Ik zit met een vraag. Vorige week heb ik mijn gym-diploma gehaald en nu ga ik studeren. Ik twijfel al 4 jaar over wat ik wil en kan. Nu lijkt het me wel heel leuk om de medische kant op te gaan en mensen en/of dieren te kunnen helpen met bv. medisch onderzoek. Ook interesseert de werking van alles me enorm.
Het probleem is dat ik erg slecht tegen bloed, harten enz. kan. Het begon al met bloedprikken bij mezelf. Inmiddels val ik standaard flauw en ben ik er doodsbang voor. Maar vorige week kwam ik erachter dat ik ook bij paarden er slecht tegen kan
Het prikken zelf kon ik wel aan, maar zodra er één druppel bloed op de grond spatte, draaide de hele wereld. Ik ben snel de kantine ingevlucht en net niet flauw gevallen, maar ik baal er wel heel erg van!Het is niet alleen bloed, ook als het gaat over harten en operaties voel ik me erg naar. Ik vraag me wel eens af hoe het zou gaan als ik onverwacht in het ziekenhuis terecht zou komen. Stel dat ik een ongeluk krijg en met een infuus in mijn arm wakker wordt. Ik zou alles bij elkaar gillen van paniek...
Ondanks mijn angst ben ik wel heel erg geïnteresseerd in medische toestanden, zeker als ik daar in zekere zin door mijn opleiding een bijdrage aan kan leveren. Maar ik zal ook snijpractica krijgen. Is er een manier om van die angst af te komen? En herkent iemand dit? Bloedangst ken ik wel, maar dat is het niet, het is echt alles wat medisch is: operaties, bloed, werking van het hart...
Denk dat je dat toch wel een beetje in je moet hebben voor je eraan begint. Maar als je het echt wilt, proberen!