Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
zelf was ik vroeger ook als de doods voor onweer. Oren stijf dicht kop onder mijn kussen en wachten tot het over ging. Tot pijnlijke oren toe hield ik ze dicht. inmiddels ben ik er overheen gegroeit ben zelfs geneigt snel naar huis te fietsen ipv te schuilen. Niet dat het heel verstandig is... onweer is niet iets wat geheel ongevaarlijk is. Maar persoonlijk vind ik het fasinerend om te bekijken vanachter een raam
en binnen
)
Papegara schreef:Bij ons is het net op ons zonnescherm ingeslagen, helemaal afgebroken en kapot.
De tuin is een ravage, spullen vliegen ook alle kanten op en belanden bij onze buren.
De eerste brandweer rijd de wijk bij ons achter al in..
Ik maak me nu vooral zorgen om de paarden die allemaal buiten staan
Vorig jaar is het paardje van een manege kennis nog door de bliksem getroffen en overleden.. Vind ik dan toch wel eng!