Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 00:12

Incapable of love?

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 00:12

Ik zal proberen het verhaal zo kort mogelijk te houden, maar het komt erop neer dat ik enorm bang ben voor de liefde, mezelf geven etc. Ik ben 26 jaar en heb nog nooit een relatie gehad puur uit angst om afgewezen te worden, niet goed genoeg te zijn en uit onzekerheid door mijn pestverleden. Ik wist niet dat dit zo diep zat, tot ik voor kort iemand leerde kennen die me blijkbaar erg leuk vond..

Omdat ik nooit de stap durfde te zetten om een man dichtbij te laten, ben ik heel lang single, tot op de dag van vandaag. Nu had ik de stoute schoenen aangetrokken en heb 2x een date gehad met 2 verschillende mannen, en bij nummer 2 klikte het zo goed dat ik nog een keer afsprak met hem (wat voor mij al heel wat was) 2de date was ook gezellig, maar op het moment dat die me wou zoenen kwam mijn muur weer voor me en weigerde ik dit. Ook merkte ik dat ik heel veel excuses ging maken en dingen ging zoeken waarom diegene niet bij me paste en ook mijn gevoel voor hem blokkeerde ik, en dus na de tweede date zei ik ook eerlijk tegen hem dat ik twijfelde of ik wel wat voelde voor hem, maar ik ging wel op een 3de date met hem, puur om zeker te weten of ik er goed aan deed om ermee te stoppen en ook omdat dit mijn oude gedrag was wat voortkwam uit onzekerheid en ik daar nu eens doorheen wou, ook omdat ik niet mijn hele leven single wil blijven. 3de date was ook gezellig, en omdat ik hem niet weer wou afwijzen door mijn angst, hebben we ook gezoend (niet uit medelijden, begrijp me goed, maar ook omdat ik het wou en het goed voelde)

Toen werd ik dus bang, kwam al mijn onzekerheid naar boven en had ik spijt van de zoenen, ik had hem dichterbij gelaten en ik ging opeens overal over twijfelen, ging dingen zoeken waarom het geen jongen voor mij was en uiteindelijk het contact verbroken met de reden dat ik toch niet verder wou omdat ik niet de klik had en geen vlinders/verliefdheid/vonk voelde. En nu voel ik me dus zacht gezegd enorm rot over de hele situatie omdat ik nu misschien weer een overhaaste beslissing heb genomen, puur uit angst dat het misschien wel iets zou kunnen worden. Ik voel me echt rot, ook tegenover hem, want het was een enorm lieve jongen met veel geduld en erg lief voor me, en hij had al gezegd gevoelens te hebben voor me, en ik weet nu dus gewoon niet of ik nou wel of niet gek met hem was, of dat ik het gevoel niet toegelaten heb puur uit angst om gekwetst te worden.. Hierdoor merk ik dat ik enorm uit mijn doen ben, en bang ben nooit een man te kunnen toelaten, omdat, wanneer het wat serieuzer begint te worden, ik hard wegren of enorm wispelturig word.

Ik was benieuwd of er ook bokkers waren die dit herkennen of herkenden maar uiteindelijk toch doorgezet hebben.. Het begint voor mij nu echt een issue te worden en wil er zo graag vanaf!

**Geplaatst**: 23-06-13 00:26

Re: Incapable of love?

Geplaatst: 23-06-13 00:26

Ik herken het... Niet door pesten en ik ben ook zeker niet bang voor seks, maar ik ben wel bang dat het wel eens serieus zou kunnen worden. Ik date ook niet graag en zoek ook niet echt toenadering, tenzij ik 100% zeker weet dat het toch niets gaat worden, behalve wat plezier (en ik heb het niet over seks nu).
Ik ben echter het foute voorbeeld, want ik ben dus ook erg lang single...

Eigenlijk nog nooit een echte relatie gehad. Wel vriendjes, maar nooit echt een lange relatie. Ik ben ook nog nooit ècht verliefd geweest.

Ik denk dat als je dat wordt, dat je het dan echt weet en dat dit bij jou, bij deze jongen, niet het geval was.

Ik hoop voor jou èn voor mij dat we "Mr. Right" snel mogen tegenkomen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 00:36

Re: Incapable of love?

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 00:36

Ik ben ook zeker niet bang voor seks (ben in het verleden juist daardoor de mist in gegaan, gevallen voor bezette mannen omdat dat veilig was, want dat werd toch niet serieus..) En ook ik ben inderdaad nooit echt verliefd geweest..

**Geplaatst**: 23-06-13 11:22

Geplaatst: 23-06-13 11:22

Herkenbaar, beide verhalen. Ben niet gepest maar heb in het verleden weinig het gevoel gekregen dat ik wel de moeite waard was. Ook niet bang voor zoenen/seks, maar wel om me emotioneel kwetsbaar op te stellen en me te binden aan iemand. Ben er voor mezelf nog niet helemaal uit hoe ik uit dat cirkeltje ga komen, dus ik ben benieuwd naar meer verhalen.

**Geplaatst**: 23-06-13 11:53

Geplaatst: 23-06-13 11:53

Heel herkenbaar allemaal.

Bij mij heeft het te maken door één jongen, waar ik ooit tot over mijn over op verliefd ben geweest. Hij was fantastisch, er was een ongelofelijke klik, we konden uren praten, tot hij opeens van de aardbol leek verdwenen te zijn. Een paar weken nadat hij plots niets meer van zich liet horen, heeft hij me laten weten dat hij toch niet wilde, punt. Niet meer dan dat. Ik ben er maanden kapot van geweest, en weet mezelf nog altijd absoluut geen houding te geven als ik hem tegen kom (Wetende dat we nu 9jaar verder zijn).

Alleszins, ik ben ondertussen al een jaar of vier vrijgezel. Of ik val op mannen die ik toch niet kan krijgen, of het blijft bij 'enkel fun', of ik val op mannen die emotioneel even screwed op zijn als mezelf,.... Als mannen interesse tonen in mij, weet ik ook altijd wel iets te vinden om op af te knappen. Of ze zijn te braaf, of te lief, of ze zijn te opdringering, of ze laten te weinig van zich weten, of.....

Ook hier, ik heb géén idee hoe ik uit die cirkel moet uitgeraken.....

**Geplaatst**: 23-06-13 11:56

Geplaatst: 23-06-13 11:56

Hier ook heel erg herkenbaar, ook al ben ik nooit gepest vroeger.
Bang om me te binden aan iemand die me pijn kan doen en het gevoel hebben dat ik niet goed genoeg ben. Dat er veel leukere meisjes rondlopen dan ik, wat moeten ze dan met mij ?

Hopelijk komt het vanzelf goed en laat een prins op het witte paard ons zien dat we wél de moeite waard zijn.

**Geplaatst**: 23-06-13 11:57

Geplaatst: 23-06-13 11:57

TS, heb je enig idee waarom je daar zo bang voor bent? Is het iets uit je verleden? Verbale mishandeling? Nare ervaring? Scheiding misschien? Heeft iemand je het gevoel gegeven dat je nooit goed genoeg was?
Of hecht je meer aan je zelfstandigheid dan je denkt?

**Geplaatst**: 23-06-13 12:04

Re: Incapable of love?

Geplaatst: 23-06-13 12:04

Niemand is incapable for love maar sommigen kunnen het wel heel diep begraven.. Het zou echt super jammer zijn als je je door je angst laat leiden, is een slechte raadgever :(:)

. Een oplossing is nog niet zo makkelijk en komt vermoedelijk ook niet vanzelf, heb je hier al eens met je HA over gepraat? Ik vermoed dat een goede therapeut je hier goed mee kan helpen.

**Geplaatst**: 23-06-13 12:08

Geplaatst: 23-06-13 12:08

Lastig is dat he... Relaties zijn zo gecompliceerd....

Ik heb wel verschillende vriendjes en nu gelukkig ook een heel leuke vriend (al 1,5 jaar

), maar de angst om je kwetsbaar op te stellen is mij zeker wel bekend! Het heeft mij heel erg geholpen om het aan hem te vertellen, "gewoon" te zeggen waar je zo bang voor bent. En "gewoon", nee dat is het niet, dat is een hele stap, maar het feit dat je al van jezelf door hebt wát je doet is al iets.
Het aan hem vertellen maakt je al een stuk kwetsbaarder. En dat is doodeng, I know, maar vaak merk je dan dat je er uiteindelijk alleen maar waardering voor terugkrijgt. Als je nu al zegt dat hij ontzettend lief is en geduld heeft, zal hij dat daarmee toch ook hebben?

Is het direct zeggen te lastig, dan kun je 't ook opschrijven of via whatsapp ofzo doen, dan heb je nog even iets meer afstand. Hoewel ik het heel fijn vind om dan juist even uit te huilen (dat is bij mij dan altijd nodig) bij hem...

Ga voor jezelf eens na wat er zou kunnen gebeuren als je je wel kwetsbaar opstelt...? Je hebt misschien een rotweek een keertje (ok, het is wat anders als je al jaren bij elkaar bent, maar we gaan voor de kleine stapjes), maar je krijgt er ook heel erg veel voor terug! En dood ga je er zeker niet aan!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 12:39

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 12:39

Hevonen schreef:
TS, heb je enig idee waarom je daar zo bang voor bent? Is het iets uit je verleden? Verbale mishandeling? Nare ervaring? Scheiding misschien? Heeft iemand je het gevoel gegeven dat je nooit goed genoeg was?
Of hecht je meer aan je zelfstandigheid dan je denkt?

Vanaf groep 6 tot klas 2 enorm gekwetst en dagelijks moeten horen hoe lelijk ik was/ niks waard was etc. Heb er therapie alles voor gehad, en het gaat nu goed met me, zit stukken beter in mijn vel en laat mijn leven er niet meer door leiden, maar als het op mannen/relaties aankomt, word ik weer dat onzekere meisje van vroeger, elke stap dichterbij de relatie wekt paniek op.. ben er nu dus pas achter wat voor invloed het pesten nog heeft op dat gebied.

**Geplaatst**: 23-06-13 14:20

Geplaatst: 23-06-13 14:20

Pesten heeft heel lang invloed. Ik ben ook erg gepest, de hele lagere school en het grootste deel van de middelbare, en het bleef niet alleen bij schelden, maar ook schoppen, slaan, me opwachten en dingen vernielen. Ik denk dat ik er nu niet veel last meer van heb, maar zeker weten doe je het nooit, de littekens blijven...

Maar, bedenk dat die pesters helemaal geen gelijk hebben, het is vaak juist hun eigen onzekerheid die ze proberen te verdringen, door (vaak als groep) anderen omlaag te drukken; niet beseffende dat ze vooral zichzelf daarmee omlaag halen. Het is gewoon een kwestie van een (in een of ander opzicht) zwakkere of afwijkende zondebok zoeken en die steeds verder de modder induwen.

Wat je vooral niet moet doen (en geloof me, ik vind dat ook nog steeds moeilijk) is jezelf als minder beschouwen door de onzin die je is ingeprent door de pesters. Als jij jezelf al lelijk of niet goed genoeg vindt, hoe kun je dan verwachten dat een potentiële partner dat wel vindt?

Je hebt zelf de macht van woorden ervaren, probeer je zelfbeeld niet aan te tasten in de ogen van anderen, en vooral niet in je eigen ogen. Verontschuldig je niet voor dingen waar je geen schuld aan hebt. Probeer over die grens te stappen en bedenk dat alle andere mensen jou gewoon een leuke meid vinden, alleen jijzelf misschien niet.
Niemand is volmaakt, ook je eventuele vriend niet, maar dat hoeft toch ook helemaal niet?!

Het is een beetje zo als met foto's: zelf vind je vrijwel altijd dat je er raar, of lelijk opstaat. maar dat vind je maar heel zelden van ieder ander.

**Geplaatst**: 23-06-13 22:31

Geplaatst: 23-06-13 22:31

MW => LZP

**Geplaatst**: 24-06-13 13:53

Re: Incapable of love?

Geplaatst: 24-06-13 13:53

Open en eerlijk zijn tegen degene waarmee je omgaat is mijn advies.
Zelf heb ik lang in hetzelfde schuitje als jij gezeten. Tot ik iemand ontmoette die gelijk al door mijn muur heen kon kijken. Dit zei hij ook altijd al, dat hij vanaf dag 1 met degene achter de muur omging, alleen wist ik het nog niet.
stukje bij beetje is mijn muur afgebrokkeld, angst heb ik nog steeds, moeite om hem te vertrouwen, wat hij voor mij voelt. Want hoe? Kijk naar hem, en dan naar mij... Dit gevoel hebben is niet erg, hoe je er mee omgaat wel. Erken dat je dit voelt, wat doet het met je en hoe beïnvloed het je. Dan loslaten.

Het loslaten is het moeilijkst, maar je er bewust van zijn is stap 1, en dat ben je!
Wees eerlijk over je gevoelens, de dingen die je moeilijk vindt, daar heb je later in je relatie alleen maar profijt van.

Nomineer dit bericht ×