Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-07-13 21:04

Mijn zus.. Weet het gewoon even niet

Geplaatst: 22-07-13 21:04

Weet helemaal niet hoe te verwoorden of te vertellen , het is gewoon een lang verhaal maar ik ben geen verhalen verteller...

Ik heb een zus S met een persoonlijkheidsstoornis (borderline) , op haar 18de kwam ze met buikpijn en een dikke buik terug van allemaal instellingen en vandaar uit vrienden. Paar maanden later was mijn nichtje N er , ze woonde in een sloopwoning en alles kraakte en met geluk zakte je door het plafond heen. Ze verhuisde een paar keer en raakte zwanger van de 2de op den duur (N is van 1999 , en T is 12 jaar geloof ik) T werdt geboren een prachtig jongetje. Mijn moeder paste altijd op N en later ook T , ze stond altijd klaar en als S zelfmoord pleegde kwam ze snel om de kinderen op te vangen. Ze kocht spullen voor de kinderen en ze kreeg meerdere katten die ze keer op keer mishandelde , haar boosheid op uitte en die katten zijn lichtelijk zwaar getraumatiseerd terug gekomen en na jaren zijn ze nog doodbang voor vreemden en meerdere dingen.

N ging op haar achtste in een pleeggezin , T ging naar zijn vader maar die kreeg een nieuwe vriendin en hij woont bij zijn oma (moeder van T zijn vader)

De jaren verstrekken en E werdt geboren (hij is 6 nu ) , als nakomeling en van de derde vader. Want ja N heeft B als vader , T heeft A als vader en E heeft R als vader. (sorry ingewikkeld al die letters) De vader van E ging op een gegeven moment weg van S , hij ging met de vriendin van mijn zus en samen hebben ze nu een zoon van 2!

Maar toen begon de ellende , S werdt boos heel boos. Ze wou niks meer weten van mijn ouders en ging dansen op hun graf ze waren toch dood voor haar , ze stonden nooit voor haar klaar en mijn andere zus M kreeg voor haar baby een box en zij kreeg nooit wat. (nee hoor mijn moeder stond nooit klaar , mijn nichtje N haar eerste woord was mama tegen oma..Mijn moeder stond altijd klaar..)

Ondertussen ging ook E weg , ook hij woont in een pleeggezin.

Mijn broer had haar op facebook , na een rot opmerking van S heeft zij hem verwijderd en ook hij is dood voor haar. Mijn nichtje N werdt wijs gemaakt dat opa en oma en haar oom (mijn broer) dood waren. Na verloop van tijd heeft mijn andere zus A haar ook verwijderd en ook zij is dood voor haar en mijn nichtje , en nu is N stiekem een keer naar ons gekomen.Ze heeft ruzie met haar moeder en haar opa en oma zijn niet dood en ze wil contact , ze is op ons afgestapt en mijn moeder heeft lopen huilen ze was zo blij en herkende haar amper , zaterdag hadden we 3 verjaardagen in 1 en voor het eerst ik ik denk 3 a 4 jaar was N van de partij. Net al vroeger trekt ze veel naar mij , en volgens mijn zussen praten we ook hetzelfde en hebben we wat in te halen en kan zij leven want een jeugd heeft ze amper.

En nu heeft S het voor mijn gevoel op mij gemunt , ik plaatste een foto van mijn moeder die kent ze toch niet en gelijk een rotopmerking eronder. Ik ben zo boos , ze moet van mijn moeder afblijven en die rotopmerkingen voor zich houden. Ik ben altijd haar lievelings zusje geweest en de hele familie accepteert dit gedrag niet , ik en mijn 1 na oudste zus hebben als enige nog contact. Het doet pijn om te breken , maar na alles ben ik haar net als de rest zat. Ik wil haar niet laten vallen want daar komt ze niet overheen , ze manipuleert en troggelt alles af van mensen (haar vader is niet dezelfde als van mijn andere 2 zussen en broer , S haar vader heeft haar alles gegeven en zij verkoopt alles. Een zogenaamde neef met geld troggelt ze alles af , en verkoopt ze door... Mijn nichtje N heeft gelukkig met die 2de goed contant en misbruikt hem niet zij krijgt gewoon heel veel)

Ik weet het niet , ik begrijp dat jullie aan haar kant staan . Maar zij heeft zoveel rotstreken geflikt , mijn vader heeft haar geaccepteerd terwijl het zijn stiefdochter is. Hij krijgt stank voor dank , mijn moeder heeft gevochten voor haar en de kinderen. Zij stond altijd klaar en het maakt me boos , ik moet er niks van aantrekken maar het is gewoon stom en gemeen en ze doet oneerlijk.. Wat moet ik , contact verbreken ? Praten is geen doen , ze springt van de hak op de tak.. Dan ben ik dit en dat en het andere moment iets anders.. , het is zo moeilijk nog contact te hebben. Het liefst wil ik bevrijd zijn van die plaaggeest , ze gooide me gerust als baby in de container als ik huilde.. Ze heeft mijn ouders alleen maar pijn gedaan en ik raak zo in de war van haar , misschien vindt ik wel rust als ik uit dat web ontsnap..

What on earth should i do?

**Geplaatst**: 22-07-13 21:07

Re: Mijn zus.. Weet het gewoon even niet

Geplaatst: 22-07-13 21:07

Bovenstaande is echt niet te volgen dus zou niet weten wat je moet doen, eens goed met je ouders praten misschien?

**Geplaatst**: 22-07-13 21:09

Geplaatst: 22-07-13 21:09

Ik snap er niet veel van. Iemand die zelfmoord pleegde maar toch nog een kind baarde, of is dat iemand anders

Edit; blijkt toch dezelfde persoon. Mislukte poging dan neem ik aan.

Zo te lezen kan heel de familie wat psychische hulp gebruiken. Praat met een professional, dit is echt te heftig voor forumadvies.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 22-07-13 21:13, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 22-07-13 21:12

Geplaatst: 22-07-13 21:12

Professionele hulp zoeken... Hier spelen te veel dingen. Misschien kan een maatschappelijk werker je helpen.

**Geplaatst**: 22-07-13 21:15

Geplaatst: 22-07-13 21:15

Zelfmoord poging begrijp ik.
Heel erg dat je in deze situatie zit. Voor ons als buitenstaanders moeilijk te bevatten. Je wilt je zus steunen omdat je ergens weet dat ze echt geestelijk ziek is, maar breken is ook verleidelijk om van alles zorgen en nare woorden af te zijn.
Ik kan je niet helpen maar wil je heel veel sterkte wensen met deze situatie....

**Geplaatst**: 22-07-13 21:16

Geplaatst: 22-07-13 21:16

Het is erg chaotisch geschreven zodat ik er weinig van begrijp, sorry.

**Geplaatst**: 22-07-13 21:19

Geplaatst: 22-07-13 21:19

Moeilijke situatie!
Ik wil je slechts een advies geven.... Denk aan jezelf!

**Geplaatst**: 22-07-13 21:21

Geplaatst: 22-07-13 21:21

dat zelfmoord plegen , moet je lezen als zelfmoordpoging.
op zich is er best een verhaal uit te vissen, ik snap ook best dat ts er niet een helemaal samenhangend verhaal van heeft kunnen maken , het is ook nogal wat .

Ts. wat een nare situatie...ik begrijp best dat voor jou inmiddels ook wel ene grens is bereikt wat betreft je zus... zo te lezen heb je je best altijd gedaan om een soort van contact te behouden, maar als dat contact betekend dat je telkens weer het deksel op de neus krijgt van je zus en ze de mensen om wie je geeft zeer ziet doen .

of je wel of niet met haar moet breken, er is maar 1 iemand die je dat antwoord kan geven :(:)

maar ga voor jezelf na wat je naar haar toe kunt qua contact zonder daar zelf ontzettend gefrustreerd door te raken , heeft het zin? schiet jij er iets mee op, of je zus trouwens ook?

zou je haar ook gewoon een tijdje links kunnen laten liggen en niet met haar bezig zijn zonder dat je daar direct aan vast hangt dat je wel of niet met haar breekt? dan geef je jezelf wat tijd en ruimte zonder dat je er een confrontatie aan vast hangt zeg maar en iets "definitiefs" doet.

en idd, kun je hier met je ouders of je zussen over praten?

**Geplaatst**: 22-07-13 21:52

Re: Mijn zus.. Weet het gewoon even niet

Geplaatst: 22-07-13 21:52

Sorry voor de onduidelijkheid zo spookt het ook door mijn hoofd , ze heeft vaker dan eens de polsen proberen door te snijden terwijl haar kinderen het zagen. Nooit gelukt btw...

Haar links liggen laten is haar ook verwijderen , ze trekt altijd aandacht en een confrontatie kan het niet worden ben best bang voor haar...

Nee zij willen het er niet over hebben , op mijn 1 na oudste zus na ben ik de enige die ze nog heeft... En de rest van het gezin is duidelijk , voor hun is zij ook dood mijn moeder heeft af en toe momenten dat het pijn doet hoe het gegaan is.

Ik woon op een zorgboerderij , en moet elke week praten met iemand aangezien ik woede problemen heb.. Kan nooit zo goed over haar praten , ik verdring haar van binnen en zij is 1 grote waas al ben ik haar lievelingszusje.. Typen is zoveel makkelijker dan praten

**Geplaatst**: 22-07-13 21:54

Re: Mijn zus.. Weet het gewoon even niet

Geplaatst: 22-07-13 21:54

Misschien is het dan makkelijker om het op te schrijven voor degene waar je elke week mee praat?
Of neem een printje van dit topic mee!

**Geplaatst**: 22-07-13 21:58

Geplaatst: 22-07-13 21:58

De letters veranderen in verzonnen namen met dezelfde beginletter zou veel makkelijker te begrijpen zijn

**Geplaatst**: 22-07-13 22:07

Re: Mijn zus.. Weet het gewoon even niet

Geplaatst: 22-07-13 22:07

Ik snap je verhaal prima: je oudste zus neemt het niet zo nauw met de gezinsplanning en heeft inmiddels 3 kinderen van 3 verschillende vaders en kan zowel niet voor zichzelf zorgen als voor haar kinderen. Dus hebben je ouders (en jij) haar altijd veel geholpen maar als dank worden jullie doodgezwegen.

Tijd om je zus meer los te laten en haar in haar sop te laten gaar koken voordat jij er zelf aan onderdoor gaat. Heb het gezellig met de rest van de familie, inclusief nichtje N en laat je zus vooral zoveel mogelijk links liggen, hoe moeilijk ook. Werk eerst maar aan jezelf, daarmee moet je tenslotte in goede harmonie minstens 80 jaar worden.

**Geplaatst**: 22-07-13 22:08

Geplaatst: 22-07-13 22:08

Kan wel

Verzonnen namen even voor jullie duidelijkheid , en onze privacy :

Ik heb een zus Simone met een persoonlijkheidsstoornis (borderline) , op haar 18de kwam ze met buikpijn en een dikke buik terug van allemaal instellingen en vandaar uit vrienden. Paar maanden later was mijn nichtje Nancy er , ze woonde in een sloopwoning en alles kraakte en met geluk zakte je door het plafond heen. Ze verhuisde een paar keer en raakte zwanger van de 2de op den duur (Nancy is van 1999 , en Tijs is 12 jaar geloof ik) Tijs werdt geboren een prachtig jongetje. Mijn moeder paste altijd op Nancy en later ook Tijs , ze stond altijd klaar en als Simone poging tot zelfmoord pleegde kwam ze snel om de kinderen op te vangen. Ze kocht spullen voor de kinderen en ze kreeg meerdere katten die ze keer op keer mishandelde , haar boosheid op uitte en die katten zijn lichtelijk zwaar getraumatiseerd terug gekomen en na jaren zijn ze nog doodbang voor vreemden en meerdere dingen.

Nancy ging op haar achtste in een pleeggezin , Tijs ging naar zijn vader maar die kreeg een nieuwe vriendin en hij woont bij zijn oma (moeder van Tijs zijn vader)

De jaren verstrekken en Elmo werdt geboren (hij is 6 nu ) , als nakomeling en van de derde vader. Want ja Nancy heeft Bas als vader , Tijs heeft Ali als vader en Elmo heeft Robert als vader. (sorry ingewikkeld al die letters) De vader van Elmo ging op een gegeven moment weg van Simone , hij ging met de vriendin van mijn zus en samen hebben ze nu een zoon van 2!

Maar toen begon de ellende , Simone werdt boos heel boos. Ze wou niks meer weten van mijn ouders en ging dansen op hun graf ze waren toch dood voor haar , ze stonden nooit voor haar klaar en mijn andere zus Margriet kreeg voor haar baby een box en zij kreeg nooit wat. (nee hoor mijn moeder stond nooit klaar , mijn nichtje Nancy haar eerste woord was mama tegen oma..Mijn moeder stond altijd klaar..)

Ondertussen ging ook Elmo weg , ook hij woont in een pleeggezin.

Mijn broer had haar op facebook , na een rot opmerking van Simone heeft zij hem verwijderd en ook hij is dood voor haar. Mijn nichtje Nancy werdt wijs gemaakt dat opa en oma en haar oom (mijn broer) dood waren. Na verloop van tijd heeft mijn andere zus Aafke haar ook verwijderd en ook zij is dood voor haar en mijn nichtje , en nu is Nancy stiekem een keer naar ons gekomen.Ze heeft ruzie met haar moeder en haar opa en oma zijn niet dood en ze wil contact , ze is op ons afgestapt en mijn moeder heeft lopen huilen ze was zo blij en herkende haar amper , zaterdag hadden we 3 verjaardagen in 1 en voor het eerst ik ik denk 3 a 4 jaar was Nancy van de partij. Net al vroeger trekt ze veel naar mij , en volgens mijn zussen praten we ook hetzelfde en hebben we wat in te halen en kan zij leven want een jeugd heeft ze amper.

En nu heeft Simone het voor mijn gevoel op mij gemunt , ik plaatste een foto van mijn moeder die kent ze toch niet en gelijk een rotopmerking eronder. Ik ben zo boos , ze moet van mijn moeder afblijven en die rotopmerkingen voor zich houden. Ik ben altijd haar lievelings zusje geweest en de hele familie accepteert dit gedrag niet , ik en mijn 1 na oudste zus hebben als enige nog contact. Het doet pijn om te breken , maar na alles ben ik haar net als de rest zat. Ik wil haar niet laten vallen want daar komt ze niet overheen , ze manipuleert en troggelt alles af van mensen (haar vader is niet dezelfde als van mijn andere 2 zussen en broer , Simone haar vader heeft haar alles gegeven en zij verkoopt alles. Een zogenaamde neef met geld troggelt ze alles af , en verkoopt ze door... Mijn nichtje Nancy heeft gelukkig met die 2de goed contant en misbruikt hem niet zij krijgt gewoon heel veel)

Ik weet het niet , ik begrijp dat jullie aan haar kant staan . Maar zij heeft zoveel rotstreken geflikt , mijn vader heeft haar geaccepteerd terwijl het zijn stiefdochter is. Hij krijgt stank voor dank , mijn moeder heeft gevochten voor haar en de kinderen. Zij stond altijd klaar en het maakt me boos , ik moet er niks van aantrekken maar het is gewoon stom en gemeen en ze doet oneerlijk.. Wat moet ik , contact verbreken ? Praten is geen doen , ze springt van de hak op de tak.. Dan ben ik dit en dat en het andere moment iets anders.. , het is zo moeilijk nog contact te hebben. Het liefst wil ik bevrijd zijn van die plaaggeest , ze gooide me gerust als baby in de container als ik huilde.. Ze heeft mijn ouders alleen maar pijn gedaan en ik raak zo in de war van haar , misschien vindt ik wel rust als ik uit dat web ontsnap..

What on earth should i do?

**Geplaatst**: 22-07-13 22:08

Geplaatst: 22-07-13 22:08

Maflinger_S schreef:
Ik snap je verhaal prima: je oudste zus neemt het niet zo nauw met de gezinsplanning en heeft inmiddels 3 kinderen van 3 verschillende vaders en kan zowel niet voor zichzelf zorgen als voor haar kinderen. Dus hebben je ouders (en jij) haar altijd veel geholpen maar als dank worden jullie doodgezwegen.

Tijd om je zus meer los te laten en haar in haar sop te laten gaar koken voordat jij er zelf aan onderdoor gaat. Heb het gezellig met de rest van de familie, inclusief nichtje N en laat je zus vooral zoveel mogelijk links liggen, hoe moeilijk ook. Werk eerst maar aan jezelf, daarmee moet je tenslotte in goede harmonie minstens 80 jaar worden.

Jij snapt hem

**Geplaatst**: 22-07-13 22:19

Re: Mijn zus.. Weet het gewoon even niet

Geplaatst: 22-07-13 22:19

Wat een nare situatie.
Toch denk ik dat je voor jezelf moet kiezen.

Wat ik alleen niet begrijp is het volgende

Citaat:
n nu heeft Simone het voor mijn gevoel op mij gemunt , ik plaatste een foto van mijn moeder die kent ze toch niet en gelijk een rotopmerking eronder. Ik ben zo boos , ze moet van mijn moeder afblijven en die rotopmerkingen voor zich houden.

Citaat:
Maar zij heeft zoveel rotstreken geflikt , mijn vader heeft haar geaccepteerd terwijl het zijn stiefdochter is. Hij krijgt stank voor dank , mijn moeder heeft gevochten voor haar en de kinderen.

Ze is de dochter van je moeder maar die kent ze niet ?

**Geplaatst**: 22-07-13 22:22

Re: Mijn zus.. Weet het gewoon even niet

Geplaatst: 22-07-13 22:22

Wil ze niet kennen , ze is voor haar dood en dat vertelt ze ook aan de kinderen.. Dat is gekomen door allemaal ruzies om niks..

**Geplaatst**: 22-07-13 23:28

Geplaatst: 22-07-13 23:28

Tsja, je zegt het zelf al: je zus heeft Borderline.
Mensen met Borderline maken het voor hun omgeving vaak ontzettend zwaar en moeilijk om met ze om te gaan. Het punt is alleen dat ze dit niet expres doen, hoe moeilijk dat soms ook is om te geloven. Alles wat jij in de openingspost vertelt schrééuwt 'Borderline' als je het mij vraagt (en ik heb een hoop ervaring met deze stoornis, zowel op professioneel als op persoonlijk vlak). Verwacht niet van je zus dat ze dat zal veranderen, want dat kan ze niet. In ieder geval niet alleen. Ik weet niet of je zus professionele hulp krijgt en/of medicatie slikt?

Los van dat is het volgende mijn advies:
Ten eerste: hoe moeilijk het ook is, blijf jezelf voorhouden dat ze dit gedrag niet vertoont omdat ze jou en/of je andere familieleden wil kwetsen. Ze vertoont dit gedrag omdat ze niet weet hoe ze het anders moet doen. Probeer je daarbij ook in haar te verplaatsen: zij heeft een manier van communiceren en omgaan met mensen waarmee ze keer op keer in de problemen komt, bij de mensen waar ze van houdt. 'Houden van' kan echter ook enorm beangstigend zijn, voor jou en mij, maar al helemáál voor mensen met Borderline. Omdat ze niet goed weten hoe ze met al die gevoelens om moeten gaan, gaan ze juist die mensen waar ze zoveel van houden afstoten. En weer aantrekken. En weer afstoten. En weer aantrekken, etc. etc. etc. Waardoor de meeste mensen uiteindelijk afhaken en de Borderliner keer op keer bevestigd wordt in haar gevoel dat iedereen haar laat vallen, ze niets waard is, ze niemand kan vertrouwen enz.
Dus het klopt dat je zus iedereen altijd maar kwetst en manipuleert en iedereen ongelukkig maakt, maar dikke kans dat ze zelf daardoor ook behoorlijk ongelukkig is. Iedereen loopt immers altijd maar bij haar weg en ze weet echt niet wat ze verkeerd doet.
Probeer niet met haar mee te gaan in ruzies en gedoe, maar zorg ervoor dat je een stabiele factor in haar leven blijft. Veroordeel haar niet om de keuzes die ze maakt, maar vertel haar rustig waarom jij denkt dat ze het beter anders kan doen, zónder haar jouw ideeën op te leggen. Ook al weet jij allang dat ze op het punt staat iets stoms te doen, ze heeft het recht om haar eigen keuzes te maken.
Neem ook niet haar problemen over: ook al overspoelt ze je met honderden problemen en wil ze dat jij die 'even' voor haar oplost, wijs haar er op dat je haar best wilt helpen, maar dat het wel haar probleem blijft, niet dat van jou.
Wees duidelijk en eerlijk. Zeg wat je voelt en probeer dat te doen zonder verwijten te maken. Ze zal pas veranderen wanneer ze zelf de nadelen van haar gedrag inziet en voelt, en dat niet meer wil. Ze zal niet veranderen omdat een ander dat tegen haar zegt, want dat kan ze simpelweg niet.

Laatste tip: verdiep je eens goed in Borderline. Natuurlijk weet je er al een hoop over juist vanwege je zus, maar als je je gaat verdiepen in de stoornis zul je merken dat veel van bijvoorbeeld de dingen die je in je OP schreef beter gaat begrijpen, omdat je dan makkelijker de link legt met waar het gedrag vandaan komt. Dat maakt het voor jou makkelijker om je zus te begrijpen, en daar heb niet alleen jij profijt van, maar je zus ook!
En als laatste: het is heel normaal dat ze je af en toe tot waanzin drijft. Neem dan gewoon even afstand, daar is niets mis mee!

Let wel, lieve bokkers, in het bovenstaande beschrijf ik GLOBAAL iemand die Borderline heeft. Ieder mens is anders, en dus ook iedere Borderliner is anders. Niet iedereen met Borderline heeft dezelde symptomen en bij de één is het heftiger dan bij de ander. Ik wil dus absoluut niet alle borderliners over één kam scheren. Het kan alleen nou eenmaal verrekte moeilijk zijn om met een Borderliner om te gaan, en bovenstaande tips hebben mij al vaak geholpen, niet alleen op mijn werk (GGZ) maar ook bij een goede vriendin van me die Borderline heeft.

TS, succes en sterkte!

**Geplaatst**: 22-07-13 23:39

Re: Mijn zus.. Weet het gewoon even niet

Geplaatst: 22-07-13 23:39

Jeetje wat naar TS... Ik kan niet echt advies geven maar wel een hele dikke knuffel aan jou :(:)

Verder lijkt het me wel een goed idee om professionele hulp voor het hele gezin erbij te halen, dit gaat jullie duidelijk boven de pet (heel begrijpelijk)

Nomineer dit bericht ×