven herken ik, echter zou ik mezelf nooit pijn kunnen doen en dat haal ik ook uit jou verhaal?

Probeer je eigen plekje te zoeken of thuis te creëren, pimp je kamer bijvoorbeeld en richt het in zo als jij het prettig vind! Ik zat toen ik nog bij mijn ouders woonde erg vaak boven op mijn kamer.. vond het een prettige plek om alleen te zijn. Of schrijf je in bij een woningbouwvereniging zodat je een kamer of een huisje kunt gaan huren..

Je bent zeker niet alleen! En goed zijn de gedachten en gevoelens die we hebben maar ik geloof er heilig in dat je er ook aanleg voor kan hebben!! Geluk kun je misschien wel kiezen.. maar het is niet altijd een mogelijkheid om dit te herkennen..

**Geplaatst**: 11-08-13 22:53

Geplaatst: 11-08-13 22:53

een eigen plekje gaan zoeken is misschien de moeite waard , alleen denk ik niet ts , dat je er daarmee bent.
dit denk ik omdat je ook geen geluk uit je sociale contacten haalt en , ook werken haal je geen voldoening uit.
ik wil je niet bestempelen , maar depresief klink je wel en als dit al zo lang speelt ms wel manisch ?
ik zou hiervoor wel hulp gaan zoeken , je ben immers nog zo jong en zou in de bloei van je leven moeten zijn.

sterkte :(:)

**Geplaatst**: 11-08-13 23:01

Geplaatst: 11-08-13 23:01

Ik denk dat je juist op de leeftijd van de TS eerder dit soort gedachtes hebt dan bijvoorbeeld later. Adolescent/jong volwassen, hoe je het wil noemen, het ís een onzekere tijd, waarin je jezelf nog erg aan het vormen bent. Ik heb het al even achter me, maar rond die tijd had ik er óók wel last van.
Het enige wat ik je als advies kan geven (en je posts geven aan dat ik je weinig nieuws vertel) is niet opgeven, je leven heeft nog allerlei interessants te bieden, en één ding is zeker, je hebt nog geen idee wat voor (goede!) wendingen dat leven nog voor je in petto kan hebben. Sterkte en succes ermee!

Nomineer dit bericht ×