Geplaatst: 10-08-13 14:25 Het begon vorig schooljaar, de eerste les had ik direct een discussie met haar omdat een klasgenoot van mij haar boeken nog niet binnen had. Ik had mijn schoolboeken ook nog maar net 1 dag, dus ik vond dat ze daar geen probleem van moest maken (we waren tenslotte nog maar 2 dagen op school) maar helaas dacht de docent daar anders over.
Zo zijn er een paar lessen voorbij gegaan waar we discussie's hebben gevoerd om niks. Ook heb ik vaak tot 10 geteld en gezegd dat ik het er met haar niet meer wilde bespreken.
Na 3maanden was het bij ons allebei over. Volgens haar was het onzin dat mijn vader gestopt was met het bedrijf (agrarisch) en ik vond dat ze zich daar niet mee moest bemoeien ondanks dat ik op een groene school zit. En een opleiding voor dieren volg, gericht naar paarden.
Toen ben ik naar mijn eigen mentor gestapt en zij (stagebegeleidster) had dat dus ookal vaker gedaan en hebben we besloten dat het slimmer was onze eigen weg te gaan. En toen hebben we ook les gehad van onze eigen mentor omdat het gewoon niet klikte.
Maar helaas hoorde we een paar weken voor de vakantie dat ze onze mentor/stage begeleidster van dit jaar zou worden. Dit kon gewoon niet waar zijn, want mijn eigen mentor weet best veel prive dingentjes van mij. En ze was altijd heel lief en begripvol als het even niet lekker ging en als ik even wat afwezig was in de les. Ik was er dan wel gewoon, maar ik ging dan voor mezelf werken omdat het op dat moment voor mij fijner was. Dit ging gewoon super goed en zo ben ik met wat zevens en achten over gegaan naar dit schooljaar
Ik weet gewoon niet hoe het schooljaar zal beginnen. Ik heb geen zin in weer discussie's om allerlei onzin van ons beide. En ook ben ik bang nu ik ook naar een psycholoog ga, en netzoals vorig jaar niet altijd even 'aanwezig' zal zijn omdat ik er mijn gedachten niet bij kan houden daar gewoon veel ruzie van gaat komen.
Tuurlijk, er zijn 2 kanten en zij zal ook wel haar verhaal over mij hebben. Ik ben niet altijd de makkelijkste en ik geef mijn mening, maar ik zal haar nooit beledigen, uitschelden of wat dan ook. Ik laat gewoon graag van mezelf horen als ik het er niet mee eens ben.
De mogelijkheid om mijn mentor van vorig jaar te houden is er niet die heeft namelijk haar nieuwe klas.
Waarom ik mezelf nu zo veel zorgen maak? Het is dit jaar mijn examenjaar, en ik wil/moet gewoon slagen ondanks dat ik nu naar een psycholoog ga.
Mijn prestatie's zijn verder goed, en die zullen ook goed blijven als er binnenkort een klein droompje van mij uit gaat komen (helaas kan ik daar nog niet teveel over vertellen omdat er nog niks zeker is) maar dan nog. Ik wil zo graag, maar ik ben zo bang dat het weer mis gaat.
Heeft iemand toenvallig een soort van hetzelfde mee gemaakt?
. Als jouw vriendin haar boeken vergeet, is dat iets tussen de docent en haar, daar heb jij verder niks mee te maken. Ik sta zelf voor de klas en zou daar ook niet van gediend zijn 
. Ik heb alleen het idee dat dat hier nog wel meevalt. Zij zal misschien niet alles perfect doen, maar vanuit jouw kant zullen er ook dingetjes zijn 