Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-05-13 00:02

Ik weet het niet meer..

Geplaatst door de TopicStarter : 29-05-13 00:02

Dit is een toegestaan schaduwaccount. Als je me herkent vermeld dit dan liever niet in dit topic (maar stuur mij bijv. een pb).

Het gevoel alsof ik niks waard ben. Ik alles verkeerd doe. Totaal waardeloos, dik en lelijk. Mensen me aan kijken en me voor mijn gevoel denken hoe lelijk ze mij wel niet vinden en zeggen hoe dik ik wel niet ben. Ik ben zo boos om de dingen die er zijn gebeurt, die me onrechtvaardig zijn aan gedaan. Dingen die ik niet wilde, dingen die me al zolang achtervolgen.

Snachts mezelf in slaap huilen, of maar niet kunnen slapen omdat ik bang ben voor de dag van morgen. Weer die spiegel te zien en geconfronteerd te worden met mezelf.. Een uitvlucht zoeken in eten, niet eten, teveel eten met alle gevolgen van dien.

Het gevoel alsof ik compleet waardeloos bent, ik niks waard bent. Elke dag weer vallen en op moet krabbelen, moeten proberen om overeind te blijven staan. Elke dag in gevecht met mezelf, het put zo uit, het maakt me helemaal kapot. Niemand ziet hoe ik me voel, hoe ik werkelijk ben.

Ik had je nog zoveel willen vragen, waarom? Was ik niet goed genoeg? Waarom ben je dood gegaan?
Waarom haatte je me zo? Was ik ongewenst voor je? Waarom maak je me helemaal kapot? Zelfs nu je niet eens meer hier bent.. Je maakt me kapot. Ik haat wat je me hebt aangedaan, ik haat wie je was, ik haat het dat je er niet meer bent, dat je er nooit voor me bent geweest. Dat zal niemand ooit begrijpen. Ik mis je, ook al kende ik je amper, je hebt me zoveel pijn gedaan. Het maakt me kapot.. Ik weet niet hoe ik ooit door kan met me leven, dat is allemaal jou schuld. Zo voelt het voor mij...
Dat ik nooit zonder dit allemaal mee te slepen door kan met mijn leven.

Ik weet wel dat haat niet goed is, maar momenteel is er niet meer dan dat.. Iedereen die maar zegt het komt wel goed, dat is makkelijk praten. Ik wens soms, dat ik er niet meer zou zijn, want ik ben toch niks waard.. Waarom zouden mensen mij missen? Wat voeg ik toe aan de deze wereld?

Een naast persoon heeft mij, maar ook naasten van mij veel aangedaan lees: (dagelijkse) mishandeling(en), misbruik, vernederd, vertrouwen beschaamd, heel veel kapot gemaakt.
Therapie gehad als kind (heeft toen geholpen), als puber maar dit mocht niet baten. Voor de buiten wereld ziet het eruit alsof ik dol gelukkig ben, elke dag een lach. Elke dag dat masker op, als mensen vragen of het goed gaat altijd maar ja zeggen, ik wil mensen niet tot last zijn. Bang om te verliezen, bang omdat ik al zoveel heb verloren.

Ik ben aan het kijken of ik weer in therapie zou kunnen, maar dat maakt me tegelijkertijd doods bang. Weer zo diep ingaan op die heftige dingen, kan ik dat wel aan? Ben ik wel zo sterk? Nu ik dit typ rollen de tranen over mijn wangen. Ik weet niet meer wat ik met alles aan moet, met mezelf aan moet..

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal, dit zet ik hier niet neer om aandacht te trekken, maar om ergens mijn verhaal even kwijt te kunnen.

Liefs dat gebroken, verscheurde meisje

**Geplaatst**: 29-05-13 08:18

Geplaatst: 29-05-13 08:18

Ik denk dat je een behoorlijkse schop onder je kont nodig hebt.

Ga in therapie, zo te lezen ga je hier zelf niet uitkomen. Duidelijk kun je het niet (zelf) verwerken en ga je nu elke keer door diepe en heftige emoties.

Verder zou ik beginnen om wat te doen aan de dingen waarmee je zit, ga lekker sporten, wandelen, stort je in je hobby maar ga niet weg zitten kwijnen.

Ik kan ook niet uit je tekst halen wie er is overleden ? En mag ik vragen hoe oud je bent?

Kop op

**Geplaatst**: 29-05-13 08:21

Re: Ik weet het niet meer..

Geplaatst: 29-05-13 08:21

Ik denk ook dat je jezelf een skup onder je kont moet geven en in therapie moet gaan. Ga niet zwelgen in zelfmedelijden, hoe goed dat soms ook voelt. Je bereikt er niets mee. Pak je emoties bij de staart en ga naar mensen die verstand hebben van verwerking.

Sterkte

**Geplaatst**: 29-05-13 08:23

Geplaatst: 29-05-13 08:23

Tiffany schreef:
Ik denk dat je een behoorlijkse schop onder je kont nodig hebt.

Ga in therapie, zo te lezen ga je hier zelf niet uitkomen. Duidelijk kun je het niet (zelf) verwerken en ga je nu elke keer door diepe en heftige emoties.

Verder zou ik beginnen om wat te doen aan de dingen waarmee je zit, ga lekker sporten, wandelen, stort je in je hobby maar ga niet weg zitten kwijnen.

Ik kan ook niet uit je tekst halen wie er is overleden ? En mag ik vragen hoe oud je bent?

Kop op

hier ben ik het mee eens!

heb je een eigen of verzorgpaard? stort je daar op..zoek afleiding..sporten/wandelen/fietsen zijn ook dingen waarmee je energie/frustratie kwijt kan en je je lekkerder kan gaan voelen..

en inderdaad zoek hulp..het komt allemaal wel goed! :(:)

**Geplaatst**: 29-05-13 08:30

Geplaatst: 29-05-13 08:30

Ik vind het echt heel vervelend voor je, maar probeer de mooie dingen in het leven( en van jezelf !! ) te zien. Zoek lekker veel afleiding doe leuke dingen, zelf heb ik altijd veel steun aan vriendinnen maar zeker aan mijn dieren. Probeer een punt te zetten achter al dit. Dat is heel erg moeilijk, dat is niet zo gedaan maar daar kun je misschien wat hulp bij zoeken.

Ik hoop dat je je gauw beter zult voelen.

**Geplaatst**: 29-05-13 08:32

Geplaatst: 29-05-13 08:32

TS ik wens je heel veel sterkte en kracht :(:)

je bent nu 21 jaar en zit er al zo door heen, dat zou niet moeten, niet mogen, maar zo voelt het wel voor jou

ik begrijp dat je niet de enige bent die "last" heeft gehad van die persoon
wordt er onderling gesproken over de dingen die gebeurd zijn?

en bedenk, ieder levend wezen is met een reden op aarde, ook jij bent hier niet voor niks
je bent hier nodig ook al weet je misschien nog niet waarom
ga op zoek naar de reden, maak je eigen planning en weg en kijk om je heen, er zijn altijd mensen en dieren bereid om je te helpen als je ze toestaat om dichterbij te komen

**Geplaatst**: 29-05-13 08:49

Re: Ik weet het niet meer..

Geplaatst: 29-05-13 08:49

Ach gossie. Je bent zoveel waard! Net als ieder mens. Therapie lijkt me wel nodig als je hier uit wil komen. Probeer eens elke dag iets te benoemen waar je dankbaar voor bent. Als iemand je haat of je niet wenste, dan zegt dat meer over die persoon dan over jou. Geen normaal persoon doet zijn naaste zoiets aan. Dit komt door hem (neem ik aan), niet door jou. Je zegt zelf dat je onrecht is aangedaan. Dat is de goede gedachte. Onrecht, dus je had het NIET verdiend. Niemand verdient mishandeling etc. Wat hierboven gezegd word: ga wandelen, zorg voor een dier, doe iets waardoor je gedachten afgeleid worden en begin het helingsproces. The only way is up. Veel sterkte, je kunt het!

**Geplaatst**: 29-05-13 08:57

Geplaatst: 29-05-13 08:57

Oef wat een verhaal, je hebt een hoop voor je kiezen gehad zo te lezen.

Om je laatste vraag te beantwoorden: "ben ik wel zo sterk"? Ik denk van wel, je hebt immers al een schaduwaccount aangevraagd en je eerste verhaal geschreven. De eerste stap is genomen. Schade die in jaren is aangericht los je niet in 5 minuten op maar stapje voor stapje en met hulp.

Een volgend klein stapje is er een gewoonte van maken om iedere keer wanneer je in de spiegel kijkt even naar jezelf te lachen zoals je graag zou willen dat anderen naar jou lachen. Ik bedoel dus echt vriendelijk lachen met je hele gezicht helemaal tot en met je ogen aan toe lachen, niet dat sarcastisch, koud lachje of verdrietige lachje dat sommige mensen weten te produceren. Het is even oefenen maar het helpt echt even (al is het maar omdat je jezelf in eerste instantie compleet idioot voelt, ik deed dat tenminste wel }:0

)

Sterkte, jij bent het zeker waard

**Geplaatst**: 29-05-13 09:18

Geplaatst: 29-05-13 09:18

tear schreef:
Ik mis je, ook al kende ik je amper, je hebt me zoveel pijn gedaan. Het maakt me kapot.. Ik weet niet hoe ik ooit door kan met me leven, dat is allemaal jou schuld. Zo voelt het voor mij...

Ik weet wel dat haat niet goed is, maar momenteel is er niet meer dan dat..

Niet alleen haat dus..

Ga in therapie, praat en vind rust... Succes!

**Geplaatst**: 29-05-13 09:29

Geplaatst: 29-05-13 09:29

Allereerst ben ik het niet met degenen eens die roepen dat je een schop onder je kont nodig hebt en je aanstelt. Als je een dier of een dierbaar iemand verliest, of als je een droom ziet sterven, dan doorga je een proces van rouwverwerking. De Vlaamse psycholoog Manu Keirse (expert in rouwverwerking) noemt het rouwarbeid. En arbeid, dat is hard werken, dat vraagt heel veel energie, je bent doodmoe, je wordt kwaad, je wordt agressief, je bent verdrietig, je geeft jezelf de schuld. Al deze fases zie ik in dit korte stukje wat je nu hebt neergezet.

Je doorloopt een rouwproces in vier fases, die je wel dient te herkennen en waar je hulp van buitenaf nodig hebt om daar doorheen te komen. Geen therapeut, maar mensen die je naar je luisteren. Die bereid zijn om honderd keer hetzelfde verhaal aan te horen, ook na een jaar, of na twee jaar. Antidepressiva helpen je niet bij het verwerken. Dat haalt de scherpe kantjes er van af maar lost het probleem niet op. Je zult het toch echt zelf moeten doen.

Je troost zoeken is voedsel is net als het troost zoeken in Alcohol of drugs, het gaat je niet blijvend helpen. Ze zeggen weleens: verdriet verdrinken helpt niet, verdriet kan zwemmen. Je bent het even vergeten maar het komt gewoon kneiterhard terug.

Ik zou je met klem willen aanraden eens het volgende filmpje te bekijken. Trek er een uur voor uit, en beluister even wat deze meneer te zeggen heeft. En wil je daarna nog wat daarover lezen, verdiep je eens in het boek "vingerafdruk van verdriet" ook van Manu Keirse.

http://www.youtube.com/watch?v=UpZ3eUqGrl4

Heel veel sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-05-13 09:39

Geplaatst door de TopicStarter : 29-05-13 09:39

Bedankt voor alle lieve en vooral duidelijke reacties!

Tiffany zoals je kunt lezen ben ik al aan het kijken of ik in therapie kan. Dit is niet in één dag geregeld helaas. Ik wijd hier liever niet uit over wie er overleden is en hoe oud ik ben (i.v.m. met eventuele herkenbaarheid), mocht je dat willen weten stuur ik je even een pb.

Cayenne zoals ik hier boven al zeg ben ik al aan het kijken of ik weer in therapie kan. Misschien komt het over als of ik weg kwijn in zelf medelijden. Dat is absoluut niet zo.. ik help liever anderen dan mezelf. Maar zelfmedelijden nee..

AdnerB ik heb een paard, waar ik al zoveel mogelijk bij ben maar natuurlijk gaat het dagelijks leven ook gewoon door (school, stage etc). Maar doe al zoveel mogelijk dingen om afleiding te hebben. Toch bedankt voor de tip.

FemkeUtah ik heb niet veel vriendinnen in de buurt wonen. De meeste wonen allemaal ver weg lees Friesland. Maar ik doe wel veel leuke dingen buiten school en stage om.

Spatter helaas kan ik er met de andere naasten niet over praten. Wil er hier verder ook liever niet over uit wijden (i.v.m eventuele herkenbaarheid, als je hier toch meer over zou willen weten doe ik dat liever via een pb). Bedankt voor je lieve reactie!

Monica24 ik ga je tip zeker opvolgen, dat lijkt me wel een goed idee.
irmaz het klinkt zo gek omdat te doen, maar wie weet helpt het wel. Ik zal het is gaan proberen!

Vivian__ klopt, ik zie ook nu pas eigenlijk dat het niet alleen haat is. Ik kan het moeilijk verwerken dat die persoon er niet meer is ondanks alles.

Cassidy bedankt voor je reactie. Die schop onder mijn kont heb ik al lang gehad voor mijn gevoel. Dat is voor mij het punt dat ik ben gaan inzien dat ik dit niet alleen kan en toch wel echt hulp nodig heb. Helaas heb ik niet echt vriendinnen om er mee over te praten, mijn hart bij te luchten i.v.m met dat deze of het verhaal niet kennen of het niet begrijpen. Ik heb al aan de antidepressiva gezeten; dit haalt inderdaad de scherpe randjes er van af, maar het lost mijn probleem niet op. Ik zal het filmpje vanavond even op mijn gemak bekijken, dan kan ik er even rust en tijd voor uittrekken.

**Geplaatst**: 29-05-13 09:52

Geplaatst: 29-05-13 09:52

Die therapeut is er niet altijd op de momenten dat je hem nodig hebt. En om tegen iemand aan te kunnen praten hoef je niet iemand te kennen die je verhaal kent of je begrijpt. Je hebt iemand nodig die luistert. Misschien dat je even kunt kijken of je ergens bij een praatgroep terecht kunt? Of een telefonische hulpverleding zoals de kindertelefoon (daar ben je vrees ik nu te oud voor) of Stichting Korrelatie?

Zomaar een website na het zoeken op Google op telefonische hulpverlening?

http://www.wegwijzerloket.nl/page/pag_v ... g_id=23809

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-06-13 20:07

Re: Ik weet het niet meer..

Geplaatst door de TopicStarter : 02-06-13 20:07

Wegens redenen even niet online geweest. Bedankt voor je tips Cassidy, ik ga er zeker is naar kijken.

Druk heen en weer aan het mailen met therapeuten, maar tot nu toe hebben een hele boel geen plek.. Het gaat minder goed (zet liever niet hier neer waarom, mocht je het willen weten pb). Maar ik sla me er wel doorheen! Heb gelukkig veel aan m'n paard.

**Geplaatst**: 02-06-13 21:44

Geplaatst: 02-06-13 21:44

You go girl! Afbeelding

**Geplaatst**: 02-06-13 21:46

Re: Ik weet het niet meer..

Geplaatst: 02-06-13 21:46

Tot halverwege het verhaal dacht ik dat ik dit zelf had geschreven... Ik wil je heel erg veel sterkte wensen :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-06-13 19:36

Re: Ik weet het niet meer..

Geplaatst door de TopicStarter : 11-06-13 19:36

irmaz en Doanique, bedankt.

Heb veel gemaild met therapeuten, gezocht naar therapeuten. Elke mail terug stond erin dat ze geen mensen meer aannamen, geen plek hadden of ik maanden moest wachten. Werd vandaag gebeld door een therapeut die ik had gemaild. Ze verwees me door naar Altrecht, waar ik in eerste instantie niet heen wilde wegens geen prettige ervaring(en). Maar ze wist echt iemand die goed was en die gaat ze nu bellen. Naar haar idee is er nog wel meer aan de hand dan alleen de klachten die ik op noemde.

Ik hoop dat het nu goed komt. Met mezelf gaat het steeds minder goed, maar ik doe me best. Minder nieuws gehad, wat me wel van slag heeft gemaakt.. maar het komt allemaal wel goed (denk ik, hoop ik).

**Geplaatst**: 11-06-13 21:05

Re: Ik weet het niet meer..

Geplaatst: 11-06-13 21:05

ahh fijn dat er iemand is die je wel snel verder probeert te helpen

sterkte..en maar hopen dat je gauw terecht kan bij iemand waarmee je het fijn vind om te praten

**Geplaatst**: 11-06-13 21:08

Geplaatst: 11-06-13 21:08

Fijn dat die ene therapeut actie onderneemt, "jouw" therapeut loopt vast ergens rond

Kan je huisarts misschien nog iets voor je betekenen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-06-13 09:40

Re: Ik weet het niet meer..

Geplaatst door de TopicStarter : 12-06-13 09:40

AdnerB, ben ik zelf ook erg blij mee. Eindelijk een beetje schot erin.

irmaz, HA doet er niks aan. Ja enige wat ze doet is me doorverwijzen of aanmelden bij een instelling of iets in die trant. Maar als het via deze weg ook kan doe ik het zo.

Vandaag een minder goede dag, gister 2x (behoorlijk) rotnieuws gehad en dat maakt het soms wel moeilijk. Eerste is niet zulk erg nieuws, maar het tweede toch wel.. Informatie via pb.

Nomineer dit bericht ×