Dus zei ik hardop tegen mezelf.. Tjongejonge Elise wat ben je weer aan het prutsen!!
Op dat moment liep mijn werkgever langs (die veelvuldig het woord "muts" gebruikt) en riep
toen lachend; Je bent een Prutsmuts!!!
Hij heeft het de hele dag volgehouden.. Iedere keer als hij langsliep moest hij weer lachen..
Ik kon me nog net inhouden maar was behoorlijk verontwaardigd.. Tot ik me gisteravond bedacht
dat mijn werkgever niet eens weet waar "prutsmuts" voor staat en
waarschijnlijk überhaupt nog nooit van bokt-censuur gehoord heeft!!
Het bokt-censuur beheerst een behoorlijk deel van mijn leven!
Sinds ik op bokt meelees (en dat is al jaren voor ik mij registreerde) kan ik met oud & nieuw
ook niet meer zonder lachen oliebollen of appelflappen met poedersuiker eten..
En als mijn moeder dan vraagt of ik met de bus naar het werk ga en ik daarop moet antwoorden dat
ik ga "fietsen" is het helemaal feest. Dan kun je me werkelijk opvegen
Hebben jullie daar ook "last" van? En beginnen jullie de censuur-woorden ook al IRL te gebruiken?

